ven in de bossen bij Odiliapeel

Voor de ingang van de kerk in Schijndel staat een bronzen beeld van twee katholieke priesters die enigszins verholen ergens over praten met elkaar. Ik heb daar een foto van gemaakt, die als voorbeeld heeft gediend voor deze aquarel. Onder het schilderen heb ik me voortdurend afgevraagd waarover ze zo geheimzinnig met elkaar converseren. De rechtse is duidelijk de dominante autoriteit, de linkse staat onderdanig te luisteren met zijn bonnet in de hand. Ik kan ze niks vragen dus heb ik maar besloten, dat ze het hebben over een aantal sollicitaties voor een nieuwe pastoorsmeid en wie zullen ze van die sollicitanten nemen? Het antwoord  zal nooit komen maar mijn veronderstelling blijft gewoon bestaan.

Jozef

 

Dit beeld is "uit het leven gegrepen" en ik zag hiervan ergens een zwart/wit foto.

Nu ik zelf de acht kruisjes heb bereikt, ontroerde mij te meer dit bejaarde paar die in hun laatste levensdagen nog duidelijk laten zien dat ze bij elkaar horen.

Ik heb er een aquarel van gemaakt, waarbij ik de kleuren zelf bedacht heb.

Jozef 

 

Handen in diverse standen. Dat rijmt niet alleen maar het is ook erg nuttig om te doen want het zijn goede oefeningen om je tekenvaardigheid bij te houden. En je eigen hand is altijd bij de hand om te poseren. Bij mij is dat altijd de rechterhand want ik teken en schilder links. Deze is gemaakt in de spiegel terwijl ik een rietpen vasthoud, klaar voor de eerste pennestreek.

Een hand zit tamelijk gecompliceerd in elkaar met veel gewrichten en vier vingers en een duim die vele verschillende standen kunnen innemen. Vooral daarom uitstekend oefenmateriaal voor de gemotiveerde tekenaar.

Jozef

 

 

Dit is een olieverfportret van Hanneke,  de oudste dochter van mijn jongere en enige broer en het is al aardig wat jaren geleden gemaakt dus nu ziet ze er toch wel wat anders uit , zoals veel mensen veranderen met het klimmen der jaren.

Haar gitzwarte haren heeft ze ook niet meer maar ten tijde van dit portret kwam daar misschien wel een beetje hulp van een drogisterij-keten aan te pas.

Hoe dan ook, we mogen elkaar wel.

Jozef

 

 

Als je begint met buiten gaan schilderen, kun je veel kostbare tijd verliezen met zoeken naar een geschikt onderwerp. Zo is het mij meerdere malen overkomen dat je helemaal gemotiveerd 

op een schaarse vrije dag de natuur in trekt en dan zolang rondkijkt en zoekt naar een mooie plek dat je vrije dag om is vóór je wat geschilderd hebt. Dat is balen en van lieverlee ontdekt je dan dat buiten in de bossen en velden de onderwerpen voor het opscheppen zijn. Met die wetenschap vond ik heel snel dit plekje in de polder bij het afwateringskanaal even buiten Waalwijk: een groepje bomen met wat koeien en het kanaal op de achtergrond. Simpel en toch eenvoudig !!!

Ik heb er heerlijk zitten schilderen.

Aquarel van 40 x 50 cm .

Jozef

 

 

In Esbeek heb je een uitspanning waar het hele jaar door bezoekers komen. Vooral in de zomer kun je soms over de koppen lopen. Het heet "Den Bockereyder"

Er is groot buitenterrein waar de mensen kunnen eten en drinken en daar loopt dan ook altijd een ezel tussendoor die van alle kanten lekkere hapjes krijgt.

Er zijn ook twee eetruimtes binnen, ingericht met allerlei nostalgische spullen en spreuken.

Dit laantje komt direct uit op het terrein en ik heb het getekend met Karisma kleurpotlood, De afmeting is 20 x 30 cm .

Jozef

Deze Meidoorntak heb ik op een weg, die door het industrieterrein van Waalwijk liep,  afgesneden en er toen thuis een poos naar gekeken met de vraag in mijn hoofd: " Doe ik het of doe ik het niet? ".  Maar overwegend dat ik tegenover een slechte daad ( de diefstal van een meidoorntak langs de openbare weg) een goede daad moest stellen (van die tak een mooi schilderij maken) kwam mijn schildergerei voor de dag en haalde ik diep adem. Want het was een heel werk om al die kleine witte bloempjes en al die bladeren daartussen natuurgetrouw op mijn vel aquarelpapier te krijgen. In het begin denk je nog: "hoe krijg ik dit ooit klaar?" maar als je al je geduld van stal haalt en de eerste fase op gang begint te komen, begin je er plezier in te krijgen en dan is het pleit gewonnen en

is er geen terug mee want je weet dat je iets goeds aan het maken bent.

Aquarel van 40 x 50 cm.

Een jaar later verkocht op mijn eerste grote solo-expositie in "De Leest" te Waalwijk.

Jozef

 

 

Als je begint met bloemen schilderen moet je geen rozen nemen want dat valt niet mee. Eenvoudige grote vormen zoals zonnebloemen en margrieten zijn minder moeilijk weer te geven.

Maar hier dan toch een boeket theerozen met wat klein spul ertussen en een gekringeld lint. Een aquarel van 21 jaar oud maar de rozen staan er nog steeds fris bij! Al het water dat ze nodig hebben heb ik ze gegeven bij het schilderen...

Jozef

 

 

Het water van de zee heeft vele verschijningsvormen. Het weer is daarbij de heersende factor. Bij kalm weer kabbelen de golfjes van de branding speels het strand op maar bij stormwind ziet de zee er totaal anders uit en worden de golven hoog opgestuuwd, zoals op deze aquarel van 40 x 50 cm.

Ik heb geprobeerd dat ene moment van een overslaande golf uit te beelden en de lucht daarboven speelt het spel met overtuiging mee.

Jozef

 

 

Opa gaat een dagje naar zee met z'n kleinkind en droomt van de tijd dat hij zelf nog met een schepje en een emmertje in de weer was op het strand.

Aquarel van 30 x 40 cm.

Jozef

 

 

De meeste landschappen schilder ik ofwel op lokatie, ofwel van een schets of  liefst eigen foto maar deze landschappelijke aquarel van 30 x 40 cm is uit de fantasie ontstaan in het kader van een maandopdracht van de amateurschilderclub waar ik al jaren lid van ben.

Ik ben eigenlijk niet goed in het schilderen uit de fantasie maar hier ging het redelijk goed.

Jozef

 

In een klein Italiaans plaatsje troffen vrienden van mij op vakantie een Mariakapelletje aan met dit verweerde en door de tijd aangevreten beeld van een Madonna. Ze lieten me daarvan een foto zien en die heeft als inspiratie gediend voor dit olieverfschilderij van 40x50 cm .

Ondanks de opgelopen schade heeft deze Madonna toch nog een zekere waardigheid en minzaamheid behouden die ik heb geprobeerd in dit schilderij tot uitdrukking te brengen.

Jozef

 

 

 

Dit is de vrouw waarmee ik nu 27 jaar door het leven ga. Ze heet Jeanny maar ik noem haar mijn Dulcinea. Het portret is toch wel 15 jaar geleden gemaakt  in pastel - 50 x 65

cm . Ze heeft nog donker haar maar aan de slapen begint het zoetjesaan zilvergrijs te worden maar dat mag als je 76 bent en geverfd heeft ze het nog nooit.

Jozef

 

 

 

Op vakantie in Wylre - in het Zuid-Limburgse Geuldal - zijn dit soort aparte vakwerkhuizen al gauw een dankbare "prooi" voor mijn schilderdrift.

Jozef

 

 

Veel zijn er al uitgebloeied maar deze is nog mooi.

Ik schilder ze ieder jaar omdat ik het zulke prachtige bloemen vind die na de grijze winter ook nog altijd het prille voorjaar en de warmte van de zomer aankondigen.

Jozef

 

 

Een poosje geleden heb ik pentekeningen laten zien uit mijn soldatentijd in Indië - van 1948 tot 1950 - en in de kampong daar vond ik een toekan penjahit (kleermaker) die voor mij een tropenhoed heeft gemaakt van groene uniformstof , met een lekkere brede rand om de zon uit je gezicht te houden. Ik heb die hoed daar heel vaak gedragen en mee terug naar Nederland genomen. Op Arendonk moesten wij een serie zelfportretten maken en voor één daarvan heb ik mijn ouwe trouwe tropenhoed gebruikt.

Geschilderd in gouache op Karton van formaat 40 x 50 cm.

Jozef

 

 

Gisteren had ik het over mijn aquareldoos en vandaag krijgen mijn kijkers die te zien, samen met een ouderwets blauw melkkannetje  waarin annemoontjes staan.

Er zitten wel veel kleuren in mijn doos maar ik gebruik daarvan maar een klein deel heel intensief, o.a. french ultramarijn (blauw) en gebrande sienna (bruin) . Als je die twee met elkaar mengt krijg de mooiste grijstinten. Van de cadmiumkleuren geel, oranje en rood heb je telkens maar heel weinig nodig en die zitten dan ook al 15 tot 20 jaar in mijn aquareldoos. Ze zijn bij aanschaf duur maar als je bedenkt hoe lang ze meegaan is de prijs te verwaarlozen.

Jozef 

 

 

In Knegsel - een van de Brabantse Acht Zaligheden -

hebben wij jarenlang een oppasadres gehad in een mooie bungalow midden in de bossen. Het huis had ook een bijzondere tuin en in dit hoekje stond een keramisch beeld dat wij het kikkervrouwtje noemden.

Het zat ingetogen te kijken naar een klein vijvertje met waterlelies en wat kikkers die zo hun eigen manier hebben om duidelijk te laten horen dat ze er zijn....  

En ja, zo'n prachtig stukje tuin, daar moet mijn aquareldoos aan te pas komen natuurlijk.

Het formaat is 40 x 50 cm.

Jozef