STOUTE SCHOENEN : Wie is wie ?

Op tweehonderd meter van het Gravensteen is het plots muisstil , de toeristen zijn mij niet gevolgd en ik sta aan de Lievebrug op de Lievekaai . De mooie oude huisjes staan in de zon en er is hier volstrekte rust . Het moet heerlijk zijn om in dit deel van de stad te wonen .

Of toch op 100 meter van het kanaaltje , om de paar minuten komt nog een bootje voorbij met toeristen . Dit kanaal dat heel belangrijk was voor Gent werd gegraven van 1251 tot 1269 . De lieve verbond de Leie aan het Gravensteen met de zeehaven van Het Zwin in Damme . Het kanaal werd opgedeeld in negen delen , waar iedere keer een rabot het hoogteverschil moest opvangen . 

Door de verzanding van het Zwin had het kanaal geen nut meer en grote delen werden drooggelegd of werden onderdeel van andere kanalen . De toeristen doen vandaag nog het stukje van het Gravensteen naar het rabot en terug . 

In 2017 werkte dit kanaal toch nog als inspiratie bij de fusie van de gemeenten Lovendegem , Waarschoot en Zomergem . De inwoners kozen de naam Lievegem  En dan wandel ik nog vijf minuten verder en kom ik op het huidige Prinsenhof . Hier staat het standbeeld van de bekendste Gentenaar , Keizer Karel .

Op 50 meter van het standbeeld vind je een maquette , hier kan je zien hoe het vroegere Hof Ter Walle er toen uitzag . Zeker eens kijken en zien waar de poort ,waar we nu naartoe gaan , zich bevind . Als we enkele Graven overslaan en bij de geboorte komen van Keizer Karel , komen we ook bij het moment dat het hof vanaf nu het Prinsenhof heet . Maar om daar te geraken moeten we naar rechts en door de "donkere puurte " ( laat die R maar rollen ) 

Donker ? Helemaal niet , of het zou moeten zijn dat het anders bedoeld is , dit is het enige nog overgebleven deel van het Prinsenhof . Op een houten bord staan namen van Heksen die in de 17 de en 18 de eeuw vervolgd zijn en de stad wil meer verdraagzaamheid promoten. In de poort vind je borden die de sfeer goed omschrijven in de 16 de eeuw .

Ten tijde van Keizer Karel was er een echte vervolging aan de gang van protestanten en dat kostte vele mensenlevens . Maar ook de vele opstanden werden door hem hard aangepakt ( zoals in deel 1 ) Er waren diverse soorten straffen en ik weet niet goed waarom je dit of dat kreeg , maar de minst erge was dat je hoofd eraf ging . Dat was snel voorbij .

Verbranden was al veel erger , maar ik weet niet wat die ene mevrouw had uitgespookt , waarschijnlijk protestants en opstandig tegelijk en dan nog eens een grote muil opzetten tegen de Keizer ? Zij werd levend begraven .

De Gentenaars dragen de scheldnaam die ze kregen van de Keizer ( ook een echte Gentenaar ) met fierheid en het standbeeld dat net buiten de poort staat lijkt er ook wel de humor van in te zien . De stropdrager . 

Al bij al een gezellige tijd , die Bourgondische periode ....

Groeten , Johan

We stappen in de richting van de Vrijdagmarkt en ook hier zie ik Bourgondiers . Jacob Van Artevelde was niet alleen een steenrijke koopman en hoofd van het Gentse bestuur , hij was ook een opstandelingenleider . Hij kroonde de Engelse koning in Gent tot koning van Frankrijk , waarop de Franse koning in een coleire schoot en alle invoer van Frans graan verbood . En hongerige Gentenaars waren gekend als onruststokers . Op de hoek van de Vrijdagmarkt kon ik dit gebouw niet zomaar laten staan , een foto dus .

Toen hij ook nog eens de Zwarte Prins uit Engeland , Graaf van Vlaanderen wou maken , sloeg de vonk over . De sfeer was al grimmig tussen de wevers en de volders en er brak een opstand los . En op " kwaden Maandag " braken er onlusten uit en werd Van Artevelde door zijn eigen volk vermoord . Volgens sommige bronnen door een wever , volgens andere door een schoenmaker : die zijn hoofd doorkliefde met een bijl . Zelfstandigen onder elkaar dus . En daarvoor krijg je in Gent een standbeeld .

De Graaf van Vlaanderen werd teruggeroepen en alles was weer peins en vree , voor even toch . Met moeite een straat verder komen we aan het Groote Kanon . De Dulle Griet was een ijzeren bombarde van meer dan 5 meter lang en 12 ton zwaar . Het kon een steen van 64 cm diameter wegschieten . Het werd gemaakt in 1431 voor Filips de Goede . Graaf van Vlaanderen en Hertog van Bourgondie .

Twee straten verder komen we aan het historische Vleeshuis . Dit staat in de stellingen en zal helemaal opgeknapt worden . Binnenin moet er nog een muurschildering te zien zijn . Waarschijnlijk waren de Gentse schepenen en burgemeester onder invloed of hadden ze joints gepaft , maar men heeft blijkbaar beslist om hier een fietsstalling van te maken . Die Amerikaanse toeristen waar ze op hopen zullen nogal onder de indruk zijn , waarschijnlijk gaan ze denken dat we hier al met de fiets reden in de veertiende eeuw .

Na nog een korte wandeling sta ik aan het Gravensteen , De Graaf van Vlaanderen van die tijd , Filips van den Elzas liet het bouwen in 1180 om aan de Gentenaars te tonen dat hij hier de baas was .

Het bleef de residentie van de Graven van Vlaanderen tot in 1353 , toen Lodewijk van Maele ( zie deel 1 ) vond dat er niet genoeg comfort was en uitweek naar een nieuw stuk land en er het Hof van Maele op zette .

De toegangspoort en de dertig meter hoge Donjon zijn nog origineel , de muur rondom en de kantelen zijn er later bij gezet . De poort en de inganghal zijn prachtig . 

Later werd het als gevangenis gebruikt en in 1807 werd een katoenspinnerij in de Donjon ondergebracht, een vijftigtal werklieden woonden in de andere gebouwen.

Later tijdens het verval van de textielnijverheid stond het leeg en er waren plannen om het af te breken , gelukkig won voor één keer het gezond verstand en liet men het restaureren .

Nu is het Gravensteen het best bezochte gebouw in Gent en brengt het veel toeristen naar de stad . Het ziet er ook nog echt goed uit !

Groeten , Johan

Ik ben nog maar een straat verwijderd van de abdij en ik moet weeral een sprong maken in de geschiedenis . Ik zie hier een oud stuk muur dat in de achtiende eeuw de plaats delict was voor een aantal mensen . 

We zitten in 1798 , het begin van de Boerenkrijg . Inwoners uit de Zuidelijke Lage Landen die in opstand kwamen tegen de revolutionairen uit Frankrijk . Die zijn hier nu al even de baas , zeer tegen de zin van de bevolking en voeren nu de verplichte dienstplicht in om bij het Franse leger te vechten . Het Grande Armee waarmee Napoleon heel Europa onveilig zou maken en dat is voor veel gewone mensen de druppel die de emmer doet overlopen . Ze komen in opstand , maar zijn geen partij voor het Franse leger en velen vinden de dood . Ook hier dus .

De scheldnaam die de Fransen aan die opstandelingen gaven , zou later een bier worden , Brigand . Even verder loop ik de stad binnen langs het water en krijg een mooi uitzicht .

De grote charme van Gent op dit moment , zijn de duizenden oude huisjes uit diverse periodes . Ik zag er enkele uit de zeventiende en achttiende eeuw , prachtig hoe ze bewaard zijn .

Wie op dit moment een huis kon bouwen ( zoals hier in 1720 ) was zeker geen gewone werkende Gentenaar . Enkel rijke mensen konden dat toen , Gent was tussen 1700 en 1730 van 51000 naar 36000 inwoners gezakt en de stad zat al jaren in een diepe recessie tussen 1670 en 1750 . 

Ik wandel verder door Gent en door de jaren en sta plots voor de Baudelo kapel Deze ziet er helemaal niet OK uit , deze kapel uit 1800 werd later de Openbare Stadsbibliotheek en staat er nu maar bleekjes bij . Als Gent echt een toeristische stad wil zijn en nu zelfs nog Amerikanen wil aantrekken , dan zullen dit soort gebouwen opengesteld moeten worden en hersteld .

Een beetje verder sta ik op het legendarische plein voor de Sint Jacobskerk . Deze kerk heeft een kern uit de Romaanse tijd uit 1120 , de achtkantige toren is Schelde Gothiek uit de Dertiende eeuw . De zijkapellen voor de Gilden komen uit de tijd van onze bekende Bourgondiers in de Vijftiende eeuw . 

Binnen zijn een paar mooie oude schilderijen en het praalgraf van Jan Palfijn . Die naam doet een belletje rinkelen , het ziekenhuis ?  Jan was een geneesheer en ook de uitvinder van de verlostang . Het plein voor de kerk was in 1970 de plaats voor de start van de moderne Gentse Feesten op initiatief van Walter De Buck . Er staan nu sinds 2017 bordjes met zijn naam op , de nieuwe naam van het plein .

Gentenaren waren al sinds vele eeuwen , oproerkraaiers , opstandige stedelingen en een volk dat door de diverse Vlaamse graven gewantrouwd werd . Er is blijkbaar nog niet veel veranderd , al vind ik dat ze in de huidige tijd wel een beetje ver gaan . Dit hing op het officiele bord aan de Sint Jacobskerk ...

Deze kerk was trouwens ook niet te bezichtigen , gesloten . Slechte punten !

Groeten , Johan

Ik ben al een tijdje in de geschiedenisboeken aan het duikelen en laatst begon ik aan de Stoute Schoenen van Bart Van Loo . Ik had de Bourgondiers al uit en nu was ik aan dit dikke boek begonnen . Toen kwam het idee bij mij op om eens mee te reizen met het boek en zijn personages . En zo kwam het dat ik hier op een maandagmorgen in het voormalige Ganda klooster stond . Opgelet , als jullie hier willen komen kijken , de binnenzijde is enkel te bezoeken in het weekend ! Maar ik sta ondertussen in de tuin , waar je aan de groene beukenhagen nog kan zien waar de pilaren van de kerk stonden . 

De eerste steen van het Ganda klooster werd gelegd in 985 , hier staat de oudste muur van Gent ! Later zou een zekere Bavo heilig verklaard worden en de abdij kreeg zijn naam . De Sint Baafsabdij .  Enkele grafstenen getuigen nog van lang vervlogen tijden , maar ik wil eerst terukeren naar 1369 .

Op 19 Juni 1369 stond Filips de Stoute hier voor het altaar , hij zou trouwen met de dochter van de Vlaamse graaf Lodewijk van Maele . Het was zijn enig kind en daarom zou Margaretha van Maele Vlaanderen erven bij de dood van Lodewijk.

Vlaanderen was toen het rijkste en grootste graafschap met de vier metropolen : Rijsel , Brugge , ieper en natuurlijk Gent . Dat was de grootste en rijkste stad ten noorden van de alpen . Enkel Parijs telde meer inwoners , maar was lang niet zo rijk . Gent had toen 70.000 inwoners , terwijl Amsterdam op datzelfde moment probeerde om aan 3000 te geraken .

Filips de Stoute was juist daarvoor Hertog van Bourgondie geworden , als jongste zoon van de Franse koning had hij zich bewezen op het slagveld en de koning wou iets terugdoen . Gelukkig voor hem stierf even daarvoor de oude Hertog van Bourgondie aan de pest die nog af en toe eens terug opstak .

Twee vliegen in één klap dus , Hertog van Bourgondie worden en door te trouwen met de dochter van de Vlaamse graaf , ook nog eens het rijkste gebied in Europa erbij nemen . Hij had er echt wel moeten voor gaan , de zoon van de Engelse koning wou ook met ons Margaretha trouwen . Het was dus een trouw voor t'geld .

Af en toe ga ik eens een sprongetje in de tijd maken als ik over een bepaald gebouw bezig ben , hier dus ook . De Abdijkerk kwam later ook nog in de boeken , hier werd Michelle van Frankrijk begraven . Zij was de eerste vrouw van Filips de Goede , het kleinkind van Filips de Stoute . Ze was ook de dochter van de Franse koning . Haar broer , liet dan weer Jan zonder Vrees vermoorden , de zoon van Filips de Stoute en de vader van Filips de Goede . Bent u nog mee ?

Haar praalgraf is verdwenen maar er is hier wel nog wat te zien . Als u wil in de tijd teruggaan is dit een prachtige plek . De monumentale refter (later Kapel ) is heel goed bewaard gebleven . Daarvoor kom ik later nog eens terug . Hier is zelfs nog een muurschildering bewaard . Meneer Van Loo , u moet in uw boeken de openingsdagen van de gebouwen meegeven , mij zo doen verwateren ...

De periode van de veertiende en vijftiende eeuw zijn gekend door de vele opstanden van de grimmige Gentenaren , maar toen ze het in de zestiende eeuw in 1540 een beetje al te bont hadden gemaakt kregen ze een geweldige straf te verwerken .

Raar maar waar , de abdij zou door een lid van dezelfde familie worden verwoest . Bij die opstand gaf de in Gent geboren Keizer Karel hen de zwaarste straf . Een aantal straffen zou beter zijn , de Abdij en het dorp er rond werden door zijn troepen volledig verwoest . En de opstandige Gentenaars moesten voor hem verschijnen  in hun ondergoed met een strop rond de nek . Bij heel wat Gentenaars ging die strop ook daadwerkelijk dicht . En dat door een geboren Gentenaar ...  Later meer uit Gent .

Groeten , Johan

Waarom weet ik niet , maar mensen staan anders tegenover Nachtvlinders dan die van overdag . Men weet er ook bijna niets over en toch spreekt men steeds negatief als men het over de vlinders van de nacht heeft . Ik ga jullie op andere gedachten brengen , gisteren zag ik er enkele van dichtbij en kon ik ze fotograferen . De  eerste, is de lievelingsvlinder van onze weervrouw , De Haagdoornvlinder .

Nog een geelachtige en grotere vlinder is de Gele éénstaart , het is een hele rustige die goed blijft zitten voor de foto .

Soms hebben deze vlinders rare namen of namen van een ander dier . Ik zag onderandere een Dromedaris en een Kameeltje en ook deze mooie soort die ik ken van het vogelrijk . De Gewone Velduil . 

Dat het soms niet gemakkelijk is om ze te herkennen , zie je in de volgende twee foto's , de Bleke Grasuil heeft verschillende manieren om zich neer te zetten .

Maar op een houten achtergrond in het licht van een kwikdamplamp heeft hij toch fotomodel allures .

Een kleiner exemplaar dat zich meestal op een vertikaal vlak zet ,met de vleugeltjes open is deze Paardenbloemspanner . Hij kan gewoon helemaal plat gaan hangen op een ruit of een ander glad oppervlak .

En als klap op de vuurpijl had ik ook twee grotere pijlstaarten die zich kwamen zetten en daar zeker een uur zijn blijven zitten , kijkend naar het licht . Dit zijn echt nachtvlinders die weinig mensen kennen . De Linde pijlstaart is een hele mooie vlinder en kan de vergelijking met dagvlinders zeker doorstaan . 

Zeg dus nooit zomaar mot tegen een nachtvlinder , vanaf nu weten jullie beter !

Groeten , Johan

Op de eerste foto van de vorige reeks , zagen jullie inderdaad een hoop dieren grazen , maar dat waren schapen . Koeien grazen hier niet , ze mogen in dit gebied geen omheiningen zetten ( zeker geen prikkeldraad) . Voor die schapen hebben ze kleine dunne paaltjes in metaal met een soort scherm en daar gaan ze niet buiten .Er is ook altijd een hond bij . Ik ga mijn laatste wandeling maken , tegen de middag vertrek ik naar huis .

Al gauw een heel mooi vlindertje dat ik bij ons in de vroege lente zie , de Kleine Vuurvlinder . 

Meestal zie je hier in de glooiende velden , dat er meer groen is in de valleien . Daar zal het water langer blijven staan bij regenval . En daar is er af en toe een boom om eens onder te stoppen in deze felle zon . 

Wie zijn ogen open houd , ziet af en toe eens een dagactieve nachtvlinder . Dit exemplaar is het mannetje van de Gewone Heispanner . De mannetjes hebben een soort veren in plaats van voelsprieten .

De gemakkelijkste vogel kon hier ook niet ontbreken , geen twijfel welke dit is , hij zegt de hele tijd zijn eigen naam : Tjif-Tjaf .

Als je dit veld bekijkt zie je wat ik bedoel met maaien in fazen , hier staat nog een hele brede strook ongemaaid . Het staat dan ook vol bloemen en kruiden .

En op die bloemen komen de vlinders dan weer af, deze Grote Parelmoervlinder was hier nog een nieuwe waarneming , nu niet meer ...

De wandeling is gedaan en ik stond terug aan mijn auto toen ik een raar vlekje zag op de zijkant van mijn wagen . Het was een heel raar beestje en ik wist al dat het een nieuwe waarneming zou zijn . Het heeft geen nederlandse naam , dus mogen jullie terug naar het college en het Latijn . Dit is de Aphrophora Alni .

Het rare is dat je op die foto niet ziet dat mijn auto pikzwart van kleur is ..... Nu ga ik een uur of acht rijden en thuis eens kijken of hij nog mee is . 

Groeten , Johan

Een paar wafeltjes binnen en een halve liter water en ik kan weer verder , niet al te ver meer , ik heb maar 1 halve liter water meer bij . Ik ben wel op weg naar een vijver , maar ik denk niet dat ik daar zal kunnen van drinken ...

Wat de natuur allemaal in elkaar gestoken heeft , dat is niet te geloven . De raarste beestjes eerst , nu zit hier een rare vlieg met stekels op haar gat ! Ik zal later wel eens opzoeken hoe ze heet ...

Zelfs dieren van bij ons kom ik hier tegen , de Gewone Smalboktor zit blijkbaar ook in Duitsland .

Er lopen hier nergens koeien , de boeren hooien het land en brengen de balen dan naar de boerderij , waar de koeien in half open stallen staan . Zo gaat het bij ons ook meer en meer . Maar geen koeiekak op de velden wil zeggen , verschraling en dat is dan weer goed voor de kruiden en bloemen . En natuurlijk ook voor insecten en andere beestjes . 

En dan komt er nog eens een specialleke voorbij , deze Bruine Vuurvlinder zag ik nog maar één keer en dat was 5 jaar geleden . Ikke content dus .

Nog zo een raar geval , deze Moerassprinkhaan zit hier toch niet op zijn plaats , het dichtste water is enkele kilometers verder en hier is alles dor . Maar ik heb de indruk dat hij zich goed voelt , ik zou zweren dat hij glimlacht .

Ik verschiet mij hier een bult , ik wist helemaal niet dat de vroegere grens hier zo dichtbij was , maar een steen in de grond toonde het mij . Hier was tot in de jaren 80 de grens tussen Oost en West Duitsland . En zeggen dat ik die in 78 nog heb helpen verdedigen ....

Ik ben eindelijk aangekomen op mijn eindpunt voor vandaag en aan de vijver zie ik al meteen een nieuwe waarneming , deze Bietensnuitkever is nog geen centimeter groot . 

Waarschijnlijk is deze vijver ook niet op natuurlijke wijze ontstaan , maar in deze voormalige Sovjet vijver zwemmen nu wel forellen rond ...

Nu terug naar mijn hotel voor een lekkere douche en een lekker maal , de specialiteit hier is ....Forel .

Groeten , Johan

Deze morgen opgestaan met een stralende zon , geen onweerswolken te zien . Na een lekker ontbijt , een stevige wandeling .

Al heel snel een Geelspriet Dikkopje gespot , de dag was goed begonnen . In de lucht was er een Rode Wouw aan het roepen . Wat wil een mens nog meer ?

Door het golvende landschap en het feit dat ik overal zit in te neuzen , geraak ik met moeite aan 2 kilometer per uur . Boeren moeten in dit natura 2000 gebied ook een beetje meewerken , ze mogen maaien , maar gefazeerd . Zo blijven er overal stukken ongemaaid staan zodat insecten voedsel blijven vinden . 

Ook weeral een vrouwtje Grauwe Klauwier , ze zit op haar uitkijkpost te spotten naar grote insecten of zelfs muizen .

Een nieuwe waarneming om toe te voegen aan mijn collectie Parelmoervlinders . Dit is mijn eerste Grote Parelmoervlinder .

Gelukkig kom ik hier veel beestjes tegen en moet ik niet doorstappen , ik zou snel zonder adem zitten . Het is hier vandaag "maar" 28 graden , maar in de vlakke zon is dat echt wel bakken . 

Hopla , weeral een nieuwe waarneming , deze Witte Kruidenmot ben ik nog nooit tegengekomen . Zo gaat het wel heel snel ...

Ondertussen ben ik halverwege mijn voorziene traject en ik ga een plekje zoeken ergens onder een boom . Ik ga een beetje eten en wat drinken , maar eerst nog een boom zoeken .

Voila zie , is het geen boom , het is toch een Boomblauwtje !  Het zat heel fotogeniek te wezen in een mooie struik .

Straks na het eten doe ik verder , groeten  Johan

Na een ritje van 100 km kom ik tegen de middag aan in het gebied waar ik wil wandelen . De Lange Rhon is een natura 2000 gebied waar je kilometers kan wandelen zonder ook maar iemand tegen te komen , laat staan een huis . Voor de eerste keer op deze trip hangen er dreigende wolken boven mijn kopke .

Een paar jaar geleden kwam ik hier al eens wandelen en ik ken dus een beetje de weg , er is een route van 14 km , maar daar voel ik mij nog niet klaar voor . En vooral , vandaag wil ik nog in de buurt zijn van beschutting , het weer is helemaal omgeslagen .

Veel vogels zullen er nu niet te zien zijn , daarom een beetje insecten safari doen en al gauw deze Witte reus gevonden .

Een paar keer enkele minuten wat regen , maar meer niet . Het ziet er erger uit dan het is , maar zelfs in slecht weer blijft het landschap prachtig . Het is hier wel geen meter vlak . 

Verborgen in een bloem vond ik deze kleine vlinder , maar omdat hij zijn vleugels niet wou opendoen kon ik niet zeker zijn wat het juist was . Omdat ik altijd dieren met rust laat en nooit verstoor , kan ik dus niet zeker zijn . Maar mooi is hij wel .

Naast de parking , aan de overkant van de straat begint de grote route . Die ga ik vandaag zeker niet doen , ik ga enkel de eerste helling opklimmen als test . Amai , meer dan een kilometer serieus bergop . 

Blijkbaar zitten er hier de laatste jaren een aantal Grauwe Klauwieren die broeden en hebben ze delen van het gebied afgesloten voor wandelaars . Goed zo 

Na een uur of twee is het tijd om mijn hotel te zoeken , het Rhonhaus ligt hier een kilometer of 10 verder en ook daar ben ik al eens geweest . Nog een blik op de droge vegetatie en de onweerswolken en ik ga eten gaan zoeken .

Groeten , Johan

Vandaag het volledige gebied afstappen , is de bedoeling . Dat wil ook zeggen , een deel door het bos aan de achterzijde . Dus minder vogels en meer kleine beestjes . Deze pyjama schildwantsen zijn zich aan het voortplanten op een mooie plek . Het ziet er ook mooi uit op foto .

Om de kleine vlindertjes te zien , mag je aandacht niet te veel verslappen . Of het zou wel eens kunnen dat je dit Bruin Blauwtje mist .

De vijvers staan hier ook zeer laag , overal komt er een groene schijn op het water. Dat wil zeggen dat de algen geweldig aan het groeien zijn en veel zuurstof uit het water wegnemen . Slecht nieuws voor de grote vissen die hier leven , als het niet gauw gaat regenen , zullen er veel sterven .

Ik kwam voor een deel naar hier om een de Withalsvliegenvanger te zien , maar ook deze keer toonde hij zich niet . Er zouden er hier moeten zitten , maar ik ben mischien een beetje laat op het jaar . In de plaats daarvan kreeg ik zijn neefje te zien , de Grauwe Vliegenvanger . 

Nog zo een klein vlindertje is het Icarus blauwtje , als ze stil zitten zijn ze niet zo goed te zien . En als ze tot aan de zon vliegen , branden ze op .

Vandaag heb ik dus wat kilometers , na het bos kom ik aan de andere kant van het meer en nu nog helemaal rond . Een goeie training dus .

Nog een nieuwe waarneming waar ik heel blij mee was , deze Sierlijke Schildwants zat op mij te wachten . Ik denk dat ik ondertussen bijna 70 soorten Wantsen heb . Geef toe , het zijn mooie beestjes .

En toen ik terug naar mijn hotel wou rijden , stond er een Ooievaar in het stof van een pikdorser die het graan aan het afrijden was . De ideale moment om muizen te pakken te krijgen . Maar hij stond daar zo mooi in het stof , dat ik een goeie foto had . Een beetje geluk is altijd handig . 

Ik ben hier nu twee dagen in dit reservaat geweest , tijd om mij te verleggen . Morgen rij ik naar een andere streek waar ik langer ga moeten stappen . Een test !

Groeten , Johan

Ik zit ondertussen op 650 km van mijn huis in het Duitse Garstadt . Dat heeft een natuurgebied en ligt net onder Schweinfurt . Als je aan het kerkje komt , moet je rechtsaf en ben je in het Vogel natuurreservaat Garstadt .

Ik was hier al eens eerder omdat dit zowat de enige plaats is die ik ken , waar er altijd Dwergaalscholvers te zien zijn . Op de volgende foto zie je waarom ze zo heten , een eend of een Meerkoet zijn even groot ( of klein ) .

Wie hier ook broed is het Woudaapje , door het zeer warme weer lieten die zich minder zien en ik heb dan ook geen goeie foto's . Een mannetje Wielewaal liet zich horen en bekijken van ver en een Grauwe Kiekendief kwam jagen over een veld . Maar ik had ook een klein nieuw beestje , deze Grijze Stipspanner.

Het gebied bestaat uit één grote vijver , aangevuld met tientallen kleinere , waarvan enkele echte moerassen zijn geworden . Er zit hier veel leven !

Af en toe zit hij mij uit te lachen en heel soms laat hij zich mooi zien , de Groene Specht is een specialleke ...

Wie aan de zijkanten van dit gebied kwam wonen , had geluk met het uitzicht . De buren even verder niet , daar staat een kerncentrale . Deze is blijkbaar niet meer in gebruik . Merkel heeft ze indertijd allemaal stilgelegd . Deze buren hebben daar geen last van .

Om te besluiten , een vlinder met een mooie naam die er ook mooi uitziet . Deze Keizersmantel had nog geen schrammetje opgelopen .

Morgen meer beestjes !

Groeten , Johan

Ik slaap hier twee nachten in de relais van Manderen , een mooi hotel met een heerlijk restaurant . Op de berg hebben ze hier zelfs een Chateau . Ja , Manderen klinkt Duits , maar ligt in Frankrijk .

Terug in het gebied in Schengen , mijn eerste vogel van de dag en al meteen een Grote Karekiet . 

Deze ganse vallei leeft van de druiventeelt , overal zijn kleine wijnboeren , hun Moezelwijn is dan ook wereldbekend .

Dat een Visdief luid kon zijn , wist ik al . Maar deze verbrak alle records !

Als je naar de kleur kijkt van deze bij , dan weet je haar naam . Ik vind ze wel iets hebben , deze Grote Bloedbij . 

De wijndomeinen zijn hier mooi onderhouden , wel zijn er geen wijnkastelen , maar wijnvilla's . Het is eens iets anders . 

Morgenvroeg ga ik op het gemak richting Duitsland . Het zal een rijdag worden .

Groeten , Johan

We wonen er allemaal in , de Schengenzone . Tijd om in dit kleine stadje in Luxemburg nog eens rond te neuzen . Ze hebben er zelfs een natuurgebied met kijkhutten .

Het eerste beestje dat in mijn vizier kwam , een mannetje Vuurlibel .

Deze noem ik de Wijnberg , hoe hij werkelijk heet weet ik niet . Hij zal zeker drie namen hebben .  Je weet hier nooit of je in Luxemburg , Duitsland of Frankrijk bent. Dat komt letterlijk op enkele honderd meter aan .

Dit waren oude kleiputten waar men nu een andere bestemming voor heeft , aan de ene kant 400 hectaren recreatie en aan de overkant zijn de dieren baas , 200 hectaren beschermd natuurgebied .

Deze kon ik rustig bekijken vanuit een hut , een Zuidelijke Keizerlibel .

Ik ben hier 2 dagen in de streek en kom morgen zeker nog eens terug , het is een prachtig domein .

Groeten , Johan 

Tijdens een wandeling in Nieuwpoort kwam ik deze verschijning tegen , een rups die ik nog nooit zag . 

Ze kwam een beetje beter in het zicht en toen zag ik de mooie kleuren en kleine stekeltjes , waarschijnlijk bedoeld als verdediging tegen vogels . Nog nooit zag ik zo een grote en dikke rups . En ik had dan eerst geen idee wat hier zou uitkomen .

Eindelijk liet ze zich helemaal bewonderen en na wat zoekwerk in de veldgids , was ik zeker . Dit is de rups van de Nachtpauwoog , één van onze grotere nachtvlinders die ik zelf nog nooit zag als imago . Maar het is in ieder geval een prachtige rups .

Groeten ,  Johan

Mannetje Grauwe Klauwier op een strobaal . 

Kleine Vos boven op de tafel .

Vastklampend aan een strohalm , vrouwtje Viervlek .

De lelijkste ooit ! een Dwarsstreep Maanmug .

Casarca in de spiegel .

Purperstreep Parelmoervlinder zat op zijn eten .

Gewone Oeverlibel , vrouwtje on the rocks .

In de bloemetjes gezet , de Vos .

Tot de volgende !

Groeten , Johan

Grote Lijster op hooibaal .

Wekkertje ( what's in a name ? )

Knoopkruid schildwants op een stekelig pad .

Beekoeverlibel mannetje .

Eenzame Geelgors .

Boomblauwtje in het donker .

Koninginnepage aan tafel .

Watersnuffel , vrouwtje heeft torpedo's aan boord ...

Dit voorjaar uit het ei gekomen , jonge Grauwe Klauwier .

Morgen de rest van de week !

Groeten , Johan

Boterhammen op , water mee en we zijn terug weg . De vallei van de Holzwarche heeft nog meer te bieden .

Rupsen van vlinders moeten niet enkel bang zijn van vogels , ook mieren lusten zo een brokje wel . Hier kan je wel spreken van brok , ongelooflijk hoeveel kracht er uit zo een mier komt . Ze sleepte deze rups over de stenen , zelfs omhoog , naar hun nest . 

Bijen , vlinders , vogels , overal is er beweging te zien . Met zoveel bloemenpracht is dat niet meer dan normaal .

Nog een nieuwe voor ons land , de Purperstreep parelmoervlinder . 

Vanaf nu zal ik iedere keer als ik in de Ardennen zit , ook hier naartoe komen . Er is hier altijd iets te zien .

En nu brainstormen over een volgende trip ...

Groeten , Johan

Ik had de vorige keer gezegd dat ik nog zou terugkomen en voila , hier ben ik ! 

De vallei van de Holzwarche is prachtig , op dit moment zijn er overal bloemen te zien , hele tapijten ... Die witte in bloei is de Moerasspirea .

Het was een goed jaar voor de Grauwe Klauwier , ik zag verschillende jonge vogels 

Op twee uur wandelen , geen mens gezien , heerlijk .

Hier en daar een oude kleine steengroeve , vroeger haalde men hier de stenen om  hun huizen mee te bouwen , nu leven er dieren .

Een prachtig voorbeeld zat mij indringend aan te kijken met zijn hel oranje ogen , hier zijn dit voorjaar 2 jongen geringd . Onze grootste uil in Europa , de Oehoe .

Nu is het bijna middag , straks komen er ook nog roofvogels overvliegen . 

Eerst een beetje eten en drinken en dan verder wandelen .

Groeten , Johan

Quizvraag van de week van gisteren : De Gewone Bronlibel , was het een mannetje of een vrouwtje . Eerste foto met de schuinhangende libel was het vrouwtje , dat kon je zien aan het pinnetje dat onderaan centraal uit het lijf komt . Dat is de legschede .... en mannetjes leggen geen eitjes !  Opgelet ! niet alle libellen hebben dit soort legschede , het is altijd een beetje anders . Niet gemakkelijk dus 

Groeten , Johan