Archief

Na weer drie weken in het ziekenhuis geweest te zij , ben ik dan eindelijk weer thuis met mijn hondje.Ik ging voor een week binnen omde stimulator goed te laten steken.Maar ja het heeft een beetje langer geduurd!Ik voelde wel dat ik het niet aan kon om naar huis te gaan,en  was er niet kwaad om dat ik wat langer ben gebleven.Ik moet eerlijk zijn!Als ik de raad van van de dokter had op gevolgd,was ik nu nog niet thuis geweest maar ik wilde naar huis.De dokter heeft drie dagen na elkaar gevraagd,zie je het zittten om naar huis te gaan.Ik heb hem eerlijk geantwoord:NEEN!Maar ik wist dat ik bleef dat ik naar de paaz of revalidatie moest.En dat zag ik helemaal niet zitten,ik miste mijn hondje veel te hard!Ik ben thuis van vrijdag,en het gaat toch niet zo best.Ik heb nog veel pijn, ook al staat de stimulator op.Vorige dinsdag heb ik nog twee spuiten gehad in de rug,maar dat duurd een paar weken voor die echt hun werking doen.

Ik had handwerk mee genomen en enkele boeken.Maar aan mijn handwerk heb ik neit veel gedaan,maar ik heb wel drie boeken uitgelezen.Das ook al iets!Maar verder ging het me niet,ik voelde me depri en moe en dan nog zoveel pijn.Nu ik thuis ben heb ik nog geen handwerk vast genomen,het gaat me echt niet om aan iets te beginnen.Maar de goesting zal wel eens terug komen hoop ik!

Groetjes!!!!!!!!!!!

De laatste weken gaat het niet zo goed,heb heel veel pijn in rug en benen.Het komt ook daar ik mmijn neurostimulator niet mag gebruiken op het moment.Het ding zit niet goed,en geeft pijnlijke uitstralingen naar de lies.En als dat een tijdje duurd dan begint alles pijn te doen.Ik kan op het moment heel moeilijk gaan van de pijn,en ik heb weer een hele slechte nacht achter de rug.PIJN PIJN PIJN!!!De 24 april ga ik dan voor de zo veelste keer naar de kliniek!Want die stimulator moet goed gestoken worden,het is met een plaatselijke verdoving.Maar ik moet die week daar blijven,dat zie ik niet goed zitten!Het gaat echt moeilijk !!!!En dan gaat mijn fiets ook stuk,nu moet ik te  voet naar de winkel.Dat gaat nog wat worden.En op mijn zus of haar kinderen kan ik niet terug vallen,want die zijn van gisteren aan de kust voor een week.Het zal wel in orde komen,heel rustig aan en dan kom ik er wel.IK hoop dat k niet langer moet blijven!Want op 30 april doet mijn achternichtje haar plechtige kommunie,en ik zou toch graag naar de feest gaan.Maar het zal afwachten zijn wat de neurochirurg zegt!Zoals m'n al eens zegd afwachten is de boodschap !!!

                                                            Pijnlijke Groetjes !!!

Hier zijn we dan weer,met prachtig weer!Ik heb juist nog gaan wandelen met mijn hondje Prutske.Maar het toch niet al te best,al die pijn heb soms moeite om thuis te  geraken.Maar ja,een mens moet eens buiten komen en zeker met zo'n weer.Want ik heb met de winter al lang genoeg binnen gezeten.Heb wel wat werkjes afgemaakt,maar lezen gaat heel slecht.Dat vind ik heel spijtig,want ik heb altijd veel gelezen.Maar het intresseerd me op het moment zo niet,maar dat zal wel terug komen.Mijn  hondje heeft twee weken ziek geweest,zijn oren waren ontstoken en zijn klieren waren opgezwollen.Hij sliep in die periode heel veel,van de koorts die hij maakte.Hij moet van de dierenarts vermageren,zoals zijn baasje die mag ook wat  vermageren.Ik voel me heel moe en niet zo als het moet zijn.Op 29 maart moet ik naar mijn neurochirurg,en ik ben een beetje bang dat hij gaat zeggen dat ik meot binnen komen.Hopelijk heb ik daar tegen mijn sjaal af die ik bezig ben,dan kan ik een haakwerkje opzetten dat is eenvoudiger voor in de kliniek.

Ik heb de laatste tijd verschillende dieren gemaakt,een olifant - hond - engeltjes -puntsjaal.Daar hou ik mij mee bezig,met handwerk haken - breien.Er staan nog verschillende sjaals op het programma,waar ik de wol al voorrliggen heb.IK heb ook een folder van mooie handtassen,maar dat heb ik nog nooit gemaakt.Maar het moet eens de eerste keer zijn!!!Misschien dat ik voor een de wol wel eens ga halen,we zullen wel zien wat we doen.Nu ga ik nog wat verder breien!!!!!!!!!!!!!!!

                                                                    Groetjes

Hier ben ik dan maar weer eens!Veel is er niet verandert sinds de laatste keer,veel pijn dan nog de griep er bij.De griep is voor bij,werd mijn hondje ziek.Juist op het moment dat hij zijn jaarlijkse spuitjes moest krijgen,maar om dat hij koorts had kreeg hij zijn spuitjes niet.Nu moet ik nog eens naar de dierenarts terug.Maar deze dagen zal het niet gaan!Want ik heb op 28 febr. in de kliniek,een ontzenuwing laten doen in de lagerug en kan daar deze dagen nog veel last van hebben.Dat is ook niet alles om telaten doen,man doet dat pijn ongelooflijk.Ik ben blij dat mijn kenisist mij deze week niet laat komen,want ik denk dat het pijnlijk zou geweest als hij nu op die plaats zou komen.De laatste dagen zou ik bij alles in slaap vallen,bij alles wat ik doe handwerk,lezen en nu ook bij de laptop.Ongelooflijk!!!Echt je bent iets aan het doen,en je voeld je ogen dicht gaan?Ik slaap anders toch goed 's nachts,zal misschien beteren als de lente in huis komt.En anders ben ik lichamelijk weer niet in orde!Want ik ben ook erg moe de laatste tijd.Maar dat zeg ik niet meer tegen mijn huisarts,want elkekeer is zijn antwoort:'De pijn gaat met veel van je krachten lopen en daarom ben je altijd zo moe.'Ik moet  hem wel geloven want ga ik slapen ben ik moe,kom ik uit bed dan ben ik nog moe.Eigenlijk weet ik soms met mijn eigen geen raad,als altijd dag en nacht met pijn te kampen hebt.Nu ben ik eens benieuwt wat het volgende ze zal voor mijn pijn wat leefbaarder te maken.

                                                           GROETJES!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik heb al eens verteld over mijn hondje,nu heb ik er een foto van eindelijk.Want zich laten trekken doet hij niet graag.Het is mijn lieveling!Als puppy was hij een wildebras,maar nu is hij heel rustig.Ik mag mij niet verroeren of hij staat al aan mijn voeten.Vandaag heeft hij voor het eerst de trap gedaan,en je moet weten hij is 2j..Maar terug naar beneden durf hij niet!Hij ligt nu rustig te slapen,maar we waren vroeg op.Omdat de poetsvrouw kwam,en dan is het voor Prutske verwendag.Ik kan maar eending zeggen,hij is verwend!

Zo hier ben ik dan!De eerste keer dit nieuwejaar,hier bij wens ik nog iedereen het beste voor het nieuwejaar.Mijn jaar is begonnen met op 2 jan. twee spuiten in de onderrug,dat doet verschrikkelijk veel pijn.Dat geef ik toe!!!Ik ben die dag met veel pijn naar de kliniek gegaan,ik moet zeggen dat ik bij na niet kon gaan van de pijn.Mijn schoonbroer was er niet gerust in,want ik kon bijna niet in of uit de auto.Maar het verschil na de spuiten was ongelooflijk,kon beter gaan en in de auto stappen.Het heeft een tijdje goed gegaan!Maar vorige week is het terug slechter geworden,kreeg terug meer pijn en soms heel hevig.Dat ik weer bijna niet kon gaan,en dan die kou er nog bij dat doet er ook geen goed aan.Ik heb een goede 14 dagen pijn gehad dat ik kon verder dragen,daar kon ik mee leven dat was om uit tehouden.Maar ja,bij mij duren de mooie liedjes nooit lang!!!!Ik weet niet wat er nu verder gaat gebeuren,ik hoop dat er geen operatie van komt.Want daar ben ik bang voor,daar hebben we al over gesproken de dokter en ik.Want waar de ontsteking is,is tussen de wervels de schijf al langs een kan bij na weg.Maar dat zullen we volgende maand wel horen,op 10 febr.heb ik een afspraak met de neurochirurg.

Over de feestdagen kan ik niet veel zeggen,dat was zo als ieder jaar bij mijn zus.Maar eerlijk gezegd het zegd mij niets meer!Alles gaat zo vlug het is als of het nog maar juist Kertmis is geweest en het staat al terug voor de deur.Ik doe nog niet liever als elke dag,mijn handwerk-lezen en koken al het geen ik nog kan en dat is niet veel.Als het weer maar vlug veranderd,want ik hou niet van dit koude weer!

                                                BRRRRRRRRRRRRRR KOUD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja,hier ben ik dan weer!Het heeft een tijdje geduurd voor ik de kracht en moed had om weer wat te schrijven.Na die maand in het ziekenhuis,heb ik me slechter gevoeld.Heel veel pijn!Ik heb tegen mijn dokter en neurochirurg gezegt,dat ze nog mogen zeggen wat ze willen.Maar dat ik hen niet meer geloof,want ik ben er vast van overtuigd dat er iets in mijn rug niet juist is.Na nog een spect-scan,zag m'n een zware ontsteking boven de opratie en een schijf die bijna op de andere wervel zit.Ik moet nu drie weken ''MOBIC''nemen,en op drie januari een spuit laten zetten op de pijnkliniek laten zetten.Maar er kan volgend jaar wel een operatie van komen,om de wervels uit elkaar te houden.Zo mijn voor uitzichten voor het volgende jaar zien er al niet zo best uit!

Maar!! Ik heb toch vandaag met alle plezier mijn kertsboom gezet.Was daarna wel moe en had wat meer pijn in de rug.Maar hij staat!!!!!!!!!!!!Met kerstballen en ijspegels en natuurlijk de engeltjes allemaal zelf gehaakt.Dit was de kerstboom waar ik zo van droomde!!!Eending zou ik nog graag doen dat zijn de kerstfiguren maken,maar dat zal misschien voor de volgen de Kerst zijn.Alles ineens gaat niet!Nu is het te hopen dat mijn lief klein Prutske er afblijft,en dat ik thuis kom dat alles niet op de grond ligt.Er kan nu wel niets van stuk,maar het zou wel een heel werk zijn om hem terug tezetten.En misschien veel van kapot getrokken van het haakwerk.

                                                                   Groetjes!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Sinds ik terug thuis ben uit de kliniek,heb ik mij nog niet goed gevoelt.Het ging mij niet om op 1 nov. naar het kerkhof te gaan.Ik heb die dag mijn zus gebeld dat ze mij niel moesten komen halen.Dat is de eerste keer in de 20 j. dat mijn moeder overleden is en mijn vader 8 j.,dat ik op Allerheiligen niet naar het kerkhof ga.Ik heb aan hen gedacht heel de dag,en ook aan al mijn dierbare overleden vrienden in Kirchberg in Tirol.Zo is bij mij 1 nov.voorbij gegaan!!!

Vandaag moest ik naar de dokter,om de draadjes laten uit te doen.En wat er die weken gebeurd is de kliniek!Maar dat ik met wat uit stel dan toch een nieuwe batterij heb gekregen.Ik heb dan nog een beetje mijn hart gelucht,en dat alles het zelfde blijft zoals ik ben binnen gegaan.De dokter zei voor te lachen,ik zei doe geen moeite om mij aan het lachen te krijgen het zal je niet lukken vandaag.Ik voel me nog altijd niet goed sinds ik thuis ben.En alles stond goed bloeddruk en pols alles was perfect!

Ik zou eens goed moette slapen,zo als mijn hondje op de zetel.Die ligt daar goed te maffen en te snurken als een varkentje,het kan hem maar goed doen.

Sorry, dat ik niet veel goeds kan schrijven!!!

                                                                    GROETJES

Na een opname van vier weken ziekenhuis , ben ik dan eindelijk weer thuis . De stimulator is vervangen , maar dat heeft drie weken nog geduurd voor het zo ver was .Want ze moetten het terug aanvragen voor ze een nieuwe kunnen steken ,en dan moet het nog geleverd worden van de firma . Al die weken heb ik aan het haken geweest , voor de dagen om te krijgen en dan duurde ze minder lang . Twee maal moette verhuizen naar een andere gang, dat lag me niet zo goed en dat wist dr .Kegelaers heel goed!Met momenten liepen er tranen over mijn wangen, tranen van pijn en verdriet ook al zag m'n ze niet . Alleen de leerling verpleester die zag mijn verdriet ,ja Liesje zag het maar de verpleeging zag het niet . Die waren alleen maar benieuwd wat voor diertje ik had afgemaakt . Dr. Kegelaers zag het ook dat het me niet afging , soms had ik het moeilijk en was ik slecht gezind . En zeker als ik naar de gang moest voor revalidatie , daar moest ik in de voor middag gaan oefenen van negen tot bijna elf uur . Dan woensdag 26 okt . is dan de stimulator vervangen , en vrijdagmorgen zij de dokter van die revalidatiegang dat ik naar huis mocht . Want ! Ze konden voor mij niets meer doen zo zei hij het , ik vind dat een dokter zo niet mag praten . In die vier weken in de kliniek had ik het gevoel , dat ik er alleen voor stond buiten de steun van dr . Kegelaers . Op die vierweken het bezoek gehad van Ria ,Katia ,Jens en ons Inneke , ik voelde mij zo alleen ik heb in bed daar dikwijls mijn tranen laten lopen dat niemand het hoorde . En zo in slaap gevallen ! Het enige wat mij vrijdag blij maakte , was het weer zien van ons Prutske . Dat is ware vriendschap dat van een dier ! Blij dat hij was als hij me zag , en in de auto rustig tot hij voor onze deur stond kon het niet vlug genoeg gaan . En nu zaterdag gaat het me nog niet goed ! Het is het zelfde dan daar voor , pijn , moe en moeilijk kunnen gaan . Eind november heb ik terug een afspraak met dr . Kegelaers . Ik ga daartegen een alles opschrijven wat ik wil zeggen of vragen wil . Want ik geloof niet dat alles oke is in mijn rug ! Het is zo goed als de helft van de jaren die ik al geleeft heb , dat ik niet anders dan met pijn heb geleeft . Ik voel dat er iets niet juist is !!!!!!!!!! 

                                                                groetjes