Maandag 20 oktober 2008

Banyan Tree hotel - Ringha

Banyan Tree hotel - Ringha

Een korte zoektocht op internet leert ons dat er momenteel elf Banyan Tree hotels zijn, bijna allemaal in Azië. In China zijn er drie. Ze liggen allemaal op uitzonderlijk mooie locaties, zo ook het Banyan Tree hotel in Ringha, een piepklein dorpje in de provincie Yunnan.
Wat ons meteen opvalt is hoe mooi het hotel in de omgeving is opgenomen, zodat we niet het gevoel hebben een hoteldomein binnen te rijden. De 32 Tibetaanse 'villa's' staan verspreid tussen het groen, een kabbelende rivier loopt door het domein, wat verder staat een spierwitte stoepa en aan de einder steken hoge bergen af tegen de blauwe lucht.
'Kamer' 7 is de onze voor twee overnachtingen.
Langs een kleine tuin met terras komen we aan de inkomdeur die verscholen zit achter een zwaar Tibetaans gordijn. De sleutel past op een hangslot aan de voordeur.
We staan even perplex. We hebben op onze reizen al in vele hotelkamers gelogeerd, maar dit is echt niet gewoon!
Zeggen en schrijven: 175 vierkante meter kamer voor ons alleen. Een salon, bureau, haard en ginder in de verte de slaapkamer met king size bed, bedekt met rozenblaadjes. Op de benedenverdieping een supergrote badkamer met houten badkuip, wastafels, dressing..... Dit alles rijkelijk versierd met Tibetaanse kunstvoorwerpen. Behang, tapijten en overgordijnen zijn uitgevoerd in verschillende tinten rood en geel. Even de ogen uitwrijven, want dit is echt een klasse apart.
Juist in dit hotel en in deze streek was mijn echtgenote jarig.
Tot twee maal toe die dag werd ze verrast met taart. Na de lunch werd een grappige Tibetaanse versie van 'Happy Birthday' gezongen en werd de taart in flitse kleuren opgebracht, niet met kaarsjes maar met Chinees vuurwerk erop ! Terug in ons hotel stond een kamermeisje ons op te wachten met jawel weer ..... een taart.

Geschreven door Jos Dom om 12:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 oktober 2008

Zhongdian - Shangri-La

Zhongdian, Shangri-La

Zhongdian, ook wel Shangri-La en klein Tibet genoemd, is letterlijk het hoogtepunt van onze rondreis. We bevinden ons tussen 3400 en 4000 meter hoog in een gebied met grote weiden, besneeuwde bergtoppen, steile kloven en valleien, hoogvlakten met koude wind, verloren meren en kloosters.
Niettegenstaande Lhasa, de hoofdstad van Tibet, nog meer dan 1800 kilometer naar het westen ligt, is de helft van de bevolking hier Tibetaans.
Het Songzanlin klooster van de sekte van de geelmuts-monniken is het mooiste en grootste van de streek. Een lange trap met 200 treden brengt ons naar de hoofdingang. Enkele mensen maken gebruik van extra zuurstofflesjes terwijl ze de 200 treden bestijgen. Ook wij trappen even op onze adem als we de treden te snel willen nemen. Op een rustige manier lukt het ons wel. En het loont de moeite. De kleurrijke, deels met bladgoud belegde tempel en de gebedsmolens blinken in de gulle voorjaarszon.
Baisha en Yuhu zijn vredig ingeslapen dorpjes aan de voet van besneeuwde bergen. Hier ontdekken we de eenvoudige, authentieke levensstijl van de landelijke bevolking. Kinderen komen in trainingspak van school en de kleintjes worden opgevoed door de grootouders.
Dr. Ho, met muts, sikje en levendige schalkse blik is zeker 85+, en ongetwijfeld de beroemste inwoner van Baisha. Zijn huis, of moeten we apotheek zeggen, is makkelijk te vinden in de hoofdstraat van het dorp. Hij is in vele landen gekend om zijn grote kennis over geneeskundige planten en kruiden.
Tegen de muur zien we krantenknipsels in vele talen en foto's waarop de kruidendokter poseert met beroemdheden uit heel de wereld. We ontdekken een foto van hem met onze prins Filip.
Na deze weer uiterst leerrijke dag nemen we onze intrek in het Banyan Tree hotel in Ringha op 3500 meter hoogte. Een verhaal apart.

Geschreven door Jos Dom om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 oktober 2008

Lijiang

Lijiang

Lijiang dat 'stad aan de mooie rivier' betekent, ligt in de provincie Yunnan, in de zuidoostelijke uitlopers van het Himalaya gebergte aan de grens met Tibet.
De Naxi bevolking vormt hier de grootste gemeenschap. Deze etnische groep is afkomstig uit West-Tibet.
De oude pittoreske binnenstad van Lijiang is een doolhof van kleine straatjes, grachten met bruggetjes, restaurantjes en souvenirswinkeltjes. Vooral 's avonds als de contouren van de huizen geel-oranje verlicht zijn heeft de stad iets betoverends.
We zijn te gast in de sfeervolle concerthall van Lijiang voor een klassiek Naxi concert.
We kunnen onze lach nauwelijks bedwingen als de muzikanten opkomen.
Hoogbejaarde mannen met dunne grijze sikbaardjes betreden schuifelend het podium. De oude, Chinese instumenten die ze bespelen zijn ons onbekend.
De orkestleden worden voorgesteld. Aan de cymbalen, de leider van de groep, 86 jaar jong! Een soort eerste viool wordt bespeeld door een kranige 84 jarige!
En zo gaat het maar door, allemaal eerbiedwaardige mannen, ver in de derde leeftijd, die bijna in slaap dommelen wanneer ze in een muziekstuk niet aan zet zijn. Het kleurrijke 'jonge' dameskoor contrasteert fel tegen de oude muzikanten.
Het concert duurt ruim anderhalf uur, is eentonig en slaapverwekkend maar achteraf zijn we toch blij dat we een stukje Naxi cultuur hebben mogen proeven.

Geschreven door Jos Dom om 20:06 Reageer op dit bericht

Donderdag 16 oktober 2008

Kunming

Kunming

Kunming, bijgenaamd 'Stad van de eeuwige lente', is de hoofstad van de zuidelijke provincie Yunnan. Hier wonen talrijke etnische minderheden elk met hun eigen taal, kledij, gewoontes en religies.
We rijden door het bizarre karstlandschap naar het 80 ha grote 'Stenen Woud', wat ons doet denken aan Cappadocië en Death Valley.
De Sanivrouwen met vrolijke hoedjes en kleurrijke kledij ontvangen de bezoekers.
We maken een wandeling langs aangelegde paden die door een labyrint van stenen rotspunten kronkelen.
Enkele rotsformaties zijn tot wel dertig meter hoog.
Met wat verbeelding zie je in de formaties sierlijke vormen van vogels....
Sommige doorgangen tussen twee grijze rotswanden zijn wel erg nauw.
Langs de paadjes komen we in het midden van het park, waar we na een korte klim aan een uitkijktorentje komen.
Hier hebben we een mooi panorama over het stenen woud.

Geschreven door Jos Dom om 16:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 oktober 2008

Het Terracotta leger

Het Terracottaleger in Xi'an

Tweeëntwintig eeuwen geleden regeerde Qin Shi Huangdi als eerste keizer in China. Hij was een wrede maar bange keizer. Hij wilde in zijn waanzin dat een gans leger bestaande uit officieren, soldaten en wagenmenners, compleet met strijdwagens en paarden hem na zijn dood tot in de eeuwigheid zou beschermen.
Meer dan 600 000 arbeiders zijn 36 jaar bezig geweest met de bouw van het grafmonument.
In 1974 was een eenvoudige boer een waterput aan het graven. Tijdens zijn werk stootte hij op een lemen hoofd. Gedurende 25 jaar werden 6000, meer dan levensgrote terracotta soldaten uit deze archeologische vindplaats gehaald. Geen enkele soldaat of generaal is hetzelfde. Elk gezicht heeft een unieke, persoonlijke gelaatsuitdrukking.
Nu is het Terracottaleger in Xi'an één van de grootste toeristische sites in China.
De landbouwer die in 1974 het terracottaleger ontdekte leeft nog. Hij kreeg een kleine vergoeding voor zijn grond en signeert nog af en toe boeken in het museum.

Geschreven door Jos Dom om 22:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 oktober 2008

De Chinese muur

De Chinese Muur

De grote muur is meer dan 6000 kilometer lang en gebouwd vanaf 1368 door honderdduizenden soldaten en dwangarbeiders, tegen veroveraars uit het noorden(de Mongolen). De muur is gemiddeld 8 meter hoog en 6 meter breed.
Elke 120 meter staat er een wachttoren want een boogschutter kon slechts van zestig meter ver zijn doel raken.
Wetenswaardig is : als je alle stenen van de muur zou gebruiken voor een 'muurtje' met een hoogte van 5 meter en een breedte van 1 meter, dan zou je er helemaal mee rond de wereld kunnen.

Geschreven door Jos Dom om 16:16 Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 oktober 2008

Beijing - Deel 1

Beijing - Deel 1

Beijing is de hoofdstad van de Volksrepubliek China en telt ongeveer 16 miljoen inwoners. Zes ringwegen omgeven de stad.

Het is zondagochtend als we de Tempel van de Hemel bezoeken. Het meest geschikte moment om de ontspanning van de plaatselijke bevolking te observeren. Chinezen zijn dol op spelen. Mannen spelen een soort damspel, een koppel speelt heel sierlijk een soort badminton, vrouwen houden met de voeten behendig een pluimpje in de lucht... Het trekt onze bewonderende aandacht.
Met een grote kwast, gedrenkt in water, kalligrafeert een wat oudere man Chinese karakters op de hete vloertegels. De sierlijk gevormde tekeningen verdwijnen als sneeuw voor de zon in de warme ochtendzon.

We komen op het Tian'anmenplein, het grootste plein ter wereld. Nu een mooi en druk plein, ooit het toneel van de studentenrevolutie in mei-juni 1989. Wie herinnert zich de beelden niet van de eenzame student voor een aanrukkende rij tanks ?
Onder een grote foto van leider Mao Zedong gaan we de Verboden stad binnen. Vanaf de Mingdynastie woonde de keizer in de Verboden Stad vergezeld van een enorme hofhouding van enuchen en concubines. Ooit woonde 30 000 man de Verboden stad.

Heb je genoeg durf om samen met ons te gaan fietsen in Beijing? We fietsten met de nieuwste en blitste fietsen door de stad, toch blijft zo een fietstochtje een bijzonder riskante onderneming. Automobilisten houden in het superdrukke stadscentrum gewoon geen rekening met fietsers of voetgangers.
Maak je uit de voeten en steek onversaagt de 6 of 8 rijbanen over naar de overkant van het kruispunt. Even later fietsten we door de 'Hutongs', de laatst overgebleven authentieke wijken van de stad. Maar ze verdwijnen snel. Enkele jaren geleden werden nog vele bewoners verplicht te verhuizen uit hun schamele woningen omdat ze plaats moesten ruimen voor de bouw van de Olympische stadia en het Olympisch dorp.

We gaan lunchen. Met onze kleine groep nemen we plaats aan een ronde tafel. Op een rond draaiplateau worden allerlei kommetjes geplaatst met soep, groenten, kip, vlees, vis, sausjes, een grote kom rijst, fruit, het nagerecht; alles wordt tegelijkertijd op de tafel gezet. De alomtegenwoordige Chinese thee mag natuurlijk niet ontbreken. Iedereen vond het eten in China heel lekker. Onze Chinese gids vertelt ons graag wat er in de potjes zit, want dat is niet altijd even duidelijk. Als we willen weten of er ook slang, hond, kat, schorpioenen of zeepaardjes worden gegeten vertelt hij dat die 'lekkernijen' nog wel op de avondmarkten in de stad worden verkocht. Een Chinees eet alles met vier poten behalve tafels en stoelen, alles wat vliegt, behalve vliegtuigen, en alles uit de zee uitgezonderd duikboten, zo luidt de grap.

Geschreven door Jos Dom om 14:13 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 oktober 2008

China Mei 2008

China Mei 2008

Met Hainan airlines, een Chinese vliegtuigmaatschappij, vliegen we vanuit Brussel nationaal rechtstreeks naar Beijing in 'slechts' 9 uur. We stijgen om 11 uur in de voormiddag op, maken een wijde boog over Nederland, Zweden, Rusland en Mongolië om zeer vroeg in de ochtend in Beijing te landen.
Het is in en rond de luchthaven, pas uitgebreid met de nieuwe Hal drie, al een drukte van jewelste. Die drukte zal ons heel onze reis vergezellen, wat wil je ook in een land met 1,3 miljard inwoners, een vijfde van de wereldbevolking.

Geschreven door Jos Dom om 19:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 9 oktober 2008

Welkom

WELKOM OP ONZE REISBLOG

In deze blog willen we onze reiservaringen vertellen, opgesmukt met enkele eigen foto's en hier en daar wat tips mocht je ook een gelijkaardige reis willen maken.

In dit eerste schrijfsel vertellen we over onze recentste grote reis naar het verre China.

Geschreven door Jos Dom om 19:27 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van REISKRIEBELS