geluk
na een heerlijke dag
de avond zien vallen,
in alle rust
tot na middernacht
buiten sterren kijken,
jupiter,
de grote beer,
de leeuw,
bootes herkennen......
en verlicht
door een schitterende maan
slapen gaan....
gelukna een heerlijke dag
de avond zien vallen,
in alle rust
tot na middernacht
buiten sterren kijken,
jupiter,
de grote beer,
de leeuw,
bootes herkennen......
en verlicht
door een schitterende maan
slapen gaan....
ina sousavoeten in het zand, handen in een hand
de zee ruist en golven dansen
een blauwe tango;
het ritme slaat de gele bank uiteen:
witte punten trekken een streep
in de afzienbare verte:
vloed komt aanrollen en natuurlijk overspoelt
het bestaan zichzelf.
anna akhmatovai pray to the sunbeam from the window -
it is pale, thin, straight.
since morning i have been silent,
and my heart - is split.
the copper on my washstand
has turned green,
but the sunbeam plays on it
so charmingly.
how innocent it is, and simple,
in the evening calm,
but to me in this deserted temple
it's like a golden celebration,
and a consolation.
jovoune amitié c'est souvent mieux qu'un amour
c'est un regard qui voit
jusqu'au plus profond de votre âme
sans jamais se faire juge
c'est un coeur qui s'ouvre
et jamais ne se referme...
comme un refuge
matt hetheringtoni will not remember
the hand that shut my mouth
i will not remember
the silence as if the clock was ticking backwards
i will not remember
the ice circling in the glass
i will not remember
the eyes that passed through mine
i will not remember
the bread & water & bones
i will not remember
the shining dark outside the window
i will not remember
the ladder that could have been toppled
i will not remember
how i wanted to eat my own eyeballs
i will not remember
the corner of my room where i couldn't hide
i will not remember
how i learned not to cry
i will not remember
what i have almost forgotten
germain droogenbroodtdoor dwaallicht
en door zijn eigen spiegelbeeld verblind
dwaalt de mens in ijle leegte
waar is de bron
die helder water biedt
de waarheid, de weg?
manfred chobotschmerzlich gewahre ich
die konturen meines körpers
begrenzen meine einsamkeit
zum nächsten ein raum
von unüberwindlicher distanz
verbohre ich die hände in
meine hosentaschen um mich
eng zu halten in der eigenen
haut