zweethut

le coude au genou, le menton dans la main,
je rêve tristement au pauvre sort humain:

que pour durer si peu la vie est bien amère,
que la science est vaine et que l'art est chimère.

iemand
die je streelt

zachte wind
fluisterend
door het landschap van je lichaam,

zachte wind
fluisterend
in het landschap van je ziel…

iemand
 
zomaar een lente
nieuw begin…

er zijn van die dagen dat ik wil praten

en dan spoedig merk

dat stilte mijn vriend is

l'odeur

du silence

est si vieille

ik sta stil en besef
ik heb genoeg en ik ben genoeg
niet perfect
perfect zou te veel zijn
maar ik ben menselijk
en dat is genoeg

er is niets dat de jongere met wie ik straks werk
kan denken of voelen of willen of zeggen
waar ik geen deel aan heb
en dat ik niet in mezelf kan vinden

zo kan ik met haar zijn
zo wil ik met haar zijn
ik ben voldoende
dat is voldoende

ik berust in een stilte

die mijn verstand lamslaat

23 fantastische jongeren
die om één of andere reden
even het spoor kwijt waren,
zijn de voorbije 6 dagen op de rails gezet
en vertrekken voor een rit van 9 maanden
om 3 doelen te verwezenlijken

ik mag één jongere begeleiden
tijdens deze periode en
ik voel me rijk en gelukkig
dat ik dit mag doen - meisje, ik geloof in je!

als de zoenen water waren,
zou ik je de zee geven

als de knuffels bladeren waren,
zou ik je een boom geven

als het leven een planeet was,
zou ik je het heelal geven

als de vriendschap het leven was,
zou ik je het mijne geven.

diep geluk  beeldhouwwerk van willy calis

laat mij zijn vandaag
klein en kwetsbaar

deel met mij
mijn verdriet
huil mij uit
traan na traan
tot ik leeg ben zoals een
lentelucht na de wolkbreuk

is er iemand die mijn tranen kan verdragen
en bij me blijft terwijl ik lijd?

to see a world in a grain of sand
and a heaven in a wild flower

hold infinity in the palm of your hand
and eternity in an hour

elle est éclose un beau matin
au jardin triste de mon coeur
elle avait les yeux du destin
ressemblait-elle à mon bonheur
ou, ressemblait-elle à mon âme?

je l'ai cueillie, elle était femme
femme avec un F rose
F comme femme

dit mens-zijn is een soort herberg
elke ochtend nieuw bezoek

een vreugde, een depressie, een benauwdheid
een flits van inzicht komt als
een onverwachte gast

verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat

behandel dan toch elke gast met eerbied
misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase

de donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om er bij te komen zitten

wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen

what else is the snow
if not the longing of a cloud
for a palpable dream