Bijna terug de oude ...deel 2

Vorige week twee nieuwe heupen gekregen , ik ben nog niet klaar om te reizen , maar een wandeling in de buurt kan al . Enkele kleine beestjes gezien vandaag .

De Gewone doolhofspin .

Een zweefvlieg die nu aan het rondvliegen is , de Puntbijvlieg .

Ieder jaar zet ik er wel eentje op , één van mijn lievelingen bij de insecten , de Geringelde Smalboktor .

Een dagactieve nachtvlinder die ik niet zo veel meer zie bij ons , de Geoogde bandspanner .

Meer dan stappen genoeg vandaag , nu ga ik nog een beetje indoor fietsen ! Zodat de heupen zo snel mogelijk in topvorm zijn en ik op reis kan gaan .

Groeten , Johan

2026 blijft een kwakkeljaar , nu ben ik op de sukkel met mijn heupen en kan ik slechts heel weinig wandelen . Voorlopig ook geen reizen . Dus in mijn eigen streek op zoek naar beestjes zonder ver te lopen . De natuur wacht op niemand , ook niet op mij , dus de lentebeestjes komen meer en meer uit . Een selectie :

Momenteel aan het broebelen in het riet , de Kleine Karekiet .

Een stuk kleiner , de Groene Bladsnuitkever .

Deze doet zijn naam alle eer aan , de Lentelangpoot .

Ook de eerste juffers en libellen komen uit hun huid gekropen , dit is een mannetje Azuurwaterjuffer .

Dit kevertje zit in het leger , het Zwartpootsoldaatje .

Lekker in het zonnetje , deze Strekspin wacht op een prooi .

Als er een luid gezang uit het riet komt , dan heb je waarschijnlijk te maken met een Rietzanger .

Op reisbeelden zullen jullie dus een tijdje moeten wachten , zodra ik weer gezond en wel ben , ga ik terug op weg .

Groeten , Johan

Slenteren langs een bosrand , focus op beweging en dan zie je dit .

Een Zwartgerande Tuinslak .

Een Rouwvlieg .

Een schaakbordlieveheersbeestje .  ( scrabble droom )

Een mannetje Vuurjuffer .

De Gewone Wolzwever met zijn lange teut .

Een Duitse Schorpioenvlieg .

Een Kleine Rouwvlieg , amper een goeie halve centimeter .

Twee Koolwantsen in copula .

Een Landkaartje van de eerste generatie .

Wie zijn ogen open doet , ziet een hele nieuwe wereld !

Groeten , Johan

Heel even naar Oostburg afgedraaid en in de omgeving zag ik deze Lepelaar , hij was er helemaal klaar voor met broedvlekken op zijn veren . De oranje plek op zijn bek toont aan dat het een volwassen exemplaar is .

Zoeken naar eten in het ondiepe water is niet makkelijk , het helpt wel als je bek er helemaal voor gemaakt is . Bij de Kluut is dat zo .

Ze zijn hier de voorbije weken aangekomen en zijn nu vooral aan het eten , straks gaan ze baltsen , vechten en paren . Het leven van een Grutto kan ook simpel zijn 

Het is bijna tijd om er op je best uit te zien , dat helpt bij het zoeken naar een partner . Deze zit nog in de "verfomfaaide" fase en moet nog op kleur komen . Mannetjes Kemphanen worden dan heel donker en hebben een geweldige kuif en een baltskraag . 

Nog niet alle broedvogels zijn terug uit het zuiden , maar dat is nu nog een kwestie van dagen . De tijd staat niet stil , ook niet voor zij die wat later zijn . Mannetjes kunnen zich maar beter reppen om er goed uit te zien , net als overal zijn het ook hier de vrouwtjes die kiezen .....

Groeten , Johan

Als de lente in aantocht is , mogen we ook terug beginnen denken aan de eerste vlinders . Onze kennismaking is één van de eerste die ieder jaar tevoorschijn komt. 

De Kleine Vuurvlinder is een mooi vlindertje dat ook bij ons veel voorkomt . Vanaf eind Maart kan je ze al zien , tot eind Oktober . Bij ons doen ze dat in drie generaties . Op de Canarische eilanden komen ze zelfs het hele jaar door voor .

Bij de derde generatie zien ze er iets anders uit , met minder Oranje en meer bruine of donkere bestuiving . Ze zijn wel niet al te groot , dus goed uitkijken naar een snel fladderend oranje vlindertje !

Als we over deze beestjes spreken is de winter meestal voorbij , kunnen we de verwarming afzetten ( is al gebeurd bij mij) en gaan we de zomer tegemoet .

Groeten , Johan

Nog enkele beelden van de bewolkte Ardennen , gelukkig bleef het meestal droog . 

In de driehoek tussen Amel , Butgenbach en Schoenberg .

Met een beetje geluk en wat geduld is hij steeds te vinden in snelstromende riviertjes , de enige vogel in Belgie die onder water duikt om aan zijn voedsel te geraken , de Waterspreeuw .

Veel nieuwe plekjes ontdekt deze keer .

Even voorbij de groeve waar ik de Oehoe zocht , vond ik iets eigenaardig . Er was een soort pad dat loodrecht naar boven liep in die groeve . Het dorp is blijkbaar gekend om zijn jaarlijkse bijeenkomst van motorrijders en durvers . De bedoeling is om zo hoog mogelijk hier op te raken . Ze mogen maar starten voor de balken die hier achter de hooibalen liggen . Vorig jaar is er blijkbaar iemand in geslaagd om met een crossmoto tot helemaal boven te geraken . Op de foto ziet het er minder moeilijk uit dan in werkelijkheid , dit is echt bijna loodrecht omhoog !

Bij ons nog niet zo veel te zien in West en Oost-Vlaanderen , maar ze komen er aan ... Deze zwarte vogels zijn zo groot als een buizerd en maken een diep gegrom , als ze roepen hoor je ze van heel ver . De Raaf is best te herkennen aan zijn wig vormige staart . 

Wat opviel in deze week was dat alle boeren hun aalkar nu bovenhalen en dat er hier nog gekapt wordt in de bossen . Voor wandelaars en fietsers is dit niet het beste moment om naar hier te komen . Vele vogels zijn ook nog niet terug uit het zuiden . Misschien toch beter wachten tot halfweg April ? 

Groeten , Johan

Uit het gips zijn is nog niet hetzelfde als genezen zijn , ver ga ik dus niet stappen , maar een viertal dagen Ardennen moet kunnen .

Tijdens een zoektocht naar een kleine steengroeve waar een Oehoe zou moeten zitten , kom ik in een streek waar ik nog niet rondliep . Hier was ik hoogstens al eens doorgereden .

Wie ik hier ook veelvuldig tegenkom is mijn beste vriend uit de Ardennen , de Rode Wouw ! Ik denk zelfs dat ze nog met meer zijn dan vorig jaar . Dit beestje doet het hier in deze strook van ons land , zeer goed .

Het weer was niet al te best , maar gelukkig had ik maar één dag regen . In Maart kan je hier niet verwachten dat je in korte broek kan rondlopen . De zoektocht naar de grootste uilensoort in Europa liep gedeeltelijk af met een sisser . De eerste steengroeve heb ik gevonden , maar de uil was niet thuis . Op naar de tweede plaats .

Het deel waar ik nu zit ligt heel erg dicht bij Butgenbach , waar het kamp van de special forces is . Er zijn hier mooie valleien van kleine beken die soms kilometers lang zijn . De roofvogels vliegen mij hier om de oren .

Hier en daar was het wel een uitdaging om niet vast te zitten met de auto , ik heb hier weer heel wat off road gedaan .

Een vogel die het bij ons niet zo goed meer doet , maar hier zag ik er toch enkele , de Grote Lijster .

In deze vallei heb ik de groeve niet gevonden , maar dat kwam omdat ik niet ver kan stappen . Hier kom ik zeker terug in de lente of de zomer , dan zullen er hier heel wat beestjes zitten . 

Groeten , Johan

Wat kan een mens zoal doen als hij noodgedwongen thuis moet zitten ? Na 5 weken in het gips begon het te kriebelen en ben ik eens door mijn oude vakantiefoto's gegaan . Rijden jullie mee ?

Bretagne in Frankrijk .

Lake District England 2007

Schotland  

Firenze   italia

Minervois   Zuid Frankrijk

Ik ben aan het aftellen , als alles goed gaat nog vier dagen en dan mag ik uit het gips . En dan snel plannen voor een weekje vakantie . Terug in de natuur , genoeg thuis gezeten ....

Groeten , Johan

Het was alweer een tijdje geleden dat we nog eens een kennismaking hadden , maar aangezien ik nu tijd heb . Is het een stripfiguur , is het een bier of is het een vogel ?  Ziehier één van onze meest obscure reigers , de Kwak .

Op de foto zag je een volwassen exemplaar waarmee ik heel veel geluk had , ze zijn normaal enkel actief in de schemering of s'nachts . Overdag zitten ze goed verstopt in de dichte struiken aan het water . Met zijn 60 cm hoogte is het één van onze kleinste reigers . In zijn adult kleed kan je niet missen , grijs , zwart , wit en twee kleine pluimpjes ( of sprieten ) achteraan zijn kop .

Ze broeden in kolonies samen met andere reigers , in de Brenne in Frankrijk kan je in zo een kolonie soms wel 5 soorten reigers zien met hun jongen . De jongen van de Kwak zien eruit als jonge Roerdompen , maar iets donkerder .

Als je deze zeer discrete reiger ergens te zien krijgt , heb je veel geluk en een goed oog . Maar het zullen meestal jongen zijn , die kunnen zich nog niet zo goed verstoppen . Als je in het vervolg zo een biertje drinkt in dat rare glas , denk dan eens aan de andere versie van de Kwak !

Groeten , Johan

Jullie hebben het waarschijnlijk al kunnen raden ,na een hele lange en pijnlijke autorit toch thuis geraakt . De dag nadien zag mijn voet er niet super uit , hij had precies obesitas . Foto's toonden later aan dat ik op twee plaatsen een breuk in de voet heb . Het volgende tripje zal dus nog een tijdje op zich laten wachten ...

Groeten , Johan

Als laatste deel, een aantal beelden van mijn laatste dag hier een beetje overal op het eiland . Onder andere het haventje van Oudenschild .

Sinds enkele jaren gaat het bij mij niet alleen meer over vogels , ik wil alles te weten komen over alle dieren uit Europa . Het laatste jaar ook weekdieren en ik vond hier een nieuwe , dit is een Otterschelp .

Hier is ook een droogdok van de firma Damen , in de achtergrond rechts kan je dat zien . Er lag een vissersboot in toen ik voorbij kwam .

Nog een nieuw weekdiertje ! Deze drie verschillende weekdiertjes zijn Gewone Alikruiken . Die had ik ook nog nooit gezien .

Natuurgebieden zoals dit vind je hier overal , jammer dat ik niet altijd goed weer had . Het succes van deze gebieden ligt grotendeels in het feit dat ze niet toegankelijk zijn voor de mens . Ook bij ons zou men meer de natuur op de eerste plaats moeten zetten . De mens is niet de baas over de natuur , maar zou er ten dienste van moeten staan .

Dieren kunnen ook emoties tonen , bij deze twee Kleine Zilverreigers zie je duidelijk dat ze liever zon hebben dan deze druilerige mist en motregen .

Aan het onderste puntje van het eiland komt de veerboot uit Den Helder aan , je kan duidelijk zien dat het vasteland iets hoger ligt dan het eiland . De zeespiegel ligt hier niet helemaal plat ...

Ganzen vind je hier overal , met de duizenden zelfs . Dit zijn vier Kolganzen en één Toendrarietgans . Duidelijk zeker ? 

Ik ben nu aan de Mokbaai en kijk wat er allemaal zit , er liggen ook twee Zeehonden . Ik wil graag wat dichter komen en daal de betonnen dijk af . Alle aandacht bij de Zeehonden en te weinig naar de grond . Zwiep en een tiende seconde later lig ik op de bodem aan de Mokbaai . 

Het is nu eb en de baai ligt amper enkele centimeter hoger dan de zee , van eb naar vloed duurt hier minder dan een kwartier . Ik moet hier dus weg en even verder zie ik helmgras en een duin die tot aan de onderkant van de baai komt . Zo geraak ik terug naar boven . Ik zal het nooit leren .

Pijnlijke groeten , Johan

Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee . 

Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .

Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .

Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .

De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland . 

Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .

Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .

Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .

Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...

De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .

Groeten , Johan

De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken . 

Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen . 

Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .

Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....

Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .

Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !

Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .

En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .

Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .

Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .

Groeten , Johan

In het midden van de nacht vertrokken om geen miserie te hebben in Antwerpen en om ook Amsterdam voorbij te raken ,voor de spits . Nog net gelukt en ik ben juist van de ferry gereden en hier ben ik dan , voor het eerst op ....

Dit mooie eiland is zeker een bezoek waard , landbouw en natuur , meer moet je er niet zoeken. En vooral overal veel water , een oneindig gevecht om dat terug op te pompen naar de zee .

Bij ons is het in de polders in de winter ook druk , maar hier is dat van een andere orde . Het geluid van roepende ganzen klinkt hier de hele dag door . Overvliegende Brandganzen , zoals deze , zijn werkelijk een constante .

Overal verspreid over het eiland vind je kleine reservaten , niet toegankelijk en een droom voor rustende vogels . Hier zitten we rechtsboven op het eiland in de buurt van Cocksdorp . 

Aan de kust , bij laagtij . Hier waren er tien jaar lang Deltawerken aan de gang om sterk te staan tegen hevige stormen . De texelse zeedijken werden verhoogd en versterkt .

Ze hebben er zelfs een monument voor gemaakt !

In het reservaatje bij Cocksdorp zat deze mooie Pijlstaart man , die kon ik niet laten zwemmen , rap een foto . Hier zaten ook heel wat Goudplevieren , jammer dat ze te ver zaten om in beeld te komen . Maar met mijn nieuwe "gestabilizeerde" verrekijker van 18 x 50 zag ik alles perfect zitten . Wat een verbetering ...

Ook het dorpje Cocksdorp ligt verscholen achter de dijk , dat is het enige nadeel voor deze eilandbewoners , ze kunnen nooit de zee zien zonder eerst een aantal trappen te doen om de dijk op te klimmen .

En als ik dan aan het water sta bij laagtij , is het eerste wat ik zie dit !

Als er ergens een veearts meekijkt kan hij misschien bevestigen dat dit geen menselijke beenderen zijn ? Ze leken mij te groot voor een mens , maar de Reus van de Bende van Nijvel is nooit gevonden hee !

Groeten , Johan

Deze keer een vogel die overal te zien is en waar we meestal los overkijken . Meestal niet de vriend van iedereen , meeuwen . In dit geval de Kokmeeuw .

Het koppel dat u zag was een volwassen koppel in winterkleed , de kenmerkende donkerbruine kap is verdwenen en er is amper een puntje (of twee) te zien .

In de winter is de snavel ook meestal rood met een zwarte punt , maar hoe later in de winter , hoe donkerder de snavel wordt . Eens het vroege voorjaar is aangebroken , krijgen ze beetje bij beetje hun kap terug .

In hun broedkleed hebben ze een donkerbruine kap die makkelijk te verwarren is met de zwarte kap van de Zwartkopmeeuw . Maar bij de kokmeeuw is de kap een stuk korter in de nek .

Soms is het heel goed opletten wie je nu voor je hebt , het donkerbruin is soms wel heel donker . Maar let op de lengte van de kap , vooraan komt ze dieper dan achteraan .

In hun mooiste kleed zijn ze echt wel mooie vogels en hun snavels worden bijna zwart . De koppeltjes blijven meestal dicht bij elkaar en verblijven ook geregeld in het binnenland . 

In de vlucht kan je ze best herkennen aan de smalle witte band aan de buitenkant van hun vleugels . Die witte lijn valt echt op . En nu allemaal proberen de Kokmeeuwen te herkennen !

Groeten , Johan

Ook een dagje Hoge Venen gedaan , stil , desolaat en prachtig .

Het wandelpad achter Signal de Botrange .

Dennevlamhoed in volle glorie

Aan Baraque Michel , het knuppelpad op .

Honingzwam .

Door het mindere weer was er geen volk en dan valt één ding op : de stilte .

Gewone Glimmerinktzwam .

Alle tinten bruin , inclusief "rost" ...

Vliegenzwam .

Mijn favoriete plekje in de ardennen , ook eens in de herfst .

Morgen terug huiswaarts , Groeten    Johan

Impressionisme , Monet ?

Honingzwam

Somber maar mooi .

Nooit vlak .

Koeien staan hier nog in de weide .

Autoweg Sankt-Vith naar Luik .

Kastanjeboleet .

Hier wil ik wel een koe zijn .

Groeten , Johan

Weekje in de Ardennen in mijn vertrouwde Duitstalige streek .  Niet veel commentaar , maar beelden .

Bruinrode Heidelibel in Oktober , zelden nog te zien .

Overal een tapijt van bladeren .

Sombere Honingzwam

Buizerd op electrische stoel ...

Tot morgen , groeten  Johan