Zaterdag 23 februari 2013
Ben het inpakpapier vergeten,
***
vandaag geen zin in AH
... erlebnissen, schenk jullie wat doosjes, ze zijn leeg het
mooist, vermoeden, waarmee heb ik ze gevuld dit
aflopende jaar, het meest alweer met dromen, één is er
met gedichten over een Tovergezel en haar stilte als
hoogste Goed, de kleinst mogelijke verlanglijstjes en
wat minder Tegenlicht. Een ander doosje zit vol met
Hartenkreetjes, voorzichtig met openen, en verzonnen
oplossingen, de wereld dat ben jij ook gedachten, kortom
mooie zinnen, soms onvolledig, jij kunt ze maanvullen.
Een doosje, kistje als je wilt, geen sleutels, half gevuld
met vloeibare verwachtingen, een woordevol minverstand,
jij bent hier en ik ben daar, en dan juist onderweg, soms
een wat ijdele streling, grensverkeer met stoplichten.
Een kistje nog niet halfvolleeg met nagelaten woorden,
weet niet of je daar nog iets mee kunt, mis je soms het meest
als je er bent, verlatingsvreugde. zienzucht, bovensteonder,
laatst zoekopdracht voor Google: WIJGEZANGEN, bedoelde
u soms Wageningen,(notitie).
Ben ik aldoor de kistjes heen ?, vooruit schenk er één aan mijn
JAwoordvrouw, ZIJ wilde van geen neen weten, moge haar
zuiverste gedichten, lichte zinnen, in dat kistje bewaard
worden en rijpen tot aanrakingsstralen. En de laatste voor
ZIJ die IS, mijn meest trouweloze vertrouwde, haar regenboog
een spannend verbond van vrije zielen, als twee sterren
die NIET vielen.
Er staat nog een kistje waarvan ik de inhoud verstrooide op
Hoogte 80, (noorderwind) minstens twee bruggen verder
dwarrelen wat ijdele gedachten, denkpatroontjes, wat
onbegrepen onrust, as en oud zand, was en jong zeer,
duizend waaroms, of niet, bedorven uitzicht, LEEG,
de laatste herhaling is bijna weer echt, ECHT.
***
vandaag geen zin in AH
... erlebnissen, schenk jullie wat doosjes, ze zijn leeg het
mooist, vermoeden, waarmee heb ik ze gevuld dit
aflopende jaar, het meest alweer met dromen, één is er
met gedichten over een Tovergezel en haar stilte als
hoogste Goed, de kleinst mogelijke verlanglijstjes en
wat minder Tegenlicht. Een ander doosje zit vol met
Hartenkreetjes, voorzichtig met openen, en verzonnen
oplossingen, de wereld dat ben jij ook gedachten, kortom
mooie zinnen, soms onvolledig, jij kunt ze maanvullen.
Een doosje, kistje als je wilt, geen sleutels, half gevuld
met vloeibare verwachtingen, een woordevol minverstand,
jij bent hier en ik ben daar, en dan juist onderweg, soms
een wat ijdele streling, grensverkeer met stoplichten.
Een kistje nog niet halfvolleeg met nagelaten woorden,
weet niet of je daar nog iets mee kunt, mis je soms het meest
als je er bent, verlatingsvreugde. zienzucht, bovensteonder,
laatst zoekopdracht voor Google: WIJGEZANGEN, bedoelde
u soms Wageningen,(notitie).
Ben ik aldoor de kistjes heen ?, vooruit schenk er één aan mijn
JAwoordvrouw, ZIJ wilde van geen neen weten, moge haar
zuiverste gedichten, lichte zinnen, in dat kistje bewaard
worden en rijpen tot aanrakingsstralen. En de laatste voor
ZIJ die IS, mijn meest trouweloze vertrouwde, haar regenboog
een spannend verbond van vrije zielen, als twee sterren
die NIET vielen.
Er staat nog een kistje waarvan ik de inhoud verstrooide op
Hoogte 80, (noorderwind) minstens twee bruggen verder
dwarrelen wat ijdele gedachten, denkpatroontjes, wat
onbegrepen onrust, as en oud zand, was en jong zeer,
duizend waaroms, of niet, bedorven uitzicht, LEEG,
de laatste herhaling is bijna weer echt, ECHT.
