Zomaar

Zomaar 
Cabouw (Groene Hart) 
Cabauw is een klein dorp in de gemeente Lopik, in de Nederlandse provincie Utrecht.
Het dorp ligt in de polder Lopikerwaard.
De polder Cabauw is in de 13e eeuw ontgonnen.
Het was geen cope, maar een zogenaamde restontginning
evenals Blokland. De naam Cabauw wordt in 1253 voor het eerst genoemd.
Het is dan in bezit van Jan van der Lede, heer ook van Haastrecht


Leerdam Leerdam ontving in 1407 Stadsrechten. Het riviertje de Linge,
omgeven door rietwallen en veel waterlelies bepaalt mede de sfeer van het landschap.
Tot 1984 behoorde het tot de Vijfheerenlanden.
De rijke historie van het stadje Leerdam kan worden gevonden in
goedbewaarde historische gebouwen zoals de Kerk, het Hofje van mevrouw van Aerden,
de overgebleven en gedeeltelijk gerestaureerde stadsmuren van de Zuidwal en het Oude Raadhuis
De Grote Kerk in het centrum van de Zuid-Hollandse plaats Leerdam
is een laat-gotische kruiskerk met romaanse toren uit de 13e eeuw.
De kerk bestaat uit een driebeukig pseudobasilikaal schip.
Bij de restauratie in de periode 1862-1863 heeft men de kerk
in neo-gotische stijl verbouwd.
Bij de restauratie van 1957-1960 (en tevens laatste restauratie)
is de kerk weer teruggebracht naar de situatie van voor 1862.
Het orgel van de Grote Kerk, bestaande uit 10 registers,
is gemaakt in de periode 1852-1854 door de firma Bâtz en Co uit Utrecht.
De kerk is een rijksmonument en wordt gebruikt
door de Hervormde kerk "Hervormd Leerdam".
Het Nationaal Glasmuseum in Leerdam beheert een belangwekkende
en rijk gevarieerde verzameling kunstnijverheid in glas, zowel op het
gebied van gebruiksglas als op het gebied van sier- en kunstglas.
De collectie glas, oorspronkelijk verzameld door Cochius,
is in de loop der tijd uitgebreid met talloze deelcollecties,
waardoor het museum thans in staat is een representatief
beeld te geven van de ontwikkeling van de Nederlandse
vormgeving en beeldende kunst in glas vanaf circa 1880 tot heden.
De collectie bestaat voor een belangrijk deel uit
kunstnijverheidsproducten van de Glasfabriek Leerdam.
Behalve Leerdamglas zijn in de collectie enkele representatieve
kernen van glas van andere producenten van kristal in
Nederland vertegenwoordigd, o.a. van Glashuis Muller te Amsterdam en
van de Kristalunie Maastricht, die vooral in het interbellum actief waren.
Op het gebied van het moderne Nederlandse glas bezit het museum een
eveneens representatieve verzameling hedendaags (vooral)
Nederlands Studioglas, waarin de pioniers uit de jaren zestig en zeventig
zijn vertegenwoordigd tot aan een huidige generatie die grotendeels is
afgestudeerd aan de autonome glasafdeling van de Gerrit Rietveld
Academie te Amsterdam. De totale collectie bedraagt thans zo’n 7500
objecten en is daarmee veruit de grootste en meest volledige van
Nederland op het gebied van 20e eeuwse kunstnijverheid in glas.
Mensen maken al duizenden jaren glas door verhitting van een mengsel van zand,
kalk en soda. Het oeroude ambacht van glasblazen wordt ook nu nog steeds beoefend.
In het de Glasblazerij Leerdam laten internationale glasblazers zien hoe zij te werk gaan.
Met een blaaspijp halen zij het vloeibare glas uit de gloeiend hete smeltoven,
blazen lucht in de pijp en vormen het glas net zo lang tot een vaas, drinkglas,
schaal of ander object ontstaat. De glasblazer doet met het hete glas wat hij
wil om het beoogde resultaat te krijgen. Dat vereist veel inspanning en vakmanschap!
Mensen maken al duizenden jaren glas door verhitting
van een mengsel van zand, kalk en soda. Het oeroude ambacht van
glasblazen wordt ook nu nog steeds beoefend. In het de Glasblazerij
Leerdam laten internationale glasblazers zien hoe zij te werk gaan.
Met een blaaspijp halen zij het vloeibare glas uit de gloeiend hete smeltoven,
blazen lucht in de pijp en vormen het glas net zo lang tot een vaas, drinkglas,
schaal of ander object ontstaat. De glasblazer doet met het hete glas wat hij
wil om het beoogde resultaat te krijgen. Dat vereist veel inspanning en vakmanschap!
Mensen maken al duizenden jaren glas door verhitting van een mengsel van zand,
kalk en soda. Het oeroude ambacht van glasblazen wordt ook nu nog steeds beoefend.
In het de Glasblazerij Leerdam laten internationale glasblazers zien hoe zij te werk gaan.
Met een blaaspijp halen zij het vloeibare glas uit de gloeiend hete smeltoven,
blazen lucht in de pijp en vormen het glas net zo lang tot een vaas, drinkglas,
schaal of ander object ontstaat. De glasblazer doet met het hete glas wat hij wil
om het beoogde resultaat te krijgen. Dat vereist veel inspanning en vakmanschap!
Het Hofje is bestemd voor vrouwelijke familieleden van Maria Ponderus of van Pieter van Aerden.
Waren er geen behoeftige familieleden dan mochten derden er wonen, mits van Protestantse huize.
Het Hofje is in Leerdam terecht gekomen omdat de meeste familieleden van de stichteres bij
haar overlijden in Leerdam bleken te wonen. Prins Willem V, de vader van Koning Willem I,
schonk aan de familie het terrein waar vroeger het Kasteel van Leerdam had gestaan,
vanwege de generaties lange goede contacten tussen de Oranjes en de familie.
Majestueus aan de rivier de Linge ligt het Hofje van Mevrouw Van Aerden.
Het is gezichtsbepalend voor Leerdam en met wat fantasie de Leerdamse Sacré Coeur te noemen.
Nederland telt vele Hofjes welke stevig ingeklemd zijn in stadscentra.
De locatie van Het Hofje van Mevrouw Van Aerden aan de rivier de Linge is daarom uniek.
De stijl van het Hofje van Mevrouw Van Aerden is een mix van
Hollandse degelijkheid, Franse elegantie en een tikje Rococo.

15 november 2007 is een historische dag in het bestaan van het
Hofje van Mevrouw Van Aerden (235 jaar na de opening).
Op genoemde datum opent het Hofje haar deuren als museum.
Het museum brengt u een verrassende stap terug in de
vaderlandse geschiedenis, waarin het Huis van Oranje,
de 80-jarige oorlog en Napoleon een belangrijke rol speelden.
Ook biedt het museum u een bijzondere schilderijencollectie
van 17e eeuwse meesters in een 18e eeuwse setting. 
Blauwborst
![]()
Hoewel de poten van de blauwborst iets langer zijn, doen gedrag en bouw denken aan de roodborst,
waaraan de vogel dan ook nauw verwant is. In het zomerkleed, waarin de vogel in Nederland altijd te zien is,
voorkomt de kleur van de borst van het mannetje echter iedere verwarring.
Deze is namelijk helder blauw met een oranjerode of witte vlek in het midden.
In de winter lijken de mannetjes op de vrouwtjes,
de blauwe borst heeft dan plaats gemaakt voor een witte keel.
Het voedsel van de blauwborst bestaat onder andere uit insecten en kleine vruchten.
Het nest bevindt zich doorgaans dicht bij de grond en is goed verstopt.
De zang van de blauwborst is gevarieerd en ook 's nachts vaak te horen.
In Nederland komen twee ondersoorten voor, de witsterblauwborst
(Luscinia svecica cyanecula) en de roodsterblauwborst (Luscinia svecica svecica).
De ondersoorten zijn te onderscheiden doordat het mannetje van de
witsterblauwborst in het zomerkleed een witte vlek op de blauwe borst heeft,
terwijl deze vlek bij de roodsterblauwborst rood is. 
Kiviet eieren
Door zijn houding en het kuifje al van verre te herkennen: de kievit.
Ik moet toegeven dat dit niet echt een vogel is die regelmatig in mijn tuin verschijnt,
maar het is wel een vogel die met enige regelmaat 's avonds tamelijk laat "kievit"-roepend overvliegt.
Eigenlijk is het een typisch Nederlandse vogel. Van alle kievitten broedt ongeveer
70% in ons land, zo heb ik ooit gelezen. Veel boeren in onze buurt doen mee met
projecten van de Vogelbescherming, waarbij in het voorjaar vele graslanden worden
ontzien om de weidevogels zoals kievit, grutto en scholekster te sparen.
Mijn vrouw en ik zagen ooit twee kievitten een roofvogel die laag over het gras scheerde aanvallen.
Toen de belager hoger in de lucht was gedirigeerd, namen twee zwarte kraaien, ook
typische plattelandsvogels, het verjagen over totdat de rover uit ons zicht was verdwenen.
Een erg onverwachte samenspanning, want zwarte kraaien zullen
kievitseieren heus wel verorberen als ze de kans krijgen!
![]()
De kievit is 30 centimeter lang en weegt zo'n 200 gram.
Valt ogenblikkelijk op door zijn lange kuif. Het vrouwtje heeft een
wittere keel en een kortere kuif. Bij ons een zomerbroedvogel die vaak al vroeg arriveert (maart).
Het nest wordt op de grond gemaakt. Daarin worden vier eieren gelegd die vier weken worden bebroed.
De jongen worden daarna nog bijna 40 dagen door de ouders gevoerd.
De kievit komt voor op akkers en in moerassen, maar is in Nederland een echte weidevogel.
De vogel leeft van wormen, insecten en slakken. De kievit komt in bijna geheel Europa voor.
Deze voortreffelijke vlieger is niet erg schuw, al laat hij zich niet gemakkelijk benaderen.
![]()

ZOMAAR 
Het Groene Hart
Het Groene Hart.
|
| |
|---|---|
|
| |
| Lengte | 62km |
|
| |
De Lek is een Nederlandse rivier die vanaf Wijk bij Duurstede de voortzetting vormt van de Nederrijn en zich bij Kinderdijk verenigt met de Noord: als Nieuwe Maas zet de rivier zich in westelijke richting voort. De lengte bedraagt 62 kilometer.

HET GROENE HART 2 



De gemeente Bergambacht bestaat uit de drie kernen Ammerstol,
Berkenwoude en Bergambacht. De totale oppervlakte
is 3.818 ha en op 1 januari 2006 woonden er 9.399 mensen in de gemeente.
De gemeente is landelijk gelegen in de Krimpenerwaard,
aan de rand van het Groene Hart en grenzend aan de rivier de Lek.

Vogels in het Groene Hart 
Kostbare drukken 
|
|
|

ZOMAAR 
Kolibrie