de studenten zijn weg
de collega's zijn weg
ieders zin staat op vakantie
hier is het nu rustig - in decibels
niet in mijn hoofd
niet in mijn hart
...........
antoine de saint-exupéryn’espère rien
de l’homme s’il travaille
pour sa propre vie
et non pour son éternité
uit la citadelle
erasmus
afstand
scheidt enkel de lichamen
niet de geest
uit een chinees volksverhaal
zoek het geluk
niet
op een plaats
waar het een ander zijn geluk vernielt
wij zijn
wij zijn niet
wat wij zijn
in onze lijven
'n kampioen, 'n vorst, 'n lellebel
maar wat het lijf bezielt
en niemand kan beschrijven
is wat het oog niet ziet
dat zijn wij wel
peace of mind
in de natuur ben je nooit alleen
als je luistert, spreekt ze tot je
fluistert in een zachte stilte
ze kleedt je uit
ontdoet je van je pose, je pantser
ze leegt je hoofd en vult je longen
stilte en adem - meer heb je niet nodig
voor innerlijke rust
kew laureaat concert heks
en zorg voor twaalf sterke reuzen
die zeulen die zware zerk
en laat ze in de oceaan wegzinken
want bij zo een grote zerk
hoort toch een reusachtig graf
en weet je wel waarom die zerk
zo groot en zwaar mag zijn?
ik verzink ook al mijn liefde
en al mijn verdriet er in
een eenzame vrijdagavond
je suis seule avec la nuit
ce vendredi entre tendresse et nostalgie
je me regarde et je me dit
qu'est-ce que j'ai fait de ma vie?
j'ai donné mes nuits et mes jours
j'ai donné l'âme avec le corps
j'ai donné souvent sans retour
j'ai donné tant d'amour
j'ai donné sans rien demander
j'ai donné sans compter
mal aimé, flouée, trahie
j'ai souvent payé le prix
les larmes et les insomnies
j'ai connu ça, moi aussi
je n'ai pas appris à être aimée
je ne sais même plus pleurer
après toutes ces années
moi, j'ai toujours l'espoir
qu'un jour ou l'autre
tu seras là
toi qui me prendra la main
pour m'emmener loin très loin
toi qui m'apprendra
comment s'ouvrir le coeur
toi qui me dira
qu'il ne faut plus avoir peur
mijn nieuwe levensmotto??
loose your mind -
come back to your senses
jovo
existence is a
fact
living is an
Art
mumonkande voorjaarsbloemen,
de maan in de herfst,
de koele bries in de zomer,
de wintersneeuw;
als zorgen onze geest niet bedekken,
is dit ons gelukkigste seizoen.
uit de Mumonkan
mantegazza
die schönheit der stimme
ist aus fleisch
und blut gemacht,
und es scheint uns,
als ob die stimme
nicht ein bild,
sondern
die wesenheit
der frau selbst
bringt
madame de remusat
jusqu'au milieu de son bonheur
la femme conserve encore
un instinct de souffrance
bij het schilderij van malel
liefde is een houding
die weet
dat het wezenlijke
slechts onder de vorm van schenken
tevoorschijn komt
liebe ist die haltung, die weiss, dass das eigentliche nur in der form der gabe besessen werden kann
romano guardini notizen zu einem bilde von dantes persönlichkeit
ahmad shamlu
op een dag
zullen we opnieuw
onze duiven vinden
en de liefde
zal de hand van
de schoonheid bereiken
de dag waarop het geringste lied
een kus is
en ieder mens
voor de andere mens
een zus
de dag waarop de deuren niet gesloten blijven
het slot
een sprookje is
en het hart
genoeg is voor het leven
de dag waarop de betekenis van ieder woord
beminnen is
de dag waarop de melodie van ieder woord
het leven is
de dag waarop iedere lip
een gezang is
zodat het geringste lied
een kus wordt
de dag waarop jij komt
voorgoed komt
en de liefde met de schoonheid
verenigt
de dag waarop wij
opnieuw onze duiven voeren...
die dag verwacht ik
zelfs op de dag
dat ik er niet meer
ben
tibetaanse wijsheidalles is spiritueel
wat neigt tot begrip,
tot welwillendheid,
tot datgene wat schoonheid voortbrengt
en dat mensen kan brengen
tot een meer volledige uiting van spirituele mogelijkheden
tao te tjingals ik verstandig ben, bevrijd ik me van verlangen
ik verzamel geen kostbaarheden
ik leer om niet vast te houden aan ideeën
ik breng de mensen terug naar wat ze kwijt zijn
ik draag bij om alles zijn eigen plaats te laten vinden
maar ik onthoud me van actie
zweethut
offer de steen
aan de krachten van de hemel,
geef hem
aan de energie van de aarde,
houd hem in liefde aan je hart
vertrouw hem toe aan
het zuiveren door het vuur,
en onderwerp je aan de nevelen
van het reinigende water
zo versmelten wij tot één,
en worden in veelheid opnieuw geboren
naar théophile gauthier
le coude au genou, le menton dans la main,
je rêve tristement au pauvre sort humain:
que pour durer si peu la vie est bien amère,
que la science est vaine et que l'art est chimère.
seyhmus dagtekin
hier rust hét gedicht
ik erin
jij de buitenkant ervan
ik water
jij eruit gestroomd
om traag slechts uit de tijd te treden
ver van al wat duurt