Erik en Simone.

Een man gaat de stad in met zijn vrouw. In een grote winkel raakt hij haar kwijt. Hij blijft een poosje zoeken, maar ziet zijn vrouw nergens. Hij baalt, want het winkelen heeft hem lang genoeg geduurd. Dan loopt hij naar een jonge vrouw toe, en zegt:
"Ik ben mijn vrouw kwijt. Zou u mij ook kunnen helpen?"
"Jawel", zegt de jonge vrouw, "wat moet ik doen?"
"Blijf maar een poosje hier met mij staan te praten", zegt de man.
Waarop de jonge vrouw vraagt:
"En hoe zit het dan met dat helpen?"
"Tja", zegt die man, "dat weet ik ook niet precies, maar als ik praat met een dame met een cupmaat zoals die van jou, dan duikt mijn vrouw uit het niets op."

.

Pietje gaat bij oma logeren. Op een gegeven moment wordt hij moe en begint te gapen. Waarop oma zegt:
"Pietje, je moet je hand voor je mond houden als je gaapt!"
Zegt Pietje:
"Nee hoor oma, ik hoef dat niet. Ik heb niet zo'n gebit dat eruit kan vallen."

.

.

Komt een skelet in het restaurant.
komt een ober o mijnheer
sorry van het lange wachten

.

Opgewonden holt Paul naar zijn moeder:
"Mama! Weet je wat ik net zag? Daan kuste zomaar onze Ankie!"
"Dat mag hij best, gekkie," lacht zijn moeder.
"Ze gaan toch trouwen volgende week?"
Paul staat even na te denken en vraagt:
"Wanneer gaat papa dan met zijn secretaresse trouwen?"

.

.

.

.

.

Twee mannen zitten in de bar, zegt de een tegen de andere:
"Praat jij wel eens met je vrouw tijdens het vrijen?"
Waarop de ander man antwoordt:
"Alleen als ze opbelt!"

.

Bram en Moos, dikke vrienden, staan te liften. Een Italiaan met een Ferrari stopt en neemt ze mee. Al gauw vliegt de auto over het asfalt. 100, 120, 140, 170, 200, 250 km/h. Moos wordt bleek.
"D-d-dit is mijn bestemming," zegt hij, "ma-ma-mag ik er hier uit?"
De auto stopt en Moos stapt uit. Bram rijdt met de Italiaan verder. Tien kilometer verder vliegt de bolide uit de bocht tegen een boom. Bram en de Italiaan zijn op slag dood.

Een paar dagen later wordt Bram begraven. Natuurlijk komen Moos en zijn vrouw Sara ook op de begrafenis. Bij de condoleance zien ze dat Dina, de weduwe van Bram, een schitterende bontjas draagt.
"Hoe kom je daaraan?" vraagt Sara.
"Van de levensverzekering," zegt Dina, "ze hebben goed uitbetaald."
"Zo," zegt Sara tegen Moos, "en jij moest zo nodig uitstappen."