Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

eiland

Op een eiland van woorden
achter excuses en bochtenwringen
heeft hij zijn muur gebouwd
om zijn ego te beschermen
Zelfs al zwem je tot dit dobberend vlot
met de vele raadsels waarom
laat hij je niet toe een glimp te zien
Zijn ego zit er vastrgeroest
Hij is zijn eigen eilandbewoner

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:42 Reageer op dit bericht

verwording aarde

Aarde heef haar bekeken
hij wierp zich voor haar voeten
te nemen of te laten
was zijn boodschap
Zonder woorden voelde zij
zich gedreven uiterst sterk
als het stuwen van een massa
de aarde te vervormen
tot een weredbeeld
van terra cotta zoalseen urne
waarin zijéén vaderdeel
zorgeloos heeft verborgen
het andere zit zwevend
in de hangende heriinering

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:16 Reageer op dit bericht

soms

Soms denk ik je te kennen
Ergens weerspiegelen dezelfde wolken
inmijn binnenwateren
Hetgrijpt me bij de keel
als eenhand van herkenning
dan benik droom
maar dan ontglipt me plotsvaste voet
ga ik dobberentussen de vele vragen
wie jij wel bent en wel niet
wie ik ben en wie niet
danmoet ik zelf de oplossing zoeken
want jij vlucht in de sterren
zit te pinken tot de volgende volle maan
eer je weer een glimp op aarde laat vallen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:39 Reageer op dit bericht

afscheid

Het afscheid is voor altijd
en daarna is er niets meer
ternzij de urne met zijn assen
de neerslag van wie eens mijn vader was
nu geborgen in een betonnen blok

het postume huis
over enkele vierkante decimeters
een huis dat nooit meer went
met een strooiweide ervoor
en de altijd ruisende wind
in de hoge populieren.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:33 1 reactie Reageer op dit bericht

twijfel

Twijfel weet niet van wie hij afstamt
van de oude perelaar of van de jonge appelboom
hij gaat op zoek naar zijn ent
maar vindt zijn oorsprong niet

de aceet die zijn levensvocht ontkent
de filosoof die zijn zakencijfer vaststelt

Twijfel is alom aan zichzelf
overgelaten aan vragen
van ja of neen
zonder ontkomen
zonder oplossing.



Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:00 Reageer op dit bericht

hoekstenen

Het afscheid begon al jaren geleden
oma werd een diafane schim
inde schaduw van opa's lijden
Ze gaf hem al wat ze geven kon
haar hand haar hart haar ziel

Hij nam dankbaar bezit
van al haar gaven die ze verdeelde
Als een tevreden man sliep hij in.

Zij bleef achter nog heel veel jaren
wakend op de hoekstenen
van al haar verdriet.

Oma verdween op een nacht
in de barre kou tussen de bomen

Zoals een besneeuwde engel
vloog ze weg ver weg
naar onbekende gebieden.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

wilde ganzen

Soms sta ik te turen
hoog in de lucht
naar een vlucht wilde ganzen
Soms denk ik
laat mij ook meevliegen
ver weg
van al deze beslommeringen
naar een ander land 
waa rik weer kan schuilen 
als een jong dat weer  uit het ei breekt.
Helaas,éénnmaal niet andermaal

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 13:04 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten