Archief

Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee . 

Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .

Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .

Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .

De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland . 

Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .

Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .

Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .

Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...

De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .

Groeten , Johan

De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken . 

Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen . 

Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .

Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....

Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .

Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !

Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .

En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .

Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .

Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .

Groeten , Johan

In het midden van de nacht vertrokken om geen miserie te hebben in Antwerpen en om ook Amsterdam voorbij te raken ,voor de spits . Nog net gelukt en ik ben juist van de ferry gereden en hier ben ik dan , voor het eerst op ....

Dit mooie eiland is zeker een bezoek waard , landbouw en natuur , meer moet je er niet zoeken. En vooral overal veel water , een oneindig gevecht om dat terug op te pompen naar de zee .

Bij ons is het in de polders in de winter ook druk , maar hier is dat van een andere orde . Het geluid van roepende ganzen klinkt hier de hele dag door . Overvliegende Brandganzen , zoals deze , zijn werkelijk een constante .

Overal verspreid over het eiland vind je kleine reservaten , niet toegankelijk en een droom voor rustende vogels . Hier zitten we rechtsboven op het eiland in de buurt van Cocksdorp . 

Aan de kust , bij laagtij . Hier waren er tien jaar lang Deltawerken aan de gang om sterk te staan tegen hevige stormen . De texelse zeedijken werden verhoogd en versterkt .

Ze hebben er zelfs een monument voor gemaakt !

In het reservaatje bij Cocksdorp zat deze mooie Pijlstaart man , die kon ik niet laten zwemmen , rap een foto . Hier zaten ook heel wat Goudplevieren , jammer dat ze te ver zaten om in beeld te komen . Maar met mijn nieuwe "gestabilizeerde" verrekijker van 18 x 50 zag ik alles perfect zitten . Wat een verbetering ...

Ook het dorpje Cocksdorp ligt verscholen achter de dijk , dat is het enige nadeel voor deze eilandbewoners , ze kunnen nooit de zee zien zonder eerst een aantal trappen te doen om de dijk op te klimmen .

En als ik dan aan het water sta bij laagtij , is het eerste wat ik zie dit !

Als er ergens een veearts meekijkt kan hij misschien bevestigen dat dit geen menselijke beenderen zijn ? Ze leken mij te groot voor een mens , maar de Reus van de Bende van Nijvel is nooit gevonden hee !

Groeten , Johan

Deze keer een vogel die overal te zien is en waar we meestal los overkijken . Meestal niet de vriend van iedereen , meeuwen . In dit geval de Kokmeeuw .

Het koppel dat u zag was een volwassen koppel in winterkleed , de kenmerkende donkerbruine kap is verdwenen en er is amper een puntje (of twee) te zien .

In de winter is de snavel ook meestal rood met een zwarte punt , maar hoe later in de winter , hoe donkerder de snavel wordt . Eens het vroege voorjaar is aangebroken , krijgen ze beetje bij beetje hun kap terug .

In hun broedkleed hebben ze een donkerbruine kap die makkelijk te verwarren is met de zwarte kap van de Zwartkopmeeuw . Maar bij de kokmeeuw is de kap een stuk korter in de nek .

Soms is het heel goed opletten wie je nu voor je hebt , het donkerbruin is soms wel heel donker . Maar let op de lengte van de kap , vooraan komt ze dieper dan achteraan .

In hun mooiste kleed zijn ze echt wel mooie vogels en hun snavels worden bijna zwart . De koppeltjes blijven meestal dicht bij elkaar en verblijven ook geregeld in het binnenland . 

In de vlucht kan je ze best herkennen aan de smalle witte band aan de buitenkant van hun vleugels . Die witte lijn valt echt op . En nu allemaal proberen de Kokmeeuwen te herkennen !

Groeten , Johan

Ook een dagje Hoge Venen gedaan , stil , desolaat en prachtig .

Het wandelpad achter Signal de Botrange .

Dennevlamhoed in volle glorie

Aan Baraque Michel , het knuppelpad op .

Honingzwam .

Door het mindere weer was er geen volk en dan valt één ding op : de stilte .

Gewone Glimmerinktzwam .

Alle tinten bruin , inclusief "rost" ...

Vliegenzwam .

Mijn favoriete plekje in de ardennen , ook eens in de herfst .

Morgen terug huiswaarts , Groeten    Johan

Impressionisme , Monet ?

Honingzwam

Somber maar mooi .

Nooit vlak .

Koeien staan hier nog in de weide .

Autoweg Sankt-Vith naar Luik .

Kastanjeboleet .

Hier wil ik wel een koe zijn .

Groeten , Johan

Weekje in de Ardennen in mijn vertrouwde Duitstalige streek .  Niet veel commentaar , maar beelden .

Bruinrode Heidelibel in Oktober , zelden nog te zien .

Overal een tapijt van bladeren .

Sombere Honingzwam

Buizerd op electrische stoel ...

Tot morgen , groeten  Johan

Wakker geworden in een klein dorp in Groningen bij Wilma , mijn huisbazin voor één nacht . Het ontbijtje stond klaar en ik liet het mij smaken , er was zelfs vers fruit versneden , warme broodjes en vers fruitsap . Wilma is top !  Dan een uurtje gereden tot in Friesland om hier nog een wandeling te maken tot na de middag .

Dat licht dat over de zee schijnt blijft mij boeien , het weer is ook heel wat beter dan op de heenreis . Deze Zwarte Ruiter vond dat ook .

Jammer dat er hier toch altijd een strakke wind staat , ik kan haast mijn fototoestel niet stilhouden . En ik ga hier geen 5 kilometer " rondtjollen" met een driepekkel .

Omdat ik niet door Antwerpen wil rijden overdag , besloot ik om nog even te stoppen aan de oostvaardersplassen in Lelystad . Eerst een uurtje of twee rijden en dan gaan kijken en zien dat Zeearenden ook vechten , niets menselijk is de dieren vreemd .

Op de grote praambult hoor ik dan weer the big boss loeien om zijn troepen te verzamelen , alle koeien moeten tot bij hem komen , hij zal niet tot daar gaan . De jongere stieren moeten ook gehoorzamen . Maar wat wil je , met een woeste stier in de prime van zijn leven valt niet te lachen ... 1000 kg testosteron .

Nu nog de laatste rit naar huis . Ik zie dat ik juist op tijd ben , de autostrade van Utrecht naar Breda sluit om 21 uur voor werkzaamheden , juist gepast !  De Antwerpse ring kan ik om dit uur gewoon doorsjezen aan 100 en een uur later sta ik thuis . Weeral op weg , is nu weeral thuis ...

Tot de volgende , groeten Johan

Na een uitgebreid ontbijt moest ik vaarwel zeggen tegen mijn B&B en tegen de hond Watson die een ganse week trouw aan mijn tafel lag . Ik zou dit verblijf van harte willen aanbevelen , maar dat heeft geen zin . De eigenaars gaan het verkopen en het krijgt normaal een andere bestemming , jammer .

Ook in Denemarken kennen ze iets van windmolens , meestal van die nieuwe om energie op te wekken , maar ook oude en mooie exemplaren .

In het oprijden naar Rodby nog even gestopt aan een stukje natuur en deze hele mooie Grauwe Klauwier gezien , mijn eerste in Denemarken .

Bij ons rijden de pakjesdiensten zoals UPS rond met bestelwagentjes , hier leveren ze uw pakje met een iets groter model !

Nog enkele minuten en een ferry zal mij wegbrengen uit Denemarken , in de haven van Rodby lag ook nog dit mooie schip . Daar zou ik nog eens mee willen varen .

Op het gras aan de zijkant van de parking , zat deze Kraai . Bij ons zijn kraaien zwart , maar als je hoog genoeg naar het noorden gaat zijn ze bijna allemaal Bonte kraaien . Heel speciaal .

En daar was hij dan in aantocht , niet de stoomboot van Sinterklaas , maar mijn Hybride ferry . Je ziet er inderdaad geen zwarte rook meer uit de schouw komen ,maar eerder witte lichte rook . We hadden toch al een paus ?

Tot slot nog eens spelen met het felle zonlicht ( i love it ) en dan een uur of vijf doorrijden op Duitse grond , om vanavond in de provincie Groningen te slapen .

Morgen dan nog eens gaan rondkijken in Friesland .....

Groeten , Johan

Mijn laatste dag op de trektelpost zou een memorabele worden , er zijn geen foto's omdat ik van 9 tot 13 uur aan het tellen was met nog één Deen en we geen tijd hadden voor foto's . Na een uurtje kwam het plots op gang met een grote bel die voorbij kwam : 2 Buizerds , 4 rode wouwen en 2 zwarte wouwen . Daarna constant roofvogels en zelfs twee keer een Zeearend . Torenvalken , Sperwers en Bruine Kieken wisselden elkaar af en er was altijd wat te zien . Middelste zaagbekken en grote sternen laag over het water , Zwarte zeeeenden en Eiders vlogen aan hoge snelheid voorbij . Na 13 uur was ik meer dan uitgeteld en was het tijd om naar mijn verblijf te rijden , alles in te geven op Observation en daarna lekker te eten en vroeg naar bed . Ik was kapot ! Morgen vertrek ik terug huiswaarts , dan krijgen jullie terug foto's ...

Groeten , Johan