Leuk

Een tijdje geleden las ik over een groepje archeologen dat een ontdekking hadden gedaan.  Ze vonden een graf....ze daalden af om meer te weten te komen over de hyrogliefen ( muurschilderingen) op de muur. Wat ze niet wisten, is..dat ze één voor één zouden sterven.....niemand weet tot op heden wat de oorzaak is dat zij gestorven zijn.  Heeft het te maken met een ziekte, een vloek....wie zal 't zeggen, toch blijft het een raadsel. Hoe mooi het ook mag zijn, er is steeds een risico aan verbonden.

U begrijpt ook, iets dat jaren afgesloten is gebleven van de wereld, wie weet wat er allemaal zit, diep onder de grond, welke ziektes er naar boven komen, als men het blootlegt....ik denk dat we het daar moeten zoeken. De overledene had misschien een " pestziekte ", met hem te mummificeren is alles in takt gebleven, ook die ziekte, en nu legt men het bloot, er komt lucht aan, en alle microben komen vrij.....

Hoe mooi het ook mag zijn, laat het rusten....wat heeft men er nu aan, als ge iets ontdekt, en ge moet het met uw leven bekopen ? Niets !

Groetjes

Hoe later het werd, des te groter werd de massa, en kon je op de duur niet meer langs..het werd dan ook afgesloten, zodat je tijdens de voorstelling, niemand hinderde.

Tegen 20u, begaven we ons dan terug richting dijk, maar het voorprogramma was net ten einde, en ik kon net een glimp opvangen van de zangeres NATASHA MARSH die onze groep voorafging. Ze was gekleed in een zilverkleutig avondjurk, en ik had natuurlijk geen camera bij, omdat mijn vriend zijn fototoestel bijhad....anders had ik haar direkt op de foto gezet, in al haar pracht en praal. Zo iets maak je niet veel mee, dat ze je passeren op nog geen meter....dus...nu was het wachten op de IL DIVO mannen.....het zag zwart van het volk, nergens een plekje vrij...wat wilt ge ze zijn ook erg bekend in Nederland ! Met wat rond te wandelen, hebben we ons tegen het trapje naar het strand gezet, achteraan het podium.  We wisten toen niet we we zouden meemaken. 't Was toch wel de moeite ! Ook om nooit te vergeten !

Tegen 20.30u verwachtten ze de mannen, maar niemand wist van waar ze zouden komen, en je zag ook, dat mensen ook onze kant uitkwamen, allemaal om maar één glimp op te vangen, van onze knappe mannen !
Op één seconde zie ik dat er wagen toekomen gereden via het strand...ik dacht..dat kan niet...jaja wij stonden net aan de gang waar zij naar boven kwamen. Iedereen natuurlijk laaiend entoestiast, maar als ge zo'n kleine boomstam zijt, kunt ge niet over de langere mensen overkijken, en ik heb hen enkel van achteren gezien. Maar het gevoel er bij te zijn, ging door gans mijn lichaam, ik kreeg het koud en warm tegelijk, maar ik had ze gezien !
Anderhald uur duurde het concert. We zijn geen voetbreed verplaatst, want we wisten dat ze misschien ook via dezelfde weg naar huis reden....en ja hoor. Maar dat was een ervaring...amai....mensen verdrongen zich, om toch maar op de eerste rij te staan, en ik, kleine dreumes daartussen, mijn vriend moest me tegenhouden, door aan mijn slip te trekken, of ik had met IL DIVO, tesamen beneden aan de trap gelegen ! Zo drummen dat ze deden, maar ik heb hen vanop 50 cm zien voorbijkomen, en heb één van de mannen zijn arm kunnen vastnemen, de stof van zijn jasje voelde zijdezacht aan..Mijn schatje liep als eerste naar beneden, richting auto, omdat ze mij op dat moment bijna omverduwden, kreeg ik niet eens de kans hem het beste te wensen met zijn optreden, ......'t Zal voor een andere keer zijn.

Mijn ervaring daarentegen in Hamburg was één van de besten. We zaten bijna vooraan, aan het podium en de mannen kwamen heel dicht bij de fans.... Ik heb toen de kans gekregen mijn favorietje van heel dichtbij te zien..we hebben zelfs heel even oogcontact gehad.  Ik droeg een T-shirt met IL DIVO. Zo eentje met diamantjes op...eentje dat goed opvalt.  Je bent fan of je bent het niet !

Hopelijk komen ze weer gauw naar België, en kunnen we ze terug zien.
Muzikale groetjes

onderaan een foto van het KURHAUS te Scheveningen