zandkasteel

De stilte overheerst er
tussen de hoge magie van stapelwolken
de weilanden zijn dikgroen
de eet -en rustplaats voor een rijke veestapel
die staren in een ongrijpbare einder
Fietsers raderen zich een volle dag plezier
doorheen de door zonovergoten vlakte.
In de plassen speelt de zomerwind
roert de boomtoppen van de schaarse populieren
op het kerkhof de eeuwige vrede
Slechts de slagen van de klok
duiden het middaguur.

Ingrid Lenaerts

Wereldvreemde kabouter
tussen de dauwdruppels
schitterend als parels
bij de zon die alles belooft
op dit moment
Kabouter met strepen beklad
door ongewone vandalen
Wie bezorgde onze buren  dit spektakel?
Ongerijmd is de vernieling

Ingrid Lenaerts

Waarom ik niet weet van het waarom
van zoveel dingen heeft niemand gezegd
Er was het waarom niemand antwoordde
te bang om paraat de oplossing te geven
Suggestie als vervangmiddel voor lachertje
een duurzame must wie niet wil ondertekenen
voor verloren of te herzien
Ik ken ook geen oplossing.


Ingrid Lenaerts

Ik ben op doortocht tussen geheimen
de domste eerst de slimste laatst.
Toekomst is zoals een lading van een schip
vol groene bananen die rijper worden
Vind ik jou daar weer of laat ik mezelf kleven
aan onbestemd gebied dat overrijpheid in zich draagt ?

Het antwoord blijft ons schuldig gezien de keuze
die moeilijk te ontrafelen is mijn lief.

Ingrid Lenaerts

De eenzame reiziger
op weg naar het land
achter de horizon
hoort de stilte
in zijn handen
en onder zijn voeten kraken

ritselen de blaren
zijn gedachten
dat hij alleen zijn tocht moet doen
 een leven lang
want te volgen is hij niet
deze eenzame reiziger
op weg naar het land
achter de horizon
 
Ingrid Lenaerts

Duinen deemstering
de ondergaande zon
wolkengroepen als eilanden
van vrede bij tegenlicht
er waait een zachte bries
de plassen rimpelen  het zand
meeuwen scheren over zee
immer twistend om vis
een late wandelaar
ben ik vol verwondering
in dit moment

Ingrid Lenaerts

De vrouw van het zandstrand
ze ligt er te bruinen in een zon
na het kanon vele weken voorheen
ze ligt er te blakeren
te braden als een kreeft
na de smeerbeurt met zonnebrandolie
de factor x speelt er beschermengel
voor het exposé van de naakte huid

de vrouw van het zandstrand
loopt even naar zee
om te koelen na het stoven
dan begint de volgende partij
draaien en keren zolas in een pan
koelen met ijs en frisdrank
romannetje van de misdaad
zorgt voor verstrooiing

bij het hoogfeest van de zon
de bakpartij in levende lijve.

Ingrid Lenaerts

Zij wil de waarheid inpakken
verdoezelen in een kleedje
zoals een zilvervos die sluipt
door eeuwige sneeuw.
Ze verdraait woorden
tot onuitrafelbare vlechten

Ingrid Lenaerts.

Jij zwerft in mijn nachtziel
zoals de nevels over moerassen
die niet willen vertrekken
Jij houdt me op de planken
waar ik tegen roffel zoals de donder
die er zijn krachten meet 
Ik voel me achtervolgd 
wil je kwijt uit mijn hoofd
je blijft er klauwen en kleven 
zoals een vleermuis onderste boven 
tegendraads bij dag
In de nacht wil ik verdwijnen
uit alle hoeken van je bestaan


Ingrid Lenaerts 

 

Ze zijn er weer bij
waar gretig  te pikken valt
zoals de kippen

de room afschuimen
liefst het boertig wegslurpen
gulzigaards slaan toe

Ingrid Lenaerts

de trieste zomer
zwiert gretig zijn koopjes weg
kom maar eens kijken

geen zon is te koop
wij verwachten slechts haar mildheid
die ze ons  niet schenkt

eieren offeren
voor de heilige Klara
het mocht niet baten

De zonnegod lacht
vandaag paait hij badgasten
 met een streepje straal.

Ingrid Lenaerts

De kaleidoscoop heeft nauwlijks werk
het weer beterde zienderogen
de kleuren variëren nu in traagheid
op het ritme van nauwelijks een briesje.
de kabouters droogden in de zon
het loze vissertje vist al gans de dag
de kruiwagenwerker blijft even actief
Het fonteintje daarentegen is stilgevallen
de bewoners van het huis zijn vertrokken
op hun mooi geblonken fietsen
voor een babbel op een terrasje
likkebaardend bij de gedachte
aan een stevig Belgisch biertje
Duvel Leffe Orval of Westvleteren
waar blijf je?


Ingrid Lenaerts

Een boerenzwaluw
dook solitair van het dak
zocht zijn huismaatje

fladderde later
daar met twee stoeiend voorbij
naar het liefdesnest

Ingrid Lenaerts

Het kasteelpark  met z'n oude bomen
rij op rij de beuken die dromen in rood
de rondodendrom als volkstoeloop bij de vijvers
de eenden die op  helldend gazon waggelen
de witte droom bij volle maan van een gravin
het tuinfeest op midzomernacht
 
en toen zag ik jou in dit decor
bij de juiste temperatuur en weersomstandigheden
de rozenperken streelden het innerlijk belang

ik hoorde de oude uil roepen in het bos
ik dacht betoverd te zijn , werd het een leven lang
ben het nog steeds verwondering
optrillende benen
zonder dit decor ,knijp me in de wangen
zeg me dat je er nog altijd bent

Ingrid Lenaerts