Archief

Jij buitengewoon
echt niet te evenaren
ik een afkooksel

zal ik herbronnen?
bij jou een scholing volgen?
ik kom er nu aan .

Ingrid Lenaerts 

Sporen in de zon 
ze blinken van beloftes
treinen vertrekken 

Ingrid Lenaerts 


 

Het overrompelt me die stoomlocomotief
na jaren nu hij het normale spoor verlaten heeft.
tegn zo'n zwarte reus opkijken doet me krimpen
hoe sierlijk hij daar nog staat
op deze tentoonstelling
Hij lost verdrongen angsten los
in een stille kinderziel
vantoen hij het station binnendaverde
remmend en piepend tot stilstand kwam
een machinst en stoker uit het raampje keken
de stangen van de grote wielen 
in éénzelfde kadans ronddraaiden 
alls een geniale vondst van herhaling.
De schrille stoomfluit klonkl akelig in de morgen ,
in de avond als een onzichtbare dreiging

Even ben ik de werkelijkheid kwijt
en zie mijn grootmoeder nog uit de wagen stappen 
van de hoge loopplank
met de rieten reiskoffer die ze droeg.
Het is allemaal voorbij.

Nog slechts herinneringen voor een museum
en door een museum.


Ingrid Lenaerts
 

Ze staan in de schaduw van een kappel
het is een stralende dag mei 1942
de oude linde naast het heiligdom
heeft zijn jong gebladerte ontpopt
morgen geven ze hun jawoord
een leven lang samen
de toekomst ligt als een rode loper klaar
zij straalt door  een rood hart
terwijl hij glunderend zijn lief omarmt
beiden voor de laatse maal op foto

dan de kogels in de buik
beiden onverwachts afgeslacht
oorlogstijd kent geen normen
Lieve en Laurent 
de willekeurige onschuld 
van oorlogsconflicten 

Ingrid Lenaerts