Beeldje...

Uit een uitgave ter gelegenheid van een viering van beeldhouwer Jos De Decker...

(via Marc Joos)

Beeld aan de Brusselse Forten ter gelegenheid van één van de bekende doortochten...

(via Frank Beeckman)

Archiefstukken...

(via Marc Joos)

Op de Méilembèireg...

Z’èmme nuët nog ni geschréive, oe dâ ze doër de zondag léive

op de Méilenbèireg.

Dâ’k ni benaat was van die waive, ik zouë zelf em brifke schraive

op de Méilenbèireg.

De manne spéile mè de douive en loëten éir sènge schouive

op de Méilenbèireg

Terwail die manne konkurréire, stoën die waive te lamméire

op de Méilenbèireg.

Het is ‘t snoenes tait vèr t’ éite, de Zjef kom touis mè zan kéive

op de Méilenbèireg.

Zâ waif moet nor den biënaar luëpe, z’ is vergéite vliës te kuëpe

op de Méilenbèireg.

A pak zâ waif d’r mè-j-éir kéile, â begintj d’r op te spéile

op de Méilenbèireg.

Mè dâ sloëge en dâ spéile, dorméi-j-èmme ze tèn g’éite

op de Méilenbèireg.

Ge moet et â mor isj reskéire vèr dor ‘t sondogs te passéire

op de Méilenbèireg.

Ge pèisd’ in â-j-èige vâ wor blaift dad’ ammel komme

op de Méilenbèireg.

G’ètj er doër van alle kéize, g’ètj gamèins en g’ètj snotnéize

op de Méilenbèireg.

Kinnjere die mô rèzzekes kènne luëpe spréike doër vâ kinnjere kuëpe

op de Méilenbèireg.

Goët er ‘t soëves noër den tiene en loitsj ze doër ne frang verdiene

op de Méilenbèireg.

Ge goëd’ e kabardoesjke binne ge zèltj die waive d’r wel vinne

op de Méilenbèireg.

Ge zèltj die waive d’r zien danse en die manne stoën te zwanze

op de Méilenbèireg.

Mor al dâ danse en dâ ploëge schitj ni-j-ouit zonder wâ sloëge

op de Méilenbèireg.

Eindejaar...

De abdij der benedictijnen - toegewijd aan de HH. Petrus en Paulus - werd gesticht in 1837 door D. Veremundus D'Haens, Dendermondenaar, en één der laatste overlevende monniken van de aloude abdij Affligem in Brabant. Hij vestigde zich met zijn eerste novice in het voormalig klooster der Kapucijnen (1595-1797), door hem aangekocht van het armbestuur.

In 1857 werd de Dendermondse abdij verenigd met de benedictijner Congregatie van Subiaco of van de oudere onderhouding waarvan zij thans, samen met de abdijen van Affligem en Steenbrugge, in België, en de missieabdij van Pieterburg in Noord Transvaal, de Belgische provincie uitmaakt.
In het jaar 1886 werd het binnenpand van het klooster in neogotische stijl herbouwd; in 1891 werd een ruime bibliotheek bijgebouwd. Enkele jaren later, in 1900, werd ook de oude Kapucijnenkerk, te klein geworden, afgebroken en vervangen door de huidige kerk, in gotische stijl, naar de plannen van bouwmeester August Van Assche (1901-1902 werd de nieuwe kerk opgetrokken).

In 1914 werd de abdij, zoals het grootste gedeelte der stad, door oorlogsbrand verwoest. Al de abdijgebouwen werden in puin gelegd; alleen de bibliotheek, als 'brandvrij' gebouwd, kon aan het vernielend vuur ontsnappen. Het mooie abdijmuseum (drie zalen) werd met al zijn kostbare oudheden vernield. Slechts enkele oude schilderijen en het zilverwerk (St. Bernardusstaf, montrans, kelken, enz.) voortkomende van Oud-Affligem, bleven gespaard. Van de kerk vergingen de torenspitsen en het dak, het sterke gewelf bood echter weerstand, zodat het kerkgebouw gevrijwaard bleef. Een deel van het koorgestoelte geraakte evenwel in de brand, samen met de sacristie.

In 1919 werd een aanvang gemaakt met de herstellingswerken aan de kerk en het bouwen van een nieuwe abdij, wijder en grootser, in de Vlaamse Renaissancestijl, naar de plannen van de Gentse bouwmeester Valentin Vaerwijck. De twee eerste vleugels konden in 1924 ingehuldigd worden. De twee overige, samen met het fraai voorgebouw, werden dan later voltooid.

De glasramen van de basis werden geschilderd door Camille Ganton, van Gent. Het hoogaltaar, met retabel in albast, het altaar en het beeld van Sint-Benedictus, de predikstoel en het koorgestoelte werden gebeeldhouwd door beeldhouwer Rooms, van Gent.
Het koorgestoelte, gedeeltelijk vernield in september 1914, werd in 1930 hersteld.
De kruisweg is van Alois De Beule (Zele). De twee mooie altaren, aan de ingang van het koor, met koperen retabel gedreven door Firlefijn (Gent), zijn toegewijd aan het H. Hart van Jezus (H. Sacramentsaltaar) en aan O.-L.-Vrouw van Affligem.

In 1939 werd de abdijkerk tot de waardigheid van basiliek verheven. De basilicale kentekens (conopaeum en klokje) prijken aan weerskanten van het hoogaltaar, terwijl een gedenksteen, achteraan in de kerk, aan deze verheffing herinnert.

De nieuwe abdijgebouwen, in Vlaamse renaissance-stijl, werden opgetrokken volgens het traditionele plan der Benedictijnenabdijen: vier grote vleugels met de kloosterpand en de conventuele lokalen (bibliotheek, refter, recreatiezaal, enz.) rond een binnenhof. Deze gebouwen, in roosrode baksteen, met versieringen, venster- en deuromlijstingen, gewelfribben, enz. in witte steen, bieden een mooi en kunstvol uitzicht aan, van hoge architecturale waarde. De kunstminnaar zal er menig stemmig hoekje ontdekken.

Tweemaal de Mechelse Poort, althans met vele jaren verschil...

Het kruispunt aan de Mechelsesteenweg, jaren geleden...

(via FB > K. Beeckman)

De bloemenmarkt die jarenlang doorging op zondagmorgen op de Grote Markt...

Archiefstuk...

Al even meegeven...

In het jubileumjaar is de regie alvast opnieuw in handen van Emiel Ravijts!

Gelezen in

van 10 november 2015...

Levensvreugde - Sas.

De lokale kunstenaar Staf Vinck kwam op het idee om in de sokkel onder het beeld 'Levensvreugde' van Jan Desmarets brieven voor 100 jaar te verzegelen.
Op 22 september 2012 werden de brieven verzegeld in een urne die zich in de beeldsokkel bevindt.
Het beeld van Jan Desmarets kreeg hiermee een definitieve bestemming aan het Sas.

1985..., kademuur aan de Schelde ingestort. De firma De Brandt ruimt de brokstukken op met een kraan op een ponton.

"Manneke Vis"...

Oprichting: 1948
Plaats: groenzone achter het stadhuis
Ontwerp: Jos De Decker (beeld), Fernand De Ruddere (sokkel)
Opdracht: Stad Dendermonde.

Aan de oprichting van dit beeld is een voorgeschiedenis verbonden. De voorloper van dit fonteinbeeld werd door Jos De Decker (biografie: p. ) in 1942 ontworpen. Deze 'Fontein' bestond uit een zacht gemodelleerd meisje, dat met beide handen een grote schelp naast het hoofd vasthoudt. Dit beeld kende zoveel succes, dat ook het Dendermondse stadsbestuur ernstig overwoog het van haar talentvolle stadsgenoot te verwerven. Men richtte een aanvraag tot subsidiëring naar Prof. dr. Muls, directeur-generaal van het Ministerie van Openbaar Onderwijs, "met het oog op het plaatsen van een bronzen beeldje in het hofje achter het stadhuis". De oorlogsomstandigheden waren er echter de oorzaak van dat deze zaak bleef aanslepen tot in 1945. Toen zette het stadsbestuur het licht op groen om een bronzen uitvoering van het beeld te realiseren. Tot een echte oprichting van deze 'Fontein' kwam het echter niet, omdat enkele preutse zielen (waaronder E.H. Deken D. De Mulder en burgemeester F. Portmans) vreesden dat het beeldje 'aanstoot' zou kunnen geven bij een deel van de bevolking. Het kwam uiteindelijk tot een stemming in het schepencollege, waarbij burgemeester Fernand Portmans en schepen Clement Leybaert tegen de oprichting van het beeld stemden. Schepen W. Bruynincx bevond zich daardoor in de minderheid. Het beeld werd wel aangekocht, doch belandde uiteindelijk in een hoekje van de gemeenteraadzaal. In 1948 behaalde Jos De Decker met dit beeld de Prijs Beeldhouwkunst van de Provincie Oost-Vlaanderen.

Op 1 januari 1948 voltooide stadsarchitect Fernand De Ruddere (biografie: p. ) zijn plan voor het aanleggen van een parkje achter het stadhuis. Langs de kant van de Dender werden er in februari groene heesters en rododendrons aangeplant. Langs de kant van het Justitiepaleis kwam er een vijvertje met een sokkel van breuksteen voor een fonteinbeeld. In de gemeenteraad van 29 juni 1948 kwam de plaatsing van het opnieuw ter sprake. Burgemeester Portmans wenste de discussie echter niet meer te hervatten. Het stadsbestuur contacteerde daarop opnieuw Jos De Decker, die enkele maanden later een nieuw ontwerp presenteerde. Het werd uiteindelijk een bronzen 'Knaap met vis' (95 x 33 x 34 cm), een naakt jongetje dat, met een vissersnet zedig vóór het lichaam en op de arm gedrapeerd, een grote vis in de armen knelt. Uit de mond van de vis spuit een nevelige waterstraal in de vijver. In afwachting van de onthulling plaatsten, in de nacht van zaterdag 5 op zondag 6 juni 1948, enkele grappenmakers een Manneken-Pis op de sokkel. 's Zondagsmorgens waren honderden kerkgangers getuige van deze geslaagde stunt.
Begin 1993 bleek dit fonteinbeeld verdwenen. Dreggingswerken in de Dender leverden niets op, zodat werd aangenomen dat het beeld gestolen was. Op 5 mei 1993 gaf het schepencollege de kunstenaar de opdracht een nieuw exemplaar naar het oorspronkelijke model te laten gieten en het beeld op een veiliger manier te verankeren. Dit beeld werd begin 1994 op zijn gerestaureerde sokkel herplaatst. Het draagt op de rechterkant van de basis de signatuur: Jos De Decker 1949. Vooraan links op de basis staat het stempelmerk van de gieter: VERLOREN WAS / D. DE GROEVE / NEVELE / BELGIUM.

(Bron: www.dendermonde.be)

Aan de Scheldekade in de jaren zestig...

De Denderbrug...

Koning Boudewijn op bezoek in de stad - 1966...

Annonces uit het verleden...