De nievejoërsrésèpse…
Man, man, man… ‘k èm twië doëge in manne nèst gestauke! Ik moest agaa nor de nievejoërsrésèpse trèkke nowô. Wad’ouëde nâ gepèist? D’r was vèr niks te dringke en ik zouë d’r tèn mangkéire…, alléi, alléi. ‘k Was d’r vanèigest ni-j-alliën. Ik èm er d’r nen uëp gezien die va giël éir léive dem binnekant van een stammenéi nog ni gezien èmme en die d’r naa-j-op d’iëste raute véire d’n tuëg stonte… Ze bibberden bekan ouit éire frak en ouit éire sjal, mor ze zouën vèr de duet ni-j-opgestapt èmme… A gode gei, as’t vèr niks is! As ge die nâ-j-anders op stroët of in ne wingkel téigen immant uër klappe, tèn zègge die dinges gelèk as: “Ik moet toch zuë-j-oppasse vèr man moëg en vèr manne kolèsterol”…, mor azze’k die d’r e zondag vanalles onderiën zag brasse zouëde dâ pertang van dem balange ni gezèid’èmme!
Persuënlaik vonte’k ’t program réidelaik goet. Ik uër zuë gèire de “Jazzpap” spéile, nowô! Die-j-aupèrazangeres dad’uërdegeke zuë gèire ni. Nâ ni, ’t mag ieder zanne smoëk zain, nowô! Ik èm op ne gegéiven uëgemblik mâ gellas néirgezètj. Die zangeres éit d’r ne kier of twië zuëdoëneg nèig ouitgoiltj dâ’k pèisdege dâ mâ gellas zouë gesprongen èmme!
In ’t begin azze’k d’r toekwamp pèisdegeke dâ d’r e poër prinsje en prinsjèsse karnaval woëren uëk, mô nodien èmme’k tèn gezien dâ dâ de vraalaike schéipene woëre mè-j-azuë e lintj auver éir schaars…
Die gaste die de mèrt d’r platgedanst èmme vonte’k uëk ni slècht, mor as die jonge gaste mè die-j-èllentrikke gitaar béizeg woëre viele man uëre bekan vâ manne kop… Ni van de kaa, mor van ’t lawait! Dâ zâ wel mier as vaiventaggetèg déisebèl gewéisd’ èmme.
Téige dad’ons gruëte manne op de mèrt kwampe was mâ licht al vèir ouit, mor ik bèn tèn toch nog ewwâ gebléive…
Nâ-j-ouëder d’r ne slimme gezèit datter nog e vierwèirek was uëk, as de gruëte manne weg woëre… Ik èm d’r tot noër den èlve op de mèrt gestoën, mor ik èm d’r giëne pail zien afschiete, zènne… Ja, azze’k touis kwamp… doër was ’t mier as dem blommekéi!!!
Piër van Tatjes.