En dan in ene is het zover je bent alleen, je vrouw, vriend, maatje is er niet meer, Is het nog de moeite waard om hier te blijven? Voor kinderen, kleinkinderen vrienden? Ja het is de moeite waard. De hoofdlijnen weet ik al en mijn laatste opdracht krijg ik te horen als ik het labyrint loop in de Kathedraal van Chartres, vlak voor mijn vakantie. Ik weet het zeker

Als je partner kanker krijgt kom je zelf gelijk aan de zijlijn te staan. Het was dan ook niet een van de mindere varianten. Maar slokdarmkanker ,kwaadaardig en agressief. Na een totale ineenstorting van de wereld van ons en onze kinderen en kleinkinderen vogde er toch een periode van hoop.Dini haar conditie was optimaal en er kon geopereerd worden. Het AMC was de beste plek. Wij zijn er  beiden voor gegaan 23 bestralingen en 5 chemo,s. Dan een rustperiode en de perfecte operatie. Tijdens de kerst slaat het noodlot opnieuw toe . De kanker keerde terug met uitzaaiingen in de botten van de heup ,schouder  en de lever. Tijdens het gesprek over het verloop van de volgende fase verlenging en kwaliteit van leven laat het AMC zijn tweede gezicht zien, onmenselijk. Jn een persoonlijk gesprek worden we op een keiharde  mensonvriendelijke manier met ons rug tegende muur gezet. Door tussenkomst van onze dierenarts komen we terecht bij het UMC ( Utrecht) Na een scan blijkt dat de plek in de lever geen kankeruitzaaiing is.Van de oncoloog mogen we op vakantie. Later blijkt datdat onze laatste vakantie zal zijn.Na 3 weken moeten we terug keren omdat sondevoeding en conditie problemen gaan geven. Na een nieuwe scan komt de genadeklap. Uitzaaiingen in /op het buikvlies en in de Lymfen kleren. de plek in de lever is groter geworden. Tijdens een opname wordt nog geprobeerd Dini  een chemo kuur te geven maar dat lukte niet meer.De laatste dagen van haar leven is Dini thuis op de boerderij waar zij uiteindelijk op 21 Mei na een keiharde strijd sterft. Tijdens haar ziekte worden op allerlei  manieren gesteund  door de mensen om ons heen met bloemen. gebeden en en brandende kaarsen. Ook de vele gespreken met onze cursisten hebben haar en mij goedgedaan.
Daarvoor wil  ik jullie bedanken.l  

Vrijdag voor een ct-scan naar Utrecht. Heen en weer in de file abnormaal druk. Ben aan een KK aquarel begonnen. De hoop (het anker overheerst) maar het blijft allemaal moeilijk. 

Aan alle leden van 50PLUS,

 

Gisteren heeft het bestuur samen met de adviesraad in Utrecht het draaiboek doorgenomen voor tussentijdse Tweede Kamerverkiezingen.

Zodra de verkiezingsdatum is vastgesteld, zullen wij een actueel schema naar alle leden sturen. Ook zal de kandidaatstelling voor het lijsttrekkerschap en het Kamerlidmaatschap worden geopend. U hoort spoedig nader van ons.

Met vriendelijke groet,

Jan Nagel

Voorzitter 50PLUS

Waar een wil is is een weg. En we genieten er met volle teugen van.

Dinsdagmiddag een kleine tour door het ziekenhuis,ook even in het stiltecentrum gekeken.

Even thuis, Nu weet je wat het betekend om bij de dag te leven ,snel het wasgoed in de machine
De hond die het ook zwaar heeft wat troosten, een extra knuffel wel of niet naar de post kijken, eigelijk geen zin. Vaat wasser moet ook draaien waar komt die vaat vandaan.
Van het Umc naar huis in een uur tijd. Die mercedes is een beul van een auto ondanks de roest toch maar houden. Op de computer even naar de mail kijken. Dan tanden poetsen en naar bed morgen weer een nieuwe dag en ik ben moe dood moe.

Je denkt even terug
Het lijkt zo lang geleden
Wat gaat het vlug in dit Leven...

Sommige wensen en beloften waren uitgekomen
Ook heel veel dingen zijn je dit jaar ontnomen...

Even weer het niet snappen
' Waarom en Waarvoor '
Even boos mogen zijn
FF uithuilen
Het leven gaat door...

Het jaar overdenkend,
Wat heeft het je gebracht
Is het geworden wat je ervan
hoopte en verwacht...

De dingen waarvan je spijt hebt
Laat het maar gaan
Gebeurd is gebeurd
Het kan niet over worden gedaan...

Hopend dat je van je fouten leert
Geen andere mensen mee hebt bezeert
Alles goed doen is een heel mooi streven
Er is niemand volmaakt in dit leven...

Denken ook aan de dingen
Waar je geen vat op had
Je kan ze niet meer veranderen
Ze kwamen gewoon op je pad.

18.000 bezoekers, hoeveel weten het nog van wie dit blog is met alle kleuren van de regenboog. Uitlaatklep in nachtelijke uren op momenten dat je het niet meer weet of niet meer ziet zitten, waar komt als, het er op aan komt de kracht vandaan. ? Wat moet je met jezelf aan als kleine mens in deze wereld. Stofje? Of is het wat mijn oma Juist altijd heel simpel vertelde. God is liefde. Laat het morgen duidelijk zijn. Alles is beter als onzekerheid, liefs voor jullie allemaal.!

Jacob ken ik al heel lang van internet. Omdat wij in de buurt waren lukte het om bij hem op bezoek te gaan. Het is natuurlijk altijd leuk om met een collega schilder te bomen over een gezamelijke interesse (schilderen).  Jacob is in zijn werk niet in een hokje te plaatsen. Zijn aquarellen zijn vrij droog gemaakt. Daar merk je aan dat hij niet graag de kontrole wil verliezen. Anders is dat met zijn oliewerken die hij tot in de finesse naar zijn hand kan zetten. Voeg daarbij zijn soms wonderlijke invalshoeken en ook nog het zoeken in zichzelf en dan is de mens Jacob toch weer wat duidelijker.
Bedankt Jacob voor de fijne middag en je altijd voelbare steun.

Via mijn blog kan je ook in Jacob zijn blog komen.
Die beveel ik hier van harte bij jullie aan.
Zie onderaan links

De kanker is terug of hij is nooit weggeweest dat weten we niet. Hij is op de ergste manier terug in de botten(heup schouder) en in de lever. Slokdarmkanker is een van de ergste soorten. Opnieuw stort je wereld in.

Kortingen op pensioenen

50PLUS wil dat Kabinet Rutte bijspringt in noodsituaties

HILVERSUM - Tijdens dit weekend in Utrecht gehouden bijeenkomst van het Bestuur en

de Adviesraad van 50PLUS is gesproken over de aankondigingen van massale kortingen

op de pensioenen die begin volgend jaar moeten plaats vinden. Deze kortingen van soms

6 à 7 procent komen bovenop het niet indexeren tijdens de afgelopen vijf jaar en de

komende jaren. Hierdoor dreigt op korte termijn voor gepensioneerden een achterstand

van zeker 20%, die zij nooit meer voor hun dood ongedaan gemaakt zullen zien.

Het merkwaardige feit doet zich voor dat vele pensioenfondsen meer vermogen hebben

dan ooit, maar dat door o.a. de gehanteerde absurd lage rekenrente de dekkingsgraden

onvoldoende zijn om de toekomstige pensioenen te betalen. 50PLUS denkt met velen dat

door een voor langere tijd vastgelegde rekenrente “afstempelen” grotendeels kan worden

voorkomen.

50PLUS wil het verhaal dat het om allemaal rijke gepensioneerden gaat, voor eens en

voor altijd de wereld uit hebben. Het gemiddelde pensioen bij het ABP is 760 euro bruto

per maand, in de bouw is dat 630 euro bruto per maand en bij het PMT, het grootste

metaalpensioenfonds, is dat 420 euro bruto per maand. Samen met de opgelopen

achterstanden door het uitblijven van de indexatie lopen grote groepen ouderen straks

20% achter en worden daardoor in hun bestaanszekerheid bedreigd.

50PLUS constateert dat het kabinet Rutte gesteund door een meerderheid van de

politieke partijen, vele miljarden heeft uitgetrokken voor de in financiële nood verkerende

Grieken. Nu grote groepen ouderen in eigen land in grote financiële problemen komen,

vraagt 50PLUS het kabinet Rutte één miljard uit te trekken om de a.s. kortingen bij de

lagere pensioenen te compenseren. Gedacht wordt aan pensioenen beneden de 600 euro

bruto per maand

Nabestaanden

50PLUS vraagt speciale aandacht voor een grote groep waarover in de politiek niet of

nauwelijks wordt gesproken: de nabestaanden die in de huidige situatie, naast het verlies

van hun partner, ook nog getroffen worden door extra kortingen op hun

nabestaandenpensioen. Juist deze groep mag absoluut niet vergeten worden.

Vroeger was ik nooit bang, nergens voor. Sinds ik kanker heb ben ik heel vaak verschrikkelijk bang. Bang voor de kanker, bang voor de sluipmoordenaar in me, die weer terug kan komen - wederom zonder aankondiging.
Ik was ook bang voor de chemo en alle ellende die daarbij zou komen. Maar niet zo bang als dat ik ben voor de onzekerheid of ik wel/niet gezond blijf. Het valt me enorm zwaar om hier mee om te gaan.

Misschien nog wel het zwaarste van alles. Zwaarder dan de ellende van alle onderzoeken, de chemo en de bestraling. Toen kon ik iets doen, wist ik hoe ziek ik zou worden en wist ik precies hoe lang het zou duren en wanneer ik weer in het ziekenhuis moest verschijnen voor de volgende dosis kanker-dodend-gif.
Nu weet ik niet hoe lang dit gaat duren, of mijn angst voor het terugkrijgen van kanker realistisch is of niet, of die angst ooit voorbij zal gaan. Of het verdriet ooit voorbij zal gaan. Ik weet niet of een dag huilen genoeg is, of dat ik er tien of misschien wel honderd nodig heb om het te laten slijten. Ik weet niet hoe lang of hoevaak ik boos moet zijn, of duizend keer klotekutkanker roepen genoeg is om alle boosheid uit me te laten verdwijnen. Ik weet het niet..... niemand weet het...... en daar kan ik niet tegen!