Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

onder het wit

Eeuwig groen zit onder het wit
eerste sneeuw als een ouverture
van de winteropera
Een venijnige wind doorkruist bos en hei
We staan er middenin de landstorm
hier op het Kempisch plateau.
kluizenaars op pelgrimstocht
naar verbanning
buiten eeuwig groen onder het wit.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:02 1 reactie Reageer op dit bericht

veilig nest

Zo vaak ging ze op zoek
naar een veilig nest
dat warme gezellige oord
het moment van geborgenheid
bij een knetterend haardvuur
of onder het dons bij de knuffel

de veilge nesten
waren haar beklijvend
op het lijf geschreven
ze heeft ze nooit vergooid
ze heeft ze bewaard
bij de dierbaarste herinneringen
aller tijden.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:59 1 reactie Reageer op dit bericht

niets dan klachten

Niets dan klachten
bij de ombudsman
van de paaldansersclub

De palen zijn te lang
of wellicht te kort
weer andere te glibberig
de tegenkant te stroef
en maar verzuchtingen
van die schaars geklede meiden
alsof de wereld alleen bestaat
uit probleempaaldansen

neen,het is niet fijn
ombudsman te zijn
van malcontenten aan de paal
in hun grieventaal.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:36 Reageer op dit bericht

op de bruine akkers

Daar laag beneden de heuvelrug
de bruine akkers zijn plots gewekt
de stoppelvelden van een maïs vegetatie
worden bezet door wildjagers

Ze zijn wel met een tiental
honden lopen heen en weer
de jagers stappen door landschap
niets is nog veilig voor haas of konijn

met de achterpoten in de lucht
springend voor hun leven vluchten ze
soms valt er één terzijde bij een knal
dan komt de hond met de buit

de jager beloont zijn hond
een ruggeklopje voor zijn maat.
Ik betreur haas en konijn
daar diep in die weitas


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:10 1 reactie Reageer op dit bericht

de kachel van toen

Ik hoor die ouderwetse kachel zingen
hij gloeit van tevredenheid

de familie zit daar bij elkaars verhaal
te luisteren met rode oren
naar de wind die ruwt en rammelt
naar het kraken van takken
de zucht van de hond
die droomt van zijn vette kluif

de uilen van de nacht zitten op het dak
en doen hun meditatie in wijsheid
bij middernacht ontwaken spoken
de ouderwetse kachel stopt zijn zang
dooft zijn rode potv oor de slaap.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht

heb je ooit met de tijd gesproken?

Hij weigerde te antwoorden
hij had nooit met de tijd gesproken
ben je mal hij was niet vatbaar
absurditeit
En als ik wou antwoorden op de vraag
"heb je ooit met de tijd gesproken ?"
dan was dat mijn probleem.
Hij wenste me veel geluk
bij het op zoek gaan naar  tijd
die van hem was te kostbaar

Dan heeft hij de tijd al gevonden
zonder aarzelen gelukzak
Ik zoek nog alle dagen meer tijd
en wil hem o zo graag eens ontmeoeten
te zeggen dat hij veel te snel voorbij schiet.
Zo absurd ?. 
 
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:58 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten