Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

baadsters

 Vier baadsters in een grote vijver
 ongewoon spektakel met inspiratie
 Romeinse godinnen met het hoofd boven water
 waterspuwers van kwaliteit
 speels voor de wandelaar in het park
 
je kan er niet omheen , niet voorbij de beelden
alsof ze roepen "help in verdrink"
terwijl je ze aanstaart om het ongewone
Zwanen en eenden storen zich niet meer
ze laten de godinnen  maar verleiden  en uitdagen
gaan zelfs op hun hoofden zitten
als rustige observatoren van het vrouwelijk spel.

Ik laat me echter telkens verwonderen

Ingrid Lenaerts
 
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:41 Reageer op dit bericht

Weet je nog ?

Weet je nog
dat hokje, die late avond 
21 juli  anno 1970 in X,  dat wij op de tram wachtten
het was er koud
de wind ging door onze jakken uit
en er viel regen bij bakken
wij dicht bij elkaar
zoals in vlechten verweven

toen je zei
"zo moet het altijd zijn  dicht bij elkaar
alleen en beter weertje"
die herinnering kwam vandaag bovendrijven
nu hokje en tram verdwenen zijn
een beetje sentementeel misschien ?
maar het mag.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 18:51 Reageer op dit bericht

jachthaven

De zon daalt in de weerspiegeling van water
de boten liggen voor anker te dobberen
de zeilen gerold de loopplanken aan boord
niets laat zich roeren tenzij gekabbel van water
in de verte weerklinkt de stem van Tina Turner
bevreemdend hoe zij deze gladheid doorbkreekt
met haar rauwe lied van steamy windows
de waas hangt niet aan de vensters van de kajuiten
maar hij plooit zich als een deken tussen de boten door
de sterren pinken ten afscheid van deze warme dag.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 18:02 1 reactie Reageer op dit bericht

zandkasteel

Ze wanen zich reuzen,de kinderen
tegenover de aanrollende zee
Ze hebben zich stevig verschanst
in hun arabische vesting
Tussen de schietgaten en kantelen
loeren ze naar devijand over zee
ze hebben de vlag op de top
niets kan hen deren het water is nog veraf
op kousenvoeten naderen de golven
ze likkebaarden de muren
de kinderen houden stand
de watergeul rond het kasteeel loopt vol
de zee blijft knabbelen de kinderen gillen
maar ze moeten wijken voor de kracht 
van wind en water die er tegenaan beuken
Meewarig zien ze naar de resten
maar morgen herbeginnen ze.

Ingrid Lenaerts
 

 

Geschreven door Ingridstanella om 17:44 Reageer op dit bericht

polderland

De stilte overheerst er
tussen de hoge magie van stapelwolken
de weilanden zijn dikgroen
de eet -en rustplaats voor een rijke veestapel
die staren in een ongrijpbare einder
Fietsers raderen zich een volle dag plezier
doorheen de door zonovergoten vlakte.
In de plassen speelt de zomerwind
roert de boomtoppen van de schaarse populieren
op het kerkhof de eeuwige vrede
Slechts de slagen van de klok
duiden het middaguur.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:09 Reageer op dit bericht

waarom

Waarom ik niet weet van het waarom
van zoveel dingen heeft niemand gezegd
Er was het waarom niemand antwoordde
te bang om paraat de oplossing te geven
Suggestie als vervangmiddel voor lachertje
een duurzame must wie niet wil ondertekenen
voor verloren of te herzien
Ik ken ook geen oplossing.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:28 Reageer op dit bericht

doortocht

Ik ben op doortocht tussen geheimen
de domste eerst de slimste laatst.
Toekomst is zoals een lading van een schip
vol groene bananen die rijper worden
Vind ik jou daar weer of laat ik mezelf kleven
aan onbestemd gebied dat overrijpheid in zich draagt ?

Het antwoord blijft ons schuldig gezien de keuze
die moeilijk te ontrafelen is mijn lief.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 17:06 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten