Zondag 7 oktober 2012
2012.....
We zijn al weer een paar jaartjes verder en helaas moet ik opschrijven dat Miep, mijn vrouw, op 15 december 2011 aan longkanker is overleden.
Ik heb haar al die tijd met volledige overgave en vol trots met alles verzorgd en geholpen. Ik was mij terdege bewust van het feit dat de rollen nu omgedraaid waren en dat Miep nu van mij afhankelijk was.
We hebben samen veel gepraat. Ik heb haar gevraagd of er nog dingen zijn die zij met mij nog zou willen bespreken ? Daar kwam weinig uit, "het is goed zo" zei ze tegen mij.
Wij voelde beiden dat het einde naderde. Zij hoefde, volgens de huisarts geen pijn te lijden ze kreeg toediening van morfine op het moment dat zij dit nodig had. Wel, dat kwam al gauw, het nadeel was dat wij na het toedienen van morfine niet meer met elkaar konden communiceren... zij zou in een diepe slaap terecht komen waaruit zij zou sterven.
Het laatste dat zij aan mij vroeg was "Theo, wat gaat er nu gebeuren?"
"ik weet het niet lieverd, je bent nu aan het allerlaatse hoofdstuk bezig, je gaat sterven... ik weet niet hoe het na de dood met ons gaat. maar maak je een zorgen want jij hebt een goed leven geleid en altijd voor anderen klaar gestaan. 'Je wordt zo de hemel binnen geleid, wees maar niet bang en ga maar....
Ze stierf op 15 december 2011 om half tien in de avond met ons allemaal om haar heen. Ze lag altijd met opgetrokken knieen, het laatste dat zij aan mij vroeg was: "Theo, wil je mijn benen recht leggen, ik kan zo toch niet dood gaan!
Geschreven door theo peters om 00:00
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht