Ik zit hier maar te turen naar de zee. Vandaag is ze rustig en kalm. Ik laat mijn gedachten meedeinen met het water en zo kom ik tot rust...…
Ik zit hier maar te turen naar de zee. Vandaag is ze rustig en kalm. Ik laat mijn gedachten meedeinen met het water en zo kom ik tot rust...
Ik wil een gedicht over de zee neerpennen en mijn keuze viel op een gedicht van Toon Hermans.
ZEE
Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.
Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.
Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.
Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.
Toon Hermans.
Hallo, zoals de titel van dit berichtje al laat vermoeden is het vandaag inderdaad prachtig weer. 23° op 10 oktober is dat niet fantastisch.…
Hallo, zoals de titel van dit berichtje al laat vermoeden is het vandaag inderdaad prachtig weer. 23° op 10 oktober is dat niet fantastisch. Op straat zie je mensen in korte shorts, korte mouwen... kortom op zijn zomers! Als de zon schijnt is iedereen op straat ook blijgezind, een goeiemorgen hier en daar. Een babbeltje over van alles en nog wat... overtal tevreden mensen.
Als er enquêtes gehouden worden over de vriendelijkheid van mensen, dan zouden ze dit beter op een mooie, zonnige dag doen. Het percentage zou naar mijn bescheiden mening zeker hoger liggen dan recent het geval was. Wij Belgen staan niet zo goed aangeschreven als het erop aan komt om 'goeiedag' te zeggen op straat! Is dat in werkelijkheid zo? Moeten we daar iets aan proberen te doen? Misschien een puntje om over na te denken, want uiteindelijk kost het je niets om iemand te groeten... en zegt men niet: als je geeft krijg je hondervoudig terug? Een beetje vreugde brengen bij de mensen door een simpele knik met je hoofd zou ook al voldoende zijn.
Om over na te denken.
Deze morgen toen ik op weg was om mijn ouders een goeiedag te zeggen en te zien of alles oké was, kwam ik enkele bekenden tegen.... en jawel je kunt het misschien al raden. Het gesprek van de dag... de MOORD op de kinderen Gauthier en de zelfmoord van de vader! En dan mag de moeder niet worden vergeten want uiteindelijk is zij nu wel al haar kinderen kwijt! Een onherstelbaar verlies.
Ikzelf was enkele jaren geleden ook het slachtoffer in een echt (vecht) scheiding, ik kan erover meepraten! Ik heb het aan de lijve ondervonden wat het betekent als je man de kinderen 'kidnapt' als de rechter uitspreekt dat de kinderen aan de moeder worden toegewezen. Verschrikkelijk als je dat meemaakt, en dan kan ik me indenken hoe verschrikkelijk het wel moet zijn als een moeder haar kinderen nooit meer levend terugziet. Ze nooit meer kan omhelzen, knuffelen, vertroetelen enz... Een goede raad aan de vaders: als je kiest voor zelfdoding , sleur je kinderen, je eigen vlees en bloed niet mee in de dood, laat hen leven, ze hebben het recht om te leven...
Ook deze kinderen waren nog zo jong, zo onschuldig.... en opnieuw iemand , een moeder, die moet leven met een leegte, met verdriet... niet één kind maar haar drie kinderen zijn er niet meer! Dood! Vermoord!
Ik ben ook moeder, ik heb ook kinderen en nu een kleindochtertje.... mijn hart krimpt ineen, het doet pijn.
Wat kan ik doen? Niets zul je zeggen, maar in het verborgene kan ik wel bidden dat God sterkte en kracht geeft aan deze moeder om dit verdriet te verwerken en dat zij zich omringd mag weten door lieve mensen die in moeilijke momenten wat 'troost' kunnen zijn.
In de Romeinen brief hoofdstuk 12: 14a staat: "Verblijdt u met de blijden en weent met hen die wenen".
Wel vandaag mag ik wenen met die moeder, omdat ik haar verdriet kan begrijpen en met haar meelijdt.
Als je dit leest wil dan ook even 'stil' worden en meevoelen met de pijn van deze moeder en als het nog erbij kan zeg dan maar eenvoudig wat er in je hart opkomt of bidt een weesgegroet. Bedankt omdat je op deze uitnodiging wilt ingaan. Want het gebed geeft kracht aan mensen ..vraag die kracht voor deze moeder.
Mijn naam is Jenny. Ik ben 53 jaar en woon in Koksijde. Ik ben oma van een flinke kleindochter Mayra, waar ik heel fier op ben. Zij mag op 4…
Mijn naam is Jenny. Ik ben 53 jaar en woon in Koksijde. Ik ben oma van een flinke kleindochter Mayra, waar ik heel fier op ben. Zij mag op 4 december 2005 reeds twee kaarsjes uitblazen. Ik kijk altijd uit naar de woensdagnamiddag - dan is het voor mij 'oppasnamiddag', het geeft mij telkens een gelegenheid om 'creatief' bezig te zijn met Mayra, wat me uiteraard 'jong' houdt.
Mijn dagelijkse bezigheden buiten wassen, plassen en koken?
Ik heb een heel groot engagement op onze parochie als vrijwilligster. In de liturgie, bloemschikken, lector ...en geloof me of niet maar ik ben nooit werkloos!
Elke maand trek ik voor een week in de stilte van een klooster... zalig!
Heel even eruit... om alles (zorgen enz.) achter me te laten!
ik geloof
ik geloof nog in de God
die ik altijd heb aanbeden
en vanaf mijn kindertijd
als mijn Vader heb beleden
die in voor- en tegenspoed
mij Zijn liefde heeft gegeven
in die God geloof ik nog
alle dagen van mijn leven
ik geloof nog in de God
die door velen wordt verlaten
omdat zij met Hem wellicht
niets meer hebben te bepraten
ik vertel ze wel van God
maar het raakt hen niet vanbinnen
en ze missen elke kracht
met Zijn zegen te beginnen
ik geloof nog in de God
die mijn Schepper is en Vader
mijn onwankelbare Burcht
mijn Behoud en Levensader
daarom vraag ik elke dag:
wijs mij die U eens beminden
dat zij door mijn biddend hart
weer uw vaderliefde vinden
De zee