Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

Archief

lentepunt

Bloesems in de wind
tussen veelkoppige wolken
een grillige zon loert
over het koekoeksnest
dan wordt de middag dooreengeschud

regen en stofhagel
blauwen de horizon.
Woord en daad grijpen
naar regenscherm en laarzen
het begin van een lente
vervreemdend van haar oorsprong
gemeen koud en omvangrijk nat.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:33 Reageer op dit bericht

Ik weet niet waar mijn beloftelijst gebleven is
ben helemaal vergeten of ik je de hemel beloofde
klinkt al heel erg zoiets van hiernamaals
dat is het natuurlijk niet wat ik je toewens
heb ik je een een klomp goud beloofd
of een dagje in het luilekkerland
het aards paradijs of een ander wellustig verblijf

dan mag je het vergeten hoor
want was het is het een leugen
heb ik jou mooie woorden beloofd
dan blaas ik ze nu dan van mijn hand

maar wat doe je met een hand vol mooie woorden
wanneer ze geen vleugels hebben van betekenis
beloftes mogen geen lege dozen zijn
ze moeten de volle maan in het licht zetten
ze moeten het verlangen dragen en vervullen

ik heb de lijst laten slingeren,verloren en nu weg
tussen de droom en de dingen van morgen
ik beloof je echt dat ik niet meer zal beloven
Geloof je me nu?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:29 Reageer op dit bericht

een lente

Een lente op sokken zacht van pas
een beetje meer zon en minder regen
Zijn de weergoden zo'n slechteriken ?

Ze gunnen ons geen beetje warmte
alleen water en natte voeten
terwijl zij hun spelletjes spelen

dat ze maar rap hun humeurigheid laten varen
ons laten genieten van een klein beetje meer...
lentekleur en vrolijkheid

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht

Ik ben van water een beetje taal
terwijl ik zwem tussen de golven
Het licht boven mij breekt schitterend
de zon brandt op mijn rug
het zilt verraadt zijn eigen woorden
mijn tong proeft het zout
het zand schuift onder mij door
raspend als fijn schuurpapier
Ik zie de kustlijn als een mauve streep
boven de grijsgroene zee
Wolken als waterfee drijvener verder
mijn lijf voelt zich bijna vis
mijn schubben behoren tot verbeelding
de rust vindt geen woorden
zij is helemaal lijf met eigenste stilte
nu ik weer als gekoelde zwemster
over het strand aan land ga.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:15 Reageer op dit bericht

wolken in dienst

Wolken wegen zwaar van overtollig water
ze raken hun gewicht wel losjes kwijt
in sloten en in plassen
en op straten die drijvende eilandjes worden
midden de strielmende regen en stortbuien

Wolken jagen voorbij in hun grijze plunje
wellicht op zoek naar vervangingskledij
Ze zijn er nu echt aan toe.
 
Ingrid Lenaerts 
 
Geschreven door Ingridstanella om 17:52 Reageer op dit bericht

het regent

Het regent eentonig liters water
nauwelijks licht bar grijs en wind
troosteloos weet de dag niet te beginnen
kruipt over de natte grond als reptiel
badend in een  bubbelende slijkpoel
het weer weegt als lood om de hals
het regent eentonig dezelfde lites water.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:29 Reageer op dit bericht

winterdagen

De winterdagen huilen steevast van verdriet
met geweld drijven ze op grijsdoor de lucht
in een natte en loomlijvige traagheid
noordwestenwinden verpesten de atmosfeer
met hun ontstuimige krachten
lijken net die bezetenen
die niet te temmen zijn .
Uiteindelijk is ook de regen aan zijn dans begonnen
de zottemanskuren blijven komen en gaan.
ik zit er middenin tussen stofhagel en watersneeuw
haast me huiswaarts ver van alle weergrillen
Morgen wordt het beter.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:03 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten