Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

Maandag 10 september 2007

in het brons

In het brons van de herinnering
heeft de beeldhouwer diepe gedachten gegoten
welke verten en horizonten verkend worden
weerkaatst het mysterie in de vogelblik
turend over het dal
de avondklok beklemtoont
nu en later
dan de stilte onafwendbaar

de uil zit er
tot vergangkelijkheid van materie
trotseert er weer en wind
laat zich onbewogen bewonderen
geen communicatie of warmte mogelijk
met deze diepzinnige vogel
Hij laat je vrij in je gedachten
hand en eenzaamheid
alleen moet je verder
op zoek naar zijn wijsheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:47 Reageer op dit bericht
Maandag 10 september 2007

kusttram

Ergens langs de kust loopt hij wel
ontmoet vele van zijn broers en zusters
getooid met een of andere boodschap
vol lof over talrijke producten die hij promoot

Meestal zit hij oevervol 
tot de laatste zitplaats bezet
geen mens raakt nog er binnen bij mooie dagen 
hij wervelt als een wind tijdens zijn rit
laat schellend zijn aankomst horen
hij vervoert jong en oud  van stad naar dorp
hij is vergroeid met het landschap
schreef al zijn geschiedenis
als onmisbaar element van dagjestoeristen
bewoners en vakantieresidenten.
Hij hoort hier thuis als vader aan zee.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:18 Reageer op dit bericht
Zondag 9 september 2007

herfststilte

De wind speelt in de blaren van de tijd
september ziet de dauw op zijn letters
als de morgen over de velden ontwaakt
de laagstammen van appels en peren blozen

de laatste paardenbloemen kruipen over het pad
de holle wegen lijken oud en verroest
vermodderd staan ze tractoren te woord
die puffend het zwaargewicht fruit vervoeren

ik hou een magere zon in mijn hoofd
terwijl de grijze mist danst tussen de takken
de spinnewebben glanzend hun kronen spannen
met het verdriet van weinig licht in herfststilte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:25 Reageer op dit bericht
Zondag 9 september 2007

voor anker

Op het windstille water van onze dromen
daar zijn wij aangemeerd bij valavond
wij zagen een zonsondergang tussen bergen
die zich presenteerde als een geschenk
we omarmden elkaar in de kring van schaduw
die naast ons groeide zoals een reus

Boven onze hoofden groeit nu het uur der waarheid
de hemel is wolkenloos lichtend in sterrenpracht
morgen lichten wij het anker voor een lange vaart
onze huwelijksboot die wij uit wolken  bouwden
vertrekt voor een leven lang op een ongekende rivier
we lichten de touwen van de meerpalen
naar goede en kwade dagen


Ingrid Lenaerts






Geschreven door Ingridstanella om 21:19 Reageer op dit bericht
Zondag 9 september 2007

jarige oom

Hij verbergt nu zijn leeftijd
wil niet overjaars geschat worden
ontkent de verleden tijd
alsof hij nooit heeft bestaan
kreeg een aanbod tot vernieuwde stoffering
van zijn vege lijf dat hij verfoeit
de uitgezakte wangen als een hamster
de vele rollen van een overdreven vetlaag
het dito hangbuikje dat wel een tonnetje lijkt
best niet zo gezellig zoals men voorwendt
slobberbillen van het kuren

Met de cheque in de hand
voor de zoveelste verjaardag 
waar er niet meet verjaart wordt
zal hij zijn ego ter correctie aanbieden
een plastisch chirurg gaat hem oplappen
Wij verwachten een nieuwe oom
de metamorfose tot op het bot

Wij wensen hem alle succes toe !

Ingrid Lenaerts 

Geschreven door Ingridstanella om 18:55 Reageer op dit bericht
Vrijdag 7 september 2007

op zoek naar een kameel

Op zoek naar een kameel
voor een jongen van leerjaar twee
niet zo evident
maar hij moet niet echt zijn
het kan met een foto een tekening
een schaduwknipsel een souvernir
waar de kameel onder de zon
noeste arbeid verricht
of luiert op een verlaten strand

voeg daarbij een pauw verplicht te zoeken
naar zijn ogen  met open vizier
en ook een grote open staart.
"Ziehier nu ben ik klaar zegt het kind
kameel en pauw in mijn bezit"
zijn recept voor een schooldag
grijs en somber.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:11 Reageer op dit bericht
Vrijdag 7 september 2007

zonder

zonder zijn
zonderling worden
de uitzondering
op de valreep
waar balanceren
gevaarlijk wordt
daar zit de uitdaging
in het woord en de daad
geen kleinbier
wel vol aroma gerijpt
voor de kenner
de liefhebber,de minnaar

Proost , zonder zijn ,
doe de moeite niet
het kan niet.
het wordt nooit zonder
op breed geluk af
gooi het in mijn schoot
en ik zal je dankbaar zijn
niet zonder jou
lezer van dit gedicht.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:59 Reageer op dit bericht
Donderdag 6 september 2007

hij

Zij woonde in het perspecrief
van zijn woorden
luisterde vol brede aandacht
naar het ritme van zijn hart
alsof zij afgestemd was 
op de windhaan van emoties
vol grillige wendingen 
de capriolen voerden haar weg
naar de uithoeken van de tijd 
tot zij neergesmakt werd
op een wervelbed van pijn en verdriet
Wie zal haar nu troosten 
nu zijn woorden vervlogen zijn 
als ether in het niets.

Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 23:36 Reageer op dit bericht
Donderdag 6 september 2007

oude wijk

de oude wijk treurt
op de banken in het park
alleen nog junkies

vroeger in het groen
de grootouders keuvelend  
een babbel vol zon 

de wijsheid in pacht
waar iedereen luisterde
naar de levensraad

de ziel van het park 
een dolend spook op krukken
kwam er  diep ten val 

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten