Zondag 7 oktober 2012

HET LEVEN GAAT VERDER

Het is Kerstmis 2003, het leven gaat zijn gangetje, we worden steeds ouder en ouder en dit gaat dikwijls gepaard met mankementen.

Drie jaar geleden dacht ik nog in de stijl van'"ik ga proberen Truus nog terug te vinden!"

Nu realiseer ik mij dat je daar ook nog enigszins mobiel voor moet zijn.. welnu.. met het laatste gaat het bergafwaarts. Ik loop veel en elke dag in de polder, ik doe dit graag maar merk wel dat het mij steeds meer moeite kost. Terug naar de realiteit...

Mijn vrouw Miep heeft een versleten heup en altijd pijn. Zij heeft haar leven lang prima voor mij gezorgd en we hebben samen als ondernemers veel bereikt. Maar ik denk dat het nu mijn taak wordt om voor haar te gaan zorgen! Als dit nodig wordt ga ik dit zeker met volledige inzet doen. Dat heeft zij dubbel en dwars verdiend.

jaar 2009,

Ik ben nu 77 jaar oud, Miep mijn vrouw is al een jaar ziek en heeft longkanker. Veel chemokuren en bij elkaar 38 x bestraalt. ik heb het hele jaar goed voor haar gezorgd maar ze moet nog opknappen en dat schiet maar niet op !

Zelf heb ik artrose in mijn rechter knie, elke dag lopen kan niet meer en met de rest van de gezondheid gaat het ook steeds minder. Alle plannen t.a.v. Truus Romijn kan ik wel vergeten.... jammer maar waar.

jaar 2010

Miep is aan de betere hand, we zijn hier echt gelukkig mee. Tevens is het net, nu ik veel en intens voor Miep moet zorgen dat ik steeds meer en meer van haar gaat houden!! Ik ben tot de ontdekking gekomen dat als je elkaar werkelijk nodig hebt. je er ook voor elkaar moet zijn. Dat dit, nu je oud wordt fijn is, spreekt voor zich. Hopelijk komt het goed met de gezondheid van Miep. We zijn thans 54 jaar getrouwd en hadden 6 jaar verkering. Ik hou echt van haar.... maar Truus..... ik zal haar nooit vergeten.

Geschreven door theo peters om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2012

avondschool . . . . . .

Ik moest naar een avondschool om mijn middenstandsdiploma te halen.

Op die school leerde ik Miep, mijn vrouw kennen waar ik 62 jaar mee samen zou zijn!

Ik schrijf daar hier nu niets over om dat ik het hier over mijn verkering met Truus wil hebben.

Na enige tijd stond ineens 's avonds de moeder van Truus bij ons aan de winkeldeur. Zij wilde met mijn vader praten. In de winkel stond hij haar te woord.

"Truus was door de gebeurtenissen helemaal van streek, Ze at niets meer en deed niets anders dan huilen, zij deed een beroep op mijn vader om op zijn beslissing terug te komen omdat wij volgens haar dochter zoveel van elkaar hielden.

Mijn vader bleef onverbiddelijk. "nee, dat doe ik niet, ik moet nog 10 kinderen opvoeden en ik wil niet dat er een van hen met iemand van een ander geloof gaat trouwen.

De moeder van Truus ging weer, zonder resultaat terug naar huis.

Ik vond deze actie van haar heel erg knap. en ben haar voor haar inzet nog steeds dankbaar. Helaas heb ik er nooit aan gedacht haar voor inzet te bedanken.

Op een gegeven dag reed ik met mijn carrier over de Schiedamseweg en zag ik tot mijn schrik of geluk.. Truus bij de lederzaak van Nico Melkert een stofdoek uitslaan.....

Het stormde in mijn hoofd.. zij werkt daar.. heeft mij al meer keren voorbij zien gaan.. en durft eindelijk, precies als ik voorbij kom een stofdoek uit te slaan. Zij oudt dus nog steeds van mij want anders zou zij dit niet doen.

Ik vond het fijn dat ik haar waarschijnlijk elke dag weer zou zien, ik reed altijd precies om 10 uur thuis weg omdat wij voor tienen geen vers brood mochten verkopen.

Als ik bij haar langs kwam zwaaide zij met haar stofdoek (of ik dacht dat ze dat deed!) en zwaaide dan terug.

Om ongeveer trwee uur in de middag kwam ik op de weg terug naar huis weer bij haar langs, als ik haar dan niet zag was dat een grote teleurstelling voor me

Op een gegeven moment kreeg ik met Miep, mijn verkering een flinke ruzie en de verkering ging uit.

Ik nam mij voor weer te proberen verkering met Truus te krijgen. en dan maar de dingen te laten gebeuren zoals ze gebeuren. Ik ving haar na sluitingstijd op de Schiedamseweg op; Ik vertelde haar dat mijn verkering met Miep uit was en dat ik graag weer met haar verder wilde gaan. Na enige aarzeling zei Truus.: Nee, dat doe ik niet want wellicht ga je toch weer terug naar Miep, ze zei mij goedendag en liep door.

Uiteindelijk heb ik weer contact met Miep gezocht, bijgepraat en goedgemaakt, ik wist toen zeker dat, als Truus ja had gezegd, ik nooit met Miep was getrouwd!!

Het was eigenlijk mijn tweede kans geweest om met Truus verder te gaan maar tevens de laatste kans. (lees in de linker kolom verder)

Geschreven door theo peters om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2012

start van blog

THEO IN 2012 . . .

Truus Romijn is/was mijn eerste grote liefde!

Ik ga alles wat ik nog over haar weet opschrijven en verwerken in een blog omdat ik zo via internet wellicht haar kan vinden bovendien: ik ben al een dagje ouder !! en ik weet niet hoelang mijn geheugen het toelaat om de dingen van vroeger te kunnen terug halen.

Ik ben nu 79 en wordt op 14 november 80 jaartjes jong ik heb haar leren kennen op mijn 16de jaar. Op de een of andere manier lijkt het wel of zij voor mij steeds belangrijker wordt, ik weet ook niet hoe dit komt, misschien de leeftijd . . . .

's nachts lig ik aan haar te denken en dan komen de herinneringen allemaal weer boven drijven. Ik word dan wakker en ga liggen piekeren van hoe en waarom ?

Zoals ik al schreef leerde ik haar kennen op mijn 16de, het was in de ijszaak van ene mijnheer Kroese in de Rozenermansstraat in Rotterdam-West, Delfshaven, ik kwam daar geregeld met mijn vriend Ben Olthof. Dikwijls kochten wij daar een sorbet.

Hoe ik precies contact met Truus heb gemaakt weet ik niet meer. maar op een gegeven ogenblik "liepen" wij met elkaar, zo noemde wij dat in die tijd als je net verkering had!

Truus is in mijn geheugen jarig op 8 maart en is waarschijnlijk, net als ik in 1932 geboren. In gedachte feliciteer ik haar altijd op die datum. Truus zat toen nog op de huishoudschool in de Duystraat, een zijstraat van de Nwe. Binnenweg. Dikwijls ging ik haar van school halen maar meestal liep zij met haar vriendinnen samen over de Schiedamseweg richting huis.

1948

Wat sterk in mijn geheugen ligt is het volgende:

Als wij samen 's avonds tegen het schemeren gingen wandelen, liepen wij altijd over de Spangensekade, onder de Mathenessebrug en de spoorbrug door naar "achter van Nelle", de koffie en theefabriek in de Spaanse polder.

In die polder liepen wij gelijk links af een klein smal weggetje in met links van ons de spoorbaan. Als wij daar liepen deed Truus altijd alvast haar bril af... Eerst had ik dat niet in de gaten maar na een paar keer realiseerde ik mij dat het zonder haar bril makkelijker vrijen was dan met een bril op. 'Sheek to sheek' zegt de Engelsman !

of te wel, wang tegen wang!!

Ik vond dit zeer attent van haar en ben dankbaar dat ik dit nog weet immers: - dit gaf blijk van, ik heb er ook zin in of, ik vind het fijn bij hem !! -

We vrijden dicht tegen elkaar aan, 's winters, als het koud was maakte ik mijn jas open, daar kroop zij dan met haar armen helemaal in.

Zoenen deden wij achter elkaar door. Ook tongzoenen was geen probleem we waren daar altijd mee bezig! Verder ben ik met Truus nooit gegaan, aan seks waren wij, denk ik nog niet toe, ik heb in ieder geval haar nooit op erotische plekjes gezocht of gevoeld.

(lees verder in de linker kolom.

Geschreven door theo peters om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Ik moest naar een avondschool om mijn middenstandsdiploma te halen.

THEO IN 2012 . . .

Meer van TRUUS ROMIJN,