jean-pierre rawie
ik ben al bijna dood, en ik
zal nooit aan mensen wennen
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen
maar soms, tezamen in het huis
en in éen bed tezamen
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen
heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent
en dat al veel gevonden.

