Naar de inhoud

cilleke's dagboek

dagboek
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 september 2014 tot 30 september 2014

Vermoeide dagen!

Van donderdag tot nu zijn het al zware dagen voor mij geweest,mijn buurvrouw en een huisvriend van haar hebben mij geholpen. Ik was al wat aan het snoeien in mijn tuin,maar zoals jullie al weten gaat dat niet goed meer met mijn rug en al de pijnen.Zij hebben mij dan komen helpen met alles,de haag gesnoeid en al de planten.Op een dag was alles gesnoeid,en had ik toch al een beetje in een zak gestoken.Maar daar was ik donderdagavond dood moe van,en lag dan ook vroeg in mijn bed want het ging niet meer.De volgende dag moest ik naar Lier,want dan was het de tweede sessie over pijn.Mijn buurvrouw zei ga daar maar naar toe,wij trekken onze plan wel om alles in zakken te doen.Als ik op de middag thuis kwam,waren er al een paar zakken gevuld.Ik voelde mij wel wat schuldig,dat mijn geburen het werk deden terwijl ik weg was.Maar ja die sessie is voor mijn gezondheid!Dan ben ik mee gaan helpen,en met veel gelach en plezier is alles in zakken geraakt.Ik zat maar met een probleem!Wie ging dat allemaal naar het containerpark doen!Maar dat was voor mij een probleem,maar niet voor mijn vrienden!Zij hebben alles weg gedaan,tweemaaal hebben ze gereden om al het snoeisel weg te doen.Hij heeft nog twee zakken achter gelaten, om dat ik mijn tuin nog wat verder moet opkeuzen.En dan doet hij dat ook nog weg!Ik ben blij dat ik al zo ver sta,maar vandaag zal er niet veel van terecht komen.En dat ik zo'n goed gebuur heb en dat haar vriend mij heeft willen helpen.Want anders was er weer niet veel van terecht gekomen.Ik ben hen echt heel dankbaar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                         Nog vele groeten van Cilleke

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door cilleke om 12:40 Reageer op dit bericht

Verdriet!

Het is nu drie weken geleden dat mijn hondje Mieke van mij is heen gegaan.De pijn word als maar erger,ik heb zo veel verdriet om haar.Vandaag naar de huisdokter geweest, en hij zag aan mijn gezicht dat het niet ging.Ik heb het hem dan verteld over mijn hondje,hij schrok wel even dat ik het hem vertelde en ook dat zij al twaalfjaar was.IK mis haar heel hard!!!!In de dag gaat het nog een beetje,maar eens dat het avond is dan mis ik haar het meest.Ik moest nog bij de dierenarts iets gaan betalen,zij vond ook dat ik er niet te best uit zag.Ze vroeg hoe het was,ik heb haar gezegd dat het me niet ging.En zeker 's avonds niet dat ik me dan banger voel dan daar voor.Dat is normaal zegd ze anders had je uw kleine waker,en die heb je nu niet meer!Mijn huisdokter heeft gezegd dat ik dit eerst moet verwerken,maar ik zou dan stilaan er moete aan denken van een ander in huis te nemen. Soms spookt het al eens in mijn hooft zo'n klein puppy,maar het is nog te vroeg voor een ander.Dan denk ik weer de winter is op komst,lang donker en vroeg donker.Ik weeet niet goed wat ik moet doen!Het verdriet om ons Mieke is nog veel te groot,en zie dat ik dat ander dan niet geef wat het nodig heeft van liefde.En ook dat ik het dan te hard gij vergelijken met ons Mieke,en dat mag ik dat andere diertje niet aan doen.Het moet krijgen wat mijn twee andere hondjes hebben gehad,veel vriendschap en veel liefde.Ik zal eerst meer over het verdriet heen moete van mijn kleine meisje.En dan zien we verder!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                           nog vele groetjes van

                                                                                     cillekesmiley-cry.gifsmiley-cry.gifsmiley-cry.gif

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door cilleke om 18:31 Reageer op dit bericht

Wat is het moeilijk

Om afscheid tenemen van mijn hondje! Elke dag zie ik haar met een wip ergens lopen of zitten,alle dagen denk ik aan haar aan mijn lief meisje! Want dat was lief,braaf e, schattig om te zien.De pijn van het verdriet word als maar erger,ik loop verloren in mijn eigen huis en 's avonds vind ik het ergste als het donker is.Iedereen zegd dat ik niet terap mag gaan een dit eerst verwerken.Maar ik weet net wat ik moet doen!Als ik aan ons mieke denk zegd mijn gevoel neen geen dier meer in huis.Maar als ik aan de eenzaaamheid nu denk en de angst dat ik 's avonds voel, dan zegd mijn verstand ga zo vlug je kan een ander halen.Het zelfde diertje krijg je niet meer,want ze hebben hun eigen karakter.Maar het kan dan weer op een andere manier vriendschap geven.Maar het doet nog zo'n pijn het verlies van ons Mieke!Ik mag er niet teveel aan denken want dan zit ik zo dadelijk weer te wenen.

We zullen nog wel zien wat er van komt.

                                                                 vele groetjes CILLEKE

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door cilleke om 11:25 Reageer op dit bericht

Meer van cilleke's dagboek

↑ Terug naar de berichten