afstand nemen

geeft

meer zicht

leven,

het mooiste dat me

ooit is overkomen!

l'homme est une passion inutile

god, geef mij een hart dat vakantie kan nemen,
zich even kan losmaken uit het gareel
van zorg en verantwoordelijkheid,
dat los en vrij de aarde kan proeven en ruiken
en de lucht en het water en de mensen erbij

geef mij een hart, god, dat klein als een kind
de verrassing beleeft van elke nieuwe horizon,
dat zich laat drijven op de wolken en gaat rusten
in de ondergaande zon 

geef mij een hart, god, een open hart
en open handen om naar de mensen toe te gaan,
te luisteren naar hun verhalen en te snoepen
van hun vriendschap als de avond valt 

geef mij een hart dat zich wil bekeren
tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen,
een hart dat kan bewonderen zonder te bezitten,
en kan bidden zonder woorden
een hart dat doorheen de dingen
kan schouwen naar uw eeuwigheide

en of ik dan in een vliegtuig zal stappen
of mijn fiets zal gebruiken,
of ik de andere kant van de wereld
of de andere kant van mijn dorp/stad zal zien,
of de kracht van mijn lichaam
zal meten met de golven,
of stil van de zetel naar het bed zal gaan:

geef mij een hart dat vakantie kan nemen
en dan is het feest al begonnen.

n’espère rien
de l’homme s’il travaille
pour sa propre vie
et non pour son éternité

uit  la citadelle

zoek het geluk

niet
op een plaats

waar het een ander zijn geluk vernielt

wij zijn

wij zijn niet
wat wij zijn

in onze lijven
'n kampioen, 'n vorst, 'n lellebel
maar wat het lijf bezielt

en niemand kan beschrijven
is wat het oog niet ziet

dat zijn wij wel

en zorg voor twaalf sterke reuzen
die zeulen die zware zerk
en laat ze in de oceaan wegzinken
want bij zo een grote zerk
hoort toch een reusachtig graf

en weet je wel waarom die zerk
zo groot en zwaar mag zijn?

ik verzink ook al mijn liefde
en al mijn verdriet er in

je suis seule avec la nuit
ce vendredi entre tendresse et nostalgie
je me regarde et je me dit
qu'est-ce que j'ai fait de ma vie?

j'ai donné mes nuits et mes jours
j'ai donné l'âme avec le corps
j'ai donné souvent sans retour
j'ai donné tant d'amour
j'ai donné sans rien demander
j'ai donné sans compter

mal aimé, flouée, trahie
j'ai souvent payé le prix
les larmes et les insomnies
j'ai connu ça, moi aussi

je n'ai pas appris à être aimée
je ne sais même plus pleurer
après toutes ces années
moi, j'ai toujours l'espoir

qu'un jour ou l'autre
tu seras là
toi qui me prendra la main
pour m'emmener loin très loin

toi qui m'apprendra
comment s'ouvrir le coeur
toi qui me dira
qu'il ne faut plus avoir peur