Berichten van 20 februari 2006 tot 26 februari 2006

enkel dit – enkel deze vrijheid

van de dingen in hun wezen,
wat zijzelf niet zijn
maar wel hun gratie.
het geluid van water is niet vloeibaar
maar geluk dat te beurt valt, omdat,
omdat…

de wind is geen kracht, maar
het geluk dat beweegt, de takken
die zweven en buigen, opgezweept
door het geluk, bladeren klimmend,
de roestige hopen naalden en vuil
die composteren, bijeenkoeken,
en vormen en gevolgen voorstellen
van onherstelbare
vreugde.

doe niet maar enkel dit
het geluid van water scherend
over de dingen, een stemmen
van het vitale instrument, nooit gelukt
tenzij in het zijn, in dit tintelen alleen.

geen herkomst, noch aankomst
of vertrek, alleen maar beweging die
niet is, maar die wordt gevoeld, nabij is,
hier is en toch weer niet, een flits,
een steen, een besef van wolken.

dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
die lezen mogen eenzaam wezen.

zij waren het van kind af aan.

hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.

een spiegelglad meer
aan de rand van de hemel
graast eenzaam een paard