Archief

Dit beeld, waarin het korhoen zich verdedigt tegen de slang en zegeviert, heeft Joep gemaakt voor een aannemer die, net als onze jongste zoon, als jonge vent zijn eigen bouwbedrijf begon en is uitgegroeid tot een groot aannemersbedrijf met meer dan vijftig werknemers. Die man wilde dit beeld in het groot vóór zijn bedrijfskantoor hebben staan: een teken ~  'Ik worstel en kom boven'. Iedere ondernemer loopt in de eerste jaren tegen allerlei zaken aan die opgelost en overwonnen moeten worden. Wij zien dat bij onze jongste zoon die nu net tien jaar bezig is in zijn eigen aannemersbedrijf. Het thema sprak Joep dus bijzonder aan. Toen hij dit beeldje (het ontwerp voor het grote monument) gemaakt had en de opdrachtgever het zag, was die meteen laaiend enthousiast. Het drukt voor hem precies uit wat hij kenbaar wil maken aan de mensen die zijn kantoor  bezoeken en toevallige passanten. En Joep heeft er met heel veel plezier een groot monument van gemaakt.

Joep maakt zo nu en dan ook kleinere beelden in opdracht. Dit keer kreeg ie de opdracht het gezin te verbeelden. Vader, moeder, twee jonge kinderen en één kindje onderweg. In zijn eigen beeldtaal, uitgaande van organische natuurvormen, is Joep hier wondermooi in geslaagd. Het is geen realistisch beeld geworden, wel een zeer herkenbaar beeld. De opdrachtgever was er heel gelukkig mee. Joep had er de intimiteit, de groei en de schoonheid van het gezin in tot uitdrukking gebracht. Het ontwerp staat gelukkig hier thuis, de uitvoering van het ontwerp (foto) heeft de opdrachtgever cadeau gegaan aan een van zijn kinderen, een man met een gezin van drie jonge kinderen. 

Joep heeft vroeger veel in hout gekapt. Hout laat zich bijzonder mooi bewerken. Het is een vriendelijk, natuurlijk materiaal dat uitnodigt om aan te raken en te strelen. Dat doet dit beeld ook. Deze schelp, van acaciahout, is alleen al mooi door zijn ronde vormen, door de structuur van het hout en de warme kleur. Een schelp vind ik een bijzonder mooi symbool. Ook nu, met de jaarwisseling. Een schelp doet denken aan geluid, klanken die je kunt opvangen en kunt laten doorklinken, naklinken, om ervan te gieten. Een schelp is ook een mooi symbool voor ontvankelijkheid. Door de mooie, open ronde vorm en de holte waarin hij eindigt. Ontvankelijkheid, geborgenheid ~ de in acaciahout gekapte en gepolijste schelp van Joep... wat heb ik ervan genoten toen ie nog even hier in huis was vóór ie naar de expositie gebracht werd.

JOEP HEEFT MOMENTEEL EEN
TENTOONSTELLING IN
MUSEUM DE WIEGER
WIEGERSHOF 1
DEURNE
NOORD BRABANT
NEDERLAND

DE TENTOONSTELLING LOOPT TOT
8 MAART 2006 EN IS OPEN
ALLE DAGEN BEHALVE OP MAANDAG
VAN HALF ELF
TOT VIJF UUR

KOM GERUST KIJKEN!

Joep maakt ook beelden in opdracht, beelden ook die moeten voldoen aan de term 'realisme'. Zo heeft hij voor een dierenarts die zich in zijn praktijk voornamelijk bezighoudt met de gezondheid van de varkensstapel van de Brabantse boeren, een varken moeten ontwerpen. De opdracht was in dat varken het goedmoedige, ja bijna goedlachse karakter van dit dier te typeren. Naar mijn idee is Joep hier wonderlijk goed in geslaagd. Hiervoor nam Joep me mee nar een varkensboer. Die joeg een van zijn varkens naar buiten, ik heb er een hele serie foto's van gemaakt en uiteindelijk is dit een van de twee ontwerpen die Joep aan de hand hiervan gemaakt heeft. Ik vind beide varkens prachtig, als ik ze zie staan, moet ik altijd erg lachen. Ze hebben dus de plezierige bijwerking dat men er meteen goeie zin van krijgt als men ze ziet.

Joep houdt er van zo nu en dan zijn geazinsgeluk tot uitdrukking te brengen in een bronzen beeld. Het thema Moeder en kind is een zeer geliefd thema voor hem. Hij heeft telkens intens genoten van de de eerste maanden na de geboorte van onze kinderen. Hij vond het mooi om naar te kijken als ze bij me aan de borst dronken, nog helemaal afhankelijk waren van mijn moedermelk en liefkozen net zo belangrijk voor hen was als voedsel. Dat heeft in de loop der jaren heel mooie beelden van Moeder en kind opgeleverd, waarvan dit er één is. Het zijn beelden waar wij allebei moeilijk afstand van kunnen nemen, omdat ze een periode in ons leven vertegenwoordigen waarin we ons gezin gestalte gaven en het opbouwen van ons gezin parallel liep met de opbouw van onze carrière als kunstenaars.

Dit bronzen beeld heeft Joep gemaakt op de Jan van Eijckacademie. In zijn studiejaren dus. Het was daar de gewoonte dat studenten leerden werken naar levend model, in realistische beeldtaal. Joep heeft veel naaktstudies gemaakt, die hem heel zeker geholpen hebben in de ontwikkeling van zijn eigen (abstracte en abstract-symbolische) beeldtaal. Ik vind dit zittend vrouwtje erg mooi. Het is een ingetogen beeld, een peinzende jonge vrouw die als het ware met een bescheiden handgebaar de wereld naar zich toe wil halen en de kijker laat zien dat ze er klaar voor is. Voor de liefde, voor de vruchtbaarheid, voor het leven zelf in de wereld waarin zij zich bevindt. Joep heeft een oplage aan dit beeld toegekend, een oplage van nooit meer dan tien, waarvan hij er al enkele verkocht heeft. Blijkbaar houden veel mensen van het verstilde, ingetogen meisje op de harde steen... ik ook!

Het beeld 'Ontmoeting' laat zien dat Joep heel mooi met abstract-organische vormen een soort symbolisch-figuratief thema kan verbeelden. Wie goed kijkt, zal zien dat het hier twee mensfiguren betreft die dicht tegenover elkaar staan. Ze kijken elkaar aan, ze zijn elkaar zeer nabij ~ de echte ontmoeting in de ware zin van het woord. Voor mij een beeld om heel veel van te houden. Ik zie er veel in van ons huwelijksgeluk, onze huwelijkstrouw. Het beeld drukt voor mij uit hoe rijk twee mensen zich mogen voelen als hun relatie goed, vredig en gelukkig is.

Dit beeld spreekt voor zich. De moeder heeft haar kindje vóór zich zitten. Van vreugde heeft ze haar armen hoog gestrekt: een kreet van onder uit haar tenen. "Ik ben moeder en er bestaat niets mooiers dan het moederschap!" Zo kijk ik naar dit bronzen beeld, dat Joep maakte in de periode dat onze vier kinderen nog klein waren. Voor mij spettert het oudergeluk er van af!

Klaroenstoot is een beeld dat heel mooi laat zien hoe Joep werkt met organische vormen, vormen die terug te vinden zijn in de natuur. Hij heeft er hier een mooi, spannend abstract en asymmetrisch beeld mee gemaakt dat iets weg heeft van een blaasinstrument van de fanfare of harmonie. Klaroenstoot heeft hij het genoemd. Alsof het beeld één krachtige klank uitstoot, in beweging gebracht door de schelpvorm, de klankschaal die de verte en de hoogte in wijst. Een muzikale klank, een ode aan de ons omringende natuur. Het staat in onze dicht bij de wilde natuur gebleven beeldentuin waarin het geruisloos is opgenomen.