Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

Tussen de gele blokken
de vereenzaming dwaalt er
als een spook van verdriet
zwarte melancholie
in de anonieme flats

Zij hebben allen dezelfde deuren
trappendie zich eindeloos herhalen
nauwe gangen als een doolhof
bewoners als schimmen
vluchten in en uit
zonder elkaar te ontmoeten
tussen de gele blokken.
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:20 Reageer op dit bericht

Het daagde in donderdag
Het licht vol gestreepte flarden
grijs leek uitgesmeerd over de morgen
motregen in kleine speldenkoppen
druppelde van het raam
uitzichltoos verdriet leek te koop
en overal snippers van teleurstelling
hij heeft de liefdesnacht achter zich verbrand
als een reinigend vuur.
Nu voelt hij zich weer vogelvrij.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Kromneus,crombeen en Kinnebak.

Kromneus op de bank in het park
kinnebak ernaast stijf als een hark
ze kouten over het slechte weer
het was toch gezeur keer op keer

komt de zo
n hen beiden verblijden
het lijken nu echte zomertijden
zelfs juffrouw krombeen komt naar buiten
ze lachtgewillig naar de twee schavuiten
hun harten gaan nu wild te keer

voor dat vrouwtje o zo teer
ze willen haar beidentot hun bezit
want ergens zijn ze nog heel fit
juffrouwCrombeen wil cromneus echt niet

en Kinnenbak ,denk je dat ze die nog beziet ?
ze loopt door als een fierepauw in de straat
ze doet alsof geen enkele heer nog bestaat

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:08 Reageer op dit bericht

verleden verhaal

Verleden verhaal dat zijn vleugels toeplooit
een kast die nooit meer opengaat
het groot geheim dat bewaard wordt
gaat een eigen leven leiden
wandelt over eigen paden
wordt doorgegeven mond aan mond
neemt andere vormen aan
met varianten inhoudelijk
een verleden verhaal werd een ander
een mondeling erfgoed.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht

honing

Honing daagt me uit
als puur vloeibaar goud
laat me verlangen
naar het zoete
de gekarameliseerde realiteit
die spint om mijn smaakpapillen
me niet uitdagend overvalt
maar soest in de zaligheid
van zijn essentie
honingzoet van een beetje
hoorn des overvloeds.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht

bos

Bos ik zie bossen
sparren ademen
dampend blauw
uit hun groene longen
stilte tussen de stammen
er kraakt mij hout spontaan
op het  bospad
der traagheid
een kikker springt weg
het water klatert
de beek vertelt
een levensloof
van het bos en bossen
plots is hier alles anders

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:49 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten