Mijn Moeder
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
* Mijn Moeder *
Ze wilde zo graag dat ik haar wat van de stad liet zien … mijn moeder
De stad waar ik sinds 1970 woon .
Het is een oude stad , ik geloof dat ie ergens in 1400 al bestond .
Maar het kan ook zo maar zijn , dat ie al veel eerder op de kaarten stond .
Ik weet het niet , want ik heb me er nooit zo in verdiept .
Ik woon er gewoon toevallig en heb me er nooit echt thuis gevoeld .
Het is in het centrum erg oud met veel smalle steegjes .
In die steegjes zit het vol met winkeltjes .
Om het centrum zie je nog restanten van een muur die om de stad stond …
Jaaaaren geleden , ergens in de oudheid .
Vroeger reed ze met mijn vader overal met de auto heen
maar na zijn overlijden in 1983 nam ze zonder mopperen de trein .
Soms was ze een paar dagen bij me op visite en vroeg me dan :
“ Kan je me niet wat van de stad laten zien ?
Dat lijkt me nou zo leuk ”
.
“ Mam , deze stad is echt niet leuk hoor,” riep ik dan verontwaardigd .
“ Het is een ouwe duffe stad en er valt niks te beleven .
Als de winkels sluiten is er 5 minuten daarna helemaal niks meer te beleven ,
je kan een kanon afschieten en dan raak je echt niemand “
Toch wilde ze heel graag wat zien
dus op een goeie dag gingen we op stap
Hoppa , kinders ook in de auto en we gingen een “ rondje doen ”.
Ik reed over de hobbelkeien van de markt hier in Zutphen en vertelde als stadsgids :
“Kijk mam , zie je wel , niks te doen … duf duf en duf ,
Aan de linkerkant zie je ouwe huizen en aan de rechterkant zie je ouwe huizen .
Daar is een chinees restaurant , daar was vroeger een weeshuis , daar is de bibliotheek .
En daar was vroeger een bioscoop . Of is ie er nog ? Dat weet ik eigenlijk niet !
En daar zijn winkels … dicht nu natuurlijk , geen mens meer te zien .
Oud , vies en lelijk is het hier .
Als je naar links en rechts kijkt zie je smalle steegjes , straatjes .
Oh , en nog wat , het is zo klein dat je er zo doorheen bent .
Kijk mam , en nu komen we bij de IJssel , het is er winderig , koud en somber”
Al mopperend reed ik een rondje door de stad .
Ze lachte , mijn moeder .
Blijkbaar vond ze mijn rondrit en uitleg wel amusant .
*~*
Hoewel mijn jeugd en jonge jaren niet zo plezierig waren
werden we uiteindelijk toch “vriendjes” .
Mijn moeder en ik .
Ze deed alles altijd voor me na mijn scheiding .
Altijd kon ik met mijn 2 kleine kinderen en de hond bij haar terecht
om een paar daagjes te logeren .
Altijd stond ze voor me klaar .
Van haar kleine pensioentje , na mijn vaders overlijden , gaf ze ons alles .
Toen mijn jongste broertje trouwde nam ze ons mee naar een winkel
en kocht ze voor mij en mijn kinderen nieuwe kleren
zodat we er netjes uitzagen op de bruiloft .
Ze kookte het lekkerste eten .
Ze liet ons met het grootste geduld onze geliefde TV programma’s in haar huis kijken .
Ze verdroeg de onrust en het lawaai van de kinderen , maar ook onze hond
met een glimlach , als we bij haar logeerde .
Ze vond het gezellig ...
Mijn moeder.
Ze liet een grote leegte achter toen ze in september 1988 plotseling overleed .
Ik had haar enkele uren daarvoor nog aan de telefoon gehad .
Ze belde me op om enthousiast te vertellen wat ze die middag zou gaan doen .
En daar , op die plek , waar ze me die ochtend nog uitgebreid over verteld had ,
te midden van haar vrienden en kennissen
zakte ze in elkaar en overleed ter plekke .
Mijn moeder , die ik veel te laat in mijn leven , toch nog had leren liefhebben .
2004
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
