Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

grilligheid

Grilligheid zit achter een hek  te grijnzen
houdt zijn prooi tussen de kiezen
zwaait er mee van links naar rechts
om het dan weer te liefkozen
alsof  hij beste maatjes is
Grilligheid zet zijn tanden in het toeval
lost af en toe zijn greep
om verder te grinniken met leed
grilligheid als sport te beschouwen
van de cynicus die zichzelf ommuurt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:25 Reageer op dit bericht

storm na storm

In het dorp zwerft de stormrond
hevig en brutaal
Het moet eendriftige kerel zijn
met spierballen zoals balonnen
Hij gaat tekeer als bezetene
huilt ,maakt lawaai met mokerslagen
Hij beukt tegen de gevels als een stormram
spaart niets of niemand zijn ellende
zijn ijzige adem blaast een razende vaart
ik hoor zijn onbarmhartig slaan
tegen ramen en deuren
hij steelt mijn slaap, de apenkop
ik kan hem niet overmeesteren.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:08 Reageer op dit bericht

strips

Ik heb strips verslonden bij de vleet
wat mijn vader me afraadde
Suske en wiske waren mijn vrienden
Andy en de hond Bessy mijn helden
Een beeldverhaal maakte je geest lui
het was de fastfood van het woord
volgensde terechtwijzingen
Het leek bijna een zonde voor de ziel
een ontkenning van het boek
nochtans kreeg ik er steeds meer zin in
in een hoekje met zo'n boekje
bij schraal en weinig kicht
ik voelde me nooit schuldig.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht

in de schaduw van je woorden

Je woorden hebben zich in mijn hoofd geënt
als scheuten aan  een snelgroeiende yuca
ze verwarren mijn gedachten
met hun slingerende blaren
die tegen mijn schedel bonken
de zweepslagen van achterklap
die modder in zijn buil draagt
In de schaduw van je woorden
probeer ik te ontsnappen
naar oorden van woordloze stilte


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:44 Reageer op dit bericht

schaduwdenken

Met een dubbel beeld en gespleten tong
speelt de geveinsde  goede huisvader
pater omnipotens over zijn kleine rijk

Hij nodigt uit het idee te zoeken
het idee prijs te geven aan de droom
die verborgen wordt in muffige schuiven
onder het stof van zijn argwaan

Minzaam strijkt hij je over het hoofd
klieft 's anderendaags de helft van je brein
met de aanmaning tijd en geduld te hebben.

In de schaduw van de schone schijn
mag je nog eens je gedachten luchten
braaf verzet en een minzame glimlach
van de oligarchie die je kortwiekt

voor altijd.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:37 Reageer op dit bericht

gele toverhoed

In een gele toverhoed stopte ik mijn verdriet
Ik liet het los om te ontsnappen
langs de weg van de minste weerstand
maar de gele toverhoed had zijn krachtengeruild
voor een dubbelsabbatjaar
Ik bleef met mijn verdriet onder de hoed
ik schudde het door elkaar zoals in een pokerspel
hopend dat dit meeen oplossing bracht
Een wit konijnmet stropdassprong eruit
hij kroop me op de schouder en troostte me
zoals een klein kind in sprookjes gelooft
mijn verdriet nam de benen naar andere oorden
waar de zwarte poelen gisten
Sindsdien zet ik hem altijd op de gele toverhoed
en mocht je me niet geloven,kom dan eens kijken
het is de moeite waardhem te dragen en te koesteren

Ingrid Lenaerts.
Geschreven door Ingridstanella om 21:02 Reageer op dit bericht

een hart voor de lente

Nu de morgen ons vroeger groet
nu een zweem van bottend groen
naar buiten piept
zitten de tortelduiven te wiegen
op de toppen van de sparren
Ze hebben groot nieuws
ze kirren om wedergeboorte
van licht en zon
Ze hebben een groot hart
een hart voor de lente
die ze verwachten.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:14 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten