

ik sta stil en besef
ik heb genoeg en ik ben genoeg
niet perfect
perfect zou te veel zijn
maar ik ben menselijk
en dat is genoeg
er is niets dat de jongere met wie ik straks werk
kan denken of voelen of willen of zeggen
waar ik geen deel aan heb
en dat ik niet in mezelf kan vinden
zo kan ik met haar zijn
zo wil ik met haar zijn
ik ben voldoende
dat is voldoende















