OVERWINNING

Joep maakt zo nu en dan ook kleinere beelden in opdracht. Dit keer kreeg ie de opdracht het gezin te verbeelden. Vader, moeder, twee jonge kinderen en één kindje onderweg. In zijn eigen beeldtaal, uitgaande van organische natuurvormen, is Joep hier wondermooi in geslaagd. Het is geen realistisch beeld geworden, wel een zeer herkenbaar beeld. De opdrachtgever was er heel gelukkig mee. Joep had er de intimiteit, de groei en de schoonheid van het gezin in tot uitdrukking gebracht. Het ontwerp staat gelukkig hier thuis, de uitvoering van het ontwerp (foto) heeft de opdrachtgever cadeau gegaan aan een van zijn kinderen, een man met een gezin van drie jonge kinderen. 

Joep heeft vroeger veel in hout gekapt. Hout laat zich bijzonder mooi bewerken. Het is een vriendelijk, natuurlijk materiaal dat uitnodigt om aan te raken en te strelen. Dat doet dit beeld ook. Deze schelp, van acaciahout, is alleen al mooi door zijn ronde vormen, door de structuur van het hout en de warme kleur. Een schelp vind ik een bijzonder mooi symbool. Ook nu, met de jaarwisseling. Een schelp doet denken aan geluid, klanken die je kunt opvangen en kunt laten doorklinken, naklinken, om ervan te gieten. Een schelp is ook een mooi symbool voor ontvankelijkheid. Door de mooie, open ronde vorm en de holte waarin hij eindigt. Ontvankelijkheid, geborgenheid ~ de in acaciahout gekapte en gepolijste schelp van Joep... wat heb ik ervan genoten toen ie nog even hier in huis was vóór ie naar de expositie gebracht werd.

JOEP HEEFT MOMENTEEL EEN
TENTOONSTELLING IN
MUSEUM DE WIEGER
WIEGERSHOF 1
DEURNE
NOORD BRABANT
NEDERLAND

DE TENTOONSTELLING LOOPT TOT
8 MAART 2006 EN IS OPEN
ALLE DAGEN BEHALVE OP MAANDAG
VAN HALF ELF
TOT VIJF UUR

KOM GERUST KIJKEN!

Joep maakt ook beelden in opdracht, beelden ook die moeten voldoen aan de term 'realisme'. Zo heeft hij voor een dierenarts die zich in zijn praktijk voornamelijk bezighoudt met de gezondheid van de varkensstapel van de Brabantse boeren, een varken moeten ontwerpen. De opdracht was in dat varken het goedmoedige, ja bijna goedlachse karakter van dit dier te typeren. Naar mijn idee is Joep hier wonderlijk goed in geslaagd. Hiervoor nam Joep me mee nar een varkensboer. Die joeg een van zijn varkens naar buiten, ik heb er een hele serie foto's van gemaakt en uiteindelijk is dit een van de twee ontwerpen die Joep aan de hand hiervan gemaakt heeft. Ik vind beide varkens prachtig, als ik ze zie staan, moet ik altijd erg lachen. Ze hebben dus de plezierige bijwerking dat men er meteen goeie zin van krijgt als men ze ziet.

Joep houdt er van zo nu en dan zijn geazinsgeluk tot uitdrukking te brengen in een bronzen beeld. Het thema Moeder en kind is een zeer geliefd thema voor hem. Hij heeft telkens intens genoten van de de eerste maanden na de geboorte van onze kinderen. Hij vond het mooi om naar te kijken als ze bij me aan de borst dronken, nog helemaal afhankelijk waren van mijn moedermelk en liefkozen net zo belangrijk voor hen was als voedsel. Dat heeft in de loop der jaren heel mooie beelden van Moeder en kind opgeleverd, waarvan dit er één is. Het zijn beelden waar wij allebei moeilijk afstand van kunnen nemen, omdat ze een periode in ons leven vertegenwoordigen waarin we ons gezin gestalte gaven en het opbouwen van ons gezin parallel liep met de opbouw van onze carrière als kunstenaars.

Dit bronzen beeld heeft Joep gemaakt op de Jan van Eijckacademie. In zijn studiejaren dus. Het was daar de gewoonte dat studenten leerden werken naar levend model, in realistische beeldtaal. Joep heeft veel naaktstudies gemaakt, die hem heel zeker geholpen hebben in de ontwikkeling van zijn eigen (abstracte en abstract-symbolische) beeldtaal. Ik vind dit zittend vrouwtje erg mooi. Het is een ingetogen beeld, een peinzende jonge vrouw die als het ware met een bescheiden handgebaar de wereld naar zich toe wil halen en de kijker laat zien dat ze er klaar voor is. Voor de liefde, voor de vruchtbaarheid, voor het leven zelf in de wereld waarin zij zich bevindt. Joep heeft een oplage aan dit beeld toegekend, een oplage van nooit meer dan tien, waarvan hij er al enkele verkocht heeft. Blijkbaar houden veel mensen van het verstilde, ingetogen meisje op de harde steen... ik ook!

Het beeld 'Ontmoeting' laat zien dat Joep heel mooi met abstract-organische vormen een soort symbolisch-figuratief thema kan verbeelden. Wie goed kijkt, zal zien dat het hier twee mensfiguren betreft die dicht tegenover elkaar staan. Ze kijken elkaar aan, ze zijn elkaar zeer nabij ~ de echte ontmoeting in de ware zin van het woord. Voor mij een beeld om heel veel van te houden. Ik zie er veel in van ons huwelijksgeluk, onze huwelijkstrouw. Het beeld drukt voor mij uit hoe rijk twee mensen zich mogen voelen als hun relatie goed, vredig en gelukkig is.

Dit beeld spreekt voor zich. De moeder heeft haar kindje vóór zich zitten. Van vreugde heeft ze haar armen hoog gestrekt: een kreet van onder uit haar tenen. "Ik ben moeder en er bestaat niets mooiers dan het moederschap!" Zo kijk ik naar dit bronzen beeld, dat Joep maakte in de periode dat onze vier kinderen nog klein waren. Voor mij spettert het oudergeluk er van af!

Klaroenstoot is een beeld dat heel mooi laat zien hoe Joep werkt met organische vormen, vormen die terug te vinden zijn in de natuur. Hij heeft er hier een mooi, spannend abstract en asymmetrisch beeld mee gemaakt dat iets weg heeft van een blaasinstrument van de fanfare of harmonie. Klaroenstoot heeft hij het genoemd. Alsof het beeld één krachtige klank uitstoot, in beweging gebracht door de schelpvorm, de klankschaal die de verte en de hoogte in wijst. Een muzikale klank, een ode aan de ons omringende natuur. Het staat in onze dicht bij de wilde natuur gebleven beeldentuin waarin het geruisloos is opgenomen.

Dit beeldje verzinnebeeldt de wijze uil en de uitvinding van het wiel. De uitvinging van het wiel was in de Oudheid een spectaculaire gebeurtenis die misschien wel vergelijkbaar is met wat wij momenteel beleven op het gebied van de technologie in de IT-sector. De uil is nog altijd het symbool van de klassieke wijsheid. De combinatie van die twee heeft naar mijn idee een heel mooi beeld opgeleverd dat de vertegenwoordiging is van de oude en nieuwe wetenschap.

Dit beeld doet mij een beetje denken aan een doolhof in een dichte haag met hier en daar een opening. Het is een asymmetrisch abstract beeld dat helemaal is opgebouwd uit organische vormen. Ik vind het zo mooi omdat ik in dit beeld elke willekeurige gemoedsstemming kan terugvinden die ik wil. Het past zich aan mijn emoties aan. Als ik me blij voel, ervaar ik er iets uitbundigs in, als ik me verdrietig voel, zie ik er iets in van verlorenheid of angst. Het beeld prikkelt mijn fantasie en het voorziet in mijn behoefte aan esthetiek.

Dit beeld verzinnebeeldt een orakel, een wonder. Het strekt als het ware de armen uit om wereldwijd te verkondigen: hoort! Ziet! Er heeft zich een mirakel voltrokken. Het blijft gissen naar wélk mirakel. Maar het bronzen symmetrische, abstrakte beeld lijkt één enthousiaste kreet op gehoor. Misschien verkondigt het alle goeds en moois dat er tussen mensen is, ondanks dat veel gebeurtenissen in de grote wereld iets heel anders doen vermoeden.... Ja, dat zijn de kleine wonderen die grote gevolgen kunnen hebben ~ het onverwacht goede en mooie dat er is tussen mensen.... Groot orakel!

Toen Joep deze opdracht kreeg, werd hem gevraagd tot uitdrukking te brengen dat een jonge wijk met pasgebouwde woningen kon uitgroeien tot een moderne gemeenschap die zich liet meenemen in de Vaart der Volkeren. De aannemer kwam bij Joep thuis kijken of hij eventueel al een geschikt beeld zag staan voor dit thema. En ja, hij koos het ontwerp van deze grote reiger, de vogel met gespreide vleugels in zijn vlucht, opgetild en meegenomen in de termiek. De omwonenden zijn erg gelukkig met dit beeld en Joep ook.

Joep heeft dit beeldje gemaakt in zijn studententijd aan de Jan van Eijck Academie te Maastricht. Hij werkte toen in het beeldhouwatelier onder leiding van professor Fred Carasso, een temperamentvolle Italiaanse beeldhouwer die zelf voornamelijk werkte in klassieke vormen die hij ontleende aan de traditionele klassieke Griekse en Romeinse beelden. Joep had heel andere ideeen over het maken van beelden en maakte in zijn vrije tijd de beelden in vormen die hem meer aanspraken. Zoals dit beeldje, waarin hij de schelpvorm, de organische vormen en de symmetrie samen tot een mooi geheel gemaakt heeft. Het beeldje straalt rust en harmonie uit, het staat nog steeds model voor zijn latere beeldhouwwerken. Joep houdt nog steeds heel veel van dit kleine beeld.

Dit beeld ontvouwt zich als een bloem, het bestaat uit ronde, open vormen die zowel naar elkaar toe als van elkaar af buigen, door elkaar heen lopen en gezamenlijk holtes creeren. Holtes waar doorheen alles zichtbaar wordt wat men zien wil. Het beeld ontplooit zich echt, het verzinnebeeldt de mens die op zoek is naar zichzelf en uiteindelijk zo ver komt dat hij zichzelf als een éénheid gaat ervaren, sterk, opgewassen tegen de dingen die komen gaan.

Joep houdt van symmetrie, van vormen die herinneren aan groeizaamheid in de natuur, bloembladvormen, voelsprieten en wat dies meer zij. Hiermee componeert hij zijn beelden die soms doen denken aan muziekinstrumenten. Zoals dit kleine beeld dat in de verte doet denken aan de oude harp die de Romeinen gebruikten om er hun rijdansen muzikaal mee te begeleiden. De voelsprieten steken hier als antennes omhoog, klaar om de muzikale klanken op te vangen.

Waarin een klein beeld GROOT kan zijn, laat Joep zien in dit beeldje, dat amper een centimeter of 20 hoog is. Joep heeft hier zijn liefde voor de rudimentaire vormen in tot uitdrukking gebracht. Enkel datgene dat nodig is om een paard páárd te laten zijn en een vrouw vróúw en amazone tegelijk. Samen vormen ze een fiere twee-eenheid die ontroert en vreugde uitstraalt. Ik ben trots op mijn Joep die met zo weinig boetseerwas zo'n sterk en fier beeldje gemaakt heeft.

Joep is in vroeger jaren zo gelukkig geweest door het Rijk twee stipendia toegewezen te krijgen voor een heel jaar. Twee jaar achter elkaar heeft hij zonder geldzorgen kunnen werken aan zijn plan: het combineren van hout, steen en brons in één beeldhouwwerk. Deze grote constructie is er het product van. Aanvankelijk heeft het het massieve deel van het beeld uitgehakt in hout, maar... hout is erg vergankelijk en om iets te bewaren uit zijn stipendiumtijd heeft Joep het in brons laten gieten. Op het eerste gezicht doet het aan een oorlogsbeeld denken, maar... wie goed kijkt, ziet dat het geweer precies de andere kant op wijst als de geabstraheerde figuur. Het is een beeld dat om vrede roept, vergelijkbaar met de oude Regenroepers uit Afrika ~ een roep die zelden gehoord wordt, een roep van een wanhopig roepende in de woestijn. Het beeld staat in onze tuin statig te wezen, gekeerd naar het zuiden, waar het licht vandaan komt. Ik ben me erg gaan hechten aan dit beeld.