bij de geur van versgebakken brood

de ruimte opent zich

de oneindigheid van de gewone waarnemingswereld
wordt vervangen door een oneindigheid van de tweede
of soms van de derde macht
 
terzelfdertijd vult zich deze oneindigheid der oneindigheden
meer en meer met een stilte, die niet
een afwezigheid van geluid is, maar het voorwerp
van een positieve gewaarwording, veel positiever dan
die van een geluid

de geluiden - zo zij er zijn - bereiken mij slechts dan
ná die stilte te hebben doorkruist.

enkel

de liefde

heelt

creativiteit is de kwaliteit
die je in je bezigheden stopt

ze is een levensopvatting,
een innerlijke benadering

liefde

is een sterfelijke vorm

van onsterfelijkheid

so what would love be

if it were not between you and me?

gedreven door de krachten
der liefde gaan de fragmenten
van de wereld naar elkaar
op zoek, zodat de wereld
kan gaan ontstaan

want tijdens elke liefdes- of wilsdaad
- en uiteindelijk zijn liefde en wil in elke echte daad aanwezig -
vormen we tegelijkertijd onszelf en onze wereld

dit is wat omarming van de toekomst betekent

hoe lang

blijft verlangen groeien

voor het van honger en dorst

vergaat

Er is nog veel te doen,
nalezen wat ik toen
had moeten weten, orde

scheppen in wat geworden is,
tijd hebben, heten

zoals ik heb genoemd

blijf je

vanavond

bij me

winterslapen?

ik kan wel doen

alsof het niet zo is

alsof de

dagen niet bestaan

ik kan wel doen alsof

het gewoon is

maar ondertussen

weet ik zeker

dat ik je

als ik kon

weer

zou kussen

heb je er iets van ons in herkend?

van ons? verbaasd keek zij mij aan.
wie van ons zit er dan in de onderwereld?

ik lachte en nam zwijgend haar hand.
jij, dacht ik. jij zit in de onderwereld, want je bent een schim –
niet van een gestorvene, maar van een ongeborene.

nevel is 't niet meer voorbij gaan
van iets moois dat al volbracht is.

nevel is gelukkig haast niet meer bestaan
niet meer moeten
en nog even mogen.

je was lang gebleven.
nevel is even
daarna.

ik zie haast nog je ogen.
nevel is: nog bijna.

Herman de Coninck
9/3/64

de kunst van een vervuld leven

is de kunst van het laten:


toelaten
                           weglaten
                                                        loslaten...

love is like the wind

i cannot see it

but i can feel it

briljant filosoferend over het leven

liet ik de aardappels verbranden.


een onmiskenbaar bewijs van emancipatie!

stilte is de ware conversatie tussen vrienden

niet het zeggen,
maar het nooit hoeven zeggen,
is wat telt.