Naar de inhoud

aquarelleren

het fenomeen waterverf
seniorennet.beseniorennet.be

Corneille

Corneille werd geboren in het Belgische Luik, als kind van Nederlandse ouders. Hoewel grotendeels autodidact, volgde hij toch kunstcursussen aan de Amsterdamse Academie, tussen 1940 en 1942. In 1946 hield hij in Groningen zijn eerste expositie.

Aanvankelijk sterk beïnvloed door het werk van Picasso, maakte hij zich in 1948 hiervan los en trad toe tot de Cobra-beweging; hij is daarvan medeoprichter, samen met onder anderen Karel Appel, Jan Nieuwenhuys en diens broer Constant Nieuwenhuys.

In 1950 verhuisde hij van Amsterdam naar Parijs. Daarna reisde hij meermalen naar andere delen van de wereld: Noord-Afrika, Noord-Amerika, de Antillen en Zuid-Amerika. Deze reizen bepalen in hoge mate de aard van zijn werk. Lyrische transposities in een warm en genuanceerd coloriet drukken zijn spontane emoties uit. Vanaf 1960 viel hij terug op figuratieve kunst, waarbij vrouwen, vogels, bloemen en vaak personages tot zijn artistiek vocabularium behoren.

Corneille bleek medio 2005 nog even werklustig als vroeger, ook al werd er bericht dat hij "depressief" zou zijn [1].

Zelf beweert hij dat schilderen geen hobby of werk is, maar eerder een roeping. De laatste jaren had Corneille zijn atelier in Parijs. Bezoekers werden vrijwel niet gedoogd door de kunstenaar.

In 2006 is een recordbedrag betaald van € 215.000 voor een schilderij van Corneille.

Hij maakte de laatste jaren een moeilijke tijd door; hij verbleef kennelijk in een inrichting en werd (volgens een door zijn echtgenote echter tegengesproken bericht) onder curatele gesteld door zijn vrouw en zoon, omdat hij het geld verkwanseld zou hebben, veroorzaakt door een bipolaire stoornis. Corneille's vrienden en galeriehouders beweren echter dat zijn gezin hem heeft laten opsluiten omdat ze geld wilden. In juni 2007 leek hij er weer bovenop te zijn; hij was persoonlijk aanwezig bij de opening van een tentoonstelling in het CoBrA-museum in Amstelveen.

In 2008 werd een kwestie omtrent de auteursrechten op zijn werk onderwerp van een civiel geschil voor de rechtbank te Amsterdam. Daarin ging het met name om de vraag of Corneille leed aan een geestesziekte op het moment dat hij rechten op zijn werk overdroeg en of deze overdracht daardoor vernietigbaar is, en in hoeverre eventueel door zijn wederpartij een beroep op het vertrouwensbeginsel mogelijk is, doordat een achteraf gesteld wilsgebrek dan niet was opgemerkt. In dit geschil is op 10 september 2008 een eerste vonnis gewezen.

Corneille leefde teruggetrokken in het Maison du Cedres in het Franse departement Val-d'Oise. Hij overleed op 5 september 2010. Corneille werd begraven op de begraafplaats in Auvers-sur-Oise, waar in 1890 ook Vincent van Gogh werd begraven [2].

Geschreven door john om 20:27 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Tweede keer chemo 15-6-11

Tijdens de tweede keer chemo van Dini kwam ik er achter dat mijn verf nog thuis lag. Jn het AMC geen aquarel verf te krijgen dus van ellende maar viltstiften gekocht. Het is dus een gemengde techniek geworden. Viltstift met inkt op aquarel papier.


Na een mislukte aanval over de grond proberen de kankercellen het uit de lucht.

933487-be3893a397374d314056b8b68851f1d7.JPG

933487-9a4398bd5cb5e362ad2d511d94e3beae.JPG
Geschreven door john om 20:29 Reageer op dit bericht

Herman Brood

Hermanus (Herman) Brood (Zwolle, 5 november 1946 – Amsterdam, 11 juli 2001) was een Nederlands zanger, kunstschilder, pianist, acteur en dichter. Brood onderscheidde zich door zijn herkenbare zangstem en muzikale diversiteit. Hij was de Nederlandse belichaming van het hedonistische credo Sex, drugs & rock 'n' roll. Nadat de amfetamine aan werking begon te verliezen, hij klassieke ontwenningsverschijnselen als incontinentie, epilepsie en delirium tremens vertoonde en de alcohol zijn tol begon te eisen, pleegde Brood zelfmoord door van het dak van het Amsterdamse Hilton-hotel te springen.

Geschreven door john om 23:47 Reageer op dit bericht

Carel Visser

Leven en werk

Visser volgde van 1948 tot 1949 een studie architectuur aan de Technische Hogeschool in Delft en aansluitend tot 1951 beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na een studiereis in Engeland en Frankrijk vestigde hij zich in 1952 in Amsterdam. Hij creëerde aanvankelijk gestileerde, ijzeren vogelsculpturen en had zijn eerste solo-expositie in 1954 bij Galerie Martinet in Amsterdam. In 1957, toen zijn beeldhouwstijl abstracter was geworden, brak een periode met enkele reizen aan: een studiereis naar Italië (Sardinië) met een beurs van de Italiaanse overheid in 1957, een verblijf als visiting professor aan de Washington University, Saint Louis (Missouri) (V.S.) in 1962 en een studiereis naar Mexico met een Nederlandse staatsbeurs in 1965. Visser was docent aan de Koninklijke Academie in Den Haag van 1958 tot 1962.

In 1968 werd Visser uitgenodigd voor de 4.documenta in Kassel en de Biënnale van Venetië. In het zelfde jaar werd door Jonne Severijn een documentaire film gemaakt over zijn werk. Visser vestigde zich in 1981 in Rijswijk (Gelderland). Hij was van 1966 tot 1998 docent aan de Ateliers '63 in Haarlem

Carel Visser wordt gezien als een van de belangrijkste constructivistische beeldhouwers van Nederland. Zijn latere werk kenmerkt zich door assemblage van een veelheid aan materialen, zoals autobanden, olievaten, autoruiten, leer, schapenvacht, eieren enz. Hij maakt geordende verbindingen met deze zogenaamde grote en soms kleine objets trouvés. Een aantal van zijn werken wordt ook wel vergeleken met een muziek compositie waarbinnen herhaling en variatie een belangrijke rol spelen. Zijn werken uit de periode 1975-1985 zou men environments kunnen noemen, in tegenstelling tot het meer sculpturale werk zoals het stervend paard (circa 1949).

Rond 1960 houdt hij zich bezig met de massieve gesloten kubus van ijzer en de "slappe " kubus van draad. Visser laat zich onder andere inspireren door de natuur (plant en dier) wat ook zijn natuurlijke materialen zoals hout, wol, zand, veren, botjes, touw en leer verklaart.

Zijn werk bevindt zich in de collectie van musea en beeldenparken, onder andere:

Geschreven door john om 20:28 Reageer op dit bericht

Hoop

Geef ze hoop

Kanker ontziet niemand. Jong of oud, sportief of niet sportief. Iedereen wordt ermee

geconfronteerd in zijn of haar naaste familie of omgeving. Iedereen kan eraan ten prooi

vallen. Je kan er je niet op voorbereiden. En iedereen denkt dat het hem of haar niet

overkomt. Tot op zekere dag…

In mijn eigen familie en bij naaste vrienden heb ik helaas de gevolgen van kanker

gezien.

Dat is zo dikwijls gebeurd dat ik me afvroeg: wie wordt de volgende? Allen

hebben ze ongelooflijk moedig gestreden. Met ups en downs. En soms zaten ze

compleet in de put. Sommigen hebben het gehaald, anderen hebben de strijd verloren.

Lang geleden overleed mijn dooppeter aan longkanker. In vier maanden was hij weg.

Zoiets laat je nooit meer los, als je dat meemaakt op jeugdige leeftijd. Begin de jaren 90

verloor ik een zeer goede vriend. Hij was zeer sportief. Toen hij zich voorbereidde om

een marathon te lopen, kreeg hij pijn in de knie. Overbelasting dacht hij – de dokters

stelden botkanker vast. Nadat een stukje bot operatief was verwijderd, werd hij

gedeeltelijk invalide. De zware chemokuren maakten hem onherkenbaar en putten

hem compleet uit. En hij bleef maar hervallen.

Acht jaar lang heeft hij onbeschrijflijke

pijnen geleden. Maar hij is moedig blijven vechten.

Alles heeft hij geprobeerd – van

heel speciale diëten tot bedevaarten naar Lourdes. Hij was nauwelijks 45 jaar toen hij

overleed. “Unreal”, maar o zo reëel! Moed dat die man en zijn entourage heeft gehad!

Vier jaar geleden werd bij de echtgenote van een zeer goede vriend eveneens

borstkanker vastgesteld. Net op het moment dat zij haar laatste chemokuur verwerkt

had, stelden de dokters bij een routine onderzoek slokdarmkanker vast bij haar man.

Hij was 57 jaar. Hij bleef hopen, want ‘hij was er toch vroeg bij geweest.” Binnen de

twee jaar is hij overleden. We hebben hem zien aftakelen tot hij nog slechts een schim

van zichtzelf was. Zijn vrouw heeft haar kanker overwonnen maar nu is bij haar

kersverse schoonzoon (net getrouwd!) tijdens een onderzoek voor het bekomen van

een levensverzekering chronische leukemie vastgesteld. De dokters denken dat hij nog

zeven of acht jaar kan leven.

Hoeveel ellende kan kanker één familie brengen ??

De vrouw van een andere goede vriend heeft haar borstkanker ook overwonnen. Nu al

zes of zeven jaar. Maar de vrees blijft. Twee jaar geleden is mijn eigen schoonzus

geconfronteerd met eierstokkanker – moeilijk te genezen. Na haar eerste chemokuur is

zij hervallen. Nu wordt zij opnieuw behandeld. Iedereen duimt voor haar.

De klap die al deze mensen te verwerken kregen is verschrikkelijk. Iemand zei me: “We

kijken niet meer vooruit. We plannen niets meer. Er valt zoveel weg.” Je staat op en

gaat slapen met dat hatelijke woord voor je.. Je hele omgeving lijdt eronder. En de

vrienden hebben het ineens moeilijk om je op te bellen – want ook zij weten niet hoe

ermee om te gaan.

Het enige wat er voor kankerpatiënten en hun omgeving overblijft is hoop.

Ze

zeggen: “De geneeskunde gaat er toch op vooruit.“ Wat ik vraag is: Geef hen die hoop.

Geschreven door john om 23:59 Reageer op dit bericht

Het is gelukt 1100 leden

Aan al onze leden, donateurs en belangstellenden,

 

Het is gelukt, het is fors gelukt. Om voor subsidie in aanmerking te komen, moesten we op 1 juni minimaal 1000 leden hebben. Nog niet alle post is verwerkt, maar vast staat dat we dit gehaald hebben. De teller stond op 1 juni op ongeveer 1100!

We feliciteren iedereen met dit ongelooflijke resultaat, dat behaald werd dankzij de inzet van velen van jullie. We zijn hiermee de snelst groeiende politieke partij van Nederland

Het bestuur van 50PLUS bedankt iedereen voor de grote inzet bij het ledenwerven!!!

Komende dinsdag worden Jan Nagel en Kees de Lange als Eerste Kamerlid geïnstalleerd. Zij zullen spoedig ook parlementair van zich laten horen.

 


Geschreven door john om 20:12 Reageer op dit bericht

Kabouterexpositie

 
  EXPOSITIE / EXHIBITION Artlease | Contemporary Art Van 1-6 t/m 16-7-2011 print.gif
  Let op: Deze expositie moet nog beginnen !
< breder > - > smaller <
Expositie 'Blijf Alert' - Vergiftigde Kabouters en stokstaartjes van Ottmar Hörl

Ottmar Horl, Dance with the Devil, Klik voor vergroting blanco.gif Ottmar Hörl, Blijf Alert - Vergiftigde Kabouters en stokstaartjes van Ottmar Hörl, Klik voor vergroting blanco.gif

De Duitse kunstenaar Ottmar Hörl plaatst in de maand juni zijn installatie 'Dance with the Devil' bij Artlease | Contemporary Art. Deze installatie vormt samen met multiples van stokstaartjes de expositie 'Blijf Alert'.

De stokstaartjes staan met hun alerte blik opgesteld door de hele galerie. Waakzaam voor de in een zijruimte van de galerie opgestelde installatie van kabouters. 'Vergiftigde Kabouters' zoals Ottmar Hörl ze noemt. De kabouters zijn zwart en brengen de Hitler groet. Hörl wil met deze installatie waarschuwen dat wij niet te gemakkelijk achter elkaar aan moeten lopen en dat wij het systeem en anderen niet de schuld mogen geven van onze problemen. Hörl wil op een ironische manier zeggen "Mensen pas op!". De vergiftigde kabouters staan symbool voor het gevaar dat schuilt in het hedendaags populisme.

De stokstaartjes in de andere ruimten van de galerie letten op en zijn alert. Alert voor het gevaar dat de vergiftigde kabouters met zich mee brengen. Het zijn 88 stokstaartjes omdat het cijfer acht staat voor de achtste letter van het alfabet een symbool voor neo-nazi's. De stokstaartjes staan er zodat we niet tegen onze kinderen hoeven te zeggen "We hebben het niet geweten".

Hörl probeert met zijn kunstprojecten in de openbare ruimte de grens te doorbreken tussen kunst en publiek. Hij maakt daarbij gebruik van objecten die geïnspireerd zijn op herkenbare symbolen. Zo plaatste hij op de 500e verjaardag van Albrecht Dürer 5000 hazen in Neurenberg en bracht hij 10.000 uilen naar Athene ter gelegenheid van de Olympische Spelen.

De objecten zijn voor een schappelijke prijs te koop. “Het publiek, de mensen nemen als het ware een aandeel in mijn werk”, zo zegt Hörl. De stokstaartjes zijn tijdens de expositie los te koop. De vergiftigde kabouters zijn alleen samen met een stokstaartje te koop.

Exposerende kunstenaar(s) / exhibited artist(s):
Ottmar Hörl
Artlease | Contemporary Art
Oudegracht 63, 3511 AD Utrecht, 030-2322026, open: dinsdag t/m vrijdag 10.00-17.30, zaterdag 10.00-17.00, 1e do vd maand tot 21.00
Expositieperiode van 1 juni t/m 16 juli 2011


923410-4e498920b40d53318aa16a234b69f048.jpg

923410-6eb423fdb1bad3f698c3ba2cfecfe306.jpg
Geschreven door john om 09:02 Reageer op dit bericht

AMC-24-5

r.v -ZO-252.

zeefdruk bolletje rond.

r.v ZO-251.

zeefdruk slak..

zeefdrukhand met mijn portret.

919649-75eb60b4bb18bbab05a87f6053774cfe.JPG

919649-b0c4a29b9376137a12951f86824864af.JPG

919649-fcafbabb95d632f7a07f3febf1428d71.JPG
Geschreven door john om 10:32 Reageer op dit bericht

Meer van aquarelleren

↑ Terug naar de berichten