Archief

Een glas melk


Er was eens een jongentje, die elke dag langs de deuren ging om spulletjes te verkopen, om zo zijn schoolgeld te kunnen betalen, aangezien zijn ouders arm waren. Op een dag had hij maar 10 cent in zijn zak en had erge trek gekregen in eten. Hij besloot om bij de volgende deur waar hij aanbelde, om iets te eten te vragen.

Maar toen hij daar aankwam had hij niet genoeg moed om erom te vragen. Dus in plaats van wat eten vroeg hij om een glas water. De aardige mevrouw die opendeed vond dat hij er een beetje hongerig uitzag, en besloot om hem een groot glas melk te geven. hij dronk heel langzaam en genoot van elke slok ervan. toen hij het ophad vroeg hij aan de vrouw: "Hoeveel geld ben ik u schuldig?" De vrouw zei: "Je bent mij niks verschuldigd hoor, ik heb altijd geleerd dat je geen geld mag vragen voor liefdadigheid" De kleine jongen bedankte haar uit de grond van zijn hart.

Toen Faisel Ahmad het huis verliet, voelde hij zich veel sterker- niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk, zijn geloof in Allah (swt) en mensen was weer gegroeid.

Vóórdat hij namelijk bij dat huis aankwam was hij van plan om alles op te geven. Maar nu niet meer, nu voelde hij zich sterker dan ooit te voren.

Jaren later.......

Deze zelfde vrouw werd erg ziek. Geen van de plaatselijke doctoren konden begrijpen wat er mis was met haar. Ze stuurden haar naar de grote stad waar het ziekenhuis meer gespecialiseerd was, en zij zouden kunnen uitzoeken wat haar mankeerde.

Dokter Faisel Achmed werd opgeroepen.

Toen hij had gehoord vanuit welk dorp zij kwam, vulden zijn ogen zich met een vreemd licht. Haastig ging hij naar beneden en ging naar haar kamer.

Gekleed in zijn dokterskleding ging hij naar binnen.

Hij herkende haar meteen....

Hij ging terug naar de behandelkamer en was vastbesloten om alles te doen om haar leven te redden. Hij gaf haar een speciale behandeling.

Maar Al-Hamdoelilah na een hele lange zware periode, was de strijd gestreden en was de vrouw weer beter geworden.

Dokter Achmed vroeg aan de financiële afdeling, of ze hem de rekening wilden sturen.

Hij keek erna, toen schreef hij iets onder aan de rekening en stuurde de rekening naar haar kamer.

Toen, de vrouw de rekening kreeg en opende, ze was er zeker van dat het de rest van haar leven zou kosten om het alles te betalen. Viel haar oog op iets wat op de rekening was geschreven.

Ze las de woorden : "Rekening volledig betaald met een glas melk"

Ondertekend,

Dr. Faisel Achmed

Tranen van vreugde kwamen uit haar ogen en ze besloot om te gaan bidden: "Dank U, Allah, dat Uw liefde is uitgespreid over menselijke harten en handen."

Gesprek tussen RasoelAllah en Shaytaan

De volgende ahadieth (overleveringen), zijn door Ibn-Abbas aan Moeaaz ibn Djabal ( r.a., moge de vrede van Allah op hun beide zijn.) overgeleverd:
"Op een dag waren we samen met de boodschapper van Allah in een huis van een van de Ansaar.(een bewoner van de stad Medina die de moslims hielp). We vormden een djamaa'ah(gemeenschap).

We waren diep in gesprek toen we van buiten een stem hoorden, die zei:
"De gastheer en al degenen die binnen zijn: mag ik binnenkomen? Ik heb een wens, ik moet met jullie praten!"
Hierop keek iedereen naar het gezicht van de profeet En hij zei vervolgens:
"Weten jullie wie dit is?" We zeiden allemaal tegelijk: "Allah en zijn profeet weten het het best."
De profeet zei: "Dit is lain (vervloekte) Iblies; de Satan; moge de vloek van Allah op hem rusten". Toen de profeet dit had gezegd, zei Oemar (een van de metgezellen, r.a.): "Jaa Rasoel-Allah, geef mij uw toestemming om hem te doden.
" De profeet gaf geen toestemming en zei: " Jaa, (O) Oemar weet jij niet dat hij uitstel (van Allah) heeft gekregen tot een bepaalde tijd?.....Laat hem".
Daarna zei de profeet: "Doe de deur open, laat hem binnen komen. Hij is hier
gekomen met Allah's Bevel. Probeer te begrijpen wat hij jullie gaat zeggen,
luister goed naar hem!"

Rawi vertelt verder:

"De deur werd voor hem geopend. Hij kwam binnen. We konden hem zien. Hij zag er uit als een oude schele man, zonder baard. Hij had maar zes of zeven haren die op paardenharen leken en aan zijn kin hingen. Zijn ogen keken naar boven. Zijn hoofd was zo groot als een die van een olifant, en zijn lippen leken op buffel-lippen.
Daarna groette hij ons (met de salaam = vredesgroet): "Salaam (vrede) zij met jou Mohammed en vrede op jullie, O djamaa'ah, moeslimien

De profeet antwoorde: "De salaam, (vredesgroet) is van Allah, jaa lain (O,
vervloekte)". (Het is voor de moslims verboden om de ontkenners (kaafirs)
met de islamitische vredesgroet te groeten. In dit geval werd de duivel NIET teruggegroet omdat hij ook een ontkenner (kaafir) is ).

De profeet zei: "Je zei dat je voor iets kwam. Waar kom je voor?"

Iblies, de duivel zei: "Mijn Heer (Allah) heeft een engel naar mij toegestuurd, die tegen mij zei: "Allah beveelt je, om naar de (profeet) Mohammed te gaan. Maar doe dit in bescheidenheid en in een vernederde toestand. Je moet de profeet vertellen, hoe jij de kinderen van Adam hebt verleid en bedrogen. Alles wat hij (de profeet) je vraagt moet je met de waarheid beantwoorden. Als je de waarheid niet verteld, zal Allah as van je maken, een wind sturen en jou zo voor je vijanden belachelijk maken."
"Dus zo komt het dus Jaa (O) Mohammed, dat ik met deze opdracht naar jou ben gekomen. Je mag vragen wat je wilt. En als ik jou de waarheid niet zou vertellen, zullen mijn vijanden zich met mij amuseren, het is zeker heel vernederend als je vijanden met je spotten, (en dat kan ik niet toestaan)."

De profeet: "Aangezien het feit dat jij de waarheid zult vertellen: vertel me dan, van wie jij het meest een afgunst hebt (niet mag)".

De duivel: "Dat ben jij! Jaa (O), Mohammed! Onder de schepselen van Allah, is er niemand, die ik niet minder mag!"

De profeet: "En na mij? Wie mag je verder niet?"

Iblies: ""De Moettaqie (degene met taqwa = godvrees ) jonge mensen, die al hun bezittingen hebben weggeven op de weg van Allah".

De profeet: Daarna, van wie heb je het meeste afkeer?"

Iblies:" "De geduldige oelamaa (Qor'aan-geleerden) die van allerlei
twijfelachtige zaken afstand houden".

De profeet: "En daarna?"

Iblies: "Iemand die bij het schoonmaken, de onreine plek drie maal wast, en doorgaat met dit te doen".

De profeet: "En daarna?"

Iblies: "De geduldige arme persoon, die zijn benodigheden aan niemand vertelt, en niet over zijn toestand klaagt (bij anderen).

De profeet: "Hoe weet jij dat deze arme een geduldige is?"

Iblies: "Jaa (O), Mohammed, hij zal zijn benodigdheden niet aan iemand, die (zelf) ook in deze toestand verkeert, vertellen. Wie zijn behoeftes drie dagen achter elkaar wel aan iemand vertelt, zal niet tot 'de geduldige' bij Allah gerekend worden. Dus zo merk ik aan zijn houding of hij geduldig is".

De profeet: "En daarna?"

Iblies: "De dankbare rijke."

De profeet: "Hoe weet jij of deze persoon dankbaar is?"

Iblies: "Je ziet hem halal (geoorloofde) dingen kopen en naar zijn familie brengen."

De profeet vroeg ditmaal iets anders:
"Als mijn oemmah (volgelingen) opstaat voor het gebed, wat gebeurt er dan met jou?"

Iblies: "Jaa (O), Mohammed dan begin ik heel erg te beven!"

De profeet: "Waarom gebeurt dat, jaa, lain (o, vervloekte)?"

Iblies: "Omdat als een dienaar van Allah soedjoed doet (zich neerbuigt tot op de grond, voor Allah), Hij hem dan een graad verhoogt".

De profeet: "En als ze vasten, wat gebeurt er dan met jou?"

Iblies: "Dan wordt ik vastgebonden, totdat zij het vasten verbreken".

De profeet (s.a.w): "En als ze de hadj (verplichte bedevaart naar mekka verrichten?"

Iblies: "Dan wordt ik gek."

De profeet: "En wat als ze de heilige Qor'aan lezen, wat gebeurt er dan met jou?"

Iblies: "Jaa (O) Mohammed, dan is het heel erg met mij gesteld. Dan is het alsof degene die aalmoezen geeft een zaag pakt, en mij ermee doormidden zaagt"

De profeet vroeg de reden hiervan.

Iblies zei: " Dat zal ik je vertellen, Het geven van aalmoezen heeft vier mooie schoonheden:
Allah zal zijn baraka (zegeningen, in dit geval zijn bezit) vermeerderen.
Allah zal hem geliefd maken onder het volk.
Allah zal hem door middel van de gegeven sadaqa (liefdadigheid) een sed (een stuw, dam, belemmering) tussen hem en de jahannam (Hel) maken.
Allah zal zijn problemen, moeilijkheden, en vloeken van hem wegnemen".
_______________________
ALLAH OE AKBAR

Hierna vroeg de profeet hem over zijn metgezellen:
"Hoe denk je over Aboe Bakr?" (De beste vriend en eerste rechtvaardige opvolger na het overlijden van de profeet).

Iblies: "Hij was het niet met mij eens in de tijd van djahilija (de tijd van onwetendheid voor de komst van de Islam). Nu hij de Islam betreden heeft, zal hij mij nooit gehoorzamen!."

De profeet: "En hoe denk je over Oemar ibn Ghattab? "(De tweede grote opvolger na de profeet)

Iblies: "Ik zweer bij Allah, waar ik hem zag, ben ik van hem weggelopen".

De profeet: "En over Osman ibn Afwan?". (De derde rechtvaardige opvolger na de profeet).

Iblies: "Ik schaam me zo erg voor hem zoals de engelen zich voor de meest Barmhartige schamen".

De profeet: En Ali ibn Aboe Talieb. (De vierde rechtvaardige opvolger en schoonzoon van de profeet).

Iblies: "Oh, Ik wou dat ik verlost van hem was. Als hij alleen bleef en mij ook met rust liet. Maar hij laat mij niet met rust". (Dit wil zeggen dat hij de boze influisteringen van de duivel niet in acht nam en het niet volgde).

De profeet: "Al-hamdoe-liellah (alle lof aan Allah), die mij veel geluk heeft gegeven. tot een bepaalde tijd, en die jou zondig heeft gemaakt (door je schuld) tot een bepaalde tijd, Dag der Opstanding".

Iblies: "Waar is het geluk van je oemmah (moslimgemeenschap)? Zolang de mens er is, zal ik (Iblies) er ook zijn. Hoe kun je dan opgelucht zijn? Ik zwem in hun bloed. Ik ga tot in hun vlees. Zij weten dit niet en kunnen mij niet zien. Ik zweer bij Allah, Die mij geschapen heeft en Die mij tot De Dag der Opstanding het leven heeft gegeven; dat ik hen allemaal ongepast zal laten gedragen. Zowel de onwetenden als hun geleerden! De fasiq (zondaren) zowel als degenen die ibadah doen (Allah aanbidden). Ze zullen geen van allen aan mij ontkomen! Behalve de reine, oprechte dienaren van Allah (moechlies), die kan ik niet ongepast laten gedragen!

Hierna vroeg de profeet: "Wie zijn volgens jou de moechlies?" (Degenen die ichlaas hebben dit zijn de rechtgeschapen dienaren van God, die met pure reine intentie Allah aanbidden).

Iblies: "Weet je niet, Jaa (O) Mohammed dat dat degenen zijn die hun bezit (materie) niet lief hebben. Hij kan geen dienaar van mij zijn. Hij die zijn dinar (Arabisch muntstuk), niet lief heeft en er niet van houdt om geprezen te worden , van hem weet ik dat hij rechtgeschapen is. En hem laat ik alleen! Ik loop weg van hem. Als een dienaar zijn geld wel lief heeft of ervan houdt om geprezen te worden en van wie zijn/haar hart aan wereldse dingen verbonden is; hij/zij is het die mij het meest gehoorzaam is!
Jaa (O), Mohammed weet je niet, dat liefde voor het wereldse bezit een van de grootste zonde (bij Allah) is? (omdat men materie makkelijk aanbidt, en zijn Schepper ervan; Allah hierdoor heel snel vergeet).

En hij ging verder:

" Jaa (O), Mohammed weet je niet dat ik 70.000 kinderen heb. Deze zijn allemaal op verschillende plaatsen. En mijn 70.000 kinderen hebben ieder weer 70.000 duivels bij hen. Een gedeelte van hen, heb ik naar de oelama (moslimgeleerden) gestuurd. Een andere groep naar de jongeren. Weer een ander gedeelte naar de "martelaren" (dus voordat ze het martelaarschap wilden; dit is de hoogste graad om voor Allah in de strijd te sterven en in het Paradijs te komen. Deze gaf hij twijfels over het wel of niet sterven voor Allah). En een ander gedeelte naar de oude vrouwen. (Deze oude vrouwen hebben vaak een leven vol met bida'h toevoegingen, nieuwigheden aan de Islam), en proberen dit ook op een koppige wijze over te brengen op de jongere generatie).

"Terugkomend bij de jongeren; wij kunnen heel goed met elkaar opschieten. En mijn kinderen kunnen ook goed met jullie kinderen opschieten. (denk bijvoorbeeld aan de opstandigheid van tieners tegen hun ouders)
"Een gedeelte (van deze duivels) zijn bij de abids (mensen die ibadah doen = Allah aanbidden). Weer een ander gedeelte bij de zahids (mensen die zeer veel ibadah doen).
Zij (de duivels) gaan naar hen toe, en zorgen ervoor dat ze veranderen (dus de ene keer doen ze veel ibadah, en de andere keer weer niet). Je zult ze zomaar, zonder reden zien vloeken. En zo hebben ze geen ichlaas (zuiverheid) meer, ze hebben hun ibadah zonder ichlaas (pure intentie, recht vanuit het hart door de liefde voor Allah), gedaan, maar ze zullen dit niet in de gaten hebben.

"Weet je niet jaa (O) Mohommed, dat de leugen bij mij is en dat ik de eertste leugenaar ben. Wie liegt is mijn vriend, en wie zweert bij een leugen is mijn geliefde. Weet je niet jaa (O), Mohammed dat ik heb gelogen en in naam van Allah heb gezworen bij Adam en Hawwa (Eva).
("En jij zwoer tot hen: Ik ben voor u zeker een oprechte raadgever". staat
er in de Qor'aan over Iblies.)

"Met leugens amuseer ik mij! "

"Roddelen is mijn fruit en mijn vrolijkheid".

"Wie op zijn talaq (het recht om te scheiden) zweert; wordt een zondaar, ook al heeft hij dit 1 keer gedaan en heeft hij gelijk. Wie (van) zijn talaq (alle drie de rechten) heeft gebruikt zal een zondaar zijn en is zijn vrouw haram(verboden) voor hem (ze kunnen niet meer samen blijven). En als zij toch samen kinderen krijgen, dan zullen deze kinderen waladi zina's(buitenechtelijk) zijn".

"Als hij op wil staan om het gebed te doen, dan hou ik hem op, door waswasa
(boze influisteringen) aan hem te geven. Dan zeg ik: "Je hebt nog tijd zat. Je hebt het nu zo druk, maak dit eerst maar af.Je doet het straks wel". En zo zal hij buiten de salaat (islamitisch gebed) tijd zijn gebed doen. En door deze reden wordt de salaat in zijn gezicht gegooid. (d.w.z. niet geaccepteerd).
Als hij mij hiermee overwint, dan stuur ik een menselijk duivel naar hem toe, die hem van het gebed zal afhouden".
"Als hij mij weer overwint, dan zal ik hem tijdens de salaat (islamitisch gebed) lastig gaan vallen. Als hij bidt dan zal ik hem over zijn gezicht aaien en zijn voorhoofd kussen (voor zijn gehoorzaamheid).
Ik zal zeggen dat hij een blijvende ondeugd heeft gedaan. Zo zal ik zijn gemak verstoren.
Jaa (O) Mohammed, je weet dat als iemand, vaak links en rechts kijkt tijdens de salaat, Allah zijn salaat niet zal accepteren, en het in zijn gezicht zal gooien(zijn salaat wordt nietgeaccepteerd).
"Als ik dit ook niet kan bereiken bij iemand, zal ik (als hij het gebed alleen doet) tegen hem zeggen dat hij de salaat snel moet afmaken. En dat zal hij als een haan; die snel zijn eten met zijn snavel uit het grind pikt, doen.
Als mij dit weer niet lukt, dan probeer ik, het gebed te verstoren, als ze met djamaa'ah (gezamelijk) bidden. Dan zet ik de roekoe (gebogen houding tijdens het gebed) en de soedjoed (geknielde houding tijdens het gebed) afhalen en eerder (dan de imaam: voorganger in het gebed) naar de soedjoed en roekoe gaan. Allah zal de hoofden van deze mensen (in het hiernamaals) in ezelskoppen veranderen, omdat zij dit hebben gedaan. Als dit mij ook niet lukt, dan zeg ik tegen hem dat hij met zijn vingers moet gaan knakken; zo gedenkt hij mij.
Als dit mij ook niet lukt (zo niet verleid worden), dan blaas ik tijdens de salaat (islamitisch gebed) in zijn neus, zodat hij gaat gapen. Als hij zijn hand niet voor zijn mond doet, dan zal er een kleine duivel in zijn mond binnengaan; die zijn wil voor wereldse dingen groter maakt.(Materialistisch wordt, hierdoor kan hij niet met pure reine gedachten aan het gebed deelnemen, de wereldse dingen zullen steeds in zijn hoofd tollen). "Hierna zal deze persoon ons blijven gehoorzamen. Naar ons luisteren en doen wat wij zeggen.

Hierna ging hij verder: "Ik ga naar degenen die arm, hulploos en zielig zijn en beveel ze om de salaat (islamitisch gebed) NIET te verrichten; "De salaat is niet bestemd voor jullie; maar voor degenen die rijkdom en welzijn hebben".
_____________________
ALLAH OE AKBAR

"Dan ga ik naar de zieken, en zeg; "Laat de salaat (islamitisch gebed), want Allah zegt in Qor'aan, dat Hij geen ongemak wenst, voor de zieken. Als je beter bent zal je veel kunnen bidden! "En zo zal hij het gebed nalaten en zelfs ongelovig worden. Mocht hij aan deze ziekte overlijden, dan zal hij Allah in Gazaab (woede) vinden.

Jaa (O), Mohammed, als er leugens in mijn woorden zijn, dan moge een schorpioen mij steken. Als ik lieg, moge Allah as van mij maken.

Mohammed ben jij opgelucht over je oemmah (volgelingen) terwijl ik 1/6 van hen uit het geloof heb gehaald?"

De profeet gaat verder met zijn vragen:

"Wie, is volgens jou de gelukkigste persoon?"

Iblies: "Dat zijn degenen, die de salaat (islamitisch gebed) bewust nalaten".

De profeet: "Wat houdt jou het meeste af van je werk?

Iblies: "Islamitische bijeenkomsten".


De profeet: "Hoe eet jij?"

Iblies: "Met mijn linkerhand en mijn vingertoppen".

De profeet: "Als de wind des doods blaast en de hitte heerst, wat gebruik jij als je schaduw?"

Iblies: "De (lange) nagels van de mensen".

De profeet: "Wie is jouw vriend waar mee je zit?"

Iblies: "Degenen die rente nemen".

De profeet: "Wie is jouw vriend?"

Iblies: "Degenen die overspel plegen".

De profeet: "Wie is met jou bed-vriend?" (partner in bed)

Iblies: "De dronkaard".

De profeet: "Wie is jouw bezoeker?"

Iblies: "Dieven."

De profeet: "Wie zijn jouw boodschappers?"

Iblies: "Tovernaars."

De profeet: "Wat is de noer (het licht) van je ogen?"

Iblies: "Dat zijn mannen die van hun vrouwen scheiden."

De profeet: "Wie is jouw lieveling?"

Iblies: "Degenen die niet deelnemen aan de djoemaa'ah (gezamenlijk vrijdagsgebed in de moskee)."

De profeet stelt nu andere soorten vragen:
"Jaa lain (O vervloekte); wat breekt jouw hart?"

Iblies: "Het gehinnik van paarden die op djihaad (in de heilige oorlog) op weg gaan voor Allah".

De profeet: "Wat laat jouw gelaat smelten?"

Iblies: "Zondaars die Allah om vergiffenis vragen voor hun zonden".

De profeet: "Wat verscheurt je hart?"

Iblies: "Het horen van mensen die dag en nacht vergiffenis vragen aan Allah". (Wegens hun zonden).

De profeet: "Wat laat je gezicht rimpelen?"

Iblies: "Het geven van aalmoezen, in het geheim".

De profeet: "Wat verblindt je ogen?"

Iblies: "Het verrichten van vrijwillige nachtgebeden".

De profeet: "Wat doet jouw hoofd neerbuigen?"

Iblies: "De vele salaat's (islamitische gebeden) die in djamaa'ah (een groep) verricht worden".

Iblies: "Ik eet van ieder dier dat niet in naam van Allah geslacht is. (Dus geslacht wordt zonder dat men zegt : "Bismillah = in naam van Allah" ). Ik eet van voedsel waar rente in zit en waar verboden (haram) geld in is gemengd".

"Ik ben ook, mede-eigenaar van goederen waar geen toevlucht tegen mij (Iblies) bij Allah wordt gezocht". (Dus zonder het zeggen van: a'oedzoe billaahie mie nasj-sjaitaanier radjiem: Ik zoek mijn toevlucht bij Allah
tegen het kwaad van Satan, de vervloekte).

"Ook bij sexuele gemeenschap als er geen toevlucht tegen de duivel bij Allah
is gezocht heb ik Iblies (duivel) samen met hem en met zijn vrouw gemeenschap". (Dus ook zonder het zeggen van : a'oedzoe billahie mie nasj-sjaitaanir radjiem = ik zoek mijn toevlucht bij Allah tegen het kwaad van satan de vervloekte.)

"Ik heb aan Allah een huis gevraagd. En daarom heb ik de sauna's gekregen".

"Ik heb om een gebedsplaats gevraagd en heb de markten gekregen..

"Ik heb om een boek gevraagd en heb daar de gedichten(bundels) voor gekregen".

"Ik heb om een bed-vriend gevraagd en heb de dronkaards ervoor gekregen".

"Ik heb om een hulp gevraagd en heb de qadarijja's hiervoor gekregen". (Dit zijn groepsringen die de Qaadr (het lot of voortbestemming van Allah ontkennen).

"Ik heb om broeders en zusters gevraagd en heb de mensen die hun tijd aan masijjah (nutteloze dingen) verspillen gekregen". (Zie Qor'aan in hoofdstuk 17 vers 27)

De profeet zei hierop: "De reden dat ik je geloof, is omdat je het bewijst met verzen uit de Qor'aan".

Iblies: "Ik heb van Allah gewild dat ik de kinderen van Adam kon zien en zij mij niet. Dit is ook gebeurd.

"Ik heb gevraagd aan Allah, of Hij een weg voor mij kon banen in het bloed van de kinderen van Adam. (en dit is ook gebeurd)".

"Ik heb al deze dingen gekregen en ik zal je zeggen dat ik meer mensen aan mijn kant heb dan jij zult hebben tot De Dag des Oordeels".

hij (Iblies) vertelt verder:
"Ik heb een zoon die de taak heeft om ibadaha's (aanbiddingen) die in het geheim worden gedaan te openbaren. (Als een dienaar iets goed heeft gedaan en dit probeert te verbergen, zonder hoogmoed te hebben, dan zorgt de duivel ervoor dat hij het toch naar voren brengt). "Als de duivel overwint dan
verliest degene die ibadah (aanbidding) deed 99 van zijn 100 zegeningen. Hij houdt er dus maar een over. Dus krijgt een dienaar die iets goed doet, en dit geheim houdt hier 100 zegingen voor.)

"Ik heb ook een andere zoon die de mensen verblindt als zij naar islamitische bijeenkomsten gaan, waar geleerden lesgeven. Ze beginnen slaperig te worden, kunnen niet goed slapen, ze gaan gapen en worden snel afgeleid. Zo krijgen ze ook geen zegening".
__________________________
ALLAH OE AKBAR


0 Iblies vertelt verder:

"Als een vrouw in het bijzijn van mannen zit (die niet wettig zijn voor haar); komt er een duivel bij haar op schoot zitten, zodat zij voor degenen die naar haar kijken aantrekkelijk wordt gemaakt/lijkt. Daarna zal hij haar bevelen om zich opvallend te gedragen. Dit zal zij doen. En hierna zal hij haar schaamtegevoelens met zijn nagels (weg) scheuren.(Dit wordt figuurlijk bedoeld, als dit gordijn weggescheurd is, door haar eigen toedoen, dan zal zij zich zoals Iblies het al aangaf, voor niets meer schamen. Ze zal haar grenzen steeds verzetten; En op het laatst zal ze geen schaamtegevoelens meer over hebben voor haar gedrag).

Iblies verteld over zichzelf:
"Jaa (O), Mohammed ik kan de mens NIET af laten dwalen. Ik kan alleen maar waswasa (boze influisteringen) geven, en iets aantrekkelijk/mooi laten zien.
Dat is alles! Als ik de macht had om de mensen te laten dwalen, dan zou ik een ieder die "laa ilaaha ill-Allah..." zeggen, (zou getuigen dat er geen god is behalve Allah, en dat Mohammed de laatste boodschapper van Allah is), en ieder die zou vasten en bidden, doen laten afdwalen. Zoals jij alleen maar de boodschapper van Allah bent, en de mensen geen hiedajah (leiding)kan geven, (hen het ware geloof niet kan opdringen, die keus aan hen laat) zou er geen enkele ongelovige overgebleven zijn als jij ze hiedajah (leiding) kon geven. Jij bent alleen maar de boodschapper van Allah, die de taal heeft om het ware geloof te verkondigen.

Hij verteld verder:

"Als ik de macht had gekregen, zou ik iedereen die "laa ilaaha ill-Allah..." zegt en iedereen die vast en de salaat (islamitisch gebed) doet, allemaal tot het slechte pad dwingen. Zoals jij ook geen hiedja (leiding) hebt dus kaafirs(ontkenners) in moslims veranderen. Jij bent alleen de gezant van Allah, alleen maar een verkondiger. Als jij hiedja (leiding) kon geven dan zou er geen enkele kaafir (ontkenner) op de wereld zijn."

De profeet vroeg aan Iblies of hij geen vergiffenis aan Allah kon vragen en terug kon keren tot Allah. "Ik kan je bemiddelaar zijn (ik geef je mijn woord) dat jij, naar de Djennah (het Paradijs) kan gaan".

Iblies: "Jaa Rasoel-Allah (O boodschapper van Allah), het zal volgens de Wil van Allah gaan. De inkt die deze Wet heeft geschreven is opgedroogd. Het kan niet meer worden veranderd. Deze dingen zullen tot de Qiejamah (Opstanding) gebeuren. Degene die jou tot profeet heeft gemaakt; Degene die jou tussen de mensheid heeft gekozen, als de verkorene. Jij bent de heer van de Djennah (Paradijs) gemeenschap. Ik, Iblies, ben de heer van de zondaars en van de gemeenschap van de Hel".

Dit zijn mijn woorden tot jou. Alles wat ik heb gezegd is de waarheid.
Alle lof aan Allah.
Allah is de enige Schepper.
Hij heeft geen begin noch einde.
Salaam (vrede) aan Mohammed en alle andere profeten.

Een jongedame in de woestijn

Een groep van studenten ging samen met een aantal docenten op excursie.
Het was een reis waar veel te bezichtigen viel en de studenten moesten verslag maken van alles wat zij zagen tijdens dit uitstapje.
In het begin trokken de studenten onder begeleiding van een docente erop uit in groepjes maar na een tijdje ging ieder zijn eigen kant op.

Onder de studente was er een jongedame die erg opging in het vastleggen van de bezienswaardigheden dat zij hierdoor ver afdwaalde van de groep.
Na uren besloten de docenten te vertrekken met de bus terwijl zij de jongedame achterlieten zonder dat zij dit doorhadden.
Toen de jongedame na verloop van tijd terugkeerde naar de verzamelplaats kwam zij erachter dat iedereen al vertrokken was.
Tevergeefs riep zij nog om haar heen maar niemand was er meer die haar kon horen. Zij besloot dan maar ook om te gaan lopen in de hoop dat zij een dorp zou tegenkomen. Na een lange tijd te hebben
gelopen en gehuild zag zij een kleine verlaten hut en besloot aan te kloppen.
Een jongeman van eind twintig deed de deur open en vroeg haar verbaasd:
“Wie ben jij?”
Zij antwoordde: “Ik ben een studente die hier op excursie met school is gekomen.
Maar zij hebben mij achtergelaten en ik weet de weg niet terug.”
Hij zei toen: “Je bent in een afgelegen gebied terechtgekomen.
Waar jij naar toe moet is helemaal de andere kant op.”
Hij bood haar daarop aan om binnen te komen en de nacht in zijn hut door te brengen waarna hij haar in de ochtend zou helpen om thuis te komen.
Zij mocht van hem op het bed slapen terwijl hij aan de andere kant van de kamer op de grond zou gaan slapen.
De man maakte met behulp van een laken een scheidingswand tussen hem en de jongedame.

De jongedame was vervolgens op bed gaan liggen en bedekte uit angst zichzelf volledig, behalve haar ogen om in de gaten te houden wat de man deed.
De man zat aan de andere kant een boek te lezen en opeens gooide hij het boek dicht… Zijn blik richtte zich op de kaars die voor hem lag en na een
tijdje plaatste hij zijn vinger voor een periode van vijf minuten boven de kaars. Het kon niet anders dan dat hij zijn vinger had verbrand. Dit ritueel verrichtte hij met al zijn vingers terwijl het meisje huilend en vol angst toekeek.
Zij dacht bij zichzelf: “Dit moet een djinn zijn die rituele handelingen verricht.”

Geen van beiden wist die nacht te kunnen slapen.
De volgende dag bracht de man de jongedame naar huis en eenmaal thuis aangekomen vertelde zij in een shocktoestand het verhaal van de man aan haar
vader.
Als gevolg van de angst die zij die nacht heeft moeten doorstaan werd zij de dagen daarop ziek en verliet haar kamer niet.
De vader van de jongedame besloot daarom op zoek te gaan naar de jongeman.

Eenmaal de jongeman te hebben gevonden, vroeg hij hem de weg te wijzen zonder te vertellen wie hij was.
Toen de vader met hem aan het praten was merkte hij op dat beide handen van de jongeman in verband omwikkeld waren.
Hij vroeg hem naar de reden hiervan.
De jongeman antwoordde:
“Twee nachten terug kwam er een mooie jongedame aan mijn deur en moest noodgedwongen de nacht bij mij doorbrengen.
De shaytaan probeerde mij te verleiden tot het plegen van een zonde.
Uit vrees iets te doen waar ik spijt van zou krijgen besloot ik mijn vingers te verbranden, de ene na de andere om daarmee mijn seksuele verlangens weg te branden. Ik wilde er alles aan doen om mijzelf niet aan de jongedame te
vergrijpen.
Dat zou mij namelijk meer pijn doen dan wanneer ik mijn vingers zou verbranden.”

De vader was zeer onder de indruk van de jongeman en nodigde hem uit om met hem mee te komen naar
zijn huis. Hij besloot om de jongeman met zijn dochter te laten trouwen, zonder dat de jongeman
doorhad dat de dochter van deze man dezelfde mooie jongedame was die bij hem de nacht had doorgebracht.
Op deze wijze beloonde Allah de jongeman voor het feit dat hij niet toegaf aan de shaytaan door zich te vergrijpen aan deze mooie jongedame met een huwelijksleven met dezelfde mooie vrouw.

De drie mannen in een grot

Verteld voor kinderen van een authentieke Hadith van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem)


Op een dag waren er drie mannen die samen op reis waren. Het was een mooie dag toen ze hun huizen verlieten, maar nu werd het laat en begonnen de wolken zich te verzamelen in de lucht. Het werd donker doordat ze de zon verborgen. Een van de drie mannen zei; “ik denk dat we beter kunnen zoeken om ergens te gaan schuilen, het lijkt alsof er een storm op komst is”. De anderen waren het met hem eens.
Er was nergens in de buurt een dorp, er waren alleen een paar grotten in de bergen in de buurt, dus besloten ze om een grot te vinden die groot genoeg was om daar de nacht door te brengen.
Terwijl ze de smalle bergpaden begonnen te beklimmen, begon de regen te vallen. Hun kleding werd nat dus haastten ze zich totdat zij een mooie droge grot hadden gevonden, en besloten dat dat de juiste plek voor hen was om de nacht in door te brengen. Het begon zo hard te regenen dat het niet lang duurde voordat de kleine rotsen naar beneden liet vallen en de wind de grot begon uit te houwen.
Zo nu en dan was er een donder van het onweer, en een flits van licht die de omringende bergen verlichtte.
De drie mannen dankten Allah dat ze goed en droog zaten, en ze begonnen het zich zo comfortabel mogelijk te maken, aangezien ze nog de hele nacht voor zich hadden.

De storm werd erger en stromen van water stroomden langs de berg. De regen sloeg tegen de rotsen en de wind huilde harder dan ooit. Plotseling, klonk er een hevig lawaai, en rotsen van allerlei formaten en vormen stuiterden en rolden voor de ingang van de grot. Toen klonk er een nog harder lawaai, van een reusachtige kei die onderaan de berg in stukken viel. De donder werd harder en harder, en het geluid weerklonk in de grot. Alles was zo donker geworden, en de drie mannen kropen dieper de grot in voor veiligheid. Plotseling, stopte het meest harde geluid. De drie mannen vroegen zich af wat er was gebeurt dus ze besloten om in het donker hun weg terug te zoeken naar de ingang van de grot. Tot hun grote schrik zagen ze dat het lawaai dat ze gehoord hadden werd veroorzaakt door een reusachtige kei, die nu de ingang van de grot sloot. De ingang was zo geblokkeerd dat er geen weg meer uit was! De drie mannen waren heel sterk, dus ze duwden en duwden met al hun kracht tegen de kei, om te proberen om een opening te maken die groot genoeg was om er tussendoor te kunnen. Maar hoe hard ze ook duwden, de kei verschoof geen millimeter! “Dit is niet goed”, zei een van de mannen, “we zullen deze kei nooit zelf kunnen verschuiven, het is te groot. Onze enige hoop is Allah te vragen om ons te helpen. Misschien als we hem vragen om ons te helpen in ruil voor onze goede daden, zal Hij onze gebeden accepteren en ons helpen.” Ze waren het er allemaal mee eens dat dit de enige manier was en ze zouden elk tot Allah bidden en Hem vragen om hen te helpen.

De eerste man dacht een tijdje na, en toen herinnerde hij zich iets dat hij elke nacht iets voor zijn bejaarde ouders deed voordat ze zouden gaan slapen. Hij had nooit de vriendelijkheid van zijn ouders vergeten toen hij jong was. Hij herinnerde zich hoe zij voor hem hadden gezorgd en hem hadden opgevoed. Nu dat ze oud waren, had hij een kans om hun zijn liefde en respect te laten zien. Hij wist ook dat Allah houdt van degenen die vriendelijk zijn tegen hun ouders. Dus hij dacht bij zichzelf dat misschien als hij Allah zou vragen bij de goedheid van de daad die hij in gedachten had, dat Allah vanuit zijn barmhartigheid de kei voor de grot zou verplaatsen. Dus hij bad, zeggende; “O Allah, mijn ouders zijn erg oud, dus elke nacht geef ik hen een kopje melk voordat ze gaan slapen. Ik geef hen altijd als eerste hun melk, voordat iemand anders dat doet in onze familie, om hun te laten zien hoe veel ik van hen hou en hen respecteer. Op een nacht kwam ik heel laat thuis. Ik was aan het zoeken voor veevoeder voor mijn vee, maar het had langer dan gewoonlijk geduurd om het te vinden. Het was zo laat dat mijn ouders in slaap waren gevallen voordat ik hen hun melk kon geven. Ik wou hen niet wakker maken om hun hun melk te geven, noch wou ik de rest van mijn familie melk geven zonder dat ik het eerst aan mijn ouders had gegeven. Dus ik wachtte geduldig naast hen met de kruik in mijn hand totdat de dageraad kwam. De kinderen waren hongerig en begonnen te huilen en mijn ouders werden wakker, dus ik gaf hen hun melk. O Allah, ik deed dit zoekende naar uw tevredenheid, alstublieft help ons nu”.

Er was lawaai en de kei bewoog, maar het was niet genoeg om hen er uit te laten klimmen.
Het was nu de beurt van de tweede man. Hij bad tot Allah, zeggende; “O Allah, ik had een nicht en ik wou haar misbruiken, maar ze liet het me niet toe. Toen kwam er een hongersnood, het was een moeilijke tijd voor iedereen, en ze kwam naar mij om me om hulp te vragen. Ik zei dat ik haar 120 dinaar zou geven als ze zou doen wat ik wou. Ze was wanhopig en stemde toe, maar net toen ik op het punt stond om haar te misbruiken, zei ze; ‘Vrees Allah, en verbreek zijn wet niet’. Ik voelde me zo beschaamd en schuldig, dus ik zei haar dat ze kon gaan en het geld mee kon nemen als een gift. O Allah, ik deed dit, zoekende naar uw tevredenheid.” Er klonk nogmaals lawaai en de kei bewoog nogmaals, maar nog steeds niet genoeg om hen er uit te laten.

Het was de beurt aan de derde man. Hij bad tot Allah, zeggende; “O Allah, ik huurde eens een paar boerenknechten om voor mij te weken. Wanneer ze klaar waren met hun werk, gaf ik hun ieder hun geld; tenminste, iedereen behalve één, die vertrok voordat ik de kans had gekregen om hem te betalen. Ik vroeg me af wat ik het beste kon doen met het geld van deze man; het behoorde niet aan mij toe. Toen kwam in me op dat het een goed idee zou zijn om het te investeren in rundvee voor hem. De tijd ging voorbij en de knecht was nog steeds niet teruggekeerd om zijn geld op te halen. Het rund had kalveren gekregen, en als snel had hij een grote kudde van verschillende dieren, dus ik kocht enkele bedienden om voor de kudde te kunnen zorgen. Toen op een dag toen ik op de markt was, zag ik hem. Ik was erg blij dat hij teruggekeerd was. Voordat ik iets kon zeggen, vroeg hij me naar zijn geld. Ik nodigde hem uit om met me mee te komen en ik liet hem zijn bedienden zien die voor zijn kamelen, runderen en geiten zorgde en zei; “Dit alles is van jou!” De man dacht dat ik een grapje maakte en zei; “Dienaar van Allah, maak geen grapjes met mij!”. Maar ik verzekerde hem dat ik geen grapje maakte en dat dit alles aan hem toehoorde, omdat ik zijn geld voor hem geïnvesteerd had. De man was erg blij en nam alles en liet niets achter. O Allah, ik deed dit, zoekende naar uw tevredenheid, dus alstublieft, help ons hier uit!

Toen hij dit zei was er een hard lawaai en de kei bewoog, in feite bewoog het zo veel dat de mannen niet eens uit de grot hoefden te klimmen! Ze konden de grot verlaten zonder ook maar hun hoofden hoeven te buigen. Je kunt je wel voorstellen hoe blij ze waren dat ze de grot uit konden. Ze wisten allen dat ze nog meer hun best moesten doen om Allah tevreden te stellen en meer en meer goede daden moesten doen. De regen was opgehouden. De lucht rook zo fris en goed. De zon scheen weer en de vogels zongen, alsof er nooit een storm was geweest en de mannen vervolgden hun reis, Allah dankend en lovend voor zijn barmhartigheid.


Lessen van het verhaal.
1. We hebben geleerd dat we vriendelijk en respectvol moeten zijn tegenover onze ouders.
2. Allah houdt van degenen die goed zijn voor hun ouders.
3. We moeten niet de wetten van Allah breken.
4. We moeten denken hoe we anderen kunnen helpen omwille van Allah.
5. We moeten ons herinneren dat we niet alleen aan Allah moeten denken wanneer we problemen hebben, maar altijd.

De vriendschap van Aboe Bakr

Op een donker nacht vertrokken Aboe Bakr en Rasoeloellah (De boodschapper van Allah) uit Mekka om naar Medina te gaan. Ze wilden zich bij de andere moslims in Mekka voegen. Ze liepen de hele nacht lang. Tegen de ochtend kwamen ze aan bij een grot, die Thaur heette. Ze waren bang dat de ongelovigen zouden proberen om hen te vinden, daarom besloten ze zich in de grot te verbergen, tot de ongelovigen hun zoektocht zouden opgeven. "Laat ons de grot binnengaan", zei Rasoeloellah.

Aboe Bakr antwoordde:"O, Rasoeloellah, wacht buiten en laat mij naar binnen gaan om te controleren of er giftige insecten of gevaarlijke slangen in zitten." Toen ging Aboe Bakr naar binnen.
De grot was precies groot genoeg om twee mannen te verbergen. Hij merkte, dat er veel gaten in de rots zaten. Hij was bang dat 's nachts giftige slangen en insecten uit de gaten zouden komen. Hij scheurde zijn bovenjas aan stukken en gebruikte de stof om de gaten in de grot dicht te stoppen. Nadat de grot klaar was vroeg hij Rasoeloellah binnen te komen. Toen Rasoeloellah hem zo zag vroeg hij:" Wat is er met je kleding gebeurt?!" Aboe Bakr vertelde hem dat hij het had gebruikt om de gaten in de grot dicht te maken zodat er geen insecten of slangen uit konden komen om Rasoeloellah kwaad te doen. Rasoeloellah moest ontzettend lachen hij hield veel van zijn vriend Aboe Bakr.

Ze hadden de hele nacht gereisd en Rasoeloellah ging slapen. In de grot zag Aboe Bakr dat er nog een gat over was. Rasoeloellah was in slaap gevallen met zijn hoofd op Aboe Bakrs been. Aboe Bakr wilde hem niet storen, daarom strekte hij zijn andere been en maakte het gat met zijn voet dicht.

Er zat in dat gat toevallig een slang. De slang beet in Aboe Bakrs voet. Hij voelde een hevige pijn, maar haalde zijn voet niet uit het gat. Tranen kwamen in Aboe Bakrs ogen en vielen op het gezicht van Rasoeloellah. Rasoeloellah werd wakker en zag dat Aboe Bakr vreselijke pijn had. "Wat is er met je gebeurd, mijn vriend?" Vroeg Rasoeloellah. Aboe Bakr vertelde hem het verhaal. Rasoeloellah deed wat spuug op de wond. Toen voelde Aboe Bakr geen pijn meer.

Aboe Bakr en ook de metgezellen hielden zoveel van Rasoeloellah, dat ze alles zouden doen om hem een plezier of een genoegen te doen. Ze waren bereid om elk offer voor de zaak van de islam te maken. Moge Allah hun zielen zegenen.

De koning en zijn adviseur…
(een verhaal over vertrouwen op Allah)



Er was eens een koning die een adviseur had. Deze adviseur vertrouwde op Allah in al zijn zaken. Op een dag raakte de koning zijn vinger kwijt en toen de adviseur dit zag zei hij tegen de koning: “Ghayr, ghayr, inshaa’Allah! (Alles wat van Allah komt is goed.)” Hierop werd de koning erg boos op zijn adviseur en zei: “Wat is er nu goed aan dat ik mijn vinger kwijt ben?” Vervolgens gaf de koning opdracht om de adviseur in de gevangenis te gooien.

De adviseur reageerde zoals altijd met de woorden: “Ghayr, ghayr, inshaa’Allah!” En werd toen naar de gevangenis gebracht.

De koning pleegde iedere vrijdag erop uit te trekken en tijdens zijn laatste uitstapje was hij in de buurt van een groot bos. Na uitgerust te hebben ging de koning het bos in voor een wandeling. Het was zo dat in dit bos mensen leefden die een afgodsbeeld aanbaden. En toevallig was het op die bewuste dag dat dit volk hun jaarlijkse feest vierden ter ere van hun afgodsbeeld. Ze waren op zoek naar iemand om op te offeren voor hun godheid. Zij troffen de koning aan, besloten hem in de boeien te slaan om hem vervolgens op te offeren. Toen zij echter zagen dat hij een vinger miste vonden zij het niet gepast om een verminkte persoon aan hun godheid te schenken. Hierop lieten zij hem gaan. De koning moest toen meteen denken aan de woorden van zijn adviseur: “Ghayr, ghayr, inshaa’Allah!”

Toen de koning terug kwam van zijn uitstapje liet hij onmiddellijk zijn adviseur vrij en vertelde hem over datgene wat hem was overkomen in het bos. Hij zei: “Het was werkelijk een goede zaak dat ik mijn vinger kwijtraakte, maar wat mij bevreemde waren jouw woorden toen jij de gevangenis in moest, namelijk: ‘Ghayr, ghayr, inshaa’Allah!’ Wat was hier dan zo goed aan?” Waarop de adviseur antwoordde: “Ik ben uw adviseur en ben dus altijd in uw gezelschap. En was het niet dat ik de gevangenis in moest, dan was ik samen met u het bos in gegaan en dan zouden deze afgodsaanbidders mij hebben opgeofferd aan hun godheid aangezien ik geen lichamelijke mankementen heb. Vandaar dat de gevangenis beter voor mij was.”

Zijn Dochter

Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt:

“ Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee door brachten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en negeerde het.

Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.

Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: “Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah…Heb toch vrees voor Allah!” en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.

Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

Ik besloot voor mijzelf dat het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.

De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.

Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: “Wees Allah dankbaar voor het geven van zo’n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde.”

Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.

Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.

Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: “Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst.” Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."

Dit is een waargebeurd verhaal, verteld door de trieste vader in het Arabisch en vertaald door team al-yaqeen

De doofstomme uitnodiger tot de Islam

Ik ben een jongeman van zevenendertig jaar, gehuwd en heb kinderen. Ik heb mij schuldig gemaakt aan zowel grote als kleine zonden. Wat betreft het gebed: dat verrichtte ik niet gezamenlijk, en dit verrichtte ik slechts tijdens bijzondere gelegenheden om anderen daarmee tevreden te stellen. De reden hiervan is de slechte gezelschap waarmee ik optrok: de meest waardeloze mensen, waaronder waarzeggers. Het is dan ook niet vreemd dat de shaytaan continu bij mij aanwezig was.

Marwan, mijn doofstomme zoon van zeven jaar oud genoot dankzij zijn moeder een godsdienstige opvoeding. Toen op een avond ik en Marwan thuis waren, was ik aan het bedenken wat te gaan doen met mijn vrienden. Waar zouden wij die avond naartoe gaan? Het was al na het avondgebed toen mijn zoon mij probeerde duidelijk te maken dat ik het gebed moest gaan verrichten. Met gebaren drukte hij zich vragend uit, alsof hij wilde zeggen: “Waarom, O lieve vader, bidt u niet?” Hij richtte zijn hand vervolgens naar de hemel en maakte mij duidelijk dat Allah mij ziet. Het kwam wel vaker voor dat mijn zoontje mij zag terwijl ik zonden beging, maar dit keer stond ik perplex. Mijn kleine zoontje begon voor mij te huilen.

Ik probeerde mijn zoontje naast mij te plaatsen, maar hij rende weg en na een tijdje ging hij naar de wasbak om de woedoe'te verrichten, terwijl hij nog niet helemaal wist hoe hij dit moest doen, want zijn moeder was hem dit nog aan het leren. Mijn vrouw, die overigens de hele Koran uit het hoofd kent, vermaande mij veelvuldig, maar helaas zonder enig resultaat. Mijn zoontje kwam binnen en maakte mij duidelijk dat ik even moest wachten en begon voor mij te bidden. Nadat hij klaar was met het gebed pakte hij de Koran, plaatste dit voor zich en opende dit in één keer, zonder maar te bladeren. Hij plaatste zijn vinger op het volgende vers in Soerat Mariam (interpretatie van de betekenis):

“O mijn lieve vader, waarlijk, ik vrees dat een bestraffing van de Barmhartige u zal treffen, dan zal u een helper van de shaytaan worden.” (Soerat Mariam: 45)

Hierop barstte hij in tranen uit. Waarna wij samen voor een lange tijd begonnen te huilen. Marwan stond op, veegde daarna de tranen uit mijn ogen, begon mijn hoofd en hand te kussen en maakte mij duidelijk: “Verricht het gebed, O mijn lieve vader, voordat u onder de groene zoden ligt en daar uw verdiende bestraffing zult ondergaan.”

Bij Allah, ik verkeerde in doodsangst en in een toestand van shock. Haastig deed ik alle lichten aan en mijn kleine zoontje volgde mij vol verbazing terwijl ik alle kamers in en uit liep. Hij maakte mij duidelijk: “Laat die lichten toch en laten we naar de grote moskee gaan.” Hiermee bedoelde hij de Heilige moskee van de Profeet (vrede zij met hem). Ik zei: “Nee, we gaan wel naar de moskee bij ons in de buurt.” Marwan weigerde dit en wilde perse naar de moskee van de Profeet (vrede zij met hem), dus besloot ik hem in weerwil van mijn angst mee te nemen.

Geen moment wendde hij zijn blik van mij af en even later kwamen wij aan in de ‘Rawdat us-Shariefah’ waar het overvol was van de mensen. Op dat moment was de tijd voor de oproep tot het Ishaa’-gebed aangebroken. Tijdens het gebed begon de imam het volgende vers te reciteren (interpretatie van de betekenis):

“O jullie die geloven, volgt niet de voetstappen van de shaytaan. En wie de voetstappen van de shaytaan volgt: waarlijk, hij beveelt slechts de gruweldaden en het verwerpelijke. En als de Gunst van Allah er voor jullie niet geweest was en zijn Barmhartigheid, dan zou niet één van jullie zich ooit reinigen. Maar Allah reinigt wie Hij wil. En Allah is Alhorend en Alwetend.” (Soerat an-Noer: 21)

Ik kon mij zelf niet beheersen vanwege al mijn tranen en Marwan die naast mij stond raakte hierdoor geëmotioneerd. Noch tijdens het gebed stond Marwan op en haalde een doekje uit zijn zak waarmee hij mijn tranen begon te vegen. Ook na het gebed kon ik niet ophouden met huilen en was Marwan bezig mijn tranen aan het vegen. Wij bleven voor een lange periode in deze toestand, totdat mijn zoon mij duidelijk maakte: “Genoeg vader, wees niet bang.” Vanwege mijn vele gehuil had ik hem bang gemaakt.

We keerden terug naar huis en ik realiseerde mij dat deze nacht de beste nacht was die mij was overkomen. Ik was als nieuwgeboren. Eenmaal thuis aangekomen begonnen mijn vrouw en kinderen allen te huilen, terwijl ze nog niet eens wisten wat er was gebeurd. Marwan vertelde op zijn manier: “Mijn vader heeft in de Heilige moskee gebeden.” Toen mijn vrouw dit hoorde was zij erg tevreden want dit blijde nieuws kwam mede door de goede opvoeding van Marwan. Ik vroeg haar: “Bij Allah, zeg me, heb jij hem opgedragen om de Koran te openen op dat vers? En tot drie maal toe zweerde dat zij dit niet had gedaan.” Ze zei: “Wees Allah dankbaar voor de leiding die Hij jou heeft geschonken.”

Dit was de beste nacht uit mijn leven en nu, Allah zij dank, mis ik geen enkele gezamenlijke gebed meer in de moskee en ik heb al mijn slechte vrienden de rug toegekeerd. Ik kan werkelijk zeggen dat ik de zoetheid van het geloof heb geproefd. Als je me zou kunnen zien, zou je dit van mijn gezicht kunnen aflezen. Mijn leven is nu vervuld van geluk, liefde en wederzijds begrip tussen mij en mijn vrouw, kinderen en in het bijzonder mijn lieve doofstomme zoon Marwan waar ik zoveel van houd. Waarom niet, terwijl hij, na Allah, degene was die mij heeft geleid.

Uit het boek ‘al-cAa’idoena il-Allah’ van
Sheich cAa’idh al-Qarniy

Neem de tijd en lees het!

La illaha illa Allah!!

Ze kennen Allah alleen in de maand Ramadan….
Dan zie je ze allemaal naar de moskee gaan……..
Buiten de maand Ramadan: Angelique,
Patricia, Betty, Cindy, …
Als blinden gaan ze chickies achterna….
Met Ali B. in hun oren ….

Want, ze willlen er ook bijhoren.
Af en toe een beetje rap van Yes-R……
Het gebed: thuis gewoon een beetje oefening en…
ewa de moskee is ver!!
En als je met hen over het gebed begint:
“Allah is Vergevensgezind…..”

Of : “ewa komt goed insha Allah…!” Soeb7ana Allah….!
Hoe lang blijf je nog dat ZEGGEN??!

Wanneer ga je met het gebed beginnen??
Vrees dat je als ongelovige dood gaat!
Ik zeg je kameraad: de dood loert op jou!

Toon gauw berouw…..!De dood pakt jou onverwachts!´
s nachts in je slaap of overdags!
Dan zul je de Engel des Doods in de ogen aankijken!

En zal je ziel de keel bereiken….!! Wat komt eruit!
Een “ik ben je zat, van Ali B”- geluid?
Of Laa ilaha illa lah!
ben je zat, van Ali B”- geluid?!
Of Laa ilaha illa lah!
Wetend dat hij met jou ziel weg zal gaan…
Voor Allah zul je staan….
Of dacht je dat je zult vergaan?
Dat je na je dood niet meer zult bestaan?
Een eindexamen zonder eindresultaten…..
Niet zakken of slagen?

Waarom denk je dat je dan op aarde bent?
Waarom denk je dat je wordt verwend?
Zomaar toeval?
Besef je dan niet dat je Heer je veroordelen zal?
Besef je dan niet dat je Heer je zal ondervragen?
Over die zaken toen de mensen je niet zagen?
Over die afspraakjes die je afsprak via je mobiel….?

Ik zeg tegen jou: doe beter je best.
Dit leventje is slechts een test!
Dit is het enige wat ik je aan kan raden.
Je komt in je graf met wormen en maden!!

[h6]Wellicht dat de slangen ook uitgenodigd zijn??
Wallah ik hoop het niet voor je, dat is echt niet fijn!
Je werd geroepen voor het gebed…….!
Maar je koos voor de discotheek … dat was vett!!

Je voelde je nog te jong om te trouwen….
En je koos voor relaties met vrouwen!
Versaci en armani broeken waren wreed…….

Maar nu ben je gewikkeld in een witte kleed…..!
Je bracht je kameraden naar een plek om te gaan stappen…
Nu wordt je gebracht naar een plek met boven jou
weglopende voetstappen…

Huilen baat niet meer….
Je krijgt geen herkansing voor een tweede keer…
Je bent er dan geweest!
Van uitgaan, muziek en chickies hield je het meest!
Geen hidjaab en strakke kledij….
“Ewa..ik ben vrij….”

Nee!! Je was een slaaf van de mensen….
Je gaf gehoor aan al hun begeerten en wensen…
Uren per dag heb je voor de spiegel gestaan…
Zoveel zonden heb je daardoor begaan!
Masha Allah … zij die zichzelf bedekt..!

Zij is het die de waarheid heeft ontdekt!!
Masha Allah… zij verdient respect!
Zij waakt over haar gebed……..
Zij is niet iemand die op andermans fouten let…..
Zij is iemand die een knoop in haar tong legt!
Zij is iemand die niet roddelt en slechts de waarheid zegt!
Op maandags en donderdags brengt ze haar dagen vastend door..!
Aan de verleidingen van de shaytaan geeft ze geen gehoor!!

Met hem gaat/kan ze Insha’allah trouwen…
Hij die geen zina pleegt en niet omgaat met andere vrouwen..!
Hij die zijn tong bezig houdt met:
“staghfiroellah, soeb7ana Allah, alhamdoulilah, laa ilaha illa lah,
allahoe akbar, wa laa 7ouwla wa laa, qouatta illa billah….”

Hij die zijn oogspieren traint…..
Hij die uit vrees voor Allah weent….
Hij die over zijn gebed waakt….
Hij die geen andere vrouwhand aanraakt….

Hij die de Koraan uit het hoofd leert en volgens soenah leeft.
Hij die zijn tijd in goede daden investeert….
Hij die naar de moskee gaat….
Hij die zijn baard groeien laat….
Hij die zijn geld omwille van Allah uitgeeft!!

O ziel..
Besef je niet dat alle zaken die je nu doet aan de mensen bekend zullen worden gemaakt?
Door Degene die dag en nacht over je waakt?
Over elke seconde van muziek die in je oren ging…
Over het dragen van die dikke gouden ring..
Over die relatie waarover je ouders onwetend over waren…..
Over die rente die je kreeg wanneer je je geld op de bank liet sparen…..
Over die roddel die je tong doorgaf…..
Over je hand die je aan het andere geslacht gaf…..

O ziel….
Wat heeft je weggehouden van hetgeen Allah je beviel?
Het makkelijke werd voor jou te zwaar…
Het bedekken van je haar…
Het dragen van wijde kleding waar je maar ook naar toe gaat…..
Voor de broeder: dat hij de baard groeien laat….
Wat is er toch met ons aan de hand?
Waarom gebruiken wij niet ons verstand?
Onze harten leven nauwelijks meer…..

Op een dag zal Allah zeggen tegen de bewoners van het Paradijs:
“ O mensen…Zijn jullie tevreden? Waarop ze antwoorden: “….
Hoe zouden wij niet tevreden kunnen zijn
terwijl U ons van de Hel heeft gered en ons van het lijden heeft bevreden…. “
En dan zal Allah zeggen: “ Willen jullie iets beters dan het Paradijs.

En dan antwoorden de mensen: “ Is er dan iets beters dan het Paradijs als prijs? “
Dan zal er een soort gordijn open gaan en zullen zij hun Heer zien!!!!
Streef naar het Paradijs…. Opdat Allah je het zal geven misschien…
Het Paradijs….. wat geen OOG ooit heeft gezien…..
Wat geen OOR ooit gehoord heeft…. En nog is het in het menselijk hart verschenen…
Laten we hiervoor ons best doen opdat Allah ons zal vergeven.En ons het Paradijs zal geven….
Ik kijk om me heen…Waar is toch iedereen….

Waar zijn degenen die nog aan hun Schepper denken?
We zien “moslims” die elkaar bacardi in schenken.
Rond gebedstijd zie je nog moslims op straat…..
Onze zusters zonder een hoofddoek en lang gewaad…..
Waar gaat dit naar toe? Vraag jezelf af: “ Zijn de dingen goed die ik doe?
“Roddel ik niet over anderen? “Hoe kan ik mezelf veranderen?

In plaats van : “ Mascha Allah wat een mooi gedicht! “

Maar vraag je af: “ Hoe zorg ik ervoor dat ik insha Allah meer goede daden verricht”?
O jij…. Die de islam hebt aangenomen als je geloof…..
Gedraag je netjes tegen over iedereen…..
Wat is er toch met jouw hart dat hij harder is dan steen?
Lees je de koran dan niet om hem zacht te maken….?
Zodat je je goed gaat gedragen een geen mashakiel gaat veroozaken?
Maar nee…. Je kiest liever voor de gezang van de sheitaan……
En je laat hetgeen wat je goed laten voelen: de koraan…..

Je ouders!! Respecteer hen beide….
Opdat je geen groot verlies gaat leiden…..
Is je lieve mammie het niet die je eten staat te bereiden?
En die je bijstaat in moeilijke tijden? Was zij het niet die je luiers heeft verschoont?
“ Ewa laat mij met rust” …… Is dit hoe je haar daarvoor beloont?
Is dit de dank…Terwijl je de huiskamer vol het ruiken van je stank?
Je gehuil en gekrijs…Geef jij dit haar als prijs? En hoe zit het met je buren?
Behandel je ze netjes of moeten ze een bodyguard inhuren?

O jij die stoer doet…….
Besef je dan niet dat je alles wat je doet aan Allah op een Dag uitleggen moet?
Waarom ga je achter de meiden aan terwijl je er niet van houdt dat iemand achter je zus aan zit?
Waarom steel je van iemand anders bezit?
En wat is er toch met je dat je niet bidt?
Het gebed……. Het gebed……het gebed….. de verbinding tussen jou en Allah!!
Soebhana Allah!!Leg je de hoor neer?
Verbreek je het contact met je Heer?
Weet je wel wat je aanricht? Nogmaals: Weet je wel wat je aanricht??Het gebed is lichttttt…..!!
En je hebt het licht uitgedoofd om in donker verder te gaan?

Zie wat jij jezelf hebt aangedaan! Waarom gehoorzaam je de sheitaan!
Voor velen is hij nu een vriend en geen vijand…!!
Je ziet “moslims” met een gouden tand.!!Om ze3ma indruk te maken!!
Om fitna te veroorzaken!!Vrees jou Heer!!
Goud is alleen toegestaan voor onze diamanten (zusters) in de islaam…Kijk de islaam….!
Voor degenen die zeggen dat vrouwen in de islaam niets mogen…..
Goud is toegestaan alleen voor vrouwen, voor mannen is het verboden!
Kijk, naar dat!! Kijk hoe prachtig! Voorwaar: Dit is de religie van Allah …… Hij is Machtig…..!
O degen die in de koraan gelooft….. wanneer ga je er eens uit lezen?
Wanneer ga je eens Allah vrezen!!
Wanneer ga je Allahs gebruiksaanwijzing van het leven (koran) bestuderen…? En hem leren…..?
En hem vervolgens praktiseren?

Voor degenen met een vriendin…….
Vrees Allah…!! Vrees Allah!!….. Vrees Allah!!…..
Maak daar een eind aan en geen begin….!!
Het hebben van een vriend of vriendin…. Is een teken van laagheid….
Weet dat Allah je straf heeft voorbereidt!!
Net zoals je het haat dat iemand je zus als vriendin heeft….!!!
Wees dan niet zo laf dat je iemands anders zus als vriendin streeft….!!

Dat is het respect van de vrouw. Maar er is nog hoop…… er is berouw…
Maak er een einde aan…. Toon aan Allah berouw…….
Weet dat Hij je dan zeker vergeven zou….!!Weet de hoge positie van de moslimvrouw…….
maar weet…. Onze moslimvrouw is trots op haar zelf en verdient respect!!
Zij is het waaruit wij zijn voortgekomen…. Zij is het die zich goed bedekt…..
Als een diamant dat in een mooie doosje wordt bewaart…..
Zo ook onze moslimvrouw….. zodat ze niet door hongerige beesten wordt aangestaard…..
Dit is het respect voor onze diamant!!Niemand komt aan haar …. Maar dan ook niemand!!
Beste zuster…. Ik praat nu tegen jou…..
Jij bent de hierboven beschreven moslimvrouw…….Onze moslimvrouw…….
Bedek je prachtige lichaam dat Allah je geschonken heeft……
Wil jij dan dienen als slaaf die alleen maar om z’n eigen behoeften geeft?
Degenen die alleen maar gebruik van jou wil maken…..Degenen die jou met kwaad wil aanraken….

O zuster…. Keer terug naar de islaam…..O zuster. Bedek je lichaam….
O zuster….. Kijk dan hoe zij hun vrouwen verkopen achter een raam…
Verheven is onze moslimvrouw in de islaam….!
Als een prinses wordt ze behandelt…..
Onze moslimvrouw wordt niet achter ramen verhandelt……
Bedek je dus o beste zuster….. Gehoorzaam je Heer…..
Dit is de gebruiksaanwijzing van je Heer!!….
En voor beiden is het verplicht: het waken over jullie kuisheid….!
Zorg ervoor dat je niet wordt verleidt……

De Kamster van de dochter van de Farao

De kamster van de dochter van de Farao. De geschiedenis heeft haar naam niet onthouden, maar wel haar daad.

Een rechtschapen vrouw die samen met haar echtgenoot leefde in de schaduw van het koninkrijk van de Farao. Haar echtgenoot had een hoge positie bij de Farao en zij was een dienstbode en opvoedster van de dochters van de Farao.

Daarop begunstigde Allah hen beiden met het Geloof. Maar het duurde niet lang voordat de Farao op de hoogte kwam van het Geloof van haar echtgenoot en doodde hem. De vrouw bleef echter werken in het huis van de Farao als kamster van de dochters van de Farao. Zij onderhield haar vijf kinderen en voedde hen zoals een vogel haar jongen voedt.

Toen zij op een dag de dochter van de Farao kamde, viel de kam plotseling uit haar hand. Daarop zei ze: "In de Naam van Allah." De dochter van de Farao vroeg: "Allah... mijn vader?" De kamster zei tegen de dochter van de Farao: "Neen. Allah is mijn Heer, jouw Heer en de Heer van jouw vader..."

De dochter vond het vreemd dat een ander naast haar vader aanbeden werd. Daarom vertelde ze haar vader erover. De Farao schrok dat in zijn paleis een ander dan hij aanbeden werd.

Dus liet hij haar komen en zei tegen haar: "Wie is jouw Heer?" Zij antwoordde: "Mijn Heer en jouw Heer is Allah." Daarop beval hij haar om haar religie te verlaten. Hij sloot haar op en sloeg haar, maar zij verliet haar religie niet.

Dus beval de Farao dat er een koperen ketel werd gebracht, waarop deze gevuld werd met olie. Vervolgens werd deze opgewarmd, totdat hij kookte. Daarop liet hij haar voor de ketel staan. Toen zij de bestraffing zag, was ze ervan overtuigd dat het slechts één ziel is die haar lichaam zal verlaten en Allah - Verheven is Hij - zal ontmoeten.

De Farao wist dat haar meest dierbare geliefden haar vijf kinderen waren. De weeskinderen voor wie zij zo hard werkte om hen te voeden. De Farao wilde haar bestraffing vergroten, dus liet hij de vijf kinderen komen. Hun ogen draaiden in het rond, terwijl zij niet wisten waarheen zij gebracht werden.

Toen zij hun moeder zagen, hielden zij zich aan haar vast en begonnen te huilen. Daarop sloot zij hen in haar armen, kuste hen, rook hen en huilde. Zij nam de kleinste van hen, drukte hem tegen haar borst en gaf hem melk.

Toen de Farao dit tafereel zag, beval hij dat de oudste onder hen gegrepen werd. De soldaten sleurden hem en duwden hem richting de kokende olie, terwijl de jongen naar zijn moeder om hulp schreeuwde. Hij smeekte de soldaten om genade en smeekte daarna de Farao. Hij probeerde los te komen en te vluchten. Hij riep naar zijn broertjes en sloeg de soldaten met zijn handjes, terwijl zij hem klappen gaven en voortduwden. Ondertussen keek zijn moeder naar hem en nam afscheid.

Het duurde slechts enkele ogenblikken totdat de kleine in de olie werd geworpen, terwijl de moeder huilde en toekeek, en zijn broertjes hun ogen bedekten met hun handjes. Zijn vlees smolt van zijn magere lichaam en zijn witte botten dreven boven de olie. De Farao keek naar de vrouw en beval haar om ongeloof te plegen aan Allah, maar zij weigerde. Daarop werd de Farao kwaad en beval dat haar tweede kind werd gegrepen. Hij werd weggegrist van zijn moeder, terwijl hij huilde en om hulp smeekte. Het duurde slechts enkele ogenblikken totdat ook hij in de olie werd geworpen, terwijl zijn moeder naar hem keek. Zijn witte botten kwamen bovendrijven en vermengden zich met de botten van zijn broer. Maar de moeder bleef standvastig op haar religie en was overtuigd van de ontmoeting met haar Heer.

Daarna beval de Farao dat haar derde kind genomen werd, waarop hij werd voortgesleept en naar de kokende ketel werd gebracht. Vervolgens werd hij opgetild en verdween in de olie en kwam hem hetzelfde lot als zijn broers tegemoet.

Maar de moeder bleef standvastig op haar religie. De Farao beval dat de vierde in de olie werd geworpen. De soldaten kwamen op hem af. Hij was nog klein en hield zich vast aan het kleed van zijn moeder. Toen de soldaten hem trokken, begon hij te huilen en wierp zich neer op de voeten van zijn moeder terwijl zijn tranen over haar voeten rolden. Zijn moeder probeerde hem te dragen samen met zijn broertje. Zij probeerde afscheid van hem te nemen, hem te kussen en te ruiken voordat hij van haar gescheiden zou worden. Daarop kwamen zij tussen hen in en namen hem bij zijn armpjes. Hij huilde, smeekte om hulp en riep om genade met onbegrijpelijke woorden. Maar zij waren hem niet genadig.

Het duurde slechts enkele ogenblikken of hij verdronk in de kokende olie. Het lichaam verdween en de stem verbrak. De moeder rook de geur van het vlees. Zijn witte botjes kwamen boven de borrelende olie drijven. Zijn moeder keek naar de botten van haar kind, terwijl hij naar het Huis van het Hiernamaals was vertrokken.

Zij huilde en was verscheurd om zijn afscheid. Hoe vaak had ze hem tegen haar borst gedrukt en melk te drinken gegeven. Hoe vaak was ze opgebleven vanwege zijn opblijven en had ze gehuild vanwege zijn huilen. Hoeveel nachten had hij doorgebracht in haar schoot. Hoe vaak had hij met haar haren gespeeld en had zij hem aangekleed. Maar zij spande zich in om sterk te zijn en zich te beheersen. Daarop keken zij naar haar en kwamen naar haar toe.

Zij trokken het vijfde kind, de baby, uit haar handen, terwijl hij haar melk dronk. Toen hij van haar werd weggenomen, begon de kleine te schreeuwen. De arme vrouw kon het niet meer aan en begon te huilen.

Toen Allah Verheven is Hij haar verslagenheid, zwakte en verdriet om haar kind zag, liet Hij de baby spreken, waarop deze tegen haar zei:

"O moeder, wees geduldig, want voorwaar, u bevindt zich op de waarheid..." Daarna werd de stem verbroken en verdween in de ketel met zijn broers. De baby werd in de olie geworpen, terwijl hij in zijn mond nog restanten van de melk van zijn moeder had. In zijn hand had hij nog een haartje van haar haren en op zijn kleren waren haar tranen.

De vijf kinderen waren verdwenen. De ketel was gevuld met hun botten. De olie borrelde door hun vlees. De arme vrouw keek naar de kleine botten.

Van wie waren deze botten? Van haar kinderen. Degenen die haar huis zo lang hadden gevuld met vreugde en gelach. Zij waren de streling van haar ogen. De verheuging van haar hart. Nu zij haar verlaten hadden, was het alsof haar hart uit haar borst was verwijderd.

Hoe vaak had zij hen in haar armen genomen. Hoe vaak had zij hen tegen haar borst gedrukt. Hoe vaak had zij hen aangekleed met haar handen. En hun tranen met haar vingers weggeveegd. Maar nu waren zij uit haar handen weggerukt en voor haar neus vermoord. Zij hadden haar alleen achtergelaten, maar het zou niet lang duren of zij zou met hen zijn.

Zij was in staat om hen te verhinderen van deze bestraffing, door enkel een woord van ongeloof te uiten aan de Farao. Maar zij wist dat wat bij Allah is, beter en blijvender is.

De soldaten begaven zich in haar richting als dolle honden. Zij duwden haar richting de ketel. Toen zij haar in de hoogte hadden getild om haar in de olie te werpen, keek zij naar de botten van haar kinderen. Ze herinnerde zich haar leven samen met haar kinderen. Dus keek zij richting de Farao en zei: "Ik heb een verzoek aan jou." Hij vroeg: "Wat is jouw verzoek?" Zij zei: "Dat je mijn botten en de botten van mijn kinderen verenigt en in één graf begraaft." Daarna sloot ze haar ogen en werd in de ketel geworpen. Haar lichaam verbrandde en haar botten dreven omhoog...

Hoe groot was haar standvastigheid. En hoe groot is haar beloning.

De Profeet saw zag tijdens de nacht dat hij naar de zeven hemelen werd opgeheven wat van de genietingen waar zij zich in bevindt. Al-Bayhaqie heeft overgeleverd dat de Profeet saw tegen zijn Metgezellen zei:

"Toen ik naar de hemelen werd opgeheven, rook ik een zoete geur. Daarop vroeg ik: "Wat is deze geur?" Er werd tegen mij gezegd: "Dit is (de geur van) de kamster van de dochter van de Farao en haar kinderen..."

Allah is de Grootste! Zij leed een klein beetje in dit leven, maar is haar beloning tegemoet gekomen in het Hiernamaals. Deze gelovige vrouw bevindt zich nabij haar Heer. In Tuinen en rivieren, en een waarachtige verblijfplaats bij een Machtige Heerser.


In al-Boekhaarie staat dat de Boodschapper van Allah saw gezegd heeft:

"Als een vrouw van het Paradijs één blik zou werpen naar de mensen van de aarde, dan zou ze datgene wat zich hiertussen bevindt verlichten en vullen met een zoete geur. En voorzeker, haar sluier op haar hoofd is beter dan deze wereld en alles wat hierin zit..."

En Moeslim heeft overgeleverd dat de Profeet saw gezegd heeft:

"Degene die het Paradijs binnengaat, zal genieten en geen ellende kennen. Zijn kleding zal niet verslijten en zijn jeugd zal niet vergaan. Hij zal in het Paradijs hebben wat geen oog gezien heeft, geen oor gehoord heeft en geen hart zich heeft ingebeeld. En wie het Paradijs binnengaat, vergeet de bestraffing van deze wereld..."

bron:Geselecteerd en vertaald vanuit het Arabisch door:
Aboe 'Abdir-Rahmaan Harkaatie