Berichten van 1 september 2013 tot 30 september 2013

Vandaag ben ik gestart met mijn therapie bij Evelien, zij is nu mijn psychologe de zoveelste. Dus deze morgen ben ik met mijn fiets naar Lier gereden, naar het H; Hartziekenhuis voor mijn eerste gesprek. Het viel eigenlijk nog goed mee! Evelien is een vriendelijke vrouw en nog jong, maar het klikt wel tussen ons hopelijk blijft het zo. Toch is het een eindje rijden naar Lier met de fiets, maar het deed me goed door het herfstweer te rijden. Als ik toe kwam was ik nog veel te vroeg voor mijn afspraak, en ben ik nog eerst een tas koffie gaan drinken. En ook voor het wat warmer te krijgen, daar het toch fris was onderweg naar Lier. Ons eerste gesprek ging eerst over een gesprek tussen mij en de huisdokter. In detail treed ik niet dat is tussen de dokters en psychologe en mezelf! Verder over de familie en de pijnen, de vermoeidheid en dat ik niet veel meer buiten kom. En dat het goed is dat ik die beslissing heb genomen om in therapie te gaan, daar ik met veel zwarte gedachten rond loop. Na bijna een uur gepraat te hebben had ik spijt dat de tijd om was, een we een nieuwe afspraak maakte voor binnen 2 weken. Ik hoop dat het zo vlot blijft gaan, maar dat zal niet denk ik het zal afwachten zijn hoe diep ze gaat graven. Ik ken dat soort mensen ik heb nogal psychologen gehad! Dan terug naar huis waar mijn hondje op me zat te wachten! In namiddag had ik dan nog een afspraak met mijn huisdokter. Hij vroeg hoe het nu was en of ik al een afspraak met Evelien had gemaakt. Daar schrok hij wel even dat ik in de voormiddag al in Lier had geweest om met Evelien te praten. Ik heb hem ook verteld wat ons eerste gesprek was! Maar hij was tevreden dat ik eindelijk de stap had gezet, en dat we terug op de goede weg kunnen komen. Want zo wel hij als Evelien en dr. Kegelaers, hebben het beste met me voor dat weet ik. En daar ben ik hen dankbaar voor! Maar mijn leven is de laatste 5 jaar niet zo eenvoudig geweest, en zeker niet als je voor alles alleen staat. Mijn huisdokter heeft nu gezegd dat we weer een lange weg voor de boeg hebben, maar we zullen er wel door geraken het moet!
Zo zag er mijn dag er vandaag uit! Maar als al dat rond rijden voorbij was, was ik dood op en ben dan wat op de zetel gaan liggen. Dat had ik wel verdiend daar het lang geleden was, dat ik nog zo met de fiets had gereden.
Zo dat was het voor vandaag ik wens iedereen nog een mooie avond, en later een mooie nachtrust.
                                                                Nog vele groetjes van
                                                                           Cecilia

Vandaag vroeg uit bed want ik had een afspraak met dr.Kegelaers, in het H.Hart in Lier voor een kleine ingreep. Zo als ik al eens heb mede gedeeld zat mijn neurostimulator niet goed, en daar had ik last van dus moest ik ambulant binnen komen en mocht na de ingreep naar huis. Ik heb  niet veel gevoeld,  alleen de spuitjes voor de verdoving. Op een moment zei de dokter als je iets voelt moet je het zeggen, ik schrok wel even want ik was bijna in slaap gedommeld. Want ik had een slecht nacht achter de rug, en dan nog zo vroeg uit bed en ik was ook wat nerveus. Hoe lang het heeft geduurd weet ik niet, maar ik was rond tien uur terug thuis. Dan heb ik voor oktober een afspraak met dr. Kegelaers, en volgende week vrijdag met dr. Andersen. Voor deze week staat er niets op de agenda, alleen op de meisjes passen als ik me goed voel. Dat zal afwachten zijn! Maar denk dat ik een week ga overslagen, een mens moet luisteren naar zijn lichaam!
Zo dat was het voor vandaag, nog een fijne dag wens ik iedereen.
                                                               GROETJES
                                                                                 CECILIA

Het is er gisteren niet meer van gekomen, om dat ik te moe was om dit nog te schrijven.
Gisteren in de vroege avond heb ik bezoek gekregen van onze kleine XENO, met zijn mama en papa. Ik was direct verlieft op dat kleine manneke zo schoon en rustig! Heel de avond heeft hij geslapen, alleen als hij honger had heeft hij van zich laten horen. Maar verder trok hij zich van niets iets aan! Het was alsof hij dacht bewonder mij maar, binnen kort speel ik met jullie voeten mijn tijd komt nog. Het is een beeld van een kind veel zwart haar en donkere oogjes.
Ik heb hem even geknuffeld maar niet lang, daar mijn hondje van elf jaar wat jaloers is. Ja, wat wil je dat diertje is het niet gewoon van baby's in huis te zien. Het zijn al grote kinderen die hier komen! Dus voor het minste gevaar heb ik XENO maar even vast gehad. Maar met al die pijnen kan ik toch niet lang iets vast houden. Maar een ding weet ik hij heeft maar hart gestolen!!!!!!!!!
Als ze naar huis gingen was het al laat  op de avond, en ben ik direct gaan slapen en heb alles laten liggen tot van morgen. En dat is ook niet mijn gewoonte zo moe was ik!
Dat was het laatste nieuws, ik wens iedereen een mooie nacht rust en tot de volgende keer.
                                                         GROETJES CILLEKE