Vanaf 1 april is de vos in Nederland beschermd. Op dat moment treedt de Flora- en faunawet in werking en mag de vos niet meer vrij bejaagd worden. Dit tot grote ergernis van jagers die de media bestoken met negatieve berichten over de vos. Zo zou dit dier schapen en kalveren doden, zeldzame weidevogels uitroeien en gevaarlijke ziekten verspreiden. Beweringen waarvoor iedere wetenschappelijke onderbouwing ontbreekt. Kortom; de propagandamachine van vossenhaters draait op topsnelheid. Nooit eerder was de haat zo groot en de mediahetze zo goed geregisseerd.

De reden voor die mediahetze is het inperken van de hobby van de jagers. Vanaf 1 april mogen ze de vos niet langer meer doodknuppelen, afschieten, tegen bomen slaan of met honden uit hun holen jagen. Ondanks de jarenlange lobby van jagers en enkele politieke partijen komt daar nu echt een einde aan. Onder de nieuwe Flora- en faunawet is de vos in principe beschermd. Provincies kunnen ontheffing verlenen voor afschot van het dier, als er sprake is van daadwerkelijk aangetoonde schade die niet op een andere manier kan worden voorkomen. Een regelrecht drama voor de groene mannen die in de vos hun grootste concurrent in het jachtveld zien. De vos eet immers graag konijn en fazant, eveneens prooien van de jagers. De jagersbelangen zijn duidelijk, alleen de argumenten onecht.

Een veel gehoord argument om vossen te bejagen is dat ze een bedreiging zouden vormen voor de weidevogelstand. Uiteraard eet een vos wel eens een weidevogel op, maar in de praktijk blijken de vogels zeer wel in staat zich aan te passen en te verhuizen naar gebieden waar de vos niet voorkomt. In Nederland zijn bijvoorbeeld de lepelaars door de komst van de vos vrijwel verdreven uit het Naardermeer en het Zwanenwater, en gaan broeden op de waddeneilanden en in de Oostvaardersplassen. Het totaal aantal broedparen in Nederland is sindsdien sterk vooruit gegaan! Veel vogelsoorten leven sinds lange tijd met vossen samen in dezelfde gebieden en kunnen zich daar goed handhaven. Dat het aantal weidevogels desondanks toch afneemt is niet te wijten aan de vos, maar onder meer aan de huidige landbouwmethoden, de verlaging van de grondwaterstand en zelfs aan de goedbedoelde pogingen om nesten te markeren.
Uit onderzoek blijkt namelijk dat door het markeren roofdieren eerder de nesten vinden. Ze hoeven alleen maar naar de geursporen van de weidevogelbeschermers te volgen of de markeringstekens te zoeken.

Naast vogelbelangen, menen jagers ook mensenbelangen te dienen met het doden van vossen. Hondsdolheid en de zogenaamde vossenlintworm bieden de jagers een excuus het geweer uit de kast te halen. Dat hondsdolheid al sinds jaren niet meer voorkomt in Nederland. Sterker nog jacht kan er zelfs toe leiden dat de ziekte zich alsnog verspreidt in Nederland, maar dat wordt voor het gemak maar even vergeten.
En wat betreft de lintworm? Die wordt uitsluitend en heel incidenteel verspreidt via direct contact met de vos. En de enige die direct contact heeft met een vos, is wederom de jager.

En de vos als beruchte kippendoder? Dat dat gebeurt zal niemand ontkennen, evenals dat dat heel vervelend is. Maar nog geen reden om het dier af te schieten.
Vossen zijn opportunisten. Snel in het ontdekken van plaatsen waar gemakkelijk voedsel te halen is, zoals in de nabijheid van de mens.Kippenhokken en tuinen of parkjes met siervogels en konijnen trekken dan ook de aandacht van steeds weer nieuwe vossen, ook al probeert men door afschieten van de 'kippenrover' af te komen. Als eigenaar ben je verplicht je dieren te beschermen tegen honger, dorst en ziekte, maar ook tegen roofdieren. Een goed nachthok, vosbestendige omheining of zelfs de aanwezigheid van bomen of palen, zodat de kippen 's nachts op stok kunnen gaan en op veilige hoogte de nacht kunnen doorbrengen zijn simpele, goede en diervriendelijke oplossingen.

Het feit dat de vos, als een van de grootste roofdieren van ons land, zich de laatste jaren hersteld heeft, is eerder goed dan slecht nieuws. De andere kant van het verhaal is namelijk dat de vos erg nuttig is en populaties muizen en ratten in de hand houdt. We zouden er zelfs trots op moeten zijn dan we in Nederland vossen hebben.

En als de vos werkelijk zo schadelijk mocht zijn als de jagers en boeren beweren, dan hoeven ze nog niets te vrezen. Ook met de nieuwe wetgeving blijft de mogelijkheid bestaan om dieren die schade veroorzaken te doden. Maar jagers willen vrij spel; doden zoveel ze willen. Dat dat er niet toe bijdraagt dat het aantal vossen ook daadwerkelijk afneemt kan ieder populatiebioloog voorspellen. Immers hoe meer dieren je afschiet, hoe meer kans dat er even zo snel dieren bijkomen. Laten we in ieder geval de vos het voordeel van de twijfel geven, blij zijn met de status van de vos als beschermde diersoort en vooral van het dier genieten als we hem zien lopen in de schemering door de duinen.