Het grote boerenpaard
stapt achter de ploeg
het lijkt zo lang geleden
de kluiten aarde uit zware grond
vliegen over de voren
de boer zelf stuurt de ploeg
achter de paardenkont
die kwikkelt en kwakkelt
als wet van verleiding
het grote boerenpaard
droomt van haver en hooi
de boer kijkt grimmig
in zijn ziel die stuipt
van het zware werk.
Ingrid Lenaerts
hij gingHij ging weg uit al mijn dromen
ik zonder ontkomen
bijna troosteloos alleen
nu zomaar doelloos
draaiend door de lege dagen
die mij volgden
als een spook te paard.
ik werd steeds verdrongen
door grenzeloos gemis
van alle dromen
die ik schouderde
dag en nacht
Ingrid Lenaerts
drie zwermen mugjesdrie zwermen mugjes
dansend in het avondlicht
waar de spuitbus loert
drie zwermen mugjes
zijn nu nier meer kringelend
wellicht morgen weer
Ingrid Lenaerts
speeltuinkasteelheerbloeiendDe boomgaard ontwaakt
de oude bomen groenen
tussen hun bloesems
Ingrid Lenaerts
voorzichtigVoorzichtige zon
haar stralen uitgemergeld
probeert er zichzelf
Ingrid Lenaerts
einde winterHet kaalt nog op de akker
de aarde is nog pure stilte
in de bleke voorjaarszon
de lucht een afwasbaar grijs
op zijn pallet tussen bleekblauw
de pasteltaal die wij niet spreken
maarzomar ontwaren op doek
middenin de natuur
die haar bordje einde winter plaatst
Ingrid Lenaerts
in de knopbloem nog in de knop
gelukkig maar het vriest er
tussen de laagstam
Ingrid Lenaerts
vrijEerst vrij gevochten
de ketting knelde te hard
nu bandeloos wrak.
Ingrid Lenaerts
administratieAdministratie
toch een noodzakelijk kwaad
wie heeft dat gezegd?
Ingrid Lenaerts
bijnaBijna gewonnen
de eindmeet was net te ver
jammer verloren
Ingrid Lenaerts