Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

puinhoop

Zijn pa liep weg van huis.
Zijn ma treurde
kwam in dagen niet uit bed
liet zich hangen
zoals een slappe koord.
de huishouding verwaterde
tot het huis van Jan Steen
een vreemde man sloop binnnen
troostte zijn moeder
tussen de lakens
Ze werd weer vrolijker
ook blond in plaats van grijs
wulps in plaats van ziek.
Hij werd genegeerd doo ma
Pa was verdwenen met de noorderzon
de vreemde dicteerde nu de wet
In een puinhoop
zocht hij zijn jeugddroom op
om nog te ademen.



Ingrid Lenaerts

__._,_.___

Geschreven door Ingridstanella om 19:56 Reageer op dit bericht

rode kreten

Ze schreeuwen met fanatiek protest
de nodige alcohol bij de hand
wijn of bier acheroverkieperend in hun keel
met gebalde vuisten
en krachtig verdommende slogans
Het moet gedaan zijn met dit spel
welke soort dat blijft vaag.
Wat of wie er moet vervangen worden
het antwoord staat in de sterren geschreven
tot zij op een cordon van politie stoten
dat hen teugduwt tot de naddarafsluiting
Een waterkanon grijpt in
breektde rode kreten die verzuipen
in een onderkoelde woerde.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 10:52 Reageer op dit bericht

liefde voor de waterkant

De waterkant gaat zich weerspiegelen
in het windwiegend oppervlak
hij weet zich mooi en bekoorlijk zuiders
witte bootjes dobberen voor zijn plezier
terwijl hij de wandelaar inviteert en charmeert

geduldig geniepig lonkt hij ,de waterlant,op centen
laat je lopen over bruggen en lichtweerkaatsing
de romantiek schiet wortel in zijn rimpelingen
hij omarmt als een verleider met zoete stem
je wil er zijn en nog zijn zelfs intergreren
bij de betonnen blokkendozen dei je wachten
ja,dat is leven en liefde voor de waterkant

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 22:36 Reageer op dit bericht

hij zou moeten zijn

Hij zou een man moeten worden
leek te zacht en te prullerig
te gevoelerig en te lief
hij zou zijn strepen moeten verdienen
stoer en sterk
als een jonge stier loeiend
tussen zijn koeien
Hij zou moeten boksen
om van zich af te bijten
racen over de weg
een snelheidsmaniak op een machine
hels en duister op één wiel
vechten op demat
die hij kamerbreed beschouwde
als zijnterritorium
Hij moest macho en matador
verenigen om derol te vertolken.
Hij vloekte als een ketter
bij deze hele stellage van testosterone
bleef zichzelf
bevestigde zich alzo
ondanks het gebrek aanalle stereotypen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:16 Reageer op dit bericht

romeins

Onder een staalblauwe hemel
die niet verroerde maar slechts schitterde
in de warme 1 mei zon
 
daalde een vliegtuig
boven de slanke cypressen enhun lange schaduwen
net steltlopers bij straattoneel.
Als bijen in hun korf gonst Fiumicino
van bedrijvige woordkramerij
die je naar adem laat snakken.

Romeinen doorkruisen mijn verbeelding
in hun toga en tuniek op een forum
wanneer ik de eerste Coryntische zuilen zie.

In realiteit schuurt een taxi langs de via del Corso
alsof hij op een racebaan werkt.

Het hotel op de Aventijnse heuvel
ontvangt ons met open armen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:02 Reageer op dit bericht

vogel op het hoofd

De imaginaire component
voelde ze zich
met een witte duif op het hoofd
bij de illusionist die showde
om te imponeren.
Ze was op zoek naar bevestiging
van één of ander voorteken
dat haar nomineerde als een vaste waarde
zoals een bronzen standbeeld
van de legendarische Minerva
de eerlijkheid avant la lettre.
De duif, zat van onschuld, liet slechts
haar wit-zwarte boodschap vallen
en vloog weg met elke illusie.
Zij,ze wacht nog steeds
op een waarachtig invullen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten