Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

hellend vlak

Hellend vlak waarop de clown zijn fratsen vertoonde
waarover hij de sprong des levens waagde
als was het een simpele daad voor zijn publiek
de kinderhand die grabbelde in een ton plezier

Hellend vlak waarop de clown eenzaam te huilen liep
zijn geroep om hulp als een drenkeling in water
toen het publiek hem uitjouwde als een mislukkeling
in de arena van een romeins amfitheater vol wilde dieren

Hellend vlak waarop de trieste clown zijn waarheid verstopte
in felle kleuren, geruite broeken en puntschoenen
hij binnen zijn karikatuur feestte als de hofnar
toen gekscheerde de massa onder de zotskap van verdriet.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

In sneeuw zit...

In sneeuw zit zijn volle wereld
winterse liefde die niet aflaat
Sneeuw duurt zijn eeuwigheid
als een geschenk van ijsmandarijnen
in het dal waarin zij heer en meester zijn
op toppen glinsterend wit in de zon
waar stilte het dorp verlengt
in de schaduw van de sparrenbossen
Daar wil hij reïncarneren in het woord.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:25 Reageer op dit bericht

Moeder (internationale vrouwendag 8 maart 2006)

In stralen en strepen die het leven doorkruisen
vormen zij de levensbogen moeder en kind
de verbinding van hun cirkels spreken van eenheid
in de keerkring van de tijd begin en einde
In het landschap van hun emoties tederheid
in de schelp aan de bron en in de schoot
Moeder en kind gebeiteld op de muur eeuwigheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:49 Reageer op dit bericht

quasi langs me heen.

Hij loopt quasi langs me heen
zoals een luchtige roomkaas
even opgeklopt en vol verwachting
Ik ben niet \"quasi \"door gemis
voel me dat gistend bier
dat eens ontkurkt overloopt.

Zo omzeilen wij het eiland dat dobbert
op een diepe zee van twijfel
het koele verstand en het bange lijf
verslinden elkaar als hongerige vissen
jaren die nooit hun deuren openen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:36 Reageer op dit bericht

het lied van de heer

Het lied voor de Heer klinkt resonantie

van gouddraad die door het godshuis zweeft

die een tent weeft voor het licht

vol mysterie door het grote rozet

kleurrrijk zoals de hoge stemmen

van het gemengd koor dat losbarst

in een feestelijke samenzang

de hulde die ons kippenvel bezorgt

genageld op onze stoelen zitten we

De helderheid van een bron beklijft

als een ontluikende boom

een prille lente onder de iep

als gratie uit een droom


Ik word allicht een luisterengel

op het hoogste van de balken

om te blijven dat het goed is.

         Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:43 Reageer op dit bericht

deelachtig

Wat jij laat spoken in je hoofd

Wat je hoort, ziet smaakt of ruikt

Wat je vertelt over een zotte morgen

Waar je buitelt van plezier de helling af

Je maakt me deelachtig aan de horizon

Van je zonsopgang boven zee

De dans der nachtvlinders

Onder fonkelende sterren

Een oranje maan bewaakt ons kampvuur

En ik ben je mare en je bode

In goede en kwade dagen

Dat ik het spook uit mijn hoofd verkoop

Dat ik mijn waarheid vertel

Al wie het horen wil


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:34 Reageer op dit bericht

Carnavalsdag

Een grauwe omnipotente lucht
zwaar van waterzon en sneeuwbuien
alsof bazuinende engelen
het laatste oordeel aankondigen
de velden doornat in hun landschap

her en der hazelaars in de wind
met de eerste genomeerde trossenkatjes
schril contrast tussen beginnend leven
en winterse stilte die vastzit tussen de bomen

Carnavaleske taferelen van rillende boerenmeiden
met grote broden en hespen op de wagens
Prinsen met pluimen op hun hoed
verkopen zich als heersers van één dag
het volk danst op marsmuziek
dat  ons  versleten in de oren klinkt
Achter deze manifestatie rijdt het gezag
van Limburgse steden en gemeenten
want dit jaar worden de stemmen uitgebracht
voor een betere wereld van brood en spelen.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:41 Reageer op dit bericht

gregoriaanse nevels

Als heersend op de troon van het witte zonnelicht
door de hoge ramen schuiven de stralenbundels af
van dikke muren als reuzen van vertrouwen
de stilte zweeft als een mysterie door de kathedraal
krijgt oog en vorm bij de lijdende christusfiguur
glimlacht bij de rustige engel die de kansel draagt
blakert vrede bij het beeld van de wenende madonna

het zomert buiten met hoge warmte
binnen is het woord vroom en heerlijk koel
we voelen ons vreemd aan deze realiteit
terwijl gelovigen prevelen in merkwaardige overgave
het orgel doorbreekt de onzichtbare kristallen van stilte
het koor vertolkt gregoriaanse meesterwereken
de klanken reizen als slingers door onze gedachten
nevelsslierten waarop wij troostend vervreemden
in tijd en ruimte van oneindigheid.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht

opboksen tegen verlies

Gebrand op het noodlot geef ik de fakkel door
wil stoofhout maken van het huis van angst
van elke deur die niet sluit voor de boeman
met zijn masker en dode kikkerogen
voor zijn ijzige adem die een gat blaast
in mijn hoofd dat bibbert in zijn binnenkamers

Van elke kamer die de duisternis verhaalt
die haar sombere schaduwen projecteert op
mijn muren van twijfel die Jan Klaas me opwerpt.
Van elke zoldering waar het dak kraakt
en ik mij verloren waan als op een knekelveld
waar een trein mij ooit als een zwartzak bespuwde

Opboksen tegen elk verlies van die dagen
toen de donkere rivier buiten haar oevers trad
de westenwind zijn staart tegen de Reep sloeg
en de het licht weerkaatste in het grauwe water
toen het dochtertje van de bakker vermoord werd
en ik mijn vriendinnetje voor eeuwsig kwijt was.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:04 Reageer op dit bericht

dwalingen

Laat mijn gedachten lopen zoals een wilde rivier
zoals het kokend water dat overloopt
of kolkt bij hoog verval tijdens het noodweer

En dan de bruine smeurie die zich vastzet
op de oevers van de onstuimige beek
Het regent er loopt geen sterveling te bespeuren
behalve een verdwaalde poedel die tuin in tuin uit trekt
Waarschijnlijk is hij alle sporen bijster van zijn warme thuis
waar nu zijn baasje ongeduldig op hem wacht
Baasje hoort dansmuziek in zijn hoofd
walsen van op de carnavalwagens
die richting stad denderen voor de laatste hand
een spat verf op de troon van de prins
de trappen voor de dansjuffertjes
en heel veel bier want Carnaval zonder bier
dat is alleen voor een ellendige klier
Wat een wemeling van bonte overpeinzingen
terwijl de poedel verdwaald is
Dat hij maar vlug zijn weg terug vindt
naar zijn warme mand bij de haard
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 08:54 Reageer op dit bericht

twee koolmeesjes

Ze zaten er deze morgen
balancerend in de wind
onze koolmeesjes
in de gure noorderwind
als een onafscheidelijke tweeling
te pikken naar hartelust
aan een pindaketting
binnen de broze schutting
van onze kale tuin
Gelukkig was de kater niet daar
hij was momenteel uithuizig
want hij liep hier krols vandaan
februari zat in zijn kop
en zijn lijf liep op vrijersvoeten

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

Jacky

Jacky mijn liefste beertje
Ik vergeet jou niet een keertje
met je pels zo glanzend wit
zoals je daar toch soms zit
heel alleen aan de grote Pool
en dan nog eens op de dool
zeggen de grote mensen dan
in de vrieskou mijn kleine man
Kom maar in mijn bedje Jacky lief
Jij bent mijn kleine hartedief
Daar houden wij dan samen de wacht
tot het maantje naar ons lacht.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:46 Reageer op dit bericht

In Vlaamse velden bulderde ooit de grote oorlog
in de loopgraven het slijk tot ver boven de knie
bij veel jongens amper uit de kluiten gewassen
wiens moeders prevelden om behoud van leven

hun zonen die nog recht op toekomst hadden
dat hun lichaam gespaard bleef van grananaatscherven
van de dolende waanzin der dode makkers
die ze in hun armen hielden ontroostbaar verdriet

Op de kerkhoven rond Ieper rusten ze voor altijd
anoniem onder de witte kruisen in een vale herfstzon
de hoge populieren ruisen hier in prangende stilte
Wij herdenkener elk jaar hun gestolde wanhoop

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:40 Reageer op dit bericht

boksers

Dampend in het zweet
in de ring van agressie
staan ze klaar om elkaar te muilperen
vliegen ze elkaar aan als kemphanen
ze kloppen er op los, slag om stoot
zonder genade waar ze raken
Publiek deelt hun vechtlust
laat zijn tijgertanden zien
als de favoriet der zwaargewichten
uitgeput neerzijgt in de touwen
en knockout na het aftellen
de match verliest.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:55 Reageer op dit bericht

Ik stap je stappen na
een kwestie van goed gevoel
of lijfsbehoud zoals een dierbare hond
die zijn meester volgt

Ik bedenk je gedachten
een kwestie van samenspraak
of innerlijke prent zoals een herinnering
die gekoesterd wordt
De tijd ben ik bijster
even later roept het land me
waarheen de vogel trekt
maar ik blijf daar waar ik ben
in een wervelend huis
wachtend op de tovenaar
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:49 Reageer op dit bericht

rootputten

Traag het verval op de rivier
die het goud vervoerde in haar verhaal
dat zweefde tussen de rootputten vlas
het kleine kind in de oudere vrouw
herinnert zich de luchten van rotheid en verderf
op de grote boerderij
die blakerde in de zon
haar enige weelde
die ze koppig nekte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:21 Reageer op dit bericht

uit calorische contracten

Onomwonden
de dansende lichtvlekkken
weerkaatst het spiegelpaleis
de dorpskermis
en dit op mijn rug
En verwarmen
verliezen
en vervagen
het ezeltje van nukkigheid
als bezembinder verslaan
onder de levensboom
Ik heb het verzoek
om energie
Dit is mijn relaas
om vriendelijke bekendheid
heb ik oiit gezegd
Genoteerd uit calorische contracten
van al mijn vrienden
probeer ik waters en bossen
kinderangsten en waar verdriet
tot barokke muizen van nietigheid
te verhongeren
Bij deze heb ik mijn contract
ondertekend.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:19 Reageer op dit bericht

winter in de brouwerswijk

Rijen huizen met witte daken zoals op een slagroomtaart
gewafeld daaronder pannen kermend onder het gewicht sneeuw
en dat de kou gekomen is kunnen ze niet zeggen
en dat ze willen ademen maar slechts kraken kunnen
de fabrieksschouwen vereenzamen  hoog in kilte

De brug over de drie duikers lijkt verweesd van kou
treurwilgen kaal en berijmd verkleumen in hun bast
we zien sneeuw en alweer sneeuw bij massa
langs de straat op hopen gegooid geschonden blank
tot smeurie vertrapt tegen de muren van de grote schuren

een slee schuift door de herinnering  van het paard
nog een jong dier dat twee mensen onder een deken voortdrekt
in de schaduw van een ijselijke afstandelijke middagzon
stilte heeft al die jaren in dat moment geconserveerd
op een zwartwitte foto de winterse wijk van de brouwershoek

Ingrid Lenaerts






Geschreven door Ingridstanella om 21:00 Reageer op dit bericht

in zijn vrouw

In zijn vrouw zit een arend nu hoogbejaard
die nog kwiek haar stappen telt aan zijn arm
Hij loopt plechtig naast haar ijzeren lijf vol rimpels
in zijn jas gedoken als een schilpad uit haar dek
Ik zie ze zweven vol verminkte herinneringen
uit een tijd van opstand en gewapend verzet
Scheldwoorden voor zwakte als rotte appels
tegen je hoofd tot moes gekopt ter verbetering
van het slapjanus zijn zonder ruggegraat

Dit verdient een applaus voor het volle drama
dat ze evoceren na eigen creatie van het kamp
dat ons bastion met prikkeldraad omringt
We schieten met spek op de fakkels
van de toekomst die nog niet branden
van ons verleden dat zijn staart roert
als de duivel in het wak van zijn diepvrieskist.
Ingrid Lenarets
Geschreven door Ingridstanella om 18:59 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten