Berichten van 1 juni 2015 tot 30 juni 2015

Vandaag 8 dagen geleden is de kater van mijn nichtje dood gereden.Zoals je aan de titil al kunt lezen was zijn naam:FLOR.Het was een mooie dikke kater,wit met zwarte plekken en een lieve snoet.Het was wel eentje met een eigen karakter,hij was graag in huis maar als hij naar buiten wilde kon je hem niet houden.Zo ook 8 dagen geleden!Het was avond en meneer moest buiten,maar in de straat waar mijn nichtje en mijn zus wonen daar rijden ze niet maar vliegen ze met de auto.En mijn nichtje een echte dieren vriend,zei tegen FLOR dat hij moest op passen voor de auto's.FLOr bekeek haar met een koppel ogen,van zeg eens baasje dat is nu altijd het zelfde.En meneer trippelde naar buiten en was weg,voor zijn avond wandeling en misschien nog een muisje gaan vangen wie weet.Maar nog geen 2 u. later kwam de buurvrouw bij mijn zus,om te zeggen dat ze dacht dat FLOR overreden was.Daar het lang licht is 's avonds,had zij het zien gebeuren.Mijn zus ging mee kijken en het was onze FLOR die daar op straat lag.Ja, nu moest mijn zus dat nog gaan zeggen tegen haar dochter.Nog al goed dat de 2 jongens al in bed lagen,dat er nog maar een zat te huilen en dat was mijn nichtje.De volgende dag hebben ze de jongens gewoon naar school gedaan,om dat ze nog niet goed wisten hoe ze het hen moesten vertellen wat er met FLOR was gebeurd.

Na school was het dan zover,vertel maar eens aan een kind dat hun huisdier overreden is.Ze hebben gehuild om hun lieve FLOR,die nu niet meer bij hen zou komen liggen als ze gingen slapen.Want dat deed hij altijd even bij de oudste, en bij de jongste gaan liggen tot hij het gevoel had dat ze sliepen.Zo ging hij dan naar mijn nichtje om geknuffelt te worden,tot hij zich niet meer kon houden en naar buiten moest.En die bewuste avond ook na dat hij zijn toertje had gedaan moest hij buiten.

                           FLOR RUST ZACHT,MIJN LIEVE KATER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ook al heb ik de laatste dagen en weken altijd maar pijn,ik probeer toch alle dagen te gaan wandelen.Want mijn hondje Prutske weet goed waneer we samen buiten gaan.Maar als we thuis komen moet ik even gaan liggen,en dan gaat Prutske en zijn mand of bench een dutje doen want meneer is ook moe.Zo zijn we vandaag ook al gaan wandelen,maar hij kon er niet aan uit want ik had een andere weg genomen.Hij moet heel de omgeving leren kennen!Verder had ik het met momente moeilijk in mijn benen,op bepaalde momente wilde mijn linker been niet mee.Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen,maar het is alsof het dan verlamd is want op dat moment heb ik er geen gevoel in.Dan blijf ik even staan en dan kan ik weer verder,en dat had ik vandaag een paar keer voor.Ben blij dat ik woensdag naar de neurochirurg op controle moet,dan kan ik het hem zeggen met mijn woordden hij moet maar uitvissen wat ik bedoel.Hopelijk spreekt hij niet van een opname,want de twee vorige controle's sprak hij er al van.Ik ben wel bang de laatste tijd als ik ga wandelen,daar ik het nog al een paar keer voor heb gehad.Ik hoop altijd dat onze wandeling vlot verloop,en dat ik niet tegen de grond terecht kom.Want daar ben ik bang voor!Prutske begint al vlot zijn bevelen tevolgen die ik hem geef,alleen het blaffen moet hij nog afleren als we gaan wandelen.Dat heb ik niet graag!Want de ene mens kan er tegen ende andere kijken dan wat kwaad.Maar wat wil van een hondje van bijna zeven maand,dat die alles op een twee drie kunnen ze moete ook alles leren.Dat is het zelfde als met kinderen,die zijn ook niet op eens groot.Je moet met alles geduld hebben,en zeker met mijn Prutske.