Het is lang geleden dat ik nog wat geschreven heb,maar ik ben nu terug en je wat lezen.Goed heeft het niet geweest,al die vorige maanden veel pijn gehad.Lag meer op de zetel dan ik op was,de pijn was ondraaglijk.Ik zat zonder stimulator daar de elektrode stuk was,en ze moesten alles terug aanvragen aan het riziv.Drie maanden heb ik moeten wachten voor dat ze akkoord gingen voor een niieuwe te steken;IKhad dan juist die hals opratie gehad,dat ik terug naar de kliniek moest voor de elektrode uit de rug tehalen.Dan begon het wachten op de toestemming!Drie maanden laten ze demensen wachten,mijn buren werden al ongerust om dat ze mij bijna niet zagen.Eindelijk werd er een datum vast gelegt voor de opratie,en werd dan eindelijk de nieuwe elektrode geplaats.En ik mocht maar pas naar huis als hij op punt stond,en dat de stimutator op de punten werkte waar het nodig.Ik bijna twee weken in de kliniek dat ik telefoon van mijn buurvrouw kreeg.Met de mededeling dat er bij me thuis was ingebroken!Ik was zo van de kaart dat ik van mijn dokter dat weekend niet naar huis mocht.Na het weekend mocht ik nog niet,er is dan nog een week bij gekomen dat ik dan toch naar huis mocht.Maar ik moest wel vlug naar de dokter terug komen,en als het niet ging moest ik hem opbellen.Het doet raar als je thuis komt,als je weet dat er iemand binnen heeft geweest die daar niet hoorde.Ik heb nu gisteren terug naar de dokter geweest,maar hij vond dat ik er niet goed uit zag.En hij had gelijk!Ik zit nog altijd met veel pijn niet meer om uit tehouden,maar hij kan niets aan mijn medicatie veranderen.Mijn spieren in de hals staan zo gespannen,en dat is iets wat de kenisist moet aan werken.Maar het doet zo'n pijn als hij aan het masseren is,dat ik echt soms roep van de pijn.Nu moet ik binnen zes weken naar de dokter te rug,hopelijk gaat het dan wat beter.Want zo kan ik het niet meer uithouden!!!!!!!!!!!!!

Maandag moet ik weer naar het ziekenhuis,voor een nek operatie 2 hernia's.Ik zie het niet goed zitten,en ben heel zenuwachtig! Maar er zit niets anders op.Ik ben bang voor de narcose iets dat ik nooit gehad heb,maar alles komt de laatste tijd op een 3 maanden geleden ben ik nog maar pas onder narcose geweest.En nu terug het woord teveel!Ik moet dan weer mijn hondje naar het pension doen,hopelijjk is hij dan genezen want hij heeft een oorontsteking.Als ik er aandenk word ik misselijk,ik voel me niet op mijn plooi.Vorige week was naar de kliniek geweest voor de uitslag van mijn bloed.Daar kreeg ik goed nieuws!Alles was in orde de suiker was goed,ijzer-vitaminen alle alles was goed.Was ik blij dat ik eindelijk eens met goed nieuws buiten kwam,ik moet pas binnen een jaar terug op controle.Ik hoop dat allas maandag goed verloopt!!!!!!!!!!!!!Groetjes

Het gaat de laatste maanden niet zo goed met me!Het is daarom dat het even heeft geduurd voor ik weer iets van me laat horen.Veel is er niet veranderd,heb nog altijd die vreselijke pijnen.En heb er nu pijn in de nek bij gekregen!Pijn die uitstraald naar de armen en de handen.Het is soms zo erg dat ik niet aan mijn handwerk kan verder doen.En dan zit ik daar maar tezitten en te denken,of anders ga ik maar op de zetel liggen.In de maand mei heb ik weer 3 weken in het ziekenhuis gelegen,voor twee kleine ingrepen te laten doen.Ik heb een maand niets mogen heffen,maar niemand die langs kwam om eens te kijken of ze iets konden doen.Met een verkeerde mri tenemen hebben  ze gezien dat ik 2 hernia's in mijn nek heb.Ze moesten van de onderrug een mri nemen,maar ze  hadden er een van de nek genomen.Met het resultaat dat ik op 13 aug. onder het mes moet,want met de spuiten helpt het niet.Ik heb er een  late zetten,maar had daarna zo'n hooftpijn dat ik de andere niet heb laten  zetten.En nu heb ik meer last in mijn nek dan daar voor!Ik ben wel bang voor die operatie,en zeker voor inslaap te laten doen.Daar had ik vroeger geen bang voor!Ik hoop dat de operatie goed verloopt,maar naar het schijnt is de pijn na drie dagen nog erger.Ik ben er echt bang voor!!!!!!!!!!!!!!!!!Ik ben eens benieuwd dat ze mij na die ingreep thuis wat zullen helpen,maar dat zal een groot vraagteken zijn.Wie zal er eens komen om met mijn hondje te gaan wandelen,hij is dat nu zo gewoon om elke dag een wandeling tedoen.Ik zal afwachten wat er van komt!Binnen een paar weken heb ik nog een afspraak met mijn neurochirurg,en dan vraag ik wat er kan mis gaan en wat ik mag en niet mag na de ingreep.Het enige wat mee valt is het weer,daar mogen we niet over klagen alleen is het voor mij wat te warm.Maar daar heb ik altijd last van gehad!Maar hopelijk blijft het nog zo ,zeker voor de mensen die op vakantie vertrekken.En als je nu nog maar aan de zee kunt zijn met dit weer zalig,dan moet m'n nog niet naar het buitenland.Zo dat was  het dan al weer!Ik hoop dat ik vlug iets terug schrijf ,maar ik kan niets beloven.

Hier ben ik dan weer!Veel is er niet veranderd in al die weken,de pijn is alle dagen anders.Om eerlijk te zijn ik zit niet goed in mijn vel,ik heb  meer zin om heel de dag te huilen en op de zetel te liggen.Ik doe moeite om met mijn hondje te gaan wandelen,maar het is niet zo eenvoudig.Als ik met hem weg ga moet ik zeker zien dat mijn pijnstillers op zak heb.Anders kan het zijn dat ik bijna niet thuis geraakt van de pijn.Ik loop met mijn pillen opzak!Ik ben zo moe dat ik bij dit schrijven,bijna in slaap val kan mijn ogen niet open houden.Verder dwing ik mij voor alles te doen zoals:eten maken,haken,lezen,boodschappen doen,en gaan wandelen met Prutske om toch buiten tekomen.Ik zal mij moette herpakken of ik denk dat mijn neurochirurg, mij binnen enkele weken laat opnemen in de kliniek.Sorry mensen maar hetgaat niet,denk dat ik nog wat ga rusten.

                                                                                      TOT DE VOLGENDE KEER!!!!!!!!

Het is een tijdje geleden dat ik nog iets heb geschreven,maar er is zo veel gebeurd in al die tijd.Ik heb verscillende onderzoeken moette ondergaan.Daar is dan uit gekomen dat ik chronis vermoeidheid sindroom heb,en dat ik op het punt sta van suikerziekte te krijgen.Bij de cardioloog was alles in orde,en van de slaap test weet ik nog niets.Een paar weken terug moest ik naar de pijn kliniek,voor de stimulator op punt telaten zetten.Daar schrok ik wel even als Sofie zei dat mijn batterij al bijna op was.Die zit er nog geen jaar in!Nu wilde ik van morgen mijn stimulator op een ander programma zetten.Maar ik had al een raar gevoel als ik op stond,ik voelde geen trilling als ik van houding veranderde.Dan mijn kasje en draad genomen,draad op de rug en het kasje opgezet en het kon gaan zoeken naar de stmulatie.En mijn gedachten klopten mijn stimulater in mijn lichaam is leeg.Dat word weer een andere

,terug snijden in mijn lichaam.Bahbah!!Nu moet ik deze week naar dr.Kegelaers bellen, om hem op de hoogte te brengen dat de battery leeg is.Hopelijk word de pijn niet erger dan dat het als is!

Ik heb nog veel beter nieuws!In juli of augustus word er bij een achterneef van me een baby geboren. Hij is nog wel jong maar zijn vriendin is ouder dan hij.Ik hoop dat alles goed verloopt en dat het een gezonde baby is!

Ik ben een paar weken geleden weer eens met de fiets tegen de grond gegaan,ik kwam van de dokter en ben dan maar terug gegaan.Naar huis rijden met de fiets dat ging niet want alles deed pijn,en naar mijn zus ging ik ook niet al woont ze in de zelfde straat als onze dokter.Want ik weet goed als ze mij zien aan komen met de fiets aan de hand dat er iets is gebeurd.En als ik dan moet zeggen dat ik tegen de grond ben gegaan,weet ik goed dat ze ermee beginnen te lachen.Al zegd onze dokter dat het niet voor te lachen is,want ik heb geluk dat ik niets gebroken heb want dan stonden we verder van huis.

                                                                                Groetjes tot de volgende keer                                                                                                                                                   

De pijn die blijft maar duren,en de laatste week  is het heel erg.Binnen twee weken ga ik weer naar de neurochirurg.Ik ben er een beetje bang voor!Want bij de laatste controle sprak hij al,van mij terug op te nemen in de kliniek.En daar ben ik nu bang voor als ik terug naar hem ga!Dat is nu al twee jaar bezig kliniek in kliniek uit,ik word het stilaan beu want beter worden doet het niet.Ik probeer van mijn gedachten te verzetten met mijn handwerk.Maar dat lukt altijd niet!Mijn hart luchten tegen iemand dat gaat niet,of ik moet het tegen mijn neurochirurg doen.En dat doe iedere keer dat ik bij kom,daar hij toch direct in de mot heeft dat het niet goed gaat.Bij mijn kenisist kan ik ook veel kwijt,maar bij mijn eigen familie dat is een probleem.Het kan zo niet verder!

Mijn hondje Prutske  heeft ook  ziek geweest!Hij heeft een zwaar oorontsteking gehad,maar alles is nu weer in orde.Hij was zo ziek dat hij in de nacht lag te jangke van de pijn.Die lieve kleine oortjes zagen zo rood 's morgens,dat ik meteen naar de dierenarts heb gebeld.Ik mocht met hem direct komen!Zij heeft in elk oor een pipetje medicatie gespoten,maar bij zijn rechteroor jankte hij ook heel even van de pijn.

Met mijn prutske is alles terug in orde! Kon ik dat maar van mezelf zeggen!!!!!!!!!!!!!!!!!!! GROETJES

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets heb geschreven.Maar het waren een paar verschrikkelijke maanden ,die ik weer achter de rug heb.Weer een twee tal keer op korte termijn in het ziekenhuis gelegen.Eerst voor stimulator goed te steken,en dan terug om hem te verplaatsen naar mijn rug.Dan hebben ze de stimulator nog eens op punt gezet.Maar of dat nu veel uit maakt,ik voel geen verschil!En ook ik ben mezelf aan het kapot maken,daar mijn fiets al van in de mei stuk is!Ik doe nu alles tevoet en dat is niet zo best voor mijn rug, benen.Maar ik  kan niet voor alles mijn schoonbroer vragen,hij doet al zo veel voor me en hij is 73j.maar  nog heel goed.Maar thuis hebben ze ook hun werk,en de kleinkinderen die na school bij hen komen.Dus vraag ik zo wijnig mogelijk en trek ik mijn plan.Met als gevolg dat ik de laatste weken veel last heb,van als maar tevoet te gaan het is pijnlijk.Maar over mijn fiets gesproken! Hij zal waarschijnlijk niet meer gemaakt kunnen worden,de batterijen zijn stuk en er zou ook iets aan de moter zijn.En de kosten zouden op lopen tot zo wat een 700 euro!!!!!En als de prijs zo hoog ligt laat ik hem niet meer maken,en dan zien we wel wat we gaan doen.

Tussen de twee opnames was er dan nog een feestje!Mijn zus en schoonbroer waren 50j.getrouwd,en ze gaven een feestje voor familie en vrienden.Het was een heel fijn feest,er is goed gegeten,gedronken en gelachen.Een paar weken later gaven ze nog een tuinfeestje voor de geburen.En dat was ook heel gezellig!Dat zij er nog maar verschillende jaartjes bij doen!!!!

Maandag op genomen in het ziekenhuis in Lier,in de late namiddag ben ik dan geopereerd.Rond 14'38u zijn ze mij komen halen,en was maar pas terug op de kamer rond 20'45u.De  dokters hadden er veel werk aan gehad,op drie plaatsen hebben zij gesneden. De stimulator zit nu in de rug,ik hoop dat hij nu blijft waar hij is. Maar of er veel zal veranderen dat weet ik niet!De verzorging is heel goed!

Met mijn Prutske is ook alles goed in het hondenpension.Maar ik zal blij zijn als we terug samen zijn.

Ik ben hier begonnen aan mijn tweede beer,hooft en oren zijn al af ben nu aan het lichaam bezig.

Hallo iedereen alles goed met jullie hoop ik !!! Met mij niet zo best ! Na zes weken thuis te zijn uit de kliniek ,moet ik nu maandag terug opgenomen worden. De neurostimulator zit niet meer waar hij moet zitten , en rond het liteken ziet het rood dat mijn neurochirurg er niet gerust in is. Dus moet die stimulator er terug uit,en word hij waarschijnlijk op een andere plaats gestoken.Ik zie het niet goed zitten want deze keer is het onder volledige narcose.Hopelijk mag ik vlug naar huis!!! Maar ja de pijn is nog niet onder controle,en met de dag voel ik dat het stappen achter uit gaat.Gisteren moest ik naar de kenisist,en onder weg heb ik  drie maal stoppen van de pijn.Het was zo hevig dat ik niet meer verder kon,dat heb ik nog nooit voor gehad.Ik zal blij zijn dat die maandag voor bij is!!!!

IK weet niet voor hoe lang ik moet blijven .Maar ik zal mijn Prutske weer heel hard missen!!!! Ik had het geluk dat ik hem naar Inge mocht brengen,want ze heeft het op het moment druk in haar pension.Want waar vind je op korte tijd een pension en dan is alles vreemd, en hier bij Inge kent hij de buurt en voelt hij zich ook thuis.En dan voel ik mij ook geruster,als hij in een bekende om geving is.

Verder neemik wat handwerk en een boek mee, voor mijn zinnen te verzetten anders denk ik te veel. En dan gaan de dagen ook wat sneller voorbij als ik bezig ben.

Ik zal het dit maal moeilijk hebben om mijn Prutske weg te doen, want als ik  nu er nog maar aan denknkomen de tranen in mijn ogen.Ik vind het zo erg voor hem!!!!!!!!!!!