Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

door iets krapper te kadreren, heb je hier een droom van een foto en er is dus helemaal niets mis met je digi en de lichtmeter: dit zijn nu eenmaal té sterke lichtkontrasten, want als je de bomen aan de bovenkant juist wil belichten, worden de rotsen op de voorgrond veel te donker.
door de uitsnijding die ik voorstel, vallen die overbelichte boomtoppen weg en krijg je een SCHITTERENDE kompozitie: de blik gaat nu van het voorste rotsblok (op het sterke punt rechts onder) in een denkbeeldige diagonale lijn naar het lichtere rotsblok op het sterke punt links boven en het wazige licht aan de bovenkant werkt nu niet langer storend, maar wekt de nieuwsgierigheid om te weten wat voor moois er nog allemaal te beleven valt als je het riviertje volgt.
je bent héél flink op weg om dat "gevoel" voor een boeiende foto in je vingertoppen te krijgen.
TIP: probeer zélf om je "oude" fotoos heel kritisch te bekijken en dek er met vellen papier of karton delen van af, tot je DE juiste uitsnijding vindt... daarna ga je dat "uitsnijden" automatisch bij de opname doen (en dan verlies je minder kwaliteit bij het uitvergroten)..
NOG EEN TIP: je mag best eksperimenteren met het formaat van de foto (het HOEFT niet altijd de klassieke rechthoek te zijn en de foto mag best iets langwerpiger of vierkanter worden als het onderwerp zich daartoe leent).
warme groet van
fjet.

de haven is en blijft een onuitpuittelijke voorraadkamer voor een fotograaf, maar dat betekent niet dat het een gemakkelijk onderwerp is, want er kan heel wat fout lopen: dat blijkt niet alleen uit deze foto, maar nog méér uit de fotoos die je naar de mailgroep gestuurd hebt.
je hebt echt je best gedaan om de boeg, samen met de naam van het schip op een sterk punt te krijgen en links toch genoeg "ruimte" te laten, zodat het niet tegen de rand van de foto aanbotst, maar daardoor heb je de horizontale "sterke lijn" uit het oog verloren (je weet wel: op één derde van de hoogte: boven OF beneden, maar NIET vlak in het midden).
hier had je feitelijk de keuze moeten maken tussen meer water of meer lucht om de horizon op zo'n horizontale sterke lijn te zetten.
DE belangrijkste tip is hier echter, dat je rekening moet houden met de... achtergrond: haveninstallaties aan de wal zijn op zichzelf erg boeiend, maar het wordt voor "landrotten" wel héél erg verwarrend, als je de indruk krijgt dat ze OP het voorbijvarend schip staan (zoals die tweede windmolen).
als je met deze tip je hele reeks havenfotoos nog eens bekijkt, zal je echt wel begrijpen wat ik bedoel en... er in de toekomst héél speciaal op letten, want dat zijn van die "grapjes" waar iedereen achteraf mee lacht, maar die elke beginnende fotograaf maakt, tot iemand er zijn aandacht op vestigt.
vlug naar je volgende inzending met die brug, die een absolute TOPPER is !
warme groet van
fjet.

SCHITTEREND...een opname die vlijmscherp is tot in de kleinste details  en zéér sterk en indrukwekkend overkomt door de twee diagonalen die elkaar kruisen en zo de aandacht geboeid houden, om van daaruit kleine "uitstapjes" te maken naar de rest van de foto.
dit is dan de beruchte "symmetrische" kompozitie,  die je slechts in uitzonderlijke gevallen gebruikt, waar twee helften praktisch elkaars spiegelbeeld zijn en waar het hoofdonderwerp (of de "blikvanger") centraal staat, in plaats van op het klassieke "sterke punt".
aan deze foto wil ik TOTAAL NIETS verbeteren: proficiat!
warme groet van
fjet.
 

WOW... voor kadreren vind ik dit dus zonder meer PERFEKT - sommigen zullen je aanraden om dat stukje links van de boom weg te knippen, maar mijn advies is: luister niet naar slechte kameraden (als jij aanvoelt dat het erbij hoort, dan moet je vooral dat GEVOEL volgen, want hoewel smaken kunnen en en mogen verschillen: jij hebt het in je vingertoppen zitten !).
naar MIJN gevoel was de foto "iets" overbelicht, maar jij moet zelf beslissen of de "sfeer" van de eerste foto hierdoor niet verloren gaat in de versie die ik ervan gemaakt heb...
het enige minpunt is evenwel dat de foto NERGENS scherp is... met zoveel licht is het onwaarschijnlijk dat het bewegingsonscherpte is - mogelijk moet de lens een VOORZICHTIGE maar toch grondige poetsbeurt krijgen (één of twee druppeltjes lens cleaner en STOFVRIJ zijdepapier, want als je ook maar één korreltje zand over het lensoppervlak wrijft, maak je onherstelbare krassen).
als dat probleem met de onscherpte opgelost is, dan ben jij de SNELSTE LEERLING OOIT voor kadreren!
krijg ik nog één fotootje voordat ik je naar tobias stuur; please?
warme groet van
fjet.

een héérlijk romantisch plekje, maar als oefening voor "kadreren" zit het mij dwars dat de "horizon" de foto precies in de helft doormidden snijdt.
om die grens tussen bomen en water op een sterke horizontale lijn te krijgen en het eilandje meteen op een sterk punt te zetten waren er twéé mogelijkheden.
je kon kiezen voor de onderste sterke lijn, maar dan kreeg je boven aan het loodzware gewicht van de bomenmassa die alles zou platdrukken.
de tweede mogelijkheid was om de bovenste sterke lijn te gebruiken en dan had je nog mooie weerspiegeling in het water gekregen (in de uitsnijding die ik hier voorstel, had ik helaas niet genoeg voorgrond).
rechts achter werken de witte lichtvlekken tussen het gebladerte volgens mij erg storend en zoals je kan zien heb ik die heftige kontrasten gemilderd met de kloon-stempel.
de ideale oplossing zou natuurlijk zijn, dat je de foto kon hermaken, enkele stapjes naar rechts (om een "rustige" achtergrond te krijgen) en dan de kamera iets lager richten, met de "horizon" op de BOVENSTE sterke lijn, zodat je bomen en meer water krijgt.
let wel, je moet dit niet slikken omdat ik dat zeg - het zijn goedbedoelde TIPS van een vriend die je tracht te helpen om NOG betere fotoos te maken en JIJ moet oordelen of de voorgestelde wijzigingen inderdaad  ver-BETER-ingen zijn.
warme groet van
fjet.

dit is een foto van wat elke voorbijganger daar op dat ogenblik ziet, maar als KREATIEVE fotograaf trachten wij toch altijd om er een PERSOONLIJKE toets aan toe te voegen, zodat de foto achteraf ook boeiend wordt voor ànderen.
de uitsnijding die ik gemaakt heb is beslist geen "verbetering", door het enorme verlies aan kwaliteit - ik probeer je enkel aan te tonen hoe je zélf deze foto kan HERmaken door véél dichter bij je onderwerp te gaan, om dat paardje dan als VOORGROND te gebruiken op het sterke puint links onder en de grote kosntruktie dan op sterke lijn rechts.
een speeltuin (zelfs verlaten) kan eindeloze kombinaties opleveren en is dus een ideaal oefenterrein voor het kadreren, omdat de tuigen toch niet weglopen.
tip: de les "kadreren" nog eens aandachtig herlezen en dan MINDER op één enkele foto willen samenpersen, maar wél alle aandacht op één hoofdonderwerp vestigen (op een sterk punt natuurlijk) en verder eksperimenteren met voorgrond en achtergrond en diagnale lijnen.
het lijkt allemaal véél om op te letten, maar met de tijd die je nu investeert in bewuste oefeningen kan je daarna knallers van fotoos maken.
veel sukses en warme groet van
fjet.

voor mij is dit een perfekte kadrering, ook al houdt ze geen rekening met de KLASSIEKE regels van sterke lijnen en sterke punten, zoals die in deze fotografiegroep verdedigd worden (en ja hoor, zelfs die "uitgebrande" ramen neem ik er bij als wezenlijk onderdeel, want door ze er af te knippen gaat de "ziel" van de foto totaal verloren).
ofwel ben je een topfotograaf (m/v) ofwel is dit een zogenaamde "toevalstreffer" - daarom zou ik je vriendelijk willen vragen om een "verse" foto in te zenden, waar je dan wél rekening houdt met sterke lijnen en sterke punten.
warme groet van
fjet.

warm welkom en bravo omdat je EINDELIJK de eerste stap hebt durven zetten: hier wordt NIEMAND uitgelachen en de bedoeling van onze tips is om je zo haast mogelijk NOG betere fotoos te leren maken.
je hebt daar prachtige bloemen staan, maar samen met jouw troeteltje wordt het een beetje tevéél van het goede en dat is verwarrend voor de toeschouwer: door MINDER details op éénzelfde foto te zetten, gaat het hoofdonderwerp MEER aandacht krijgen: waarom geen aparte fotoos maken van de bloemen EN van het hondje.
we verwachten natuurlijk dat je de les "kadreren" doorneemt die je bij je inschrijving gekregen hebt en dat je daar dan speciaal NIEUWE fotoos mee maakt om die wijze raadgevingen in praktijk te bengen. (moest je die les niet meer hebben, dan kan je ze opnieuw aanvragen bij onze onvervanbare steunpilaar mick).
misschien bloedt jouw hart omdat er zo geknipt is aan je foto, maar je zal merken dat het hondje daardoor veel méér aandacht krijgt (en niets belet jou om bij een volgende gelegenheid alle aandacht te trekken op één of méér van die bloemen).
tip: hoofdonderwerp op zo'n "sterk punt" uit de les kadreren en voor de rest zo weinig mogelijk details die de aandacht afleiden van het hoofdonderwerp - dat het niet altijd eenvoudig is, blijkt uit je volgende foto van hetzelfde hondje.
*** volgens de "reglementen" mag je slechts twee fotoos per keer inzenden, maar als welkomstgeschenk krijg je meteen DRIE besprekingen (niet verder vertellen!)
sukses en warme groet van
fjet.

echt GOEDE fotoos maken van een huisdier, vraagt een bijna bovenmenselijk geduld, maar soms loont het de moeite om tientallen fotoos te schieten en er uiteindelijk één enkele over te houden, waar je troetel niet alleen op een sterk punt zit, maar bovendien de goede kant uit kijkt EN net op dat ogenblik genoeg licht in de ogen krijgt.
aan deze foto heb ik niets veranderd, maar met enige verbeelding zal je zelf inzien dat het BETER zou geweest zijn als het hondje naar de andere kant had gekeken in plaats van tegen de rand van de foto aan te botsen en dat het HELEMAAL super zou geweest zijn als hij/zij dan nog lichtjes in zijn/haar oogjes zou gekregen hebben.
zo te zien is het een "braaf" beestje en DUS een ideaal fotomodel om verder op te blijven oefenen (troost je, zelfs de top-cracks onder onze natuurfotografen gooien méér opnames in de prullebak dan op het net...)
warme groet van
fjet

dat poezebeest was een heel wat gemakkelijker opgave, omdat die mooi stil bleef zitten en het "kadreren" is hier dan ook al heel wat beter.
als je de bovenste en onderste foto vergelijkt, zal je merken dat het stuk witte muur in de bovenste foto heel wat aandacht wèg-trekt - dat had je kunnen vermijden door een stapje naar rechts te zetten om een "rustige" achtergrond te krijgen.
ik heb dus rechts een stukje van je foto afgeknipt en daardoor kwam de poezekop opeens helemààl op zo'n "sterk punt" waar het in de les over gaat en je zal moeten toegeven dat de kat er opeens veel "sterker" door komt (het resterende stukje van dat wit heb ik met de kloon-stempel dezelfde kleur gegeven als de deurlijst).
de voornaamste tip voor jou is: draai een beetje om je onderwerp heen, tot je een zo RUSTIG mogelijke achtergrond krijgt en probeer dn het hoofdonderwerp (hier de kop en de ogen) op een sterk punt te zetten - het zal iets méér tijd kosten, maar achteraf zal je er dan ook veel méér plezier aan beleven, omdat ook anderen met meer aandacht naar je foto gaan kijken - sukses en vooral: veel fotovreugde!
warme groet van
fjet..

deze foto barst gewoon uit haar voegen van de goede bedoelingen en je hebt echt je best gedaan om zowat alle kompozitieregels in één foto te verwerken: sterk punt, diagonaal, voorgrond.
maar die voorgrond neemt wel zo enorm veel aandacht in beslag, dat de rest van het beeld helemaal verloren gaat, want volgens mij was je zo onder de indruk van dit mooie landschap, dat je ALLES in één foto wou vatten... en dat is helaas onmogelijk.
want naargelang je  méér details op één opname wil samenpersen, verliest elk van die details aan waarde, terwijl het de bedoeling van kadreren is om een kompozitie op te bouwen rond één hoofdonderwerp en al de rest als "decor" te gebruiken, in dienst van dat ene hoofdonderwerp: MINDER details betekent MEER aandacht voor het hoofdonderwerp.
om dit aan te tonen, heb ik TWEE uitsnijdingen gemaakt: de eerste met de houten afluiting, die nu een eigen leven gaat leiden en een tweede met dat prachtige landschap, dat nu pas tot zijn volle recht komt, omdat de aandacht niet meer wordt opgeslorpt door die nadrukkelijke voorgrond.
volgens mij zijn het twee pareltjes geworden (al blijft het natuurlijk een waarheid als een koe dat achteraf uitsnijden de technische kwaliteiten, zoals scherpte en definitie, sterk doet afnemen).
tot slot blijft het voor mij een raadsel, waarom je bij zo'n uitgestrekt landschap gekozen hebt voor een STAAND formaat (een liggend formaat benadrukt de uitgestrektheid, een staand formaat benadrukt de hoogte...)
en toch nog een vriendelijk vraagje, om voor de lessen geen archieffotoos te gebruiken, maar VERSE opnamen, waaruit blijkt of je al dan niet akkoord gaat met de tips die we hier geven).
warme groet van
fjet.

ik voel diep met je mee omdat jullie droomhuis momenteel nog een chaotische bouwwerf is... je bent er alleszins in geslaagd om het idee "onoverzichtelijke rommel" over te brengen, met een wirwar van planken en balkjes, die diagonaal staan te wachten om door de cirkelzaag op de achtergrond verwerkt te worden tot brandhout.
voor de oningewijde toeschouwer is het echter zo'n verwarrend zoekplaatje geworden, dat weinigen er zullen bij stilstaan dat die cirkelzaag zich echt op een sterk punt bevindt en dat het (toekomstige) brandhout diagonalen staat te vormen.
door de vuistregel MINDER IS MEER toe te passen, tracht ik aan te tonen dat de foto "sterker" wordt en méér mensen zal aanspreken, door dat "iets te veel van het goede" een beetje te snoeien: in de uitsnijding die ik voorstel blijft het idee chaos bewaard, maar dan opgebouwd rond de cirkelzaag die nu een veel duidelijker rol gaat spelen.
toch zou ik je warm willen aanraden om deze foto te hermaken, maar dan van ACHTER de cirkelzaag, die dan sterk op de voorgrond komt (op een sterk punt uiteraard) en dan kan je op die "nieuwe" achtergrond  zoveel plankjes en balkjes zetten als je wil, kriskras door elkaar, maar liefst met veel diagonalen.
het is ONTZETTEND belangrijk om VOOR de opname helemaal om je onderwerp heen te draaien, om dàn pas je definitieve standpunt te kiezen... en zo te zien, liggen de onderwerpen voor boeiende fotoos op jullie bouwwerf zomaar voor het rapen.
let wel, dit is bedoeld als OPBOUWENDE kritiek, want stilaan zal je zélf beginnen aanvoelen dat je aan een doordachte foto veel méér plezier gaat beleven dan aan een lukraak snapshot.
mogen wij hier nog méér supporteren met enkele VERSE fotoos op die bouwwerf?
warme groet van
fjet.

gewoon schitterend, vergeleken bij je vorige foto van diezelfde molen, dat zal je zélf moeten toegeven als je beide naast elkaar legt: het betekent dus dat je heel verstandig gebruik maakt van de tips waarmee we je hier proberen te helpen om in de toekomst NOG betere fotoos te maken.
de molen zelf staat hier voorbeeldig op een sterke lijn, met de wieken ingeplant op het sterke punt rechts boven, terwijl die weg de ogen DWINGT om naar die molen te gaan, die nu werkelijk als hoofdonderwerp alle aandacht opeist.
het absolute winstpunt is die blauwe bewolkte lucht, die nu een sierlijke en rustige achtergrond wordt (terwijl een spierwitte lucht de aandacht weg-zuigt van het hoofdonderwerp).
vreemd is, dat meerdere van jouw fotoos naar links hellen, terwijl je dat met adobe gemakkelijk weer kan rechtzetten.
bij dat rechtzetten heb ik rechts onder met de kloonstempel de totaal onscherpe wieken van een zustermolen verwijderd, maar dat is een kwestie van smaak.
als je op dàt nivo blijft inzenden, dan zal je spoedig "afgestudeerd" zijn... een dikke proficiat dus!
warme groet van
fjet.

voor het kadreren heb je hier wel heel duidelijk de toren op een sterke lijn willen zetten, met de nadruk op het gedeelte dat "toevallig" op zo'n sterk punt staat - ik hoop dat je zélf begint aan te voelen dat die kadreerregels je fotoos sterker doen overkomen.
technisch is er echter nog heel wat "werk" aan deze foto - want hoewel je nu bewust naar een blauwe lucht met enkele wolkjes gezocht hebt, is het lichtkontrast tussen die lichtblauwe lucht en de schaduwzijde van die toren echt te groot voor een digitale kamera.
normaal moet in zo'n situatie bij het lichtmeten op de toren richten, maar dan krijg je een overbelichte (en dus weer spierwitte) hemel - met adobe heb ik de toren lichter gemaakt en de lucht donkerder.
feitelijk had je zélf VOOR het inzenden moeten zien dat jouw foto naar links helt, maar ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om met opzet "lichtjes" te overdrijven in de andere richting, om je iets duidelijk te maken: naar mijn gevoel is de eerste een "triestige" toren die op invallen staat, terwijl de tweede "strijdvaardig en trots" overkomt.
vooral met je eerste foto bewijs je dat je het kadreren stilaan onder de knie begint te krijgen, maar vergeet de lichtmeet-tips niet die je bij het standbeeld van simon stevin gekregen hebt.
je maakt enorme vorderingen... als afwisseling nog eens twee binnenhuis opnames?
warme groet van
fjet.

hallo mare,
de foto zou perfekt geweest zijn ALS... ik niet zo nieuwsgierig van aard was, want ik zou natuurlijk willen weten wat die konstruktie rechts in beeld is... (en samen met mij waarschijnlijk élke nieuwsgierige m/v).
in zo'n geval vind ik dat het er herkenbaar moet opstaan of helemaal niet, tenzij deze foto deel uitmaakt van een reeks en dan is het natuurlijk puur raffinement om de toeschouwer te dwingen om verder te bladeren...
door dat afdak er af te snijden, was ik wel verplicht om ook die spankabels weg te klonen en dan werd het zo'n onhandig formaat, dat ik ook een stukje van de voorgrond verwijderd heb.
maar inzake kadreren en belichting is dit KLASSE.
warme groet van
fjet.

warm welkom en laat je vooral niet ontmoedigen omdat er nogal zwaar geknipt is aan jouw foto, maar het is net de bedoeling dat we je met enkele tips leren om NOG betere  fotoos  te maken.
elke foto is immers een "uitsnijding" uit de werkelijkheid die iedere voorbijganger ziet, maar als fotograaf proberen we door te kadreren om een heel bewuste uitsnijding te maken, zodat we de toeschouwer "dwingen" om precies dàt te zien wat wij willen.
de slogan "minder is méér" betekent dat ons hoofdonderwerp MEER aandacht krijgt, door MINDER overbodige details op de foto te zetten: in dit geval is er op ongeveer 40% van de uitsnijding feitelijk niet veel boeiends te zien: een heel grote hoop "lege" lucht bovenaan en onderbelichte bomen aan de rechterkant, terwijl er na wat knippen een héél stemmige en rustige foto in zit, zeker als we daarbij rekening houden met de "regels" van het kadreren, die geen "wetten" zijn, maar uiterst nuttige hulpmiddelen.
in de uitsnijding die ik gemaakt heb, zitten de vissers op dat onderste sterke punt, terwijl de boot op dat bovenste sterke punt komt: zowel vissers als boot trekken daardoor opeens veel méér aandacht, terwijl onze ogen bijna automatisch de (denkbeeldige) diagonale lijn tussen beide volgen.
let wel: door achteraf uit te snijden, verlies je natuurlijk kwaliteit en het is dus stukken beter om die "uitsnijding uit de werkelijkheid" reeds bij de opname te maken.
bekijk beide fotoos heel rustig en dan zal je zelf wel inzien dat de onderste "boeiender" is dan de bovenste, terwijl het toch over identiek dezelfde opname gaat...
veel sukses en vooral: veel fotovreugde (je mag nieuwe fotoos insturen ter bespreking).
warme groet van
fjet.

net zoals bij je andere foto gaat een KANJER van een uitstekend gekadreerde foto hier een beetje de mist in, omdat die witte lucht de aandacht weg zuigt en net zoals bij je andere foto heb ik hier sterk overdreven met het gebruik van het "emmertje" om het kontrast tussen beide versies sterker te doen uitkomen.
maar inzake kadreren is deze foto niet "bijna", maar helemààl af: niet alleen is hier heel vakkundig gebruik gemaakt van het sterk punt waarrond de hele foto is opgebouwd, maar bovendien werd handig gebruik gemaakt van een sterke lijn  om uitgerekend dààr de grens te leggen tussen bomen en gras.
jij MAG dus naar tobias, om ook dààr wat bloemetjes in ontvangst te gaan nemen.
warme groet van fjet.

dit is fantastisch lesmateriaal om NOGMAALS aan iedereen duidelijk te maken hoe enorm belangrijk de lucht in een landschap is, want ook dàt hoort bij "kadreren" of kompozitie.
volgens het "boekje" is deze foto bijna perfekt... en toch wordt de blik van de toeschouwer automatisch weggezogen naar die witte lucht, want één van de vuistregels voor kompozitie is: het hoogste licht op het hoofdonderwerp.
dat is natuurlijk teorie en in de praktijk is dat niet altijd mogelijk, maar zo'n spierwitte lucht kan een weldoordachte foto verknoeien - dat heb ik trachten te bewijzen, door die lucht te kleuren met het "emmertje" van adobe (heel slordig en sterk overdreven, maar dat was de bedoeling: het giga-verschil aantonen tussen een witte en een blauwe lucht en het zou natuurlijk NOG mooier geweest zijn als er enkele witte wolkjes in ge-kloond waren).
afgezien van die lucht is deze foto een "model" voor kadreren, want alle elementen leiden de ogen naar dat sterk punt, waar die "flessenhals" van de boom het stromend water blokeert: gewoon voorbeeldig!.
ik weet ook wel dat je de kleur van de lucht niet altijd voor het kiezen hebt tijdens een uitstap, maar het is net de bedoeling van deze bespreking om tips mee te geven om NOG betere fotoos te maken.
warme groet van fjet.

je schrijft dat je héél weinig tijd hebt omdat je héél veel werk hebt aan het schilderen en renoveren van je woning... waarom het dan ver van huis gaan zoeken als de onderwerpen voor boeiende fotoos thuis zo maar voor het grijpen liggen?
er zijn talloze "stillevens" mogelijk met borstels en potten verf, ladders met je partner erop, de toestand VOOR en NA (wat dan tevens kostbare dokumentatie en/of herinneringen kan opleveren) - zolang je maar pogingen doet om bij een opname rekening te houden met de sterke lijnen en sterke punten, is het aantal onderwerpen gewoon onbeperkt voor een "kreatieve" fotograaf en zo kan je dan het aangename kombineren met het nuttige.
* de eerste abdijfoto krijg ik gewoon niet open en de tweede is  véél te groot (je komt dan héél zeker niet aan merking voor een foto van de dag!)
* voor deze foto heb je inderdaad een poging gedaan om het hoofdgebouw op een sterke lijn te zetten en de toren op een sterk punt.
* de wolkenmassa is alleszins een pluspunt (véél boeiender dan zo'n spierwitte lucht, die alle aandacht wegtrekt van het onderwerp).
* heel wat minder is natuurlijk dat de hele abdij zware slagzij maakt naar links - dat kan iedereen overkomen als je bij een geleid bezoek niet voldoende tijd krijgt, maar dit is achteraf toch heel gemakkelijk te verhelpen op de kompjoeter (zoals je kan zien in de onderste foto).
* de boom links komt wel erg "zwaar" over en er gaat absoluut geen informatie verloren als je er een stukje afknipt (zoals op de onderste foto).
*** een eerste tip is, om bij een dergelijke opname op je knieën te gaan zitten (dat mag wel in een abdij, woehaha) en als je dan nog enkele stapjes naar rechts doet, dan  kan je  met die twee struiken op de voorgrond een prachtige omkadering maken, die de foto opeens  dat beetje kreatieve ekstra geeft dat een GOEDE foto onderscheidt van een  ondoordacht snapshot.
*** de tweede tip: probeer op een "rustig" ogenblik eens wat onderwerpen te zoeken op de "bouwwerf" waarin je huis nu kennelijk herschapen is - en dan NATUURLIJK rekening houden met sterke lijnen en sterke punten: je zal merken dat je veel méér plezier gaat beleven aan opnamen waarbij je heel bewust een "eigen" vizie legt.
zodra de "drukke werkzaamheden" het toelaten, graag twee nieuwe inzendingen, maar in afwachting heb je mijn "morele steun" om bij zo'n warm weer zo hard te staan zwoegen.
warme groet van
fjet.

je zal zelf wel merken dat je DIT soort fotoos vroeger nooit zou gemaakt hebben en je hebt niet alleen de les kadreren aandachtig gelezen, maar ook fotoos van anderen bestudeerd: de weg eist onmiddellijk de aandacht op en de ogen volgen die weg automatisch naar een punt aan de horizon waar landweg en waterweg elkaar ontmoeten en versmelten.
en toch zou jouw foto in mijn ogen NOG sterker geweest zijn, als je die horizon op een sterke lijn had gezet,  waardoor dat "knooppunt" automatisch op zo'n "sterk punt" zou komen.
ik heb dat trachten aan te tonen  in de uitsnijding die ik gemaakt heb, maar toen kwam die hoogspanningsmast op zo'n "ongemakkelijke" plaats, dat ik hem met de kloon-stempel verzet heb (let wel: dit is géén toegelaten standaard procedure, DE enige juiiste oplossing zou geweest zijn, dat je bij de opname enkele stapjes opzij gezet had, tot ook die paal op een sterke lijn stond).
voor alle duidelijkheid nog maar eens vertellen dat dit geen wetten zijn, maar TIPS en dat je gerust mag laten weten als je het  niet eens bent met een van die tips, want de bedoeling is dat je ze zelf gaat toepassen in je verdere loopbaan als fotograaf.
warme groet van
fjet.

een héél verdienstelijke poging om dat beeld op een sterke lijn te zetten  en het sterke punt te gebruiken  om de aandacht te trekken op de belangrijke onderdelen van het beeld, terwijl het toch opgenomen wordt in dat natuurkader.
jammer genoeg heb je naar mijn gevoel voor de verkeerde (rechtse) sterke lijn gekozen, omdat die rabarberstruik (?) nu veel te "zwaar" wordt... als je in gedachten het beeld op de linkse vertikale lijn zet, is die struik niet meer zo "opdringerig" en krijgt het beeld aan de rechterzijde meer ademruimte.
meestal tracht ik door een uitsnijding duidelijk te maken was ik bedoel, maar hier bleef er aan de rechterkant niet genoeg plaats.
hoofdzaak is dat je nu (in tegensteling tot je eerste inzendingen) heel bewust rekening begint te houden met sterke lijnen en sterke punten en dat je nu zélf begint aan te voelen dat het inderdaad handige hulpmiddelen zijn om je fotoos te verbeteren.
wel even een misverstand rechtzetten: blauwe lucht geeft een kleurfoto een absolute meerwaarde, terwijl die "witte" lucht doorgaans alleen maar aandacht afleidt: in dit geval zou ik waarschijnlijk op mijn buik zijn gaan liggen, om het warme geel van het beeld te laten kontrasteren met de koele achtergrond van die staalblauwe lucht.
het kan verwarrend overkomen om op ZOveel tegelijk te moeten letten, maar door nu wat meer tijd te investeren in oefeningen, ga je dat mettertijd "automatisch" aanvoelen -  je hebt reeds ENORME vorderingen gemaakt, maar dat zal je zelf ook wel inzien en je zal nu ongetwijfeld met àndere ogen naar de wereld kijken dan enkele weken geleden.
ja MAG twee nieuwe (bewuste) oefeningen inzenden.
warme groet van
fjet.

toen ik de foto voor het eerst zag, heb ik echt moeten zoeken naar dat brugje en ik denk dat je dat gevoel zélf kan krijgen door je eigen foto te bekijken met de ogen van een buitenstaander... het zou een zéér nuttige ervaring zijn en je dat "gevoel" geven dat er iets niet klopt.
en toch zat er een idyllisch, bijna japans tafreeltje verscholen tussen die ontelbare lichtvlekjes, dat heb ik er proberen uit te halen door storende elementen weg te snijden EN door die erg lichte vlek van de planten links onder weg te klonen.
anderen zullen je wel vertellen dat de foto erg "hard" door de zeer gote lichtkontrasten, maar hoge middagzon tussen bladeren is echt méér dan een (niet bewerkte) digi kan verdragen.
ik zou je sterk aanraden om thuis bestaande fotoos te nemen en er met enkele vellen papier gedeelten van af te dekken, om dan zelf een definitieve uitsnijding te kiezen en op te slaan (of af te printen) - het is een uitstekende oefening om zo'n "ideale" uitsnijding voortaan reeds bij de opname te maken, want ik blijf herhalen dat je bij elke uitsnijding op de kompjoeter een verlies van kwaliteit krijgt.
warme groet van
fjet.

ik hoop dat je ZELF inziet, hoe de ogen van een "buitenstaander" gewoon weg-gezogen worden naar die grote witte vlek van kasteel middelheim dat dus voortdurend de aandacht wegtrekt van het beeld...

doe asjeblief nooit wat ik hier gedaan heb door dat kasteel even weg te toveren, want dat is pure vervalsing van de realiteit - ik wou hier enkel even aantonen hoe, door een rustige achtergrond, alle aandacht opeens weer gekoncentreerd wordt op dat éne beeld.
een veel BETERE oplossing zou geweest zijn als jij die enkele stapjes naar rechts gezet had voor het bekomen van die rustige achtergrond.
het VOORNAAMSTE in een les kadreren is natuurlijk dat jij voor het bewuste gebruik van sterk punt én sterke lijn van mij een onderscheiding krijgt en daarbovenop nog een GROTE onderscheiding voor de symboliek van de vrouw op de diagonale grens tussen licht en schaduw.
je MAG twee nieuwe fotoos sturen, maar géén verplichting.
warme groet van
fjet.

een foto waarbij je met je ellebogen aanvoelt dat er héél wat denkwerk aan vooraf gegaan is, want deze foto kan (bijna) dienen als illustratie voor een kursus kadreren (en dan op de koop toe nog aangevuld met haar eigen ervaring).
het allereerste wat opvalt (en wat deze foto onderscheidt van de talloze snapshots) is de "omkadering" door bomen en bladeren, wat meteen een enorme dieptewerking geeft en alle aandacht gevangen houdt in dit rustige landschap.
de horizon staat voorbeeldig op een sterke lijn, hoewel de stal (rechts) en het huis (links) erg klein uitvallen, trekken ze toch de ogen aan, omdat ze allebei in de buurt van de onderste sterke punten staan, maar alles wordt toch gedomineerd door die kanjer van een wolk op dat sterke punt boven links.
een voorbeeldig stuk "huiswerk" dus, helemaal doordacht en gedisciplineerd uitgewerkt.
wat ik persoonlijk mis, is een echt "hoofd-onderwerp" - dit had de stal kunnen zijn door dichterbij te komen, maar dan was die prachtige omkadering weggevallen.
het enige storende element vond ik de grijze loods, rechts naast de stal en die heb ik dus weggekloond (ook al zullen sommigen dat een "ongeoorloofde bewerking" noemen).
de vlinder die je ingezonden hebt, voldoet aan de normen van het kadreren, maar voor dichtbij en/of makro opnamen verwijs ik je toch liever maar de specialisten terzake.
ik hoop dat je "iets" hebt aan deze tips en dat je volgende inzending van dezelfde kwaliteit is, want door te "knippen" kan je de waarde van deze foto alleen maar verminderen: dit verdient een applaus!
warme groet van
fjet..

hallo, dit is dus van iemand die "niet van landschappen houdt" en zichzelf een "beginnelinge" noemt... (maar die het wel helemaal in haar vingertoppen heeft om elementen van een landschap aaneen te voegen tot één zinvol geheel).
dat die elektriciteitspaal geen "klassiek" hoofdonderwerp is in de fotoclubs, belet mare niet om heel subtiel te suggereren hoe de "beschaving" stilaan overal doordringt... want morgen staan hier misschien fabrieken.
bij herhaling heb ik er hier voor gepleit om de regels voor sterke lijnen en sterke punten SOEPEL toe te passen en dan blijkt overduidelijk dat ze voor mare allang geen teorie meer zijn en dat zij ze instinktief aanvoelt én gebruikt.
hoewel jouw foto ruimschoots voldoet aan de regels voor kadreren, stel ik voor om links "iets" weg te nemen zonder dat er informatie verloren gaat en ook in de voorgrond "iets" te snoeien om te voorkomen dat het teveel aan gras de aandacht afleidt van de dieptewerking.
door de uitsnijding die ik voorstel, wordt die diagenaal NOG veel sterker en dwingt ze de ogen naar dat "minuskule" elektriciteitspaaltje, dat inderdaad het hoofdonderwerp is.
wel opletten voor dergelijke "bleke" luchten, die zo licht zijn dat ze veel aandacht opzuigen... een staalblauwe hemel met kolossale witte wolken zou meteen een heel andere sfeer scheppen.
door een "goede" titel te verzinnen, help je de toeschouwer om iets dieper na te denken over de zeer akute symboliek.
je MAG nog twee fotoos over kadreren inzenden, maar als AL je landschappenvan dit kaliber zijn, dan mag de mailgroep in jou weer het zoveelste "jong talent" verwelkomen!
warme groet van
fjet.

sorry voor het lange wachten, maar het is hier geween en geknars van tanden geweest met mijn kompjoeterke.
vanzelfsprekend is IEDEREEN welkom en niemand is verplicht om de lessen te volgen, want fotografie is hier een liefhebberij (of passie) - maar als je een bespreking wil over het kadreren, dan verwachten we toch dat je eerst de les kadreren doorleest die je bij je inschrijving ontvangen hebt en dat je een inspanning doet om rekening te houden met de bazisregels die daar gegeven worden over sterke lijnen en sterke punten.
het is de bedoeling dat je oefeningen maakt op de les en dan zullen we jou met alle plezier stap voor stap verder op weg helpen.
bij je eerste inzending heb je het jezelf wel erg moeilijk gemaakt door die dichtbij opnamen, want er zijn echt wel problemen met de scherpte - als het je bedoeling is om dààrin te specializeren, dan denk ik dat je een schat aan informatie zal vinden in de reeks TIPS die Ward van Jim geschreven heeft en die je via de mailgroep kan opvragen.
als jij zin hebt, dan graag een nieuwe start, met twee fotoos die speciaal voor de les kadreren gemaakt zijn... okay?
warme groet van
fjet.

als "dokument" is dit wel interessant omdat je zowel voor- als achterkant van de molen op één foto hebt, maar als toeschouwer weet ik toch niet waar ik eerst moet kijken: de ogen springen onbewust van de wieken naar dat trapje en weer terug, terwijl die wieken naar mijn gevoel te weinig ruimte hebben.
met de uitsnijding die ik voorstel, blijft alle info van de originele foto bewaard, maar geeft het geheel een veel rustiger gevoel, omdat de molen nu als één geheel op een sterk punt staat en de wieken de nodige "ruimte" krijgen.
je zal merken dat ik nogal vaak het woord "voelen" gebruik, want kadreren is geen kwestie van meten met de lat, het is immers de bedoeling dat je door oefening leert "aanvoelen" hoe diverse onderdelen samen één boeiende foto maken en de sterke lijnen en sterke punten zijn daarbij een handig hulpmiddel.
door méér fotoos van "cracks" te bestuderen om na te gaan hoe zij met sterke lijnen en sterke punten en diagonalen en lichtval omspringen, zal je dat "gevoel" vlugger in de toppen van je vingers krijgen.
er zijn hier al héél wat "beginnelingen" op héél korte tijd uitgegroeid tot... ras-fotografen en daar kan jij binnenkort ook bij horen.
warme groet van
fjet.

oei ronald.... als oefening voor kadreren valt dit wel mee, met sokkel op een sterke lijn en gezicht op een sterk punt.
MAAR... met de lichtmeting zat het deze keer helemààl fout: de meeste digi's hebben een spot-meting, waarmee je ook in moeilijke omstandigheden (bijv. bij tegenlicht) het licht kan meten op een belangrijk detail: hier dus het gezicht.
jouw meter heeft een "gemiddelde" gemeten over de hele foto en daardoor is dat gezicht zwaar onderbelicht - zoiets achteraf oplossen met de toets "tegenhouden" van adobe is nagenoeg onmogelijk (je moet dan trouwens ook nog gaan jongleren met "lichtsterkte" en "hardheid", zoals ik hier geprobeerd heb, maar het blijft knoeiwerk).
nog even herhalen dat tegenlicht niet altijd betekent dat je de zon pal tegen hebt, maar dat de achtergrond LICHTER is dan het hoofdonderwerp...
ik zou je dringend aanraden om die "spotmeting" eens rustig uit te proberen tot je het helemaal onder de knie hebt, dat voorkomt dat je later opnamen verknalt die je niet kan hermaken.
warme groet van
fjet.

op de eerste foto zie je, wat élke voorbijganger ziet zonder er echt op te letten, de tweede is de vizie van een fotograaf: hetzelfde onderwerp, maar toch anders en als je zelf mag kiezen, zal je er waarschijnlijk de tweede uitpikken.
deze twee verschillende uitsnijdingen illustreren prachtig hoe nuttig die regels voor kadreren zijn, met hun sterke lijnen en sterke punten: de foto oogt opeens rustiger, belangrijker en interessanter door die voorgrond weg te halen (waarop feitelijk weinig info staat) - daardoor komt de horizon opeens op een sterke lijn en het piepkleine huisje van de eerste foto wordt opeens veel groter op dat sterke punt.
de bedoeling is dat je beide uitsnijdingen elk afzonderlijk op je laat inwerken en ze dan vergelijkt, want hoewel de regels voor  kadreren  nuttig zijn, blijft het toch allemaal in de eerste plaats een kwestie van aanvoelen en ik hoop dat deze tips je daarbij helpen.
je mag twee "verse" opnames inzenden, maar nu héél bewust rekening houden met één hoofdonderwerp op een sterk punt en met strijklicht (zijdelings  invallend licht) om je fotoos dat magische reliëf te geven dat verloren gaat als de lichtbron pal achter je staat.
warme groet van
fjet.

met wat ik van jou reeds gezien heb in de mailgroep, zal het slechts een héél kleine inspanning vragen om de les "kadreren" eens door te nemen en dan voortaan je landschappen op te bouwen rond één "sterk punt": die regels zijn geen "heilige wetten", maar zéér bruikbare (en uit de praktijk afgeleide) hulpmiddelen om de aandacht van de bezoeker te vangen en even vast te houden.
dat de horizon bijna in het midden van de foto ligt, vind ik lang niet meer zo storend als de boerderij op het sterke punt boven rechts komt, terwijl die boomstronk op de voorgrond (op het andere sterke punt links onder) de blik opvangt en via die diagonale weg als vanzelf weer naar de boerderij leidt: zo'n bestudeerde kompozitie
als je moet letten op sterke lijnen en sterke punten, kan je dat in het begin aanvoelen als een rem op je kreativiteit, maar als je de rezultaten van deze twee uitsnijdingen vergelijkt, zal je moeten toegeven dat het de moeite loont om reeds bij de opname te zoeken naar één enkel hoofdonderwerp (de blikvanger) en de andere elementen dan in dienst van dat hoofdonderwerp te schikken en ordenen, zoals je een bloemruiker zou samenstellen.
heel in in het begin is dat tijdrovend, maar het wordt heel vlug een roetine en na verloop van tijd krijg je dat gevoel zo in je vingertoppen, dat je ook in zeer stresserende ogenblikken het hoofdonderwerp automatisch op zo'n sterk punt gaat zetten - je zal bovendien merken dat je zelf veel meer voldoening gaat beleven aan fotoos waar je die ekstra moeite voor gedaan hebt..
bij jouw makro en/of dichtbij fotoos voel je die kompozitie kennelijk instinktief aan en als je rekening houdt met enkele tips, zullen ook je landschappen in de kortste tijd juweeltjes worden: sukses!
warme groet van
fjet.

je gaat met giga-sprongen vooruit: je houdt rekening met onze tips en je wéét duidelijk waarover het gaat, nog een beetje en je hebt HET in je vingertoppen (HET is dat heerlijke gevoel dat JIJ de foto maakt en niet de kamera...)
in de uitsnijding die ik voorstel is die lichtvlek van de lucht weggevallen en is dat sluizenkompleksje "toevallig" terecht gekomen op.... jawel: een sterk punt.
TIP: kijk op een zonnige dag eens in alle richtingen naar de lucht... gek hé, maar ze is niet overal wit en niet overal blauw - goed om weten en er rekening mee te houden !
ik kijk met belangstelling uit naar je vorderingen in de volgende twee fotoos!
warme groet van
fjet.

indrukwekkend.... misschien iets te harde schaduw, maar juist dààrdoor  komt de foto bij mij zo sterk over.
sterke lijn, ogen op het sterke punt... bravo!
een fout die bij mij dan wél erg zwaar doorweegt: die geamputeerde hoeven, terwijlje toch echt plaats genoeg had om de kamera IETS te laten zakken.

elke natuurliefhebber zit met het probleem dat je al dat mooie in één plaatje wil "vangen", maar als fotograaf moeten we ons erbij neerleggen dat de toeschouwer niet buiten de randen van onze foto kan kijken en we zijn dan ook gedwongen om ervoor te zorgen dat we in onze uitsnijding een soort "gekoncentreerde" natuur krijgen.
jouw foto IS mooi, maar de witte vlekken van de lucht zuigen de aandacht voortdurend weg; zodat de toeschouwer niet meteen meteen weet wààr hij/zij moet kijken, omdat er geen "rustpunt" is voor de ogen en dààrvoor  zorgen die  handige regels voor sterke lijnen en sterke punten, waarmee we een hele foto opbouwen rond één hoofdonderwerp.
ideaal .zou geweest zijn als je enkele stapjes dichter gekomen was, met die linker boom op een sterke lijn terwijl alle aandacht dan gaat naar die mysterieuze plek waar de boom het water raakt: net op een sterk punt.
let wel, dit is geen kwestie van "de leraar heeft altijd gelijk" - de bedoeling is integendeel dat je beide fotoos naast elkaar legt en dan zélf uitmaakt OF de tweede versie je direkter aanspreekt en... WAAROM dat zo is: dan pas heb je iets geleerd.
ook opletten om niet TE kwistig om te springen met de toets "versterken", want dan krijg je van die gekke tintelingen in de boomblaadjes.
probeer je bij je volgende fotoos reeds bij de opname rekening te houden met deze tips? - het is even "wennen",  maar het wordt heel vlug een "tweede natuur" en zo krijg je nog méér plezier in het fotograferen, wat uiteindelijk de bedoeling is.
ik kijk gespannen uit naar je volgende twee...
warme groet van
fjet.

wow... deze indrukwekkende kolos is zo bladvullend dat er nog weinig aan veranderd kan worden - toch heb ik geprobeerd om de ogen op zo'n "sterk punt" te zetten, waardoor deze herkauwende bulldozer er zo mogelijk NOG massaler uitziet.
hopelijk kan ik je bij volgende foto een beetje méér nuttige tips meegeven.

hoofdzaak is dat je plezier beleeft aan fotograferen en je zeker niet laat ontmoedigen door de gevorderde "cracks" uit onze mailgroep: hier wordt niemand uitgelachen, want allemaal zijn we ooit begonnen en nu proberen we elkaar te helpen om NOG betere fotoos te maken.
bij je inschrijving heb je van mick een pak lessen gekregen, die zijn natuurlijk niet verplicht, maar er worden stap voor stap (en in "mensentaal") nuttige tips gegeven, waarop je dan oefeningen kan maken die hier besproken worden - het is natuurlijk de bedoeling dat je die de les "kadreren" eerst grondig leest, zodat je meteen weet wat "sterke lijnen" en "sterke punten" zijn.
bij je eerste inzending is er niet veel ruimte meer over om die leuke mieke geit nog te verschuiven naar zo'n sterk punt, maar door de uitsnijding die ik hier voorstel krijgt het diertje toch iets meer ruimte, zonder meteen tegen de rand van de foto aan te lopen.
eerste advies toch om je lens eens grondig te reinigen (met een héél zacht en absoluut stofvrij doekje, omdat je anders onherstelbare krassen op de lens maakt).
tweede advies om een kortere sluitersnelheid te gebruiken, want de onscherpte is niet te wijten aan fout scherpstellen, maar aan bewegings-onscherpte (dat merk je omdat de foto nergens scherp is, ook niet in de voorgrond of achtergrond.
graag dus twee fotoos, waarbij je héél bewust let op sterke lijnen en sterke punten (wees gerust, na een tijdje ga je daar automatisch rekening mee houden en je zal merken dat je fotoos daardoor ook voor anderen veel interssanter zullen worden) - sukses!
warme groet van
fjet.

ik hoop dat je ZELF inziet (en aanvoelt) dat dit veel méér is dan een "pasfotootje" van een standbeeld: je hebt niet alleen rekening gehouden met sterke lijn en sterk punt, maar het paard torent indrukwekkend hoog boven de toeschouwers uit en staat gewoon klaar om recht uit het beeld de kamer in te springen - weer een SPRONG voorwaarts, vergeleken met je eerste inzending!
je hebt hier (bewust of onbewust) enkele bazisregels toegepast, die het effekt van een foto ingrijpend beïnvloeden.
* als de kamera op ooghoogte staat met het onderwerp, fotografeer je wat iedere voorbijganger ziet.
* door een lager kamerastandpuint (het kikvors-perspektie) in te nemen, maak je onderwerp GROTER en indrukwekkender.
* een een hoger standpunt (het vogel-perspektief) doe je het onderwerp KLEINER lijken dan het in werkelijkheid is.
door bij de opname heel bewust te kiezen voor één van die drie mogelijkheden, kan je een eigen vizie meegeven aan de foto.
*** tegenlicht betekent niet noodzakelijk dat de zon recht in je lens schijnt, we spreken al van tegenlicht als de achtergrond (of een deel van de achtergrond) lichter is dan het hoofdonderwerp - de lichtmeter krijgt dan verkeerde informatie, omdat zo'n meter een GEMIDDELDE meet van de hele foto en niet weet WELK deel van de foto voor jou belangrijk is.
ik ken jouw toestel niet, maar bij de meeste gigi's kan je licht meten en scherpstellen op een detail: in dit geval zou dat het hoofd van de ruiter moeten zijn - je drukt de ontspanknop dan HALF in op dat detail om licht te meten en scherp te stellen en pas daarna kadreer je de foto met nog half ingedrukte ontspanknop om dan pas volledig in te drukken voor de opname.
ook hier heb je met een digi het voordeel dat je de opname direkt kan bekijken in dat rugvenster en dan desnoods een tweede opname maken met een halve of een hele lensopening meer of minder (aangeduid met EV + of -).
bij jouw foto heb ik het hoofd iets lichter gemaakt en onderaan een heel klein stukje weggesneden om de diagonale netjes in de rechter benedenhoek te laten eindigen (dat is geen kwestie van MOETEN, maar fijnproevers waarderen dergelijke kleine details).
je tweede foto voldeed aan de eisen van het kadreren, maar het beeld zelf is hopeloos onderbelicht door foute lichtmeting (weer die achtergrond...)
nota: ik heb alle begrip voor je ongeduld om héél snel te vorderen, maar het is wél de bedoeling dat je de bespreking eerst aandachtig leest en pas daarna nieuwe fotoos inzendt.
graag nog twee oefeningen waarbij je heel besuwst rekening houdt met achtergrond en lichtmeting, maar het gaat héél goed (dat zal je zelf ook wel merken!)
warme groet van
fjet.

het loont echt de moeite om eens helemaal rond een beeld te wandelen om de beste "invalshoek" te vinden, daarbij rekening houden met de achtergrond en pas dààrna de definitieve beeldopstelling met sterke lijnen en sterke punten te maken - zeker bij een beeld is dat geen probleem, omdat het toch niet wegloopt.
de tijd die je daar in stopt is zeker geen "verloren" tijd, want je krijgt daardoor niet alleen een beter rezultaat, maar nog veel belangrijker is dat je zo stilaan de "feeling" krijgt, die je voor de rest van je leven meedraagt en waardoor je later niet alleen veel tijd gaat winnen, maar vooral gaat voorkomen dat belangrijke fotoos achteraf "mislukkingen" blijken te zijn.
voor de verandering stel ik je TWEE versies voor: eentje waar het wit weggeknipt is (maar daardoor krijgt dat visje weinig ademruimte) en een waar dat witte gat "opgevuld" werd met de kloonstempel -
let wel: dit zijn noodoplossingen om je duidelijk te maken hoe belangrijk een "rustige" achtergrond is om de aandacht van de toeschouwer te "vangen", de bedoeling is immers dat je reeds bij de opname rekening houdt met die achtergrond - knippen vermindert altijd de kwaliteit van het eindrezultaat en dat kloonen is in deze groep niet toegestaan, omdat het in feite een vervalsing is.
echte fotografen trachten een eigen vizie toe te voegen aan wat elke voorbijganger ziet en net dat beetje "anders" maakt een foto de moeite waard om er iets langer naar te kijken - het maakt fotograferen ook veel boeiender dan het automatisch plaatjes schieten.
als je ook de bespreking van je tweede foto "verteerd" hebt, mag je weer twee nieuwe fotoos inzenden.

 

je houdt wel degelijk rekening met sterke lijnen en sterke punten, maar je blijft wel problemen hebben met je achtergrond en ook in dit geval trekt dat witte "luchtgat" de aandacht weg van het hoofdonderwerp.
de bedoeling van dit kommentaar is niet dat je de leraar "gelijk" geeft zoals in de papschool, maar dat je beide versies naast elkaar legt en dan ZELF uitmaakt welk van beide JOU het meest aanspreekt: met of zonder die witte lucht (je hebt bij jouw tweede versie van simon stevin zelf ervaren welk enorm verschil het uitmaakt als die lucht staalblauw is met enkele witte wolkjes, maar je hebt het natuurlijk niet altijd voor het zeggen...)-.
voor mij zou het een DROOMFOTO geweest zijn als je in het "oog" van dat beeld nog iets had kunnen vangen: een eendje, zwaan of... een kindergezichtje dat verstoppertje speelde achter het beeld.
louter technisch heb ik jouw foto met adobe iets lichter en iets harder gemaakt.
je maakt behoorlijke vorderingen in wens je véél fotovreugde.
warme groet van
fjet.

WAW... als je deze nieuwe versie van simon stevin naast je vorige legt, dan zie je zélf welke ENORME sprong voorwaarts je gemaakt hebt: dit is inderdaad een gigantisch en indrukwekkend monument, dat sterke indruk maakt op de toeschouwer.
akkoord, de schaduwen zijn te hard, zodat het gezicht bijna onherkenbaar wordt, maar dat is op te lossen door die schaduw iets op te helderen met de toets "tegenhouden" van adobe (of een ander bewerkingsprogramma).
voor een bruggeling is het vanzelfsprekend NOG meer voor de hand liggend om nogmaals een bezoekje te brengen aan de uitvinder van de cijfers achter de komma, maar dan een tweetal uurtjes later (en met een waterzonnetje...)
de blauwe lucht met de wolkjes zijn absoluut een pluspunt.
naargelang je reeds bij de opname méér aandacht gaat schenken aan die  details, ga je vreemd genoeg ook veel méér  genieten dan iemand die er zo maar in het wilde weg op los klikt.
ik wens je héél veel fotovreugde!
warme groet van
fjet.

het prachtige gebouwtje staat voorbeeldig op een sterk punt, maar toch wordt de aandacht afgeleid door de witte vlekken van de lucht (de vakterm was vroeger dat een foto "rammelt").
naast sterke lijnen en sterke punten speelt ook het hoogste licht immers een belangrijke rol om de aandacht van de toeschouwer te trekken (en vast te houden natuurlijk). - door enkele stapjes naar rechts te zetten, had je een  rustiger achtergrond kunnen krijgen met het "volle" gebladerte van de linkse bomenpartij: om duidelijk te maken wat ik bedoel, heb ik in het kader van de les met de stempel voor wat "valse" bladeren gezorgd, maar dat is uiteraard een totaal onaanvaardbare "bewerking".
omdat de foto op de koop toe over de hele lijn onscherp is, hoop ik vlug een "nieuwe versie" ervan te zien, met even spektakulaire verbetering als bij het standbeeld van stevin.
warme groet van
fjet.

de grote verdienste van deze foto is, dat ze een echte "blikvanger" is: een van die opnamen die gewoon UIT een hele reeks springt en de toeschouwer even verrast doet opkijken - dat komt deels door het gedurfde kontrast tussen hooglicht en diepe schaduw, maar héél zeker ook door die voorgrond, die HET grote verschil maakt tussen het zoveelste toeristische snapshot en het doordachte (en doorvoelde) werk van een rasfotograaf.
hoewel sommigen er over zullen struikelen dat de lichtste waterpartij bijna "verbrand" is en dat de schaduwpartij rechts onder de brug nagenoeg "dichtloopt", maakt dit felle kontrast voor mij net de charme van deze foto, want het is uitgerekend dit kontrast dat de aandacht trekt.
heel speciaal kompliment toch voor de fantastische doortekening van de details in die voorgrond, die dus helemààl geen silhouet geworden is, zoals je bij een foto met zo hoge lichtkontrasten zou verwachten.
ik heb lang geaarzeld om je MIJN uitsnijding voor te stellen, omdat het duidelijk je bedoeling was dat je het toeristische publiek wou betrekken bij de foto - dit is volgens mij de "zwakke" kant van deze opname: je vertelt twee verhalen ineens, maar beide werelden zijn gescheiden door die kollossale donkere dwarsbalk, die de foto letterlijk in twee afzonderlijke delen snijdt zonder een "visuële link" tussen beide.
dit soort probleem zou je in de toekomst eventueel kunnen oplossen door een lager kamerastandpunt in te nemen, zodat de reling met metalen bol uittorent boven het publiek en zo een verband legt tussen deze beide werelden.
ik besef heel goed dat ik jouw foto feitelijk amputeer door de uitsnijding die ik voorstel,  aan jou dus om beide  versies te vergelijken en dan zélf een heel bewuste keuze te maken.
omdat dit jouw eerste inzending is, toch nog eens benadrukken dat mijn kommentaren geen "wetten" zijn, maar pogingen om je wat tips mee te geven uit mijn persoonlijke ervaringswereld: gebruik ze dus enkel als je zélf inziet dat je foto er beter door wordt.
als je zin hebt, mag je twee "verse" opnamen insturen voor kadreren.
warme groet van
fjet

dat het minnewater wondermooi is, moet ik aan een bruggeling niet gaan vertellen, maar ik hoop dat je deze foto nog minstens een paar keer gaat her-maken, want ik heb het gevoel dat je hier in je geestdrift veel te veel in één keer hebt willen vertellen en dat brengt de toeschouwer in verwarring.
want hoewel de grasoever mooi op de onderste horizontale lijn staat en de boom op de linkse vertikale lijn, gaat dat heerlijke bruggetje zowat verloren als een onbelangrijk detail.
naast sterke lijnen en sterke punten speelt immers ook het LICHT een zeer belangrijke rol bij de opbouw van een foto en hier heb je wel ekstreem harde kontrasten tussen de witte muur links en de bijna dichtlopende schaduwpartij van de bomen rechts, zodat voor een niet-bruggeling de blik heen en weer getrokken wordt tussen die beide uitersten, waar feitelijk niet zovel interessants te zien valt.
ik stel je dus voor om deze foto nog minstens een paar keer te hermaken, met telkens één enkel detail als hoofdonderwerp en dat dan op een sterk punt te zetten: de uitsnijding die ik hier als voorbeeld geef, is slechts één van de nagenoeg ONTELBARE mogelijkheden die dat héérlijk romantische minnewater aan een fotograaf biedt.
als je beide fotoos aandachtig bekijkt, moet je zélf beslissen welke van de twee JOU het meest aanspreekt, want het is en blijft jouw foto.
een ekstra tip nog: zeker bij romantische fotoos kan je beter met heel zacht avondlicht werken, om de schrille kontrasten te vermijden (en voor een trotse bruggeling moet het geen probleem zijn om er keer op keer weer naar toe te gaan om dan onder ideale lichtomstandigheden DE foto van je leven te maken... en ik wens je van harte toe dat je die ooit maakt en er ons dan van laat genieten).
warme groet van
fjet.

een verdienstelijke poging om eens iets ànders te maken dan een "pasfoto" van die geschilderde renners, door ze in dat landschap te situeren, op een sterk punt nog wel.
naar mijn gevoel zou de foto nog meer "af" geweest zijn, als je op een sterk punt aan de linkerzijde een figuur zou gezet hebben: een al of niet oude man of vrouw, al dan niet op een fiets... zo maar een ideetje (veel kijken naar topfotoos, want op "stelen met de ogen" staat geen straf, woehaha).
warme groet van
fjet.

een goede poging om zowel fontein als bloembak allebei op een sterk punt te krijgen... misschien had je "iets" hoger kamerastandpunt kunnen innemen, dan kwam het fontein lager (op het sterke punt links onder) en de bloembak iets hoger op het sterke punt rechts boven).
jammer genoeg lijkt dat fonteinwater meer op... gesponnen suiker , maar om dàt op te lossen met de juiste sluitersnelheid verwijs ik naar de TIPS van super specialist ward van jim.
een absoluut pluspunt is dan weer dat je héél kreatief geëksperimenteerd hebt met de diagonalen van die arduinen boordstenen: knap!
warme greot van
fjet.

aan deze fotoos heb ik niets meer veranderd, want samen met wat ik de afgelopen weken van jou gezien heb in de mailgroep, heb je het kadreren nu volledig onder de knie.
ik hoop uit de grond van mijn hart dat je die kadreer-regels zal blijven beschouwen als een nuttig hulpmiddel, zonder dat ze jouw kreativiteit afremmen.
jij bent een natuurtalent, maar ook natuurtalenten kunnen de tips gebruiken die de lesgevers hier met zoveel ervaring, maar vooral met zoveel liefde voor de fotografie hebben neergeschreven.
mijn vurige wens is dat je de fotografie mettertijd leert kennen als een taal waarmee je op een zeer direkte manier ideeën en... emoties kan overdagen op anderen.
ik wens je dan ook niet alleen sukses, maar vooral veel kreatieve vreugde toe, een prettig en "vruchtbaar" verlof en ik verwittig leraar tobias dat hij het voorrecht krijgt om jou verder te mogen bijschaven met zijn wijze tips.
warme groet van
fjet.

ik kan me voorstellen dat heel wat senioren de wenkbrauwen fronsen bij deze foto, maar het idee valt heel zeker in mijn smaak, want de toeschouwer uitdagen om even na te denken en/of weg te dromen, vind ik alleszins een stuk boeiender dan een "pasfotootje" van de werkelijkheid, die net zo goed door een volautomatische flitspaal kon genomen zijn.
bovenaan links loopt de foto een beetje "leeg" door overbelichting, maar door een minimum aan knipwerk is dat zo opgelost en... meteen eindigt die diagonaal dan uitgerekend in de hoek, wat een foto altijd iets "geraffineerds" geeft.
het probleem is de scherpte: hou er rekening mee dat bij een weerspiegeling de afstand voor het scherpstellen moet verdubbeld worden - oefen dit thuis maar voor een spiegel, dan zal je merken dat je OFWEL op het spiegeloppervlak kan scherpstellen OF op het weerspiegelde beeld.
bij jouw foto is er dus wel een zéér kleine lensopening nodig om zpveel dieptescherpte te krijgen dat zowel het oevergras als het weerkaatste dak nog scherp zijn.
wie de platgetreden paden verlaat, loopt uiteraard méér riziko dat er onverwachte technische problemen opduiken, maar dat weegt niet op tegen de voldoening die je achteraf krijgt, als je met iets kreatiefs voor de dag komt, something never done before...
veel kreatieve fotovreugde
en warme groet van
fjet.

een mooie technische vingeroefening voor kadreren, maar hier is het idee "beek" volgens mij helemaal verloren gegaan en is het een zoekplaatje geworden om de verschillende elementen thuis te brengen.
je hebt deze foto tweemaal ingezonden, maar ik geef de voorkeur aan deze versie, omdat je hier met de diagonale lijn gewerkt hebt.
bovenaan links is de foto wel overbelicht en door dat stukje weg te snijden eindigt die diagonaal nu netjes in de hoek, wat door de kenners altijd gewaardeerd wordt.
net zoals bij de vorige foto zijn er problemen met de scherpte, maar je hebt tenminste het lef om te eksperimenteren en dat vind ik een enorm winstpunt voor iemand die kreatieve fotografie wil beoefenen: volhouden dus !
warme groet van
fjet.

op het eerste gezicht is alles voorbeeldig volgens het boekje: het beeld op een sterke lijn, het hoofd op een sterk punt en zelfs mooie zijdelingse lichtval die zorgt voor reliëf en stofweergave.
en toch verdient de uitvinder van de komma volgens mij beter, want nu wordt de aandacht wel erg afgeleid door de... achtergrond.
als je beide fotoos aandachtig bekijkt, zal je zélf wel inzien hoe je ogen bijna onweerstaanbaar "weg-gezogen" worden naar die felwitte vlek onderaan links.
een foto maken waarbij de achtergrond een mooi "dekor" vormt voor het hoofdonderwerp, valt niet altijd mee en in dit geval zou ik drie tips kunnen geven, die feitelijk gelden voor àlle stadsgezichten:
a.-met het oog in de zoeker,  rond het beeld blijven draaien tot je een "mooie" achtergrond hebt (want ook die daken en schoorstenen rechts komen nogal "rommelig" over).
b.-als dat niet lukt, dan door de knieën zakken tot die achtergrond helemààl verdwijnt
c.-de achterond volledig onscherp maken door een grote tele te gebruiken (met grote lensopening).
ik weet, het zijn details, maar als je daarop heel bewust gaat letten bij de opname, zal dat het PLEZIER van het kreatief fotograferen alleen maar vergroten... want dat is toch de droom van elke rasechte fotograaf: de "werkelijkheid" net iets ànders afbeelden dan de japanse snelvuur toeristen (en vermits jij toch in brugge woont...)
ik wens je nog héél veel fotovreugde.
warme groet van
fjet.

nogmaals gefeliciteerd met je welverdiende "foto van de dag" én met de schitterende fotoos die je intussen in de groep gezet hebt, maar ik denk dat jij je voorlopig beter kan toeleggen op de specializaties waarin je zo uitblinkt, want kadreertips zijn geen toverformuul die automatisch garanderen dat er een meesterwerk zal ontstaan, de verdeling van het licht speelt OOK een rol en dat wordt hier duidelijk geïllustreerd.
want hoewel de horizon mooi op een sterke lijn ligt en hoewel het fontein braafjes op een sterk punt staat, wordt de aandacht hier letterlijk  "weg-gezogen" door die grote witte vlekken van de lucht.
een beroeps moet in elke omstandigheid een "bruikbare" foto kunnen afleveren, maar als (goede) amateur kan je zélf het onderwerp en het geschikte ogenblik kiezen en op een andere dag nog eens terugkomen: de foto zou er bijvoorbeeld heel anders uit gezien hebben als je gewacht had op een staalblauwe lucht, met zo mogelijk nog enkele van die fabelachtige stapelwolken.
je had ook enkele pasjes naar links kunnen zetten: dan had je een mooi "gevulde" achtergrond gekregen, terwijl het fontein dan toch als blikvanger kon blijven op een sterk punt.
de uitsnijding die ik hier laat zien is verre van ideaal, maar de bedoeling is dat je zelf inziet hoe die spierwitte lucht de foto laat "leeglopen", terwijl het onze bedoeling is om alle aandacht naar het hoofdonderwerp toe te trekken.
voor de keuze van sluitersnelheid bij het fotograferen van een fontein, kan je best de onvolprezen TIPS van Ward van Jim lezen, daar staan alle kneepjes klaar en duidelijk uitgelegd, mét illustratie.
je hebt op zeer korte tijd enorme vorderingen gemaakt, maar aan "landschappen" zou je toch nog een beetje mogen werken... je kan voorlopig niet klagen over gebrek aan zon.
warme groet van
fjet.

blikoogje heeft HET nu wel echt in de vingers en wie uitgekeken geraakt op de akrobatie van deze piet, kan met kennersblik genieten van deze meesterlijk demonstratie van kadreren:
hoofdje én pootjes op de sterke punten, de hele vogel op een vertikale "sterke lijn" die nog eens onderstreept wordt door de horizontale "hangstok" op die bovenste sterke lijn, alles nog eens ekstra benadrukt door die lichte diagonale die de blik naar dat hoofdje leidt.
dit is de droom van elke leraar: dat de leerling beter wordt dan de leraar.
(wie denkt dat dit een "toevalstreffer" is, mag het ook eens proberen: dit is een natuurtalent, dat met enkele tips opeens doorstoot naar de top).
warme groet van
fjet.