dansen

.

.

Wie oh wie....

Heeft interesse om mij een leuke schilderopdracht te geven?

Red het Atelier!

Vandaag ben ik tot de ontdekking gekomen
dat de waterslang die onder de grond richting atelier loopt
halverwege de tuin stuk blijkt te zijn
de koppeling zal los zijn geslagen

De buurvrouw zei vanmiddag langs dr neus weg
dat ze een grote plas water  langs de schutting steeds heeft
Niet erbij stilstaande dat er wel eens iets helemaal fout kan zijn
k Ren als een gek naar het kruipluik en ja hoor
ik hoor water stromen!
Vitens direct gebeld
euro 700,00 meerverbruik!
Hier blijk ik dus ook niet voor verzekerd te zijn
Ziekemakend toch
en dat met een uitkering, brrrr.
 direct  richting oplossingen gezocht
bij deze!

.

Is in alle stilte spelen met kleurtjes
een uitkomst

.

Petra en Astrid
dochters van mijn vriendin Ineke
Rond gereden vanaf Deventer
Een fijne verrassing natuurlijk!
Voor Petra mag ik een tatoo ontwerpen
vanaf schouders tot aan de stuit
rondom de ruggegraat
simpel toch
wordt een Kundalini teken
klaar is Kaatje

wat een liefde is hier weer te zien
en dat gluurt blij naar mij
k ben toch maar een rijke vrouw hoor

in soorten en maat

http://www.daishabol.nl/2012/05/
Mijn moeder komt uit een gezin met achttien kinderen.
Zij was het oudste meisje.
Al deze achttien kinderen hebben hun vader en moeder op een andere manier ervaren.
Het varieert van: ‘zeer liefdevol’ tot ‘ik had geen contact met mijn vader of moeder’.
En alles dat daar tussen in is.
Tussen de oudste en het jongste kind is een leeftijdsverschil van 25 jaar. Ieder kind heeft dan ook het gevoel dat de plek die ze in het gezin hebben gekregen en de daarbij behorende leeftijd van hun ouders invloed hebben op hoe zij hun ouders hebben ervaren. Maar is dat ook zo?
Ik heb mijn grootouders ervaren als twee ontzettend
liefdevolle en begripvolle mensen,
zowel naar hun kinderen als naar ieder die ze ontmoetten.
Niets was hen teveel, je was altijd welkom. Mijn Oma en Opa hadden alle tijd voor je.
Er waren regels, maar daar kon ook van afgeweken worden.
Ze waren er écht voor je.

Na het houden van diverse interviews met de ‘kinderen’ (de jongste is inmiddels 65 jaar), waarin de relatie met hun ouders centraal staat, blijkt dat het nauwelijks gaat om de plaats die ze in het gezin hebben of de leeftijd van de ouders. Het is juist hun verwachtingen naar de ouders toe, die de relatie hebben bepaald. De interactie tussen de verwachting van het kind én van de ouder bepaalden hoe de relatie is.
Slechts zijdelings andere invloeden.

Je verwachtingen komen voort uit
je karakter en je persoonlijkheid.
Kun je je ouders delen met anderen?
Hoe is je tolerantie naar anderen? Ben je veeleisend?
Heb je begrip voor elkaars situatie?
Ben je geduldig en optimistisch of ongeduldig en pessimistisch?
Ben je een jonge, een oude ziel of er tussen in?
Ben je temperamentvol of juist niet?
Ben je gevoelig of leef je verstandmatig?
Zo zijn er vele factoren die de verwachtingen van jou en je ouders beïnvloeden. Je kunt dus niet stellen: Ik heb geen liefdevolle band met mijn ouders omdat zij zus en zo zijn.
Jouw karakter, jouw verwachtingen naar hen, jouw houding ten opzichte van hen hebben net zoveel invloed
als die van hen naar jou toe.

Is het een ‘ kip en ei’ –verhaal, wat is er eerst? Je houding, je verwachtingen, naar hen of die van hen naar jou toe? Het is er allebei tegelijkertijd. Er is geen sprake van: het ligt aan mij of het ligt aan mijn ouders. Het is de interactie tussen jullie die je vormt, die je het ‘gevoel’ geeft wel of niet geaccepteerd te worden of liefde te hebben ontvangen.
Ik zet het woord gevoel tussen aanhalingstekens omdat het niet je gevoel is. Je gevoel komt voort uit je verwachtingen en dat is weer je verstand.
Je verstand, je denken,
bepaalt mede je gevoelens naar de ander.
Als je denkt dat de ander je afwijst, omdat hij of zij zich op een bepaalde manier gedraagt, dan vóel je je afgewezen.
Terwijl het gedrag misschien helemaal niets met jou te maken heeft, maar bijvoorbeeld doordat men zich zorgen maakt of het met zichzelf moeilijk heeft.

In elke relatie is de interactie het meest belangrijke.
Niet alleen tussen jou en je ouders.
Maar ook tussen jou en je broer, zus, partner, vriend/vriendin, kennis, collega en wie dan ook.
Elke persoon waar je contact mee hebt, is de interactie bepalend voor hoe je de relatie ervaart.
Behalve als er traumatische gebeurtenissen hebben meegespeeld in de relatie. Dan is zo’n gebeurtenis ook van invloed. Probeer, ondanks wat er in het verleden is gebeurd, van iedere relatie een relatie in Liefde te maken!

Liefde is …
beseffen dat ik de ander niet kan beheersen.
Liefde is een ander niet proberen te veranderen
of de schuld te geven.
Liefde is niet zorgen voor, maar geven om.
Liefde is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.
Liefde is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn. Liefde is niet ontkennen, maar accepteren. Liefde is niet treiteren, schelden of ruziemaken,
maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die verbeteren.
Liefde is niet de situatie naar mijn hand zetten,
maar deze nemen zoals die is.
Liefde is minder vrezen en meer beminnen!

Veel Liefde toegewenst!
Daisha

.

.

voor een nieuw vriendje en zijn moeder

Op een dag stond er een jongeman in het midden van zijn dorp en beweerde dat hij het mooiste hart had van de hele valle..
Een grote menigte had zich om de jongeman verzameld en ze waren het allemaal met hem eens, zijn hart was perfect..
Er zat geen schrammetje of wond in zijn hart
 en ze waren het er allemaal over eens,
dat het mooiste hart was wat ze ooit gezien hadden.
De jongeman was er erg trots op en pochte daarna nog meer over zijn mooie en perfecte hart.

Op een dag verscheen er een oude man vanuit de menigte en zei: ‘Mijn hart is veel mooier dan die van jou.’
De menigte en de jongeman keken naar het hart van de oude man. Het sloeg krachtig, maar het zat vol lidtekens en er waren plaatsen bij waar er stukken uit waren gehaald
en andere stukken waren in gezet.
Maar deze stukken paste er niet mooi in
 en de hoeken waren rafelig.
Er waren plaatsen bij waar hij hele stukken uit zijn hart miste. De mensen keken verbaasd – hoe kun je zeggen dat je hart het allermooiste is, dachten ze?

De jongeman keek naar het hart van de oude man en zag de staat waarin het verkeerde en lachte: ‘Je maakt een grapje,’ zei hij. ‘Vergelijk jouw hart eens met de mijne. Die van mij is perfect en de jouwe is een puinhoop vol littekens en scheuren.’

‘Ja,’ zei de oude man,
‘jouw hart ziet er perfect uit,
maar ik zou niet met je willen ruilen.
Kijk,’ sprak hij,
‘elk litteken vertegenwoordigt een persoon
aan wie ik mijn liefde heb gegeven.
Ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het.
En vaak geven ze me een stukje van hun hart aan mij terug
om zo de lege plaats op te vullen.
 Maar de stukken zijn niet precies hetzelfde.
Ik heb gerafelde hoeken, dat ben ik met je eens, maar het herinnert me er aan dat we de liefde met elkaar hebben gedeeld. Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en
heeft de ander me geen stukje van zijn hart terug gegeven.
Dat zijn de lege gaten, het geven van liefde is een risico.
Ook al zijn die gaten in mijn hart pijnlijk, ze blijven open.
Het herinnert me er aan dat ik ook liefde heb voor deze mensen en ik hoop dat ze op een dag zullen terugkeren
en het gat zullen opvullen.
Zo,’ zei hij ‘zie je nu wat echte schoonheid is?’

De jongeman stond roerloos met tranen die over zijn wangen rolden. Hij wandelde naar de oude man toe, greep in zijn perfecte hart en scheurde er een stuk uit.
Hij offerde het aan de oude man met trillende handen.
De oude man nam zijn offer aan, plaatste het in zijn eigen hart. Hij nam een ander stuk uit zijn hart en plaatste het
in de wond van het hart van de jongeman.
Het paste wel niet perfect, er zaten wat rafels aan.
Maar de jongeman keek naar zijn hart, niet meer perfect, maar mooier dan voorheen, omdat de liefde van de oude man
 nu ook door zijn hart stroomde.
Ze omhelsden elkaar en wandelden zij aan zij weg.

.

Het is weer allemaal goed duidelijk
De notulen zullen weer verstuurd worden naar ons
 en de vragenlijsten naar de mede exposanten!
De evaluatie van de Mei Kunstdagen
op weg naar t volgende seizoen
en dus
Lekker aan de kwasten
vakantie vieren uit of thuis
We gaan er gewoon  weer voor
en mee door!

Brief aan mijn broer
Gert-Wim
***
Vandaag is het alweer 14 jaar geleden lieve Settim
dat jij van ons wegging naar gene Zijde
Maar weg ben je nooit

Nog altijd sterk voel ik jouw
..aanwezig "Zijn"
in het hier en Nu
Zoals je naast ons staat
Jouw energie is dan heel dichtbij

Wat hebben wij het fijn gehad in onze kinderjaren
we deelden veel en waren er voor elkaar
Stiekem van de trappen glijden
in ons ouderlijk huis
het weerzien zal heelrijk zijn
los van toestanden en pijn
geduld is ook hier nog even een les
heelrijk? ja heerlijk ook!
Klimmen op de schuur van oma Rika
grote pan en primus mee
tamme kastagnes poffen
dikke pret
hezen dan een zwembadje dat dak op
en lagen dichter bij de zon
groeven een zwembad in haar tuin
de kuil werd diep
zwemmen? ho maar
het werd ontdekt
beproevingen die we door mochten gaan
vaak zijn we naast elkaar gaan staan
Nog altijd bloeit jouw laatste roos hier in de tuin
als teken van leven
naast de varens van papa
zelfs toen de kids naar Thailand waren en dik onder de sneeuw
ze bleef bloeien, tot ze weer thuis waren gekomen
Papa die het zo moeilijk vond dat je anders was
in de zin van: je hield niet van vrouwen
maar wel van de vrouw als mens
Het was niet makkelijk voor jou
toch hield je stand
Met Andre leefde je jaar na jaar
je was er echt voor elkaar
de Thailand reizen...!
Weet je nog die nacht dat we het raam uitklommen
ja, soms ging je even alleen
op de step, naar de stad
maar die ene nacht
weer die primus mee
en wij met zijn twee
namen blikjes... soep en knakworstjes mee
Vertstopten ons in het oude stationsgebouw
spoken verhalen op de begraafplaats
daar waar we je 14 jaar geleden ten dele achterlieten
je naam op een mooie zerk
ach, je oude versleten jas liet je al snel achter
en toch lief jong
je bent er nog altijd
naast en rondom ons
ik wil je danken voor alles in liefde welk ik met je delen mocht
de verhalen, onzekerheden, blijdschap en ook droevenis
en 1 ding dat nog altijd zeker is
weet dat ik je mis
nee
weet, ik kijk met veel plezier uit naar jou
 en zeg
tot weerziens
vergeten wordt je nooit
vanwege de sporen die je achterliet
Ik zwaai naar jou!

ik Ben
los van oud verdriet
Jij Weet en ziet

Aan al onze mooie, eigen-wijze kinderen,
voor de spiegel die zij zijn:

omdat je bent wie je bent en dat in jezelf herkent ...
...omdat je doet wat je doet omdat je `weet` dat dat moet ...
...omdat je leeft wat je leeft en dit je het ware leven geeft ...
...omdat je voelt wat je voelt zoals het voor jou is bedoeld

omdat ik houd van jou
zoals dat ook
in het leven is bedoeld

"Tijdens hun eerste levensjaren
leven kinderen in contact met de onzichtbare wezens,
ze lachen naar hen, voeren gesprekken met hen,
door te luisteren en te antwoorden.
Maar als ze daarover met volwassenen praten,
en vooral met hun ouders,
geven deze geen aandacht of leggen ze hun het zwijgen op:
 wat moeten ze aan met zulke verzinsels?
Echter, als ze bereid zouden zijn naar de
verhalen van die kinderen te luisteren en er vragen over stellen,
zouden ze verbazingwekkende ontdekkingen doen;
 ze ontzeggen zich zodoende iets heel kostbaars.
Het zal misschien niet voor allen gelden,
maar sommige kinderen
dragen herinneringen met zich mee aan lang vervlogen tijden, toen de mens heel de natuur
als een levend organisme beschouwde,
waarmee hij onafgebroken in verbinding stond.
Dat geheugen blijft over het algemeen
tot de leeftijd van zeven jaar,
waarna het afstompt naarmate de kinderen groter worden,
maar ook door hun opvoeding,
de taal en de houding van de volwassenen;
 later lachen ze er zelfs om
 als ze terugdenken aan die kinderachtigheden,
die naar zij geloven
slechts het product van hun verbeelding waren.
Het waren echter de overblijfselen van een verleden dat in hun
ziel was opgetekend, en het is jammer dat zij ze laten vervagen.

Als je altijd verwacht dat men aan je denkt, je begrijpt, je
helpt, van je houdt, zul je nooit gelukkig zijn, want iedereen
heeft zijn eigen zorgen, zijn eigen problemen.
Iemand zal misschien het ene moment bij je zijn,
maar het volgend moment is hij elders bezig
en ben jij op jezelf aangewezen.
Daarom zeg ik je: reken niet al te veel op de anderen,
want hun aandacht, hun vriendschap en hun liefde zijn te onzekere dingen.
Het ene moment zul je je begrepen voelen, gesteund,
maar wat zal het volgend moment gebeuren?
Verwacht niets van de anderen, vooral hun liefde niet.
Ze kan komen, natuurlijk, ze kan zelfs onophoudelijk komen;
als ze komt, zal ze welkom zijn en dank je de Hemel,
maar verwacht haar niet.
Wil je gelukkig zijn?
Verwacht dan niet bemind te worden,
 maar bemin zelf, dag en nacht,
en je zult onafgebroken gelukkig zijn.
Misschien zal op een dag de grote liefde je overrompelen…
Ja, waarom niet?
 Dat kan gebeuren, maar verwacht haar niet."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

liefde