Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

een schitterende lichtval door dat strijklicht op de dame die hier meteen als "houvast" dient om de toeschouwer een idee te geven over de gigantische afmetingen van het landschap...  ze staat mooi op zo'n vertikale sterke lijn, maar ik denk dat ze beter aan de RECHTERkant had gestaan, zodat ze naar het landschap keek in plaats naar de rand van de foto. 
het vreemde bij zulke majestatische landschappen is, dat we er... tevéél op willen zetten, zodat alles opeens kleiner lijk dan we ons herinneren. - door de uitsnijding die ik voorstel, meen ik dat het landschap GROTER wordt, terwijl de horizon dan meteen op zo'n "sterke lijn"  komt en het hoofd van de dame...  op een sterk punt!    - als  je beide fotoos vergelijkt, zal je hopelijk zélf ontdekken dat die kompozitieregels inderdaad  nuttige hulpmiddelen zijn om  NOG netere fotoos te maken, want niet betekent dat het wetten zijn die met de millimeter moeten afgepast worden.  
warme groet van
fjet.
 

weer zo'n overrompelend en onvergetelijk landschap, dat je absoluut mee naar huis wil nemen en waar je geen millimeter van wil missen - maar toch denken wij dat door de onderste uitsnede het landschap NOG indrukwekker en majestatische overkomt...
want in dit geval drukt die massieve blauw lucht de bergen een beetje plat, terwijl door deze panoramische uitsnit de horizon... net op zo'n sterke lijn komt liggen.
normaal geeft een stukje voorgrond meer gevoel van diepte en relië aan een landschap, maar naar mijn gevoel stoort dat stukje leuning hier en verbreekt het de betovering van dit adembenemend stuk ongerepte natuur.  je hoeft niet alles te slikken wat wij hier orakelen, maar vergelijk beide fotoos en beslis dan zélf of de originele er BETER van wordt (en in negen kansen op de tien zal dat wel het geval zijn.   - als je denkt dat je iets kan bijleren met deze besprekingen, dan mag je twee nieuwe fotoos inzenden, maar dan wél speciaal gemaakt voor de les en zet dan KADREREN in de titel. 
warme groet van
fjet.

een idyllisch tafereeltje, met het beeldje mooi op de links vertikale sterke lijn... maar toch kon het NOG beter en dat probeer ik aan te tonen met een andere uitsnijding.
in de onderste foto komt ook het watervalletje op een sterk punt, rechts onder en... opeens ontstaat er als vanzelfsprekend een "dialoog tussen twee sterke punten - want terwijl het zeer lichte watervalletje in de bovenste foto de eerste aandacht trekt en het beeldje daardoor een beetje "verdringt",  worden onze ogen in de onderste foto bijna automatisch heen en weer gezogen  tussen waterval en beeldje.
door een iets krappere uitsnijding komt het hoofdje meer op het bovenste sterke punt rechts en wordt het ook sprekender.
echt waar, een schat van een foto, ook door de lichtval die hier véél beter is dan bij de volgende inzending... zo zie je maar: twee opnamen van gelijkaardige beeldjes,  met waarschijnlijk slechts enkele minuten en mogelijk slechts enkele meters verschil tussen beide opnamen en wat een verschil !
warme groet van
fjet.

sorry, maar in tegenstelling tot je eerste beeldje, spreekt dit mij (als fotograaf én vanuit het standpunt "kadreren") helemaal niet aan... in het beste geval kan ik er een "kiekje van een verlegen manneke pis" van maken. 
het beeldje staat inderdaad op de rechtse sterke lijn en kijkt ook de goede richting uit, maar het kleurkontrast met de achtergrond van bladeren is (mede door de fletse belichting) niet groot genoeg, zodat het voor buitenstaanders een zoekplaatje wordt. 
en precies door dat geringe kleurkontrast, worden onze ogen nog veel méér afgeleid door de lichtvlekken die in dit geval nagenoeg alle aandacht wegtrekken van het beeld.
als het je bedoeling geweest is om zijn privacy te respekteren, dan ben je erin geslaagd, maar fotografen willen meestal iets te zien krijgen.
de uitsnijding die ik voorstel kan de foto volgens mij niet redden en zelfs na het wegstempelen van de lichtplekken, haalt deze foto absoluut niet het boeiende van de vorig hierboven...  misschien later nog eens proberen op een ander tijdstip van de dag met een andere lichtval en een krappere uitsnijding?
warme groet van
fjet.

een indrukwekkend en weids panorama geeft op foto helaas zelden wat we ervan verwachten, omdat elke foto slechts een stukje uitsnijding is uit die immense uitgestrektheid en daarom is het een van de kadreerregels om een "hoofdonderwerp" te zetten op een van de sterke punten, zodat onze ogen een "houvast" hebben om van daaruit de rest van de foto te verkennen.
jij hebt dat hier waarschijnlijk geprobeerd met die struik op de voorgrond, maar ik vrees dat die toch niet "sterk" genoeg is om bij de eerste oogopslag de blik "gevangen" te houden (daarom spreken we dan ook van een "blikvanger").
in de uitsnijding die ik voorstel, wordt die struik opeens groot en gedetailleerd genoeg om wél onze aandacht te trekken en hebben we die meteen die "houvast" en "vergelijkingsmateriaal" om aan te tonen hoe breed dat water wel is.
zoals gezegd heb je echt gezocht naar een "sterk" punt en verdere pluspunten zijn dat je die horizon in de buurt van de bovenste sterke lijn hebt willen leggen en héél zeker de VOORGROND van struiken en takken, die de illuzie van de derde dimensie versterken.
de bedoeling is NIET dat je alles zomaar slikt wat wij hier vertellen, maar dat je beide versies van dezelfde opname vergelijkt en dan voor jezelf uitmaakt of je foto er inderdaad "sterker" door wordt.
warme groet van
fjet.

je moet behoorlijk wat lef hebben om zo dicht bij zo'n bullebak te komen en dan op de koop onthouden dat je die massieve brok spieren op een sterk punt moet zetten, met een mooie zijdelings lichtval die voor dat geslaagde strijklicht op de rug zorgt... bravo dus.
maar we zijn hier om van elkaar iets bij te leren en dan zit het probleem in die kop... je kan die macho moeilijk vragen om dat koppeke wat omhoog te heffen, zodat je ook dààr genoeg licht krijgt voor de nodige doortekening, want dàt is nu net wat we hier missen: goede lichtval op die kop met, als het even kan, nog zo'n glimlichtje in dat ene oog dat naar de kamera gericht is... voor de rest is er aan deze gewaagde foto helemaal niets gewijzigd!
de TIP dus: met het oog voor de zoeker GEDULDIG afwachten tot het meneertje belieft om zijn lieftallig snoetje net zo te houden dat het de "stuurlui aan de wal" bevalt... ja, wij hebben gemakkelijk praten achter onze kompjoeter, maar ga er zélf maar eens staan, woehaha!
warme groet van
fjet.

héél even ben ik in de verleiding gekomen om links nog een reepje wég te knippen... tot gelukkig nog net op tijd mijn frank viel, dat ik daardoor de fantastische boodschap zou verknoeid hebben, want iedereen gaat met vertederende blik naar deze foto beginnen kijken als je de titel meegeeft: "drie generaties", zélfs als ze niet verliefd zijn op bomen.
jij hebt daar een uniek portret neergezet van de door het leven zwaar getekende opa, aan de ene kant geflankeerd door zijn ranke en fiere dochter en aan de andere kant door het opgroeiende kleinkind, dat nog een beschermend steuntje nodig heeft voor het sterk genoeg op eigen benen staat om niet bij de eerste de beste storm omver te waaien. 
kompozitorisch een boeiend tafereel, met als enig minpuntje die witte lucht... daarin gaan stempelen tussen dat gebladerte zou een regelrecht bloedbad worden.
net zoals bij de volgende foto: kompozitie en techniek van de bovenste plank, waar ik geen vinger durf naar uit te steken... maar als je een afspraakje kan maken met de weerman om voor een blauwe lucht te zorgen, dan is het de absolute top in landschapfotografie! 
warme groet van
fjet.

je hebt dus écht wel een "oog" voor heerlijke natuurfotoos en het is altijd een echt genoegen om jou enkele TIPS te mogen geven om je fotoos NOG beter te maken.
hier heb je een boeiend "duel" vastgelegd tussen licht en schaduw, met nààst de twee "grote" licht-centra een nagenoeg eindeloze reeks schakeringen - dat hebben we nog trachten te benadrukken door de originele fotos iets bij te knippen, om nog méér de nadruk te leggen op het verhaal.
voor mij zit de foto boordevol symboliek: de grote zonnevlek onderaan rechts "vangt" automatisch de aandacht van elke toeschouwer en de ogen worden dan via die diagonale rij paaltjes (waarvan het eerste op een sterk punt) naar een "hoopvolle toekomst" geleid helemaal  bovenenaan.
en als we dan toch aan het fantazeren zijn, dan worden  die honderden  kontrasten  tussen licht en schaduw in de bladeren het symbool voor de vele "ups" en "downs" in het leven.
wat mij aanvankelijk erg stoorde, was die "donkere vlek" op het sterke punt boven rechts... tot ik er na ekstreme uitvergroting achter kwam, dat het een persoon in gebukte houding was en DUS waarschijnlijk héél goed bedoeld... maar met deze belichting en op klein formaat komt die "goede bedoeling" toch niet helemaal tot haar recht.
ik hoop dat je enkele nuttige tips kan vinden in dit kommentaar en ik wens je héél veel intense foto-vreugde toe!
warme groet van
fjet.

bij een opname waar ZOveel details feitelijk interessant zijn dat we ze er allemààl op willen zetten, wordt het voor de toeschouwer doorgaans tamelijk verwarrend, omdat die niet goed weet waar éérst kijken.
met de uitsnijding die we hier voorstellen, is er links een stuk afgeknipt, omdat het teveel de aandacht afleidt van het centrale gedeelte en de half. afgebrokkelde muur vormt dan meteen een "romantische" omkadering, die de nadruk legt op de ouderdom van het gebouw.

jammer genoeg kon ik er aan de rechterkant geen stuk AANknippen, want het zou wel tof gewest zijn om die brug naar de inrijpoort er mee op te krijgen.
de schaduw links op de originele foto werkte volgens mij storend terwijl die schaduw op de binnenkoer opeens wél een stuk informatie geeft over de rest van het kasteel.
een absoluut pluspunt is de begroeiïng op de voorgrond, die TOCH nét niet de slotgracht vergbergt.
precies dezelfde foto zou van de eerste keer een schot in de roos geweest zijn, als je de kamera IETS meer naar rechts gedraaid had.
je bent dus wel degelijk op de goede weg... nog een beetje meer tijd nemen op reeds bij de opname rekening te houden met die details en... dan ben je er!
warme groet van
fjet.

is het omdat ik een (heel oude woehaha) zoon van de Lage Landen Aan De Zee ben, maar ik heb het altijd een beetje moeilijk met een hellende horizon - waarbij ik héél graag toegeef dat ik die plek niet ken en dat het dus best mogelijk is dat het een natuurlijke glooiïng van het terrein is (in dat geval: mijn nederig ekskuus...)
verder is dit inzake kadreren àf, perfekt, voorbeeldig...
als je nu in je verdere loopbaan niet enkel esthetisch mooie plaatjes blijft maken, maar  gaat proberen om  met de aangeleerde technieken ook nog een  verhaal te vertellen en een idee of een emotie tracht over te dragen op anderen, dan is de wereld binnenkort een topfotografe rijker.
vlug, rap, snel en vol blijde verwachting naar het  kommentaar bij de volgende foto...
warme groet van
fjet.

dit benadert de perfektie inzake kadreren...
persoonlijk zou ik in dit geval dat huis links er afgeknipt hebben, maar er zijn zowel argumenten pro als kontra en het is en blijft een kwestie van persoonlijke smaak.
eveneens persoonlijk zou ik dat karretje stiekem iets naar links gesleurd hebben, zodat de handvaten  zichtbaar werden en nét niet de boomstam raakten (op voorwaarde dat er geen kwaaie boer of een  vervaarlijke stier in de buurt was woehaha).
- vanzelfsprekend zou nadien het karretje weer precies op dezelfde plaats gezet hebben, dat vind ik elementaire fotografen-beleefdheid (soms heb ik eenhele hiiskamer overhoop gehaald voor eenfoto, maar daarna heb ik ALTIJD alles  héél gewetensvol  weer op de originele plaats gezet, zélfs als de vriendelijke bewoners zegden dat het écht niet  hoefde).
het was een waar genoeg om jou met deze enkele TIPS te mogen helpen en dan resten mij nog slechts twee taken:
* jou op nadrukkelijk verzoek van leraar Tobias op het hart drukken om die kadreer-regels niet alleen voor de les, maar voor alle àndere fotoos te blijven onthouden.
* jou met héél groot genoegen je einddiploma te overhandigen en je aan te raden om ook bij Tobias je licht te gaan opsteken.
warme groeten in feestverpakking
fjet.

héérlijk dat spetterende vuurwerk van sprankelende lichtjes op de mini-blaadjes van de bomen die een droom van een achtergrond vormen, met dan ongenadig keihard op de voorgrond de ten hemel schreiende armen van de twee griezels die zo weggelopen lijken uit een post-atoombom nachtmerrie
een foto die haar vizie en boodschap uitKRIJST en die alleen dààrom al aangrijpend is.
toch zou ze NOG sterker geweest zijn, als je "iets" langer gezocht had naar een kamera-standpunt waardoor die rechtse gruwel op het onderste sterke punt rechts terecht zou gekomen zijn.
ik weet het: allemaal makkelijk praten als je achter de kompjoeter zit en ik weet niet of het in werkelijkheid mogelijk zou geweest zijn, maar dat is het enige advies dat ik op dit ogenblik nog kan geven, want dit is één van weinige fotoos waaraan achteraf echt niets meer bij te schaven valt.
maar je hebt het heel goed geprobeerd en je bewijst hier overduiidelijk dat jij je kamera niet klakkeloos gebruikt om kiekjes te maken, maar dat je  het OOG  hebt om in de taal van de fotografie een boodschap over te dragen.
en zet je nu schrap, want bij de volgende foto ben ik minder lief geweest...
warme groet van
fjet.

werkelijk betoverend en sprookjesactig  licht en kleurenspel in de bladeren, vooral dan  in  de "tweede rij"  bomen  (midden en héél zeker rechts)  met een charmant rijtje (helaas) door de snoeiers zwaar verminkt drietal op de voorgrond.
maar... wàt heeft dit in de verste verte met "kadreren" te maken?
of zijn mijn ogen dan ZO achteruitgegaan dat ik ergens een sterke lijn of een sterk punt mis?
let wel: ik vind dit een zeer mooie foto, maar dit is de les "kadreren" en ZO "soepel" mag ik dan ook weer niet zijn.
toch warme groet van
fjet.

volgens "het boekje" is het allemaal dik in orde, maar met de uitsnijding die ik voorstel, meen ik dat dit poezebeest nog veel indrukwekkender overkomt en... dat we dan minder het idee "gevangenschap" krijgen.
verder kan ik alleen maar herhalen dat de regels voor kadreren een uitermate nuttig instrument zijn, vooral als je ze stilaan "in je vingers" krijgt en er "soepel" mee leert omgaan, aangepast aan de omstandigheden: dan wordt het een tweede natuur en kan je mettertijd "op automatische piloot" gaan en kan je alle aandacht koncentreren op het "verhaal" dat je wil vertellen, op het "idee" of het "gevoel" dat je wil overdragen op de toeschouwer.
ik wens je véél intense fotovreugde toe!
warme groet van
fjet.

ook hier heb je heel duidelijk rekening gehouden met de kadreer-regels en het begint er zo'n beetje op te lijken dat ik geobsedeerd ben door knippen, maar ook hier denk ik dat de ooievaars NOG een tikkeltje groter lijken door dat "soepel" spelen met het sterk punt.
voor de rest: gewoon SCHITTEREND en voor mijn part mag jij verder TIPS gaan oogsten bij leraar Tobias, al mag je natùùrlijk altijd bij mij bijven aankloppen voor advies, via dit blog of privee.
*** toch één kleine TIP nog: bij zo'n prachtfoto zou ik je toch aanraden om je naam er in een iets minder kontrasterende kleur op te zetten.
warme groet van
fjet
 

je hebt het jezelf wel érg moeilijk gemaakt met deze opname, want deze "trol" staat in het middelheim muzeum opgesteld in nagenoeg "onmogelijke" lichtomstandigheden en ik verdenk er de konservator van dat hij die plek speciaal heeft uitgekozen om fotografen te pesten.
* voor de kompozitie heb je inderdaad de juiste keuze gemaakt door jouw "droedel"  op de rechtse vertikale sterke lijn te zetten, zodat die leuke engerd ruimte genoeg krijgt om te kijken.
* door het tamelijk ongebruikelijk "uitgerokken" formaat van de foto, krijgen we de indruk dat die deugniet verstoppertje speelt en even komt piepen vanachter de bomen - normaal zouden we verwachten dat je hem een "ietsje" opschuift naar links, zodat er wat meer van die tweede schouder te zien is, maar je weet intussen wel dat ik een geestdriftig voorstander ben van een "kreatieve" kijk: voor mij wordt het dus in dit geval een pluspunt.
* een minpunt is dan weer dat het beeld zelf onderbelicht is, maar het alternatief zou zijn dat de achtergrond zwaar overbelicht wordt en ik geef grif toe dat de lichtomstandigheden daar zo aan het onmogelijke grenzen, dat weinig anderen de verleiding zouden kunnen weerstaan om "vals" te spelen door het probleem op te lossen met een "invulflits" - ik heb getracht om hier enige verbetering in te brengen door de toets "tegenhouden" van adobe te gebruiken.
* bij herhaling heb ik hier gewaarschuwd tegen het "rammelen" van de lichtvlekken tussen de bladeren, wat in dit geval echt storend werkt en hier hebben we dan wat verandering in gebracht met de "stempel" van adobe, zodat we een rustiger achtergrond krijgen.
grapje: wat zou je denken van een nachtelijke ekspeditie naar middelheim om met enkele stoere knapen deze droedel en zijn partnerin te  verhuizen  naar een gunstiger plekje? dat schitterende muzeum is echt groot genoeg en desgevallend vullen we die leemte dan op met een minder mooi beeld.
rekening houdend met de lamentale lichtomstandigheden, is het vanuit het standpunt "kadreren" dus een toffe kreatieve opname!
warme groet van
fjet.

 

een schitterende belichting met strijklicht op de bladeren van die voorste struik en een uitstekend gekozen achtergrond zonder storende witte vlekken!
maar... de kompozitie (ofte "kadrering" zoals dat hier heet) had echt beter gekund, dacht ik: door iets langer te zoeken naar een ideaal standpunt voor de kamera, had je volgens mij tussen die struik, dat soort bloembak en de bos gele bloemen een driehoek tussen drie sterke punten kunnen maken - misschien een idee om later op te oefenen.
en dan vlug naar de volgende foto en de konkrete en praktische TIPS  die daar staan.
warme groet van
fjet.

erg romantisch, met de romp van de antieke zwengelpomp mooi op een vertikale sterke lijn en de "mond" van de pomp ergens in de buurt van het bovenste sterke punt (al geef ik grif toe dat het hier werkelijk niet anders kon) terwijl je op de koop voor een rustige en sfeervolle achtergrond gezorgd hebt.. knap werk !.
de bedoeling is echter, dat wij jou naast komplimentjes ook wat TIPS geven om het NOG beter te doen en de foto een NOG sterker effekt te geven.
tip 1: in dit geval zou ik de pomp op de linker vertikale lijn gezet hebben, niet om dwars te doen, maar om dat gammele poortje op de achtergrond mee in beeld te krijgen... zie je wat ik bedoel?
tip 2: jij hebt dat stom stuk plastiek of karton daar natuurlijk niet zélf gelegd, maar als het niet vastgeroest zit en als de eigenaar niet ergens in de buurt is, zou ik het toch "even" weggenomen hebben (vanzelfsprekend om het daarna weer braafjes op zijn plaats te leggen) - weeral om te tonen wat ik bedoel, heb ik het een beetje weggestempeld, als komt dat de scherpte van de verweerde bakstenen echt niet ten goede.
tip 3: jij hebt de zon uiteraard niet op zak, maar als je de keuze hebt zou een laat winterzonnetje met zacht strijklicht (dus zijdelings lichtval met lange schaduwen) het geheel NOG romantischer en aantrekkelijker gemaakt hebben.
*** hoewel ik geen kristallen bol heb, vermoed ik toch dat jouw "specialiteit" mettertijd toch bij "levende" onderwerpen zal gaan liggen (na de sublieme fotoos in het rusthuis, heb je vandaag weer een schat van een knuffeldiertje in de groep gezet!)
*** de enorme vorderingen die jij op zéér korte tijd gemaakt hebt, doen de fijnproevers onder ons al met verlangen uitzien naar je volgende prestaties...
warme groet van
fjet.

een prettige verrassing om weer iets van jou te horen en die verrassing is NOG prettiger omdat je intussen duidelijk niet stil hebt gezeten en nu véél van de vorige TIPS toepast, zodat ik je nu kan feliciteren met een heel rijtje  pluspunten.
pluspunt 1: de (anderhalve) eend op de voorgrond staat mooi op het onderste sterke punt recht en heeft toch nog genoeg ruimte om wat verder te wandelen (of kwakkelen).
pluspunt 2: die voorste eend maakt nu een mooie diagonaal met dat drietal verderop en leidt de blik zo naar het bruggetje, naar de bloembak en weer naar de "ster".
pluspunt 3: dat bruggetje zou normaal een "storend element " vormen, maar nu legt het een duidelijk verband met het "water" dat wel niet rechtstreeks te zien is, maar dat iedereen nu duidelijk weet liggen (en zeg nu zelf: wat is een eend zonder water!)
pluspunt 4: de horizon ligt ongeveer op de bovenste sterke lijn, maar omdat die diagonaal loopt, geeft dat een absolute meerwaarde aan dynamiek.
pluspunt 5: de grote "bloembak" op het sterke punt boven rechts leidt de aandacht  in dit geval niet af, maar  verlevendigt de achtergrond en geeft zo nog méér het idee "park" weer.
oef, dat is bijna van het goede teveel en dus nu even het minpunt:
de "anderhalve" eend op de voorgrond komt in dit geheel nogal verwarrend over, omdat de vluchtige toeschouwer niet meteen ziet dat die vlek achter de "hoofdeend"  feitelijk ook nog een stuk soortgenoot is. 
het gekke is, als je die "hoofdeend" sterk uitvergroot, krijg je feitelijk een prachtfoto, maar zoals gezegd: in dit geheel is het allemaal een beetje puzzel-achtig.
*** in de onderste foto heb ik die "halve" eend weggefoefeld, om je het verschil te tonen, maar verder is er totaal niet veranderd aan jouw origineel.
TIP 1: ik denk dat de foto sterker wordt als je op je knieën of op je buik gaat (de échte vogelfotografen nemen doorgaans een stuk plastiek mee om hun zondags kostuum niet vuil en/of nat te maken).
TIP 2: als je die échte vogelspecialisten hoort, dan is het grote "geheim" dat je héél veel geduld moet hebben en héél veel fotoos moet maken om er uiteindelijk één enkele uit te pikken, waar al die eendjes precies de ideale houding en plaats innemen.
maar nogmaals: je krijgt "het" duidelijk te pakken (pas op, want als je "het" te pakken hebt, genees je er nooit meer van en blijf je voor de rest van leven streven naar steeds méér perfektie).
een warme groet van
fjet.

je draait al een hele tijd mee in de mailgroep en dan verdient het een applausje als je TOCH nog iets wil bijleren - ik ben eens gaan koekeloeren op jouw blog en er staan echt heel wat erg leuke fotoos bij, zoals die fret (nee, helemaal geen familie van mij) en die avondfoto op het strand en NATUURLIJK dat heerlijke bollebuik beeldje in lier, maar daar heb je al mijn komplimentjes voor gekregen (we gaan niet tevéél slijmen hé!).
wat mij daarbij opviel, is dat héél veel van jouw fotoos met een béétje moeite in de kategorie "zeer goed" zouden belanden door rekening te houden met enkele bazisprinciepen (waaronder kadreren) en met enkele TIPS, die feitelijk bijna "vanzelfsprekend" zullen lijken als iemand er je aandacht op vestigt.
ik vind het wel belangrijk om nog eens te benadrukken dat dit geen papschool is en dat die regels en TIPS geen "wetten" zijn, maar handige hulpmiddelen om NOG betere fotoos te maken.
en NOG belangrijker vind ik, dat je dingen of mensen fotografeert die jou persoonlijk echt aanspreken, in plaats van braafjes het opgelegde "huiswerk" te maken.
in tegenstelling met de meeste fotoos op jouw blog, heb je bij deze twee inzendingen echt wel rekening gehouden met die kadreer-regels: het prieeltje staat op een sterke lijn en dat puntdak staat voorbeeldig op een sterk punt, maar je hebt feitelijk weinig "meerwaarde" gegeven aan wat iedereen ziet: het is een "brave prentkaart" geworden, terwijl ik op jouw blog gezien heb dat je meestal wel een persoonlijke kijk hebt op je onderwerp.
buiten het wegwerken van enkele storende witte vlekjes in de bomen, is er aan deze foto weinig veranderd, maar wacht tot je het kommentaar bij de volgende leest!
welkom dus in het rijtje van de "betere" fotografen.
warme groet van
fjet.

ik hoop dat ik je er bij vorige foto van heb kunnen overtuigen dat ik geen boeman die lieve dametjes opvreet en laat je dus vooral niet ontmoedigen als jij nu een heel rijtje TIPS krijgt: het bewijst alleen maar dat ik het echt de moeite waard vind om er zoveel tijd aan te besteden (en hou vooral voor ogen dat dit geen kwestie is van "de meester heeft altijd gelijk" - gebruik die adviezen pas als je zélf inziet dat je foto er beter door wordt).
* gras is mooi, maar hier is het een tamelijk "saai" vlak en die weg snijdt je foto feitelijk middendoor - er gaat helemaal geen info of sfeer verloren als we het wegknippen, integendeel: de aandacht wordt dan volgens mij veel meer gekoncentreerd op het hoofdonderwerp.
* je hebt duidelijk heel bewust getracht om die kiosk op een sterke lijn te zetten, wat nog beter overkomt door de uitsnijding die ik voorstel en het torentje wordt dan echt een "blikvanger" op dat beruchte sterke punt.
* het is een natuurwet dat onze ogen op een foto steeds worden "aangezogen" door het hoogste licht, al hebben we dat natuurlijk niet altijd zo maar voor het zeggen - in dit geval  zijn die witte vlekjes tussen de bladeren wel erg storend, in vaktaal noemen we dat "rammelen" en ik heb dat proberen op te lossen door ze met de stempel van adobe een beetje weg te "foefelen" (in de winter zal je daar uiteraard nog veel meer rekening mee moeten houden) - de bedoeling is dat je bij de opname om je onderwerp heen draait tot je niet alleen de beste invalshoek hebt, maar ook een zo rustig mogelijke achtergrond.
* door de uitsnijding die ik voorstel, wordt het gebouwtje opeens "groter" en "indrukwekkender", maar dat kan je nog versterken door op je knieën te gaan zitten (als het gras niet te nat is haha) - door de kamera lager te houden, vergroot je het onderwerp, met een hoger standpunt verklein je dat onderwerp (het is heel boeiend om beide standpunten uit te proberen bij een kleuter die zijn eerste stapjes zet: je zal opgetogen zijn over het verschil!).
* als laatste advies zou ik je toch willen aanraden om dit soort fotoos te maken met zacht strijklicht: met een lage avondzon die je onderwerp van opzij belicht, krijg je veel mooier reliëf en stofweergave.
*** misschien veel ineens, maar pik er de adviezen uit die je zelf nuttig vind, oefen daar een beetje op en... blijf VOORAL veel plezier beleven aan het fotograferen: de kadreer-regels zijn er immers niet om je te pesten, maar om je te helpen NOG betere fotoos te maken.
warme groet van
fjet.

van mij krijg je voor deze foto de Prijs van de Kreativiteit...
ik heb al héél wat prikkeldraad gezien in mijn leven (ook in de moderne en nog onvriendelijker "razor blade" versie) maar ik had nooit gedacht dat iemand er zo'n hallucinant sprookje van kon maken, iets dat aarzelt tussen hitchcock en dracula...
zijn het trekvogels die bij valavond neerstrijken om te overnachten of zijn het vleermuizen die in dichte drommen uitzwermen om een "stapje in de wereld" te gaan zetten?
de onderste foto is dan ook absoluut geen "verbetering" zoals gewoonlijk, maar enkel een poging om aan te tonen  dat je op dit thema variaties kan BLIJVEN maken.
het kontrast tussen scherp en onscherp, tussen dreigend zwart en luguber blauw, de  forse diagonaal  die moeiteloos overvloeit in de dansende stipjes... het is allemaal super, geweldig, enorm, adembenemend en... beklemmend, het dekor voor een nachtmerrie die met stalen vuist geregisseerd wordt.
met andere woorden: ik vind dit zo'n uitzonderlijk goede foto, dat je andere inzending er bij verbleekt.
warme groet van
fjet.

proficiat met die prachtvogel, heel zeker als het "eigen kweek" is en de foto zou heel zeker niet mis staan in een gespecializeerd blad voor vogelliefhebbers of in een kataloog.
maar... we zitten hier niet alleen om komplimentjes uit te delen en je verwacht natuurlijk enkele TIPS om je foto ook bij fotografen NOG sterker te doen overkomen, je zendt de foto per slot van rekening in om iets bij te leren..
zoals de foto nu is, roept ze naar mijn gevoel teveel het idee "gevangenschap" op, vooral door die zeer nadrukkelijke tralies die dwars over de foto lopen - door de foto een beetje te kantelen, komen die tralies diagonaal liggen en krijgt de toeschouwer meer een indruk van dynamiek, alsof jouw pietje op het punt staat om weg te vliegen en dat maakt het allemaal wat "spannender".
omdat er weinig ruimte overbleef, heb ik een beetje moeten "foefelen" om de achtergrond  over de hele foto te laten doorlopen en liefst had ik nog iets meer ruimte rechts gehad, omdat pietje nu met zijn snavel tegen de rand van de foto geklemd zit.
de bedoeling is natuurlijk dat je de kamera reeds bij de opname zo draait of kantelt dat je een mooie bladvulling krijgt, want wat ik nu achteraf gedaan heb (om te tonen wat ik bedoel) is feitelijk "knoeiwerk".
als jouw troetel niet écht gaat vliegen, raad ik je aan om het eens te proberen met een effen achtergrond (bijvoorbeeld een vel tekenpapier of karton in een kleur die mooi kontrasteert met die weelderige kleuren van de pluimen).
het kopje staat BIJNA op zo'n "sterk punt" uit de les kadreren, maar zou iets meer naar links mogen en had ook "iets" meer licht mogen hebben.
ik hoop dat je aan fotograferen evenveel plezier gaat beleven als aan het kweken van zo'n pracht eksemplaar.
warme groet van
fjet.
 

ja, een tafreeltje waar je als rasfotograaf gewoon niet aan voorbij KAN gaan... (om de foto achteraf te publiceren kan je dat natuurlijk best vriendelijk vragen - met een digi geen probleem, je kan je model immers meteen tonen wàt er precies op de foto staat).
die slagschaduw links op de muur bevat geen info en kan dus best weg omdat ze nogal storend is.
boven het hoofd is er ruimte genoeg en die had ik liever benut om de elleboog onderaan er volledig op te krijgen.
voor de rest heb je voorbeeldig rekening gehouden met sterke lijn, sterk punt en diagonaal: een PRACHTIG bewijs dus dat een "snapshot" niet noodzakelijk een banale prentkaart moet zijn... denk je al aan een loopbaan als reportage-fotografe?
warme groet van
fjet.

prachtige lichtval en "boeiende" foto en daarom heb ik er alle begrip voor dat je "snel" wil werken om zo'n schattige opname niet te missen (en dat je dan op de koop toe "plankenkoorts" hebt) maar...
dat lieve hoofdje KEI in het midden, met links een hele hoop muur en (wat nog erger is) die rechterarm die zoveel licht vreet, dat je ogen er automatisch naartoe gezogen worden... terwijl rechts dat fantastische schaduwspel luidkeels staat te SMEKEN om mee op de foto te mogen!
dat hoofdje hebben we moeiteloos op een "sterk punt" gekregen door wat te knippen en het resterende deel van de arm hebben we iets donkerder gemaakt, maar die schaduwen konden we er (helaas) niet aan-knippen.
TIP: als het echt snel moet gaan,  knip dan onmiddellijk wat vlak voor je neus ligt (zoals je hier gedaan hebt, want hebben is hebben!) maar als het "effe" kan, maak dan nog rustig enkele opnamen  méér en let dàn vooral op de kadreerregels - zeker als je intussen praat met je slachtoffer, heeft dat het bijkomende voordeel dat je model zich na de eerste opname veel meer ontspannen gaat voelen en zich "losser" gaat gedragen.
het komt mogelijk een beetje negatief over, maar dat is NIET de bedoeling: het is en blijft een schitterende foto die NOG beter zou kunnen worden... en dat is de bedoeling van deze bespreking.
warme groet van
fjet.

je hebt duidelijk je best gedaan om de horizon op de bovenste sterke lijn te leggen en de boerderij in de buurt van het sterk punt, met die struiken op de voorgrond en met als ekstra nog enkele heerlijke wolkjes in een blauwe lucht en toch... blijft de foto een beetje saai.
de boerderij is echt niet sterk genoeg om de aandacht lang gevangen te houden en er is een wel erg grote massa stoppelveld, waarop feitelijk weinig te beleven valt.
de uitsnijding die ik voorstel is slechts één van de mogelijke oplossingen om de foto boeiender te maken, want door behoorlijk wat te snoeien in dat "lege" gedeelte, krijgt de boerderij meer de funktie van blikvanger.
*** een BETERE oplossing zou echter zijn, dat je de foto hermaakt, maar dan met een veel lager kamerastandpunt, zodat de middelste struiken op de voorgrond een soort doorkijk-kader gaan vormen, waardoor de eentonigheid van het stoppelveld doorbroken wordt.
de overgrote meerderheid van de zondags-fotografen trekken alles van op oog-hoogte en zien dus wat elke toevallige voorbijganger ziet - door bewust een lager (kikvors-perspektief) of een hoger (vogel-perspektief) standpunt te zoeken, krijgt de toeschouwer een "frisse" kijk en is de kans groter dat je zijn/haar aandacht trekt.
ik wens je heel veel kreatief fotoplezier!
warme groet van
fjet.

ik hoop van harte dat je deze foto enkel maar als "huiswerk" gemaakt hebt, om te bewijzen dat je de kadreerregels en vooral die sublieme lichtval nu volledig onder de knie hebt en dat je "rijp" bent om een klasje hoger te gaan zitten.
want hoewel alles volgens het boekje is, zullen weinigen in vervoering geraken bij het aanschouwen van dit geslaagd pasfotootje van het pompeuze monument  in een stijl die lichtelijk "over" is.
met het werk dat ik van jou gezien heb in de mailgroep, hoor je heel zeker thuis in de voorste gelederen van  de  "kreatieve" fotografen, die de fotografie beschouwen als een taal om een boodschap of een gevoel op een zeer direkte manier over te brengen op zoveel mogelijk andere mensen.
door je te koncentreren op onderdelen van het beeld en met een speelse opstelling van de kamera, zijn er heel wat kombinaties mogelijk tussen twee of zelfs alledrie de figuranten.
daarover méér bij volgende foto...

deze foto is dus absoluut "af" en helemaal volgens het boekje en de rechtse versie is helemaal niet bedoeld als een "verbetering", maar als interessant uitgangspunt om tot de grond van de zaak te komen, want enkel en alleen door een andere uitsnijding hebben beide fotoos een andere "sfeer".
niet alleen voor jou, maar voor alle kreatieve fotografen die deze kommentaren lezen, zou het een erg nuttige oefening zijn om beide fotoos apart te bekijken en dan telkens op te schrijven welk "gevoel" je bij elk van die fotoos krijgt.
nog een betere oefening als "huiswerk": maak zélf uit de originele foto VIER verschillende uitsnijdingen (met inbegrip van staand en liggend formaat) en schrijf bij elke oefening op waarom ze ànders bij je overkomt.
kreatieve fotografen moeten beseffen dat nààst de kombinatie van sluitertijd en lensopening, naast licht en kontrast, ook de bewuste uitsnijding uit dat stukje werkelijkheid een van de vele instrumenten is om je gevoelens of ideeën over te brengen en dat het hier niet alleen gaat om het wegmoffelen van enkele storende details.
je mag nog meer fotoos opsturen voor kommentaar, maar je kan ook meteen naar leraar Tobias voor de volgende "trap".
warme groet van
fjet.

keurig, ordelijk, kraaknet, rustig... helemaal zoals wij ons het klassieke hollandse dorpje voorstellen - en dan de horizon op de bovenste horizontale lijn, de drie trapgeveltjes op het sterk punt links onder en het piepkleine maar opvallende kerktorentje voorbeeldig op het sterk punt rechts boven: alles volgens het boekje !
de volgende foto kan "ietsje" beter, maar met de bijhorende TIPS kan het weer zeer leerzaam zijn... ik hoop dat je zélf evenveel als ik geniet van de enorme vorderingen die je maakt!
warme groet van
fjet.

boeiend, die schoorstenen met hun vreemde vorm en NATUURLIJK wil ik daar méér over weten en ik wil weten hoe breed het water is en wat het zeilbootje daar doet... en dan is er op ongeveer de helft van je foto alleen maar gras te zien.
natuurlijk is een voorgrond meestal heel erg gewenst in een landschapsfoto, maar in dit geval neemt die voorgrond véél te veel aandacht in beslag.
in de uitsnijding die ik voorstel, niet meer op het sterke punt links boven, maar er het felwitte zeil van dat trekt op dat sterke puint rechts onder de aandacht en leidt de blik van daaruit uit over het water (dat nu opeens veel breder lijkt) naar de sluisjes (die je feitelijk nu pas ontdekt) en dan naar de drie monumente ovens.
TIP: probeer nog VOOR je begint te kadreren, een beetje met de kamera van plaats te veranderen om de beste invalshoek te vinden: naar links en rechts, maar OOK hoger of lager (in dit geval had je misschien iets verder die dijk kunnen oplopen, zodat de drie schoorstenen toch weer op het sterk punt links boven, met opnieuw dat zeiltje (dat een erg frisse noot geeft aan de foto) op het sterke punt rechts onder.
je krijgt de smaak flink te pakken en ik hoop dat je ook zélf vindt dat je fotoos NOG beter worden met enkele eenvoudige tips.
warme groet van
fjet.

schattig feitelijk... pa en ma den op pensioen, of een dolle kozak die een balinese danseres tracht te imponeren... "dingen" die mensen aan het dromen zetten, dat noemen ze... Kunst (en dat geldt net zo goed voor schilderijen, beeldhouwwerken of muziek).
de bedoeling is natuurlijk dat je hier buiten wat komplimentjes ook een beetje advies krijgt waar je wat aan hebt.
in de uitsijding die ik voorstel, wordt de aandacht door sterke lijn en sterk punt gewoon naar de linkse den gezogen en vandaar naar die tweede, zodat er (door de beperkte ruimte) een ""band", een spanning, een dialoog ontstaat, waarbij de toeschouwer betrokken wordt.
TIP vanuit het kadreerstandpunt: tracht (OOK bij landschap) één enkel hoofdonderwerp te kiezen en leg anders een duidelijk VERBAND tussen hoofdonderwerp en een mogelijk tweede of  zelfs derde onderwerp.
door deze twee bomengroepjes in een kleiner kader op te sluiten, breng je ze dichter bij elkaar - als je ze evenwel als één onderwerp wil beschouwen,  zou ik ze van veel verder (of met minder tele) nemen en dan NATUURLIJK samen op één sterk punt zetten.
(verder enkel  "iets" lichter en "iets" meer kontrast gegeven).
warme groet van
fjet.

omdat jij geen beginneling meer bent, hoeven we hier het nut van sterke lijnen en sterke punten niet meer te gaan verdedigen.
maar een flitspaal of een robot die volgestopt is met geprogrammeerde sterke lijnen en sterke punten, zullen NOOIT een foto maken die "spreekt" en jammer genoeg geraken de meeste "kliekjesmakers" doorgaans ook al niet veel verder.
het is duidelijk dat je hier "medeleven" ofte sympatie wil opwekken voor die koppige kempense den, die onder het getroetel van een bezorgde oma mogelijk zou wegknijnen in een woonkamer met centrale verwarming, maar die zich getormenteerd heeft gewrongen en gedraaid om toch vooral de hopeloze strijd tegen dat dorre zand niet op te geven.
- vanuit die optiek heb ik op de achtergrond links wat "gezond" groen weggemoffeld, om de tragiek van de eenzame dappere oude knar te beklemtonen.
- een véél betere oplossing zou zijn dat je met dergelijke "technische" details reeds bij de opname rekening houdt, door een NOG meer berekenend kamerastandpunt.
*** LET WEL: ik heb dat "gezonde groen" enkel en alleen om "opvoedkundige" redenen verwijderd, want het is dus een GROVE LEUGEN om op die manier de "werkelijkheid" te manipuleren om "iets" te bewijzen.
*** de grens tussen het wegnemen van een storend detail en het bewuste "manipuleren" van de werkelijkheid, is een erg grijze zone en de enige "norm" is daar het geweten van de fotograaf (of van zijn hoofdredakteur) en de enige grens is het riziko op een proces...
warme groet van
fjet.

heel begrijpelijk dat je de nadruk hebt willen leggen op de dramatiek van de dreigende wolken, maar zoals je zelf al opmerkte: de bootjes zijn daardoor zwaar onderbelicht.
er zijn TWEE mogelijkheden om zo'n probleem op te lossen:
*** de voorgrond iets ophelderen, zoals ik hier gedaan heb
*** een andere manier zou zijn om bij de opname plat op je buik te gaan liggen om de bootjes dan in silhouet te laten kontrasteren tegen die indrukwekkende wolken.
voor het kadreren zelf ligt de horizon mooi op de onderste horizontale sterke lijn, maar we missen toch een hoofdonderwerp - door een ander kamerastandpunt te zoeken had je één van die bootjes groter kunnen maken en dan op een sterk punt zetten.
laat je vooral niet ontmoedigen door de "technische" details, want hoofdzaak is dat je AANVOELT wat een "sprekende" foto is en ik ben er zeker van dat je met onze TIPS heel snel vorderingen zal maken.
warme groet van
fjet.

een indrukwekkende foto, die volgens mij NOG beter wordt door een béétje uit te snijden: dat de nachtelijke lucht zwart is, weten we doorgaans en de foto verliest dus absoluut niet aan waarde door er een stuk af te knippen, zodat de horizon op de... bovenste sterke lijn komt!
ook onderaan een ietsiepietsie geknipt, tot de witte lijn van de borstwering heel precies in die rechterhoek eindigt.
en dan hebben we een MODEL-foto: met op het sterke punt onderaan rechts de witte paal , van waaruit de heerlijke diagonaal vertrekt naar het mysterieuze einde van de pier met de tintelende lichtjes op het sterke punt bovenaan links.
een foto om héél terecht héél fier op te zijn !
warme groet van
fjet.

de voorgrond komt bij mij erg zwaar over en trekt téveel aandacht, zonder ekstra info toe te voegen aan de foto - door de schaar erin te zetten komt het eerst van die weipaaltjes opeens op een sterk punt (!) en gaan we bijna automatische de diagonaal van paaltjes volgen die precies dààr start en die ons verder de foto in voert.
door ook nog wat te snoeien in dat donkere boompje rechts, volgen onze ogen ook gemakkelijker de slingerlijn van de oever naar de horzon die teerblauw mooi op een iets verhoogde horizontale sterke lijn ligt te lokken.
HET drama is natuurlijk die gigantische witte vlek op het water, zo totaal "uitgebrand" dat er absoluut niets te zien valt (maar dàt probleem heb je in je volgende foto op een BRILJANTE manier opgelost: ga daar dus maar vlug naar kijken!)
warme groet van
fjet.

hier heb je het probleem van de witte vlek op het water schitterend opgevangen door ze te doorbreken met het riet van de oeverbegroeiïng: een "truuk" die veel anderen vroeg of laat van pas kan komen.
de afgezaagde berkenstammetjes komen "als geroepen" om te paraderen op het sterke punt onder links.
over het al dan niet wegknippen van de (blauwe!) lucht, moet je maar eens heel lang en diep nadenken: er zijn argumenten voor en tegen en feitelijk komt het erop neer waar JIJ de nadruk wil leggen.
warme groet van
fjet.

een SCHITTERENDE foto... en dan niet alleen omdat ik verliefd ben op bomen:, want nààst het bewuste werken met de kompozitieregels, heb je hier op een bewonderenswaardige manier het spel van licht en schaduw gevangen...  de veranderingen die ik voorstel, zijn dan ook maar cijfertjes NA de komma.
de tweelings-stammen staan mooi op de linkse vertikale sterke lijn en de voet van de boom staat muurvast op dat onderste sterke punt.
TIP: door de vlekjes lucht bovenaan weg te knippen, wordt de foto nog intiemer en kunnen we ons totaal ongestoord blijven verwonderen over de TALLOZE kleurschakeringen in de bladeren en in de boombast.
TIP: onderaan links dreigde de schaduw op de voet van de boom dicht te lopen, maar dat was héél eenvoudig op te lossen door er plaatselijk even met de toets "tegenhouden" over te gaan.
TIP: ook onderaan links was er nog een onherkenbaat wit streepje, dat even weg-gestempeld werd.
maar nogmaals: dit zijn details, want dit is een foto die mijn hart gestolen heeft!

een héérlijk, koppige eigenzinnige boom met zoveel karakter en persoonlijkheid, dat ik het een misdaad zou vinden om er ook maar iets aan te "amputeren", want al zijn er minstens een viertal "kreatieve" uitsnijdingen mogelijk, toch zou er telkens een stuk van zijn "ziel" verloren gaan.
het enige alternatief is, om deze foto te hermaken, met nog iets méér van zijn takken en met de stam dan op een een vertikale sterke lijn - doodjammer, want hij staat kennelijk niet in je achtertuin, maar dit is per slot van rekening een les KADREREN en daar proberen we het hoofdonderwerp niet knal midden in het beeld te zetten (als je deze foto vergelijkt met de vorige, zal je moeten toegeven dat een foto "sterker" wordt als je gebruikt maakt van sterke lijn en sterk punt...)

eerst en vooral proficiat voor het subtiele spel van de lichtval op het schattige beeldje EN voor de duidelijk goede bedoeling om een "dialoog" op te bouwen tussen beeldje en watervalletje, allebei op sterke punten die via een (denkbeeldige) diagonaal verbonden zijn.
het is uiteraard jouw schuld niet dat er een uitermate storende kwak "zeepsop" op dat watervalletje drijft, waardoor er echt behoorlijke deuken komen in wat een zeer powetisch tafreeltje had KUNNEN zijn, want alle milieu-bewusten zullen nu zo zitten knarsetanden, dat het beeldje feitelijk totaal de mist in gaat - de aandacht wordt nu eenmaal automatisch aangezogen door het hoogste licht in een foto.
in de uitsnijding sneuvelt het beekje, maar in ruil daarvoor wordt het beeldje nu véél belangrijker (op sterke lijn, met hoofdje op sterk punt) - mogelijk kan je de foto ooit hermaken, met zacht  zonlicht op het beeldje - en dan zonder  die hinderlijke schuimvlek?
warme groet van
fjet.

de klassieke toeristische fotoos die amateurs zélf maken, vallen doorgaans erg tegen bij thuiskomst, zeker als we ze vergelijken met de "betere" prentkaarten die ter plekke verkocht worden - wat héél normaal is, omdat het louter toeval zou zijn dat de lichtomstandigheden net ideaal zouden zijn op het tijdstip van jouw bezoek (mensen die "om den brode" prentkaarten maken, kiezen niet alleen het ideale standpunt en het ideale  seizoen, maar ook de ideale stand van de zon en de ideale kleuren van het gebladerte, al dan niet met ingehuurde figuranten).
inzake kadreren is het toch wel belangrijk dat je de foto niet middendoor snijdt met de horzion, maar duidelijk kiest voor de bovenste of de onderste sterke lijn: als je de nadruk wil leggen op het landschap, dan leg je de horizon op de bovenste sterke lijn, maar als je een indrukwekkende wolkenmassa belangrijker vindt, dan leg je die horizon op de onderste sterke lijn.
in tegenstelling met wat sommigen beweren, geloof ik persoonlijk niet dat een foto "af" moet zijn op het ogenblik van de opname - dat is weliswaar het geval voor dia's, maar als je zoals hier met zeer felle lichtkontrasten te maken krijgt, wordt het bijna onvermijdelijk dat de schaduwen "dichtlopen" en dat de lucht een gapend wit gat wordt.
ik denk dat het geen "verarming" is maar een kwestie van "stielkennis", als je reeds bij de opname heel bewust rekening houdt met wat je achteraf nog kan uitsnijden, bijbelichten of tegenhouden, verharden of verzachten: een liefhebber kan immers kiezen wat hij fotografeert en wanneer, maar een beroeps moet ook in uiterst moeilijke omstandigheden een bruikbare foto kunnen afleveren en dan is alle hulp welkom (dat was zo in de periode van de "natte fotografie" en is in de digitale eeuw zowat vanzelfsprekend geworden).
dit is geen vrijbrief om er zomaar wat op los te knallen, om dan achteraf te zien wat er nog te redden valt met de kompjoeter, integendeel: opname, bewerking en printen maken deel uit van één enkel proces en volgens mij verdien je de naam "fotograaf" alleen maar als je alledrie deze onderdelen volledig beheerst en samensmelt tot één geheel.
*** het zou voor iedereen een erg goede oefening zijn als je op eigen houtje thuis wat oefent met diverse technieken om dichtgelopen schaduwen wat op te helderen en lichte partijen iets meer doortekening te geven en intussen wat te eksperimenteren met de "harder-zachter" schuifknop... ook dàt is een onderdeel van het boeiende avontuur dat FOTOGRAFIE kàn zijn.
warme groet van
fjet.

hier heb je wel degelijk rekening gehouden met het sterke punt en de sterke lijn, maar ook hier was je er niet op het "juiste" ogenblik, want het zou allemaal een hoop fleuriger geweest zijn met zacht zonlicht (om die wel erg sombere schaduwen op te helderen) en met het "juiste type" wolken in een staalblauwe hemel.
gelukkig kan daar met adobe nog een en ander aan verholpen worden: het landschap heb ik iets lichter gemaakt en de lucht iets donkerder - dit soort "bewerking" maakt volgens mij integrerend deel uit van de fotografie, want ook in de "natte" periode stonden we in de doka bij te belichten en tegen te houden, terwijl wij toen de keuze hadden uit vijf papiergradaties (van ekstra zacht tot ekstra hard).
omdat de nadruk hier op het stadje ligt, heb ik de bovenste sterke lijn met de horizon nog iets hoger verschoven .
het strookje gras was goed bedoeld als "voorgrond", maar is toch een beetje aan de saaie kant en een struik of enkele boomtakken doen het doorgaans beter om dat idee van reliëf te kreëren - door de foto iets "langer" uit te snijden dan gewoonlijk, wordt het "panorama-karakter" versterkt.
als voornaamste TIP zou ik je toch willen aanraden om (voorlopig tenminste) iets kleinere objekten als hoofdonderwerp te kiezen en daar dan heel bewust alle aandacht te koncentreren op sterke lijnen en sterke punten.
warme groet van
fjet.

ja hoor: een hele sprong vooruit met deze inzending: je hebt niet alleen geprobeerd om die watertoren op zo'n vertikale sterke lijn te zetten, maar op de koop toe is er een héérlijk zachte lichtval en een "overkoepelende" blauwe lucht om van te snoepen.
als eerste TIP: rechts van de molen had er "iets" meer landschap bij gemogen, omdat de toren nu zo'n beetje tegen de rand van de foto "plakt" EN NATUURLIJK ook omdat daar nog zo'n prachtig wolkje staat aan te schuiven om mee op de foto te mogen.
als tweede TIP: je hebt de toren op de rechtse vertikale lijn gezet, zodat het "sombere" gedeelte van het beeld nu overweegt - het beeld zou "optimistischer" aangevoeld hebben als je de molen  links op de foto gezet had, met uitzicht op het zonnige gedeelte.
*** je schijnt een voorliefde te hebben voor een nogal vierkant formaat, wat een beetje "vreemd" aandoet en dat door ervaren fotografen slechts uitzonderlijk gebruikt wordt, als er een heel goede reden voor is.
in de praktijk gebruiken we het STAANDE formaat doorgaans om de HOOGTE te benadrukken en het LIGGEND formaat om de klemtoon te leggen op het UITGESTREKTE.
MAAR... er komt méér bij kijken dan het "boekje" - in dit geval voel ik de rechtse foto aan als een... VERARMING van het beeld, hoewel dat de "klassieke" uitsnijding is, want de toren lijkt er wel hoger, maar is veel minder imposant dan in de originele, waar hij werkelijk "heerst" over het landschap.
de droomfoto zou dus zijn: een liggend formaat, met de toren mooi LINKS van de foto op een sterke lijn (maar los van de rand) en uitkijkend  over het vredige landschap in de avondzon... hmmmm!
onthou: door nu wat tijd in deze details te stoppen, krijg je dat "gevoel" stilaan in je vingers en ga je nog veel intenser plezier beleven aan fotografie.
warme groet van
fjet.

oei... hoewel ik in de mailgroep al erg mooie fotoos van jou gezien heb, is dit een zware tegenvaller geworden, want dit is nu écht wat we als "betere" fotografen trachten te vermijden door de TIPS van de lessen toe te passen.
*** er is geen "hoofdonderwerp", want de koeien staan zo kriskras door elkaar in andere richtingen te kijken, dat ik me afvraag WAT jou in deze foto geboeid heeft.
*** zelfs als het je bedoeling zou geweest zijn om de hele kudde tot "onderwerp" te kiezen, dan verwachten we toch nog dat ze als een samenhangend geheel op één sterk punt staan (bijvoorbeeld door van op een grotere afstand te fotograferen.
*** boeiender zou geweest zijn als je één van de koeien uitgekozen had om die dan op een sterk punt te zetten.
*** de horizon loopt dan op de koop toe zowat midden door de foto, terwijl wij die op een bovenste of onderste sterke lijn verwachten.
*** let wel: niemand is verplicht om de lessen te volgen die je bij je inschrijving onvangen hebt, maar als begrippen zoals "sterk punt" en "sterke lijn" jou als chinees in de oren klinken, dan raden we je toch aan om eerst de les "kadreren" eens ernstig te lezen en dààr dan heel bewust oefeningen op te maken.
laat dit vooral je plezier in het fotograferen niet bederven, want de lessen zijn niet bedoeld om je te pesten, maar om je te helpen om NOG betere fotoos te maken.
warme groet van
fjet.

een foto die overloopt van de goede bedoelingen, met de nadruk op... OVER(dreven) want in je ijver om vooral geen storende witte lucht te krijgen, ben je nogal kwistig (en nogal slordig) omgesprongen met het "emmertje" blauwsel van adobe.
hoofdzaak is echter dat je de wijze raadgevingen voor "kadreren"  op een (bijna) voorbeeldige manier hebt opgevolgd: de molen staat op een sterke lijn en het kruispunt van de wieken komt schitterend op het sterke punt boven links, terwijl je de horizon praktisch met een millimeterlat op de onderste sterke lijn gelegd hebt..
bovendien heb je met die weg een prachtige diagonaal gemaakt, die de ogen van de toeschouwer via een heerlijk sterk punt onderaan rechts verder in een sierlijke kronkel in het beeld leidt.
met het BIJNA voorbeeldige bedoel ik, dat de molen beter rechts in het beeld zou gestaan hebben, zodat er "ruimte" was voor de wind, maar voor de opdracht "kadreren" is dit alleszins een werkstuk dat dubbel en dik bewijst dat je wéét waar het om gaat en dàt is precies de bedoeling van deze lessen.
hoewel ik daar zelf niet zo zwaar aan til, wordt er toch verwacht dat je voor de lessen fotoos instuurt die niet té zwaar bewerkt zijn: troost je met de gedachte dat alle begin moeilijk is en dat je dat "bewerken" later wel onder de knie zal krijgen.
maar nogmaals, voor de les kadreren is het prima en je mag meteen aan de slag voor een nieuwe inzending!
warme groet van
fjet.

een foto waarbij wel MOET glimlachen, want je ZIET gewoon hoe dat kwakkelbeest haastig en heel paniekerig voorbij die "tegenligger" probeert te geraken.
hoewel er door de sombere belichting weinig kleurvonken uitspringen, zorgt die diagonale lijn toch voor een sterke dynamiek en het beestje zelf rept zich op een schitterend sterk punt met nog nét genoeg ruimte om niet tegen de rand van de foto aan te rammen.
dit is dus kreatief gebruik maken van de sterke punten, want als je moeder de gans op het sterke punt boven rechts zet, wordt het een "rustige" foto, terwijl je ze nu bijna HOORT kwakken en blazen om een veilig heenkomen te zoeken.
als pluspunt start de ritmische rij boomstammen op de linkse vertikale sterke lijn en in de onderste foto heb ik dus enkel een storend  scheefgezakt boomstammetje weggewerkt met de kloonstempel.
warme groet van
fjet.

een héérlijke foto, die door jouw zeer persoonlijke invalshoek ver uitsteekt boven het seriewerk dat velen rond deze indrukwekkende parade geleverd hebben.
voor bepaalde doeleinden kan de dokumentaire waarde van een foto het hoofddoel zijn, maar dat stukje werkelijkheid dat iederéén ziet, is voor kreatieve fotografen  slechts "bouwmateriaal" om een eigen idee of gevoel  over te dragen op anderen.
jij bent daar schitterend in geslaagd en als ik dan TOCH nog aan deze romantische droomfoto geknipt heb, was dat met bloedend hart: om dat zeilschip  nog iets méér op dat sterk punt te krijgen en daardoor de afstand met het koppeltje nog iets te vergroten, zodat de toeschouwer de illuzie krijgt dat het "voorbijvaren" nog nét iets langer gaat duren.
maar alleszins een proficiat en warme groet van.
fjet.

om je makro-tehniek te vervolmaken kan ik je met handen en voeten aanraden om de reeks TIPS van ward van jim te lezen, maar louter voor kadreren is dit zonder meer schitterend: aller ogen gericht op de linker vertikale lijn, met de stamper oogverblindend op een sterk punt en dan als  demonstratie van je kompozitie-beheersing: die majestatische s-vormige lijn die de ogen verder in dit "landschap" gidst...
warme groet van
fjet.

deze foto illustreert op een zeer overtuigende manier dat de kadreer-regels erg nuttige hulpmiddelen zijn om uit de miljarden grafische elementen waarmee wij dagelijks bestookt worden de éne uitsnit te maken waardoor we een "boeiende" foto krijgen.
je kan een kompjoeter wel programmeren op sterke lijnen en sterke punten, maar dat garandeert niet dat er dan aan de lopende band meesterwerken geproduceerd zullen worden.
je hebt hier, in het kader van de les "kadreren" alles netjes op zijn plaats gezet, zo'n beetje als een verplicht huiswerk, maar het is en blijft een saaie bedoening, waar niemand echt koud of warm van wordt en... dat belooft voor de toekomst: je hebt immers bewezen dat je de bazisregels voor kadreren onder de knie hebt en ik hoop van harte dat je die nu voor de rest van je "loopbaan" zal meedragen in je achterhoofd, maar dat je nu "rijp" bent om "kreatieve" fotoos te gaan maken, waarin je echt jouw persoonlijke vizie kan leggen, waarbij de kadreer-regels een hulpmiddel zijn in plaats van een "beperking" van je kreativiteit.
.