Darfur (Soedan)


toppunt van het menselijk leed
duizenden daklos
massamoorden ongeremd
oorlog zo kil en wreed

de graven zwijgen in Darfur
doden zonder namen
klagen stom aan-
maar de oorlog gaat steeds door

en in de stilte snikt een kind-
is deze wereld al zo blind?

Make love, not war


vrouwen verkrachten, kinderenmoord
koudbloedige waanzin
mensen doden voor "Gods woord"

bloed kleurt ALLE handen rood
in onschuld gewassen
"Allahs wil is waar ik voor dood"

stank van lijken vult de straten
met de rottigheid van deze wereld
duizenden, die hun leven laten

hele landen de grond gelijk gemaakt
zinlos geweld
wereldvrede uitgebraakt

al het goede uitgerooit
beetje bij beetje
wereldvrede weggegooit

ik kan dit niet meer verkroppen
in tranen buig ik mijn hoofd
"wie kan deze waanzin nu nog stoppen?"

Aangenaam, de dood


het dreigende bonken van een klok, mijn tijd,
weerkatst sinister zijn kloppen
boem-boem-boem
gaat open de poort naar de eeuwigheid.

"aangenaam, ik ben de dood".


Dit is een van de gedichten, die ik gebundeld heb onder de naam "morbide gesprekken".

Op de schreeuw van de zeevogel

Op de schreeuw van de zeevogel vlieg ik naar de vrijheid, verlost
van lijden en pijn,
sprijd ik mij adem als glinsterende vleugels en
snak naar oneindigheid.

Hunkerend naar eeuwigheid, want
ik weet
dan ben ik voor altijd bevrijd.